ข้ารีบบึ่งไป MBK แล้วก็บึ่งกลับมาพร้อมกับ Double A อีก 1 ปึก หมึกพิมพ์ของแท้อีก 1 ตลับ แล้วก็ไอซ์ทีฝากบันกับมาริอีก 1 กระป๋อง ลงทุนลงแรงกันจริงๆ งานนี้.. ยังไงก็ต้องเอาให้สำเร็จให้ได้ โอส!
เป็นไงมั่ง ที่รัก พิมพ์ไปถึงไหนแล้ว?
อืมม ตอนนี้ก็ได้เรื่อยๆ แล้วที่รัก.. แต่ นี่ ที่รักฟังนะ คือไอตรงเลขหน้าของส่วนเนื้อหาที่ที่รักบอกว่าอยู่สูงไปเนี่ย ที่รักจะไม่แก้จริงๆ เหรอ ถ้ากังวลตรงต้องจัดหน้าใหม่ แล้วต้องปริ๊นต์สีใหม่เนี่ย บันลองปรินต์ออกมาให้ดูหน้านึงแล้ว เนี่ย ดูสิ คุณภาพมันแทบจะไม่ต่างกับที่ที่รักไปปรินต์มาเลยนะ บันว่าแก้เถอะ เอาชัวร์ไว้ก่อน ที่รักไม่ต้องทำไรหรอก เดี๋ยวบันจัดการให้ก็ได้
ข้าหยิบไอ้หน้าสีที่บันยื่นให้มาเปรียบเทียบกับที่ปริ๊นต์ออกมาตอนบ่ายดู.. เออ จริงด้วยว่ะ ชัดพอๆ กันจริงๆ ด้วย เผลอๆ ไอ้ที่ปริ๊นต์กับอิงค์เจ็ทนี่ยังจะเห็นรายละเอียดมากกว่าอีกมั้งเนี่ย
ข้าทรุดเข่าลง น้ำตาตกใน.. 2000 กว่าบาท กูจะจ่ายไปเพื่ออะไรวะ..
สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วตัดสินใจ..
นี่ บัน ฟังนะ.. เราอุตส่าห์จ่ายตังไปแพงๆ แล้ว เราว่าก็ใช้อันนี้ไปเถอะ ความชัดมันอาจจะเท่ากัน แต่ความคงทนของหมึกมันอาจจะไม่เท่าก็ได้ แล้วเราว่า สิ่งที่สำคัญตอนนี้เนี่ย ไม่ใช่การที่จะมัวมานั่งแก้ให้เพอร์เฟ็ค รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ช่างมันไปก่อนเถอะ เค้าไม่ตรวจหรอก บันมัวแต่มานั่งปริ๊นต์ไอ้หน้าสีใหม่เนี่ย ไอ้ส่วนที่จำเป็นต้องพิมพ์จริงๆ ตอนนี้มันยังได้ไม่ถึงไหนเลยนะ เนี่ย ดูสิ เราไปตั้งเกือบชั่วโมง เพิ่งได้ออกมาแค่ไม่กี่หน้า ชุดนึงก็ยังปริ๊นต์ไม่เสร็จเลยนะ ถ้าเกิดจัดหน้าใหม่ด้วยไม่ยิ่งเป็นสามสี่ชั่วโมงเหรอ นี่ก็ 3 ทุ่มแล้ว ประเดี๋ยวคืนนี้ก็ไม่ต้องนอนกันหรอก เราว่าทำให้มันได้เป็น 4 ปึกที่พร้อมส่งออกมาก่อนเถอะ อย่างอื่นไว้ค่อยว่ากันทีหลัง
แล้วถ้าเกิดเค้าตรวจแล้วไม่รับขึ้นมา ยูนจะว่ายังไง มันก็ต้องมาพิมพ์ใหม่หมดอยู่ดีนะ สู้เราเตรียมไปตั้งแต่ตอนนี้ไม่ดีกว่าเหรอ
บัน เราดูเล่มของคนที่เค้าส่งปีที่แล้ว เลขมันก็อยู่สูงแบบนี้เหมือนกันแหละ เค้าไม่ว่าหรอก เชื่อเราสิ.. โอเค ไอ้โอกาสที่เค้าจะไม่รับมันก็อาจจะมีอยู่ แต่เราว่ามันน้อยมากๆ มันไม่คุ้มกับการที่เราจะต้องมาเหนื่อยนั่งจัดหน้าใหม่หมด นั่งพิมพ์ใหม่หมดหรอกนะ
แล้วพูดอย่างงี้ หมายความว่ายูนจะยอมเสี่ยงงั้นเหรอ
ใช่! เราจะยอมเสี่ยง.. เสี่ยงเพื่อให้มันเสร็จออกมาก่อน ถ้าเกิดเค้าให้แก้จริงๆ ก็ค่อยพิมพ์ใหม่ตอนนั้นก็ได้ ก็ไม่เห็นจะมีปัญหาอะไรหนิ!
..
อาบันเงียบไป สงสัยข้าคงจะเผลอพูดเสียงดังเกินไปหน่อย ถึงแม้เธอจะเป็นยอดหญิง แต่ก็ยังคงเป็นผู้หญิงอยู่ดี เรื่องงอนเรื่องน้อยใจ หาใช่ว่าจะไม่มี.. กระนั้นก็ตาม ข้าก็ยังคิดว่าสิ่งที่ข้าพูดมันน่าจะมีเหตุผลหนักแน่นกว่า ยังไงๆ ตอนนี้ เราก็ต้องทำ 4 ชุดออกมาให้ได้พร้อมส่งเสียก่อน
เฮ่อ.. ให้ตายเถอะ อุปสรรคทางเทคโนโลยีอย่างเดียวยังไม่พอ ยังต้องมาเจออุปสรรคทางอารมณ์ยีด้วยหรือนี่..
การปริ๊นต์เกือบ 500 แผ่น ใช้เวลานานอักโขอยู่ กว่าจะเสร็จก็ตกประมาณเกือบๆ เที่ยงคืน แล้วไหนจะต้องเอาหน้าขาวดำมาเรียงกับหน้าสีให้เรียบร้อยอีก เปิดตรวจเช็คทุกอย่างดูเป็นครั้งสุดท้ายอีก กว่าจะเสร้จสิ้นสมบูรณ์ก็ราวตี 1
ภาพที่เห็นเบื้องหน้า คือวิทยานิพนธ์ 4 ปึก วางเรียงกันบนเตียงอย่างเป็นระเบียบ ข้าค่อยๆ ลูบคลำเหล่าลูกน้อยที่เพิ่งคลอดออกมาอย่างแผ่วเบา ตัวยังอุ่นๆ อยู่เลย ผิวกายของเจ้าก็ช่างขาวสะอาด บอบบาง แลดูน่าทนุถนอม...
โอวววว... น้ำพักน้ำแรง 2 ปีครึ่ง ในที่สุดก็ควบแน่นออกมาเป็นรูปธรรมที่จับต้องได้เสียที คิดแล้ว มันน่าดีใจจนน้ำตาแทบไหล อยากจะเปลือยกายออกไปเต้นบัลเล่ต์ฉลองที่กลางสี่แยกปทุมวันเสียเหลือเกิน
ทว่า.. นั่นมันก็จะฉลองเร็วไป.. จริงๆ แล้ว หลังจากปริ๊นวิทยานิพนธ์เสร็จ ยังมีสิ่งที่ต้องทำเหลืออยู่อีก 1 อย่าง ก็คือ ต้องเอาไฟล์ทุกอัน (หน้าปก บทคัดย่อ กิตติกรรมประกาศ เนื้อหา ฯลฯ) มารวมกันให้เป็นไฟล์เดียว เสร็จแล้วก็เซฟออกมาให้เป็น PDF แล้วก็ไรต์ลง CD ใส่ซองเตรียมไปส่งพรุ่งนี้พร้อมๆ กับตัวเล่มตีสิส
แน่นอนครับ ความคิดของข้าพเจ้าก็คือ โอ้ย แค่เซฟไฟล์ ไรต์ซีดีเอง ง่ายๆ..ทำแป๊บเดียวก็เสร็จ ประเดี๋ยวก็จะได้ไปนอนแล้ว
ผิดถนัด!
อีกแล้วหรือนี่ มันจะมีขั้นตอนอะไรที่ไม่เจอปัญหาบ้างมั้ยวะเนี่ย.. อันดับแรกเลย การรวมไฟล์ ไม่ได้ง่ายดายอย่างที่คิด.. พอเอาหลายๆ ไฟล์มาก็อปปี้ใส่ด้วยกันแล้ว ฟอร์แม็ทมันปนกันมั่วหมด พอจะปรับย่อหน้าตรงนี้ที ก็ปรากฏว่ามันส่งผลกระทบไปโดนตรงอื่นที่เหลือจนเสีย พอพยายามไปปรับตรงอื่นกลับมาให้เข้าที่ ไอ้ที่แก้ไว้ตอนแรกก็กลับกลายเป็นเหมือนเดิมอีก พูดได้คำเดียวว่า ยี..
ลูกผู้ชายคนหนึ่ง จนปัญญา.. หันไปดูข้างหลัง เห็นอาบันผู้นึกว่าตัวเองหมดหน้าที่แล้ว กำลังนอนอ่านนิยายอยู่บนเตียงเงียบๆ
เอ่อ.. อาบันก๊าบบ.. ช่วยป๋มด้วยเตอะก๊าบบ..
อาบันโผล่หน้าออกมาจากหนังสือนิยายครึ่งหน้า ยิ้มเล็กๆ ตรงมุมปาก หึ หึ หึ หึ.. ไหนบอกซิ ต่อไปจะดื้ออีกมั้ย?
ไม่ดื้อแล้วก๊าบ ได้โปรดเตอะก๊าบ
อาบันลุกขึ้นขวับ วิ่งมาทิ้งตัวลงประจำที่หน้าคอม นั่งปรับนู่นปรับนี่อยู่พักใหญ่ ในที่สุดปัญหาทุกอย่างก็แก้ได้เรียบร้อย
อะ ที่รัก แก้ให้เสร็จเรียบร้อยละนะ เซฟได้เลย
อืม ขอบคุณมากนะ
อืม ไม่เป็นไร
นี่ นี่ นี่
อะไร?
อาบันจ๋า คือว่า..เอ่อ เมื่อตะกี้เค้าขอโต้ดนะที่ทำเป็นดุ เอาเข้าจริงๆ ถ้าไม่มีที่รัก งานนี้เค้าก็ทำไม่สำเร็จหรอก ต้องขอบคุณที่รักมากๆ เลยนะ
ฮึ..
แหง่วว.. ยังโกรธอยู่เหรอ
ป่าวหรอก เค้าล้อเล่น! แบร้! ที่รักทำสำเร็จเค้าก็ต้องดีใจด้วยสิ ยินดีด้วยน้า เย้ๆๆๆ
ที่รักช่างดีกะเค้าจริงๆ เค้าขอโต้ดนะ ฮือๆๆ..
ไม่หรอก ที่รักน่ะเก่งมากรู้มั้ย เค้าช่วยนิดๆ หน่อยๆ เอง แล้วตะกี๊เค้าก็เผลอเซ้นซิทีฟเกินไปหน่อย ที่ที่รักว่ามาน่ะถูกแล้วแหละ จริงๆ ถ้าให้เค้ามานั่งจัดหน้าใหม่ พิมพ์ใหม่ตอนนี้เค้าก็ขี้เกียจแล้วด้วย แหะๆ.. เอางี้ให้ที่รักไถ่โทษ ด้วยการมุๆ ก็แล้วกัน มามะ มามุๆ ซะดีๆ
แหง่วว.. โอเคกั๊บ มุๆ ก็ได้ พร้อมยัง นี่แหนะ มุ..... มุ.....
ก่อนที่ผู้อ่านจะอ้วกแตก ขอกลับเข้าสู่เรื่องงานต่อ.. เวลาใกล้จะตี 2 แล้วครับ ข้ากำลังจะกดเซฟเป็น PDF แต่ก็เพิ่งนึกขึ้นมาได้ เออ.. แล้วมันทำยังไงวะ?
ตอนแรกนึกว่ามันจะเป็นฟังค์ชั่นอะไรซักอย่างที่มีให้มากับโปรแกรมเวิร์ดส์อยู่แล้ว แต่หาใช่ไม่.. ลองค้นหาข้อมูลในเว็บดู ปรากฏเค้าบอกว่า ต้องไปดาวโหลดโปรแกรมเสริมมา ถึงจะทำได้ สุดท้ายก็เลยลองโหลดมาอันนึง ชื่อว่า word2pdf
ติดตั้งเสร็จสรรพ กด print to PDF ก็ปรากฏว่าเวิร์คแฮะ รอนานหน่อย แต่ในที่สุดมันก็แปลงให้เสร็จ ฮ้า.. กูจะได้ไปนอนซักทีแล้วโว้ย
ลองเปิดเช็คไฟล์ที่แปลงเสร็จแล้วดู ตอนแรกๆ ก็เรียบร้อยดี แต่พออ่านลงมาๆ อ้าว ชิบหาย! มันดันมีโลโก้ของโปรแกรมตัวใหญ่บะหะระเบ้งเท่งติดมาด้วย เขียนว่า นี่เป็นเพียง trial version เท่านั้น หากคุณไม่อยากให้มีโลโก้ติดมาด้วย โปรดกรุณาอุดหนุนเวอร์ชั่นจริง..
อ้าว ยวนแล้วมั้ยล่ะ!
ของฟรีนี่มันไม่มีในโลกจริงๆ ด้วย ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวลองหาจ้าวอื่นดาวโหลดดูก็ได้
คลิกเสริชดูอีกที เอ๊ะทำไมเน็ตมันไม่ติด เหมือนจะไม่มีคอนเน็คชั่น ลองใหม่ๆ รีคอนเน็คใหม่ อ้าว ยังไม่ติดอีก.. ลองถอดสายแล้วเสียบใหม่ดู.. ก็ยังไม่ติด.. ลองรีสตารท์เครื่องดู.. ก็ยังไม่ติด.. There is no signal. Network cable is unplugged. เฮ้ย! ไอ้ยังงี้มันเน็ตดาวน์ทั้งตึกนี่หว่า..
ยวนแล้วล่ะสิ!!
.....
