M Max ตอน 2
post date :
05/07/2004 23:57:33
เย็นวันเสาร์ที่ 3 กรกฏาคม 2547 กำหนดการณ์คอนเสิร์ต จัดที่ BEC Tero Hall เริ่ม 1 ทุ่ม ประตูเปิดให้เข้า 6 โมง
5 โมงเย็น นัดรวมพลที่สยามสแควร์
ทีมที่หนึ่ง ประกอบด้วย เจ้าสิงค์น้องชายข้า กับเพื่อนมัน โบ้ ไผ่ และ แซนด์
สำหรับ โบ้ ไผ่ สิงห์ และยีบัด เมื่ออยู่รวมกัน จะได้รับฉายาว่า 4 หนุ่มงี่เง่าแห่งย่าน คิจิโคจิ รับรองว่าท่าเต้นวันนี้ รันจวญใจแน่ๆ
ถัดมา ทีมที่สอง ได้แก่ ลูกศิษย์ ระดับชั้นม. 6 ที่อัสสัมศึกษา ศิษย์เพ่ย ศิษย์เจ ศิษย์จ๋า ศิษย์จิน และอีกคนนึง จำชื่อไม่ได้ ประมาณว่าพวกนี้อยู่ 6/2 ซึ่งข้าไม่ได้สอน ก็เลยจำไม่ค่อยจะได้ อย่างไรก็ตาม พวกนี้ก็ขาเฮ ขามัน เหมือนกัน (โดยเฉพาะเจ มันเยอะมาก) เพราะฉะนั้น คืนนี้ได้มันกันแน่
ทีมที่ 3 ได้แก่ น้องมิ้นและเพื่อนๆ จาก ธรรมศาตร์ ซึ่งเป็นคนที่ทำให้เราได้บัตรมาในตอนแรก ต้องขอขอบพระคุณจากนมจริงๆ เสียดายที่กลุ่มนี้เข้าไปที่สวนลุมก่อนเลยหากันไม่เจอ ไม่ได้ยืนใกล้กัน
ทีมที่ 4 น้องโป๊งเหน่ง เด็กอัสสัมศึกษาเก่า แต่ตอนนี้ไปอยู่ ม.4 ที่เตรียมแล้ว ทีมนี้ ก็พลัดหลงกันเหมือนกัน หากันไม่เจอ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะถึงกายจะไกลกัน แต่ใจเรานั้นใกล้กันเสมอ
แต่ละทีม ต่างแยกย้ายกันนั่ง taxi ไปสวนลุม ส่วนตัวข้าเองนั้นไปกับทีมน้องเพ่ย
 
เมื่อกล่าวถึงน้องเพ่ย เธอนั้นเป็นเด็กร่าเริงแจ่มใส เมื่อก่อนก็เป็นลูกศิษย์ข้าอยู่ที่อัสสัมอยู่ดีๆ แต่เดี๋ยวนี้ได้ดี เพราะสอบติดทุนนักเรียนแลกเปลี่ยน จะได้ไปอเมริกาในไม่ช้า ในวันนี้ น้องเพ่ยมั่นใจมาก ถือตำราแคลคูลัสเล่มหนาปึ้กมาด้วย (มาจากเรียนพิเศษ) ก็ไม่ทราบว่าเธอกะจะเตรียมไปมอบให้นักร้องคนไหน หรือว่ากะจะเอาไว้ป้องกันตัวจากพวกขาเดฟกันแน่
ไปถึงสวนลุมประมาณ 6 โมงครึ่ง คนก็เริ่มทยอยเข้ากันแล้ว ทีมข้าเสียเวลานิดหน่อย เพราะมัวแต่ตามหาเพื่อนเพ่ย เพื่อจะฝากตำราแคลคูลัสไปเก็บในรถ และอีกอย่างพวกที่ไปมีแต่ขี้ยาทั้งนั้น ก่อนงานเริ่มก็ต้องมานั่งดุสกันให้นิโคตินเต็มปอดเสียก่อน เพราะเข้าไปแล้วจะไม่มีโอกาสได้ดุสอีกนาน
งานนี้ดูจากรายชื่อศิลปินแล้ว น่าจะพอสรุปคอนเซ็พได้ประมาณว่า "เชื้อโรคจากแอฟริกาซึ่งแฝงมากับเบาะปูนอนในอพาธเม้น ทำให้คุณป้า ต้องลุกขึ้นมาขัดถูตัว พร้อมกับทุ่มเซลแมนส์ลงไปนอนตาย อย่างขัดแย้งจนไม่น่าเป็นไปได้ " คิดว่าเค้าคงตั้งใจสื่อประมาณนี้แหละ
เมื่อได้ฤกษ์ ก็พากันเข้าประตูไป ชายหญิงแยกตรวจอาวุธเป็น 2 แถว ยอมรับว่ารู้สึกวาบหวามเล็กน้อย ตอนถูกคุณตำรวจลูบตูด แต่อย่างไรก็ยังยืนยันยังมั่นคงในจุดยืนความเป็นชายอยู่ เพราะใจหนึ่งยังคิดว่า อยากจะไปสมัครงานเป็นตำรวจบ้าง เผื่อจะได้คอยตรวจอาวุธที่แถวผู้หญิง ได้ข่าวมาว่า เดี๋ยวนี้สาวๆ ชอบพกนู่นพกนี่ที่เค้าไม่ให้พกเข้าไปในงาน โดยอาศัยลักลอบเข้าไปทางยกทรง และขอบกางเกงใน หึหึหึ .. พี่รู้ทันนะน้อง ถ้าพี่ได้เป็นตำรวจเมื่อไหร่ คอยดู จะจับตรวจให้หมดทุกซอกมุมเลย
 
 
เอาล่ะ ตัดตอนมาที่งานเริ่มเลยละกัน
++ หมายเหตุ - รูปที่ถ่ายมาเอง มันไม่ชัดแม้เพียงเสี้ยวธุลี เพราะฉะนั้น รูปประกอบพวกนี้จึงขอยืมมาจาก เว็บนี้ นะครับ
ขอบคุณมาก ++
วงแรก เปิดประเดิมด้วย
EBOLA !!
วงร็อค hard core ซึ่งเคยอยู่ใต้ดินมาก่อน เสร็จแล้วตอนหลังโดนรถไฟใต้ดินไล่ที่ เลยขึ้นมาอยู่กับ warner music
เปิดมาก็ได้โยกกันเลย ส่วนใหญ่ก็ร้องไม่ค่อยได้หรอก อาศัยตะโกน ว้ากก ว้ากก ว้ากก แล้วก็โยกอย่างเดียว แต่ก็ต้องขอยอมรับว่ามี 3 เพลง ที่สุดยอดจริง นั่นก็คือ
"..ยีสต์ที่เราอยากจะเป็น ไม่เห็นต้องเหมือนครายยยยย...ขอยีสต์แบบนี้มันผิดตรงไหน ไม่ได้คิดเลยในใจว่ากูแน่.."
"..จงจำเอาไว้ ไม่ว่าจะยีสต์แค่ไหน ถ้ายังมีชีวิต ยังมีแรงมีนมหายใจ ยังไงต้องยีสต์อยู่ดี.."
"..เปิดประตู ออกไป ปล่อยใจ ปล่อยความยีสต์ ไปทำอะไรที่อยาก เรื่องราวอีกมากมาย.."
นักร้องนำ รู้สึกจะชื่อพี่เอ๋ แต่งชุด เหมือนพี่โต ซิลลี่ฟูล ตอนอัลบั้ม มิ้นท์ มาก ไม่รู้ตั้งใจรึปล่าว
ชอบจอยักษ์ ที่อยู่ด้านหลังมาก แล้วยังมีอีก สอง สามจอ ที่ต้องแหงนดูบนเพดานอีก สุดยอดมาก ทำให้มองเห็น นักดนตรีได้ทีละหลายๆ คนพร้อมๆ กัน
วงต่อมาได้แก่
Death of a Salesman!!
มาสานต่อด้วยดนตรีแนวแปลกๆ มันๆ ไม่เหมือนใคร ถึงจะร้องตามไม่ได้ ได้ฟังแล้วก็รู้สึกอิ่มเอมภิรมย์ใจเป็นอย่างยิ่ง
เพลงที่เล่นมี สุขใจ สปิน ไปในดาว เหม่อ เรื่อชูชีพ วันใหม่ ใครเป็นแฟน Fat จะคุ้นเคยดี
นักร้องนำ มีความเท่ห์เป็นเอกลักษณ์มาก ประทับใจที่เค้าทำหน้าตาเหมือนสับสน หรือทำของหาย ได้อยู่ตลอดเวลา ใครไปดูมาจะเข้าใจว่าหมายถึงอะไร
มือเบส (คิดว่า) ก็ใช่ย่อย ตอนแรกใส่หูกระต่ายออกมายืนแบบนิ่งๆ เล่นๆ ไป สักพัก ลงไปนั่งคุกเข่าจิ้มคีย์บอร์ดบนพื้นอย่างสำรวมซะงั้นน่ะ
ต่อมา
Scrubb!!
 
โอววว..วงนี้ก็วงโปรดอีกวงหนึ่ง พี่เมื่อยมาในชุดสีแดงแรงฤทธิ์ ร้องไปเต้นไปโดยมีท่าประจำคือเดินๆ ไปแล้วสะบัดขาเตะ แกล้งทำเป็นถีบใส่คนนู้นคนนี้ไปเรื่อย ใครยืนอยู่ใกล้ๆ คงเสียวเหมือนกัน แถมพี่แก เพลงหลังๆ นึกยังไงไม่รู้ ถอดถุงเท้าออก แล้วเล่นตีนเปล่า สงสัยจะต้องการเพิ่มสมรรถนะการยึดเกาะพื้นเวทีรึเปล่า หรือว่าเผื่อเวลาแกทำท่าเตะไปทางใคร จะได้เพิ่มอานุภาพกลิ่นให้รุนแรงยิ่งขึ้น นี่ดีนะ ที่พี่แกไม่ โยนถุงเท้าลงมาใส่คนดูด้วยน่ะ
จะยังไงก็แล้วแต่ scrubb เล่นได้มันมาก มีเพลง ชูบีดูบีดั้บ เธอ ฝืน ทุกอย่าง See Scape
โดยเฉพาะ ทุกอย่าง กับ sea scape นี่ชอบมากกกกกก! เพลงน่าโดดสุดๆ
"..แม้เธอไม่มี นม ไม่สำคัญ แค่เพียงเธอมอง นมของฉัน เท่านั้น.."
"..ออกไปมองฟ้าและนมที่ยานใหญ่ ให้ได้กลิ่นนมที่ลมมันพัดเข้ามา จากสุดปลายฟ้า.."
แถมสุดท้ายยังมีทีเด็ด ซด m max 1 กระป๋อง ก่อนที่จะร้อง เลือกแบบไหน ของ พรู แหม.. เสียดายที่ลีลาบัลเล่ย์ ยังสู้พี่น้อยไม่ได้ ต้องไปฝึกมาใหม่แล้วนะ พี่เมื่อย
ถัดมา
FUTON !!
วงนี้ เป็นลูกผสม ญี่ปุ่น ไทย อังกฤษ ทำดนตรีแนวอิเล็คโทรนิค ออกแบบคล้ายๆ เพลงแดนซ์ยุค 80s
เพลงที่เด่นๆ ที่เล่นก็มี Bangkok chemist, Tokyo sunset กับ I wanna be your Dog
แรงครับ วงนี้แรง ลีลาดนตรี การแต่งตัว การร้อง และการเต้น มันโคตร โดยเฉพาะเจ๊แก โยกย้ายเย้ายวน โชว์กางเกงในหลายรอบมาก ไม่น้อยหน้า ทาทา ยัง เลย
พวกเพื่อนน้องข้า ตอนแรกคิดว่า พี่ชายหัวทองนั่น คือคนญี่ปุ่นส่วน ผู้หญิงคือคนไทย ที่ไหนได้ พี่ชายนั่นจริงๆ แล้ว เป็นคนจังหวัดแพร่ ส่วนเจ๊ที่แต่งตัวได้เหมือนหางเครื่องจินตหรา พูนลาภ มากนั่นต่างหากล่ะ ที่เป็นคนญี่ปุ่น
ตามมาด้วย
อพาร์ตเมนต์ คุณป้า
วง jam แบบ rock & roll ผสม rap ที่มีเอกลักษณ์ ตรงลีลาการแร็พ ของนักร้องนำ บวกกับ กีต้าร์ ที่ ร้อนแรงแบบ
..แว้ววว แป๊ว แวววว แปว ปา แวว ปา แดว แว้วว... มาก
"..จะไม่มีกำแพงขวางกั้น คนดนตรีจะหลับตานอนฝันถึงวัน ชีวิตที่ดี.. จะไม่มี RS หัวลำโพง หรือ Grammy.. จะไม่มี Smallroom Bekery หรือ Sonyyy.."
ช่วงนี้ ถึงแม้เพลงจะมันได้ใจอยู่ แต่ข้าขอออมแรง เอาไว้ก่อน หยุดโดดชั่วคราว เอาแค่สะบัดคอ กระทืบเท้าพอ เพราะเดี๋ยวยังต้องเซฟแรงไว้สำหรับ bodyslam กับ paradox อีก
อย่างไรก็ตาม ข้าชอบยืนดูลีลาของคุณลุงมือกีต้าร์ของวงอพาร์ธเม้นคุณป้านี้มากๆ อันดับแรกเลยคือลุงแก ตัวตันๆ ไม่มีคอ ตลกดี อันดับต่อมา สีหน้าท่าทาง และฝีไม้ลายมือ แกระดับพระกาฬอยู่ เล่นเอาข้าขนลุกด้วยความสยิวได้ในบางวูบ ที่แกโซโล่
โปรดติดตามตอน 3 บอดี้แสลม + ด็อกซ์
« M MAX - LIFE NEVER STO..
M Max ตอน 3 »
22 Comment
|
คำถามยีสต์แตก
