โอ๊ยยยย...ดีใจแทบจะเป้นบ้า
เพราะอาทิตนี้มีวันหยุดติดต่อกันหลายวัน
คราวนี้ก้อจะได้พักยาวๆซะที
ตั้งแต่เปิดเทอมมาเรียนโคตหนักทุกวัน .. ย้ำเลยว่าทุกวัน
เปิดเทอมตอนแรกๆก้อดีอยุ่หรอกเพราะเลิกเร็ว
นึกดีใจไปต่างๆนาๆว่าจะได้ไปตะลอนกะกัฟได้
แต่ที่ไหนได้ช่วงหลังๆมานี้กว่าจะเลิกก้อเย็นแล้ว
ที่ร้ายกว่านั้นวันอังคารที่ผ่านมา
กลุ่ม rest กลับบ้าน 4 ทุ่มกันทุกคน

เพิ่งจะปี 1 เองทำไมเจอศึกหนักงี้อ่ะ?
หนักจนทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า
เสียเงินเปนแสนแต่กลับต้องทำงานหนักแทนที่จะเรียนสบายๆ
แต่เอาวะ .. อดทนๆๆๆ ยังไงก้อเลือกเดินทางนี้แล้ว
ยังไงก้อจะต้องทำให้ความฝันเปนจริงให้ได้

ถึงแม้จะเหนื่อยขนาดไหนแต่มันก้อยังดี
ที่เพื่อนในคนะนิสัยดีกันทุกคน
ไม่มีใครที่เห็นแก่ตัวขนาดคบไม่ได้
ถ้าเจอคนอย่างงั้นมีหวังจบข่าว
เวลาทำงานหนักๆก้อมาช่วงกันทำ
ไม่มีใครที่เอาแต่เรื่องของตัวเอง ..
ดีใจจังที่มีเพื่อนดีอย่างนี้

วันอังคารปวดเท้าโคต .. ไม่เคยปวดเท้างี้เลย
นี่เปนครั้งแรกในชีวิตที่รุ้สึกถึงความทรมาน
ขนาดไอ้เกลยังร้องไห้กลางงาน ..
เหนื่อยแสนสาหัส .. กลับบ้านมาเปนหลับ
เมื่อวานเลยพร้อมใจกันขึ้นเรียนช้า
แถมใส่แตะวิ้งๆไปเรียนอีกต่างหาก
ไม่สนแล้วเท้าเจ็บขืนใส่ส้นเข็มมีหวังเส็ดแน่ๆ

อาทิตหน้าก้อเตรียมใส่แตะไปเรียนอีก
เพราะต้องยืนเกือบทั้งวัน
ต้องลงไปช่วงงานที่ cafe vatel
งานหนักน่าดู .. แต่ก้อต้องทนเพื่อปริญญา
ไอ้กิ๊ฟมันบอกว่ามันขายได้มากสุด 8000 ต่อวัน
เพราะเด็ก multi กะ ดุริยางค์มาอุดหนุนเยอะ
ก้อเลยพูดกะมันว่าคอยดูแล้วกัน
อาทิตที่เราขายเรากะจะเอาให้ถึง 10000 ต่อวัน
เพราะเมื่อวานได้เกนเพื่อนคนะ multi ให้มาซื้อเรียบร้อยแล้ว ฮ่ะๆๆ
หาเงินเข้าคนะ ..

วันนี้เจอกัฟสายกว่าที่เคย
ปรกติกัฟจะมารับ 9 โมงแล้วก้อตะลอนทั้งวัน
แต่วันนี้กัฟมารับตอนเที่ยงเพราะกัฟไปธุระเรื่องรถ
กัฟจะซื้อรถใหม่แล้วเฟี้ยวน่าดู
เจ้าตัวเห่อใหญ่ .. เห่อซะน่ารักเชียว
กัฟมารับก้อบ่นหิวเลยมุ่งหน้าไปสยาม
ไปกิน zen ร้านเก่าเจ้าเดินโคตชอบอร่อยๆๆ
นั่งโต๊ะข้างๆ อ๊อฟ วีเฟรนด์
เล่าให้ไอ้กิ๊ฟฟังมันบอกว่าถ้าเป้นมันๆจะเข้าไปขอถ่ายรูป
ฮ่ะๆๆๆๆๆ ไม่ขอว่ะเพราะไม่อยากขัดเวลาส่วนตัวของเค้า
ถ้าเราเปนเค้าแล้วสมมุติกินข้าวอยุ่
แล้วมีคนมาขอถ่ายรุปเราคงเซ็ง ..

เรียนที่นี่แล้วไม่ค่อยมีเวลาเลย
เพราะไม่อยากขาดถ้าขาดแล้วมันตามไม่ทันจริงๆ
เพราะสอนกันโคตเร็ว
อีกอย่างถ้าขาดบ่อยๆก้อจะโดยไทร์ทันที
มีตัวอย่างให้เห้นกันแล้ว ..
โคตสยองเวลาจะขึ้นช้า
เลยจ้องขึ้นช้ากันยกคลาสแต่ขึ้นช้าอยุ่คนเดียวจะโดนด่า
อาทิตหน้าพ่อจะไปสิงคโปรก้อเลยอดไปเลย
อยากไปจะตายอยากพักผ่อนแต่ไม่อยากขาด
เดือนหน้าก้อว่าจะไปเชียงใหม่กัน
เราก้ออดอีกตามระเบียบ ..
ทำได้ก้อแค่พักผ่อนอยุ่ใน กทม
แต่มันก้อยังดีกว่าไม่ได้พักเลยจิงป่ะ??

ฮันนี่จ๋าอย่าคิดมากเลยน๊า
เราเข้าใจว่าเราไม่ค่อยมีเวลา
คนรักกันมันก้อต้องหวงกันเป้นธรรมดา
เราก้อหวงกัฟเหมือนกัน .. เราเข้าใจ
บางครั้งเราเหนื่อยจริงๆเราเลยอารมบูด
แต่จิงๆแล้วเราอยากให้กัฟมาเอาใจนะ ..
เราเป้นเราอย่างนี้แหละ .. ไม่มีใครมาเปลี่ยนเราได้
เรารักกัฟยังไงเราก้อจะรักอยางงั้น
จะไม่มีทางเปลี่ยนไป ..


ไม่ใช่แค่กัฟที่มีความกลัวอยุ่ในใจหรอก
บางครั้งเราก้อรุ้สึกอย่างนี้เหมือนกัน
เรารุ้ว่ากัฟเป้นยังไง .. เราเชื่อกัฟ
แต่บางทีอยุ่ๆมันก้อคิดขึ้นมา
มันอธิบายลำบาก
แต่ในความคิดเรา
ถ้าเราไม่รักกันมาก .. เราคงไม่มีนั่งคิดมากกันอย่างนี้หรอก
จำไว้นะว่าส้มรักกัฟมาก ..