ว่างโว้ยยยยยย

ว่างเกินไปแล้วววววว

งืมๆ...

อยากบ่นแต่ไม่เอาดีกว่า...555+ ไดจะมืดมนเกิน555+

เด๋วเพื่อนๆจะรำคาญ 555+ (มันเพิ่งจะรู้ตัวหรือไง 55+)

ทำไม5555+ เยอะจัง กุจะขำอะไรนักหนาเนี่ย 555+

เริ่มใกล้บ้า...

วันนี้เอานี่มาลงซะหน่อย...

ตอนนี้มีแพลนว่าจะเขียนฟิกเรื่องนึงอยู่ จะใช้เพลงสองเพลงนี้ด้วยล่ะ

เลยมาแปลลงไว้ก่อนดีกว่า

อย่างที่บอก...มันไม่อะไรทำ เหอๆ

------------------------------------

Angel : Robbie Williams

ฉันได้แต่นั่งและเฝ้ารอ
นางฟ้านั้นได้ตรึกตรองใส่ใจในโชคชะตาฉันบ้างหรือเปล่า?
และเธอจะรู้ถึงที่ที่เราต้องไปยามที่แก่เฒ่าไหม?
เพราะฉันเคยถูกบอกว่าการช่วยเหลือผู้คนนั้นจะทำให้ปีกของพวกเธอกางกว้างออก
ดังนั้น เมื่อยามที่ฉันล้มตัวลงบนเตียง
ความคิดทั้งหลายก็พากันแล่นอยู่ในสมอง
และฉันรู้สึกว่ารักได้ตายจากไปแล้ว
ฉันจึงเลือกที่จะรักนางฟ้าแทน

เหนือสิ่งอื่นใดนั้น เธอได้มอบการปกป้องคุ้มครองแก่ฉัน
ความรักและเสน่หาที่แสนมากมาย
ไม่ว่าฉันจะถูกหรือผิดก็ตาม
และด้านล่างของน้ำตกนั้น
หรือที่ไหนก็ตามที่ชะตาจะพาฉันไป
ฉันรู้ว่าชีวิตจะไม่ทำลายฉัน
และเมื่อถึงวันที่ถูกเรียก
เธอก็จะไม่ทอดทิ้งกัน
ฉันจึงเลือกที่จะรักนางฟ้าแทน

เมื่อฉันรู้สึกอ่อนแอ
และความเจ็บปวดของฉันก้าวเดินบนถนนที่ไม่มีทางกลับ
ฉันจะมองขึ้นสู่เบื้องบน
และฉันรู้ว่าฉันจะถูกคุ้มครองด้วยรักเสมอ
และเมื่อยามที่ความรู้สึกนั้นมากขึ้นเรื่อยๆ
เธอจะมอบลมหายใจใหม่แก่กระดูกของฉัน
และเมื่อรักได้ตายจากไป
ฉันจึงเลือกที่จะรักนางฟ้าแทน

------------------------------------------

Angel :Sarah McLachlan


ใช้เวลาทั้งหมดของเธอกับการรอคอย
โอกาสครั้งที่สอง
รอจุดหักที่จะทำให้มันดีขึ้น
แต่ก็มักจะมีบางเหตุผล
ที่ทำให้รู้สึกว่า นี่มันยังดีไม่พอ
และมันก็ยิ่งเหนื่อยยากเมื่อจุดสิ้นสุดของวันมาถึง
ฉันอยากจะปล่อยใจให้ล่องลอย
ดั่งการปลดปล่อยที่สวยงาม
ให้ความทรงจำไหลซึมออกจากหลอดเลือดของฉัน
ปล่อยให้ฉันว่างเปล่าและไร้น้ำหนัก
บางทีค่ำคืนนี้ฉันอาจจะค้นพบความสงบสุขได้

ในอ้อมแขนของนางฟ้า
โบยบินจากไปจากที่แห่งนี้
จากห้องของโรงแรมที่มืดและหนาวเหน็บ
จากการไร้จุดจบที่เธอกลัว
เธอถูกดึงรั้งด้วยเศษซากจากการทำลาย
ของความคิดเพ้อฝันที่เงียบงัน
เธออยู่ในอ้อมแขนแห่งนางฟ้า
บางทีที่นี่เธออาจจะได้พบกับความสงบสบาย

ช่างเหนื่อยกับแนวเส้นตรง
และทุกๆที่ที่เธอไป
มีแต่ฝูงแร้งและหัวขโมยตามหลัง
และพายุร้ายก็ยังคงหมุน
เธอก็ยังคงสร้างเรื่องโกหก
เพื่อมาทดแทนในสิ่งที่เธอขาดหายไป
แต่มันก็ไม่ทำให้เกิดความแตกต่างหรอก
หนีอีกครั้งเป็นครั้งสุดท้าย
มันง่ายกว่าที่จะเชื่อ
ในความบ้าคลั่งที่แสนอ่อนหวานเช่นนี้
จะทำให้ฉันคุกเข่าลงในที่สุด

ในอ้อมแขนของนางฟ้า
โบยบินจากไปจากที่แห่งนี้
จากห้องของโรงแรมที่มืดและหนาวเหน็บ
จากการไร้จุดจบที่เธอกลัว
เธอถูกดึงรั้งด้วยเศษซากจากการทำลาย
ของความคิดเพ้อฝันที่เงียบงัน
เธออยู่ในอ้อมแขนแห่งนางฟ้า
บางทีที่นี่เธออาจจะได้พบกับความสงบสบาย

---------------------------------------------

จบไป 555+ เพลงแรกออกแนวศาสนามากมาย เหอๆ

เพลงที่สองก็เพื่อชีวิตซ้า...เอาเหอะ เด๋วเอาไปปรับใช้ อิอิ

(น้องอุ้ยกระซิบ (ด่า) มาว่า พี่อีฟ...ฟิกที่ติดหนูอยู่เมื่อไหร่จะเสร็จ (วะ!) )

555+ รอโน๊ตบุ๊คซ่อมเสร็จก่อนนะน้องสาว

ไปดีก่า...

ปั่นฟิกต่อ อิอิ





Nigetsudukeru koto ga kirain da kedo...shikatanaina~...




Edit: ณ เวลา 13.55

สรุปแล้วว่าจะไปล่ะงานบวชน่ะ ตอนแรกนึกว่าจะอดซะแล้ว แต่ต้องกลับบ้านเร็ว

ไม่ได้เจอเพื่อนตั้งนานตื่นเต้นจัง...แต่ละคนจะเปลี่ยนไปไหมน๊า..เหอๆ

ตอนเที่ยงไอเคนโทรมา

"อีฟ...ถ้าเมิงไม่มัวแต่เอาเวลาไปบ้าไอ้พวกนี้เมิงคงหางานทำได้แล้วล่ะ.."

อีด๋อย...อย่าทำมาพูดความจริง...กุรับมะด้าย~ 555+

  « Getting Serious~ซะทีเห..   Someone beside You »
  2 Comment

Comment message

P.Lee Post date : 31/03/2007 04:17:02 น.
Comment : 508 homepage x

Haha+ ช่วงนี้ มีแต่ คนว่างๆ จัง เลย สงสสัย เพราะ ปิดเทอม อิอิ   เราก้อว่าง (เหรอ) มานั่งเม่น ได ชาว บ้านเล่น   ok

Tkcre
Bye byee..

Comment : 507 homepage x