สอบเอนท์อีกแล้วว

เบื่อนะเนี่ย ข้อสอบก้อทำไม่ได้ คะแนนก้อได้นิดเดียว เหมือนไม่เคยเรียนอะไรมาก่อนเลย เหมือนข้อสอบเอาเนื้อหามากจากนอกโลก มาจากดาวอื่นๆอันไกลโพ้น...
นอกโลกซะแล้วเรา.. พูดถึงแล้วก็เซ็ง ยังไม่รู้จะไปเรียนต่อที่ไหน คะแนนมันไม่ถึงที่ไหนเลยซักที่ "ไปเรียนรามกันมะ?"

ปิดเทอมมาได้อาทิตย์พอดี๊พอดี เชื่อมะว่าแทบไม่ได้อยู่บ้านเลย ออกไปไปข้างนอกมันได้สามสี่วันแล้วเนี่ย ไปโรงเรียนมันซะสามวัน สงสัยยังไม่อยากจบ... อ้ะ จะเล่าให้ฟัง วันแรกวันจันทร์เลย ตอนเช้า 9 โมงครึ่งไปสยามหาเจน เพื่อรับรูปที่เค้าจะให้ (ขอตั้งนาน กว่าจะได้ เลยต้องไปถึงที่) ไอ้ตอนแรกก้อคิดว่าจะไปไม่นาน เลยนัดเพื่อนไปที่โรงเรียนตอน 11 โมง ที่ไหนได้ ดันติดลม นั่งอยู่ก่าเจนไปเรื่อย 11 โมงเพื่อนมันโทรมาถามว่าเอ็งอยู่ไหน ก้อเลยนึกออกว่าต้องไปโรงเรียนนี่หว่า มันบอกไม่ต้องรีบแล้ว จะไปกินข้าวกันหมดแล้ว อ่าว...งั้นก้อดี นั่งต่อละกัน เลยไปถึงซะเกือบบ่ายโมง 555 ที่ไปก้อไปทำต้นฉบับ CD อนุสรณ์โรงเรียนให้อาจารย์เค้า ในฐานะที่เราดันมี Notebook สามารถหอบไปไหนมาไหนได้โดยง่าย(ตรงไหนฟระ?) และในฐานะที่เราก้อดันมีรูปเยอะมั่กๆ เอาแค่ในห้องตัวเองก้อปาเข้าไปร่วม 800 รูปแล่ว อย่างงี้ไม่ให้เค้าเรียกไปได้ไง จิงมะ? ไหนไหนก้อไปแล้ว ก้อได้รู้ว่าโครงงานคอมยังไม่ได้ส่ง!!! ซวยแล้วงัยตู 'จารย์บอกว่าให้ ร. ทั้งกลุ่มอยู่ ให้รีบๆทำส่งซะ เอาไงล่ะทีนี้ ก้อทำสิ ใครจะปล่อยให้ รอเรือ มันมาจอดรอที่ท่าอยู่อย่างงี้ ไม่เอ๊า!! สรุป เที่ยงถึงบ่ายสามนั่งทำโครงงานส่งจนเสร็จเรียบร้อยไร้ ร.เรือ.. หลังจากนั้นก้อนั่งแยกรูปทุกๆห้อง เนื่องจากตอนแรกรูปมันรวมกันหมด 15 ห้องเลย กว่าจะแยกได้ครบ กว่าจะเสร็จ โคตรงง! ก้อเพราะไอ้เรามันรู้ซะที่ไหนว่าใครมันอยู่ห้องไหนบ้างอะ พอห้องท้ายๆนะ ก้อ "เอ๊ย.. เอาแล้วไงกรู ไอ้นี่มันห้องไหนวะเนี่ย" นั่งงมกันอยู่หลายชั่วโมง กว่าจะแยกได้ครบ แทบแย่! เสร็จเอาเมื่อตอนหกโมงเย็นนู่น | วันจันทร์ผ่านไป ช้าเหมือนโกหก (แป่วว) อังคารนอนอยู่บ้าน อ่านหนังสือบ้างตามอารมณ์ คุยโทรศัพท์ซะเป็นส่วนใหญ่ (ก่าใครคงนึกออกนะ) หมดไปอีกหนึ่งวัน | วันพุทธ เอาอีกละ ไปข้างนอกอีกและ คราวนี้นัดกันเป็นเรื่องเป็นราว นัดกะเจนว่าตอนเที่ยงจะพาไปกินฟูจิ (เอาดิ ขนาดนั้นเลย ออกจากบ้านไปถึงสยามเพื่อไปกินข้าวเที่ยง แล้วกลับบ้าน..) ก้อไปถึงตอน 11 โมงครึ่ง เจนยังไม่เลิกแฮะ เลยไปสำรวจทางก่อน ว่าอยู่ตรงไหน.. เจนเรียนเสร็จ เจอกัน ก้อเดินไปฟูจิ ต้องไปรอคิวอีกด้วย? แล้วจะได้กินเมื่อไหร่ละเนี่ย หิวแล้วนะ.. ดีที่คนไม่เยอะ นั่งรออยู่ เกือบสิบนาทีก็ได้เข้าร้าน นั่งกินกันไปราวๆชั่วโมงเห็นจะได้ ยังเหลือเวลาอีกเกือบหนึ่งชั่วโมงก่อนเจนจะต้องไปเรียนต่ออีก ทำรัยล่ะที่นี้? เดินเล่นมันซะเลย เออดีเว้ย.. คงไม่มีใครเดาถูกแน่นอนว่าเดินไปไหน       SE-ED Books ง่ะ แปลกจัยมะ? เข้าซีเอ็ดบุคส์ครับทั่น ขาออกเลยได้หนังสือติดไม้ติดมือมา 2 เล่มเลย (ไม่ได้จิ๊กมานะ จ่ายตังแล้ว) จากนั้น ก้อเดินไปส่งเจนที่เรียน แล้วตูก้อกลับบ้าน.... หมดวันพุทธเท่านี้ | พฤหัส ตอนแรกนัดกะเพื่อนว่าจะไปส่งแก้หนังสือรุ่นกะมัน นัดไว้อย่างดีว่าประมาณ 11 โมง.. 10 ครึ่งมันโทรมา ไอ้เรายังไม่ตื่นเลยแฮะ โทรมาปลุกเลยเนี่ย ปรากฎว่ามันอยู่ที่โรงเรียนแล้ว ส่งแก้ไปแล้วกะ'จารย์ เห็นอย่างงี้แล้ว เลยอู้ไม่ไปมันซะเลย เหอๆๆ นั่นเลยทำให้ต้องไปวันศุกร์แทนเลย T_T | วันศุกร์ไปโรงเรียนตอนเช้านู่น ไปถึงเก้าโมงครึ่งมั้งถ้าจำไม่ผิด ดีที่นัดเจนให้มาโรงเรียนด้วย เลยได้มีเพื่อนนั่งคุย และนั่งรอเวลาเรียนพิเศษของเค้า (บ่ายๆ) ได้หนังสือ "สาธิตานุสรณ์สวนสุนันทา 2546" มาดูเล่น รำลึกความหลังเมื่อครั้งยังประถมของตัวเอง เพื่อนๆหลายคนยังไม่ไปไหน จบประถมสวนนันก้อต่อมัธยมสวนนันกันมากมาย เห็นหน้าเพื่อนแล้วยังจำชื่อนามสกุล ชื่อเล่นได้ดี อยากย้อนเวลากลับไปจัง ไปพูดคุยกะเพื่อนๆเหล่านั้นให้หายอยาก ให้เพียงพอ ถ้ารู้ว่าตอนนี้ไม่มีโอกาสที่จะได้เจอได้เจอกันเหมือนเมื่อก่อนตั้งแต่ตอนนั้น ก็คงเรียนต่อมัธยมสวนนันไปแล้วมั้ง ไม่ก้อกลับไปเยี่ยมพวกมันบ่อยๆมากๆกว่านี้ (ปัจจุบัน ปีละครั้งเอง) แต่ก้อเสียดายถ้าคิดว่าตอนนั้นเรียนต่อมัธยมสวนนันจิงๆ เพราะก้อคงไม่ได้เจอกับ เจน คนนี้ คนที่สำคัญมากมาย ในชีวิตเรา... เฮ้อ...! พล่ามมาซะยืดยาว อ๊ะๆ ยังไม่จบ ยังมีของวันเสาร์อีกวัน วันนี้ก้ออีกวันที่ไปโรงเรียนมา นัดเพื่อนให้เอา CD มาให้ (หน้าหนังสือรุ่นของมัน กะเกมที่ยืมไป) ตอนบ่ายสองครึ่ง ย้อนก่อน ตื่นมาก้อสิบโมงครึ่งไปแล้วว โทรปลุกเจนก้อไม่มีคนรับ สงสัยจะไม่ตื่นง่ายๆ พอเที่ยงๆก้อโทรหา ตื่นแล้ว (ก้อดี) ก้อเล่าให้ฟังไปว่าวันนี้จะต้องออกไปหาไอ้ดล ........ พอถึงบ่ายสอง ก้อออกไปโรงเรียน ถึงตอนบ่ายสอง 20 นั่งรอมันจนครึ่ง ก้อโผล่มาคืนของกันเสร็จสรรพ มันก้อนั่งอ่าน BOOM ที่เราซื้อติดไป เห็นดังนั้นก้อเลยฝากของไว้ แล้วรีบไปหากระดาษปากกาไปจดเพื่อนที่ติด 0 และ ร ไปถึงกระดาน ก้อกวาดตาหาชื่อตัวเอง กะเจนก่อนเลย... ไม่มี ฟิ้วว ดีมั่กๆเลย กัวจะติดเคมีแทบแย่ กวาดตาไปเจอเพื่อนคนนึงที่ไม่น่าติด ก้อแปลกใจ จะโทรไปถามแล้วแหละนะ แต่พอดีตังโทรศัพท์มันหมดวันนั้นพอดี ที่ไม่น่าติดเพราะมันไม่เคยติด ไม่ใช่ว่ามันเก่งด้วยนะ ไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่นัก แต่ก้อน่าจะประคองตัวเองให้รอดได้แน่ๆ แต่คราวนี้ไม่รอดแฮะ "เสียใจด้วยว่ะเพื่อน" อีกคนนึงที่แปลกใจพอดู ท่าทางมันก้อน่าจะเก่งนะ ไม่น่าติด สืบเสาะหาข้อมูลมาจนรู้ว่า ติดเพราะมันไม่ส่งงานเลยซักชิ้นนั่นแหละ ถึงได้อ๋อ "เวง ทำตัวเองนี่หว่า.." รวมๆแล้วก้อตกไม่มากส่วนใหญ่ก้อคนเดิมๆที่ตกทุกทีทุกปี บางคนก้อตกมัน 3 วิชาวิทย์รวดเลย ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ ตกมันหมด เอ้อดีเว้ย นี่แผนวิทย์เหรอวะเนี่ย?? ที่น่าตกใจที่สุดบนบอร์ดก้อคือ วิชา ค016 คณิตศาสตร์ ม.6 ที่มีอยู่ห้องนึงที่ผ่านเพียงแค่ 3 คน!!!! แล้วคิดดู อีก 35 คนที่เหลือมีชื่อ นามสกุล เลขที่ ห้อง เลขประจำตัว คะแนน และเกรด0 เรียงรายอยู่บนบอร์ดติดกันเป็นพรืด เพราะห้องเดียวกัน ตอนแรกนึกว่าตกทั้งห้อง พอเล็งดีดีแล้วมันมีเลขที่ที่โดดข้ามไปอยู่ นับคนผ่านได้ 3 คนเท่านั้น!! นี่มันอะไรกันเนี่ย ไปมีเรื่องอะไรกะอาจารย์หรือนี่ หรือว่าอาจารย์เค้าลืมกรอกคะแนนให้กันแน่เนี่ย เง็งอย่างแรง?!?!?! ข่าวดีอย่างเดียว (ไม่นับที่ไม่ติด 0 นะ เพราะก้อไม่น่าติดอยู่หรอก เสียวๆไปงั้นเอง) ที่ได้มาก็คือเกรด 4 อังกิดที่ไปเจออาจารย์เข้าพอดี เลยถามเค้า เค้าบอกว่า "ธนิก ได้เกรด 4 89คะแนน คะแนนสอบได้ 26 เต็ม 30 คะแนน" อื้มมม ก้อเป็นไปอย่างที่คาดไว้ ว่าก้อคงสี่อยู่แล้ว ถามถึงคนอื่นๆอาจารย์เค้าไม่บอกอ้ะ ขอโทษเพื่อนๆคนอื่นด้วยนะที่ไม่สามารถเอาเกรดมาบอกเพื่อนๆกันได้อะ

ดึกแล้ววว ง่วงจิ๊บเป๋ง ไปนอนดีก่าา พุ่งนี้ค่อยหาเรื่องมาเขียนต่อปายย บ๊ะบายขอรับ

ปล.ตอนนี้คิดถึงเจน อยากคุยด้วยจัง โทรไปไม่รับ สงสัยหลับไปซะแล้ว..
ปล.ดาววว หายหัว เอ้ย! หน้าหายตาปายหนายย รึว่าซุ่มอ่านหนังสือเอ่ย ขยันจิงวุ้ย!  
ปล.คนเข้ามาอ่าน เม้นท์ด้วยจิ จักขอบพระคุงมั่กๆ