มีคนนึงเขียนบอกเราว่า รักเราเหมือนดินสอกับยางลบ

ที่จะลบแล้ว แล้วเขียนขึ้นใหม่ได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เเต่.. ใต้ตัวอักษรที่เขียนทับลงไปใหม่นั้น
 
ใครจะรู้ ใครจะนึกถึงร่องรอยเก่า ๆ จาง ๆ ที่มันติดอยู่

ยิ่งถ้าลบแล้วลบอีก มันก้อจะยิ่งเพิ่มรอยด่างให้มากขึ้น

ถ้าลบมากขึ้นจนกระดาษขาด จะทำยังไง

นอกจากเว้น  เว้นไว้ เหมือนเวลา

เหนือ่ยกับความรัก เว้นช่วง เว้นระยะเวลาให้หายดี

แล้วค่อยเลื่อน เปิดกระดาษหน้าใหม่ ทับรอยเดิมที่มันขาดไป

ปิดมันไว้ อย่าได้เปิดกระดาษขาดๆ นั้น ขึ้นมาอีก

ดั้งนั้น การเขียนความรัก ไม่ใช่เเค่เขียน แล้วไม่ชอบก้อลบออก

เขียนใหม่ เขียนต่อจากเดิมดีกว่ามั๊ย เขียนใหม่ให้สวยกว่า ดีกว่าเดิม

รักที่เขียนไป จะได้ออกมาสวยงาม โดยไม่ต้องเปลี่ยนสมุดที่เขียน

เพราะคงไม่มีใครอยากเปลี่ยนสมุดที่ใช้เขียนความรักบ่อย ๆเหมือนกัน


วันนึง เราจะกลับมาเปิดสมุดหน้าใหม่ แล้วเขียนใหม่ด้วยกันนะ