วันศุกร์ที่ 7 ตุลาคม 2548
เมื่อวานไปเที่ยวมากะ แก๊งค์ งุงิ ของเรา มีด้วยกันทั้งหมด 5 คน มี งุงิต้อม งูเห่ามายด์ ชิสุเจ นพ และ เราเอง
ตอนแรกก็เป็นไอเดียของเราว่าจะไปเที่ยวดรีมเวิลด์ให้ได้ก่อนกลับบ้านที่เชียงใหม่ แต่ตอนออกไอเดียนี้ ไม่มีใครว่างสักคน แล้วในที่สุดมายด์ก็โทรมาบอกว่าอยากให้พวกเรามีประสบการณ์ดีๆด้วยกันในเทอมนี้ ก็ปรึกษากัน แล้วก็ตกลงกันว่าจะไป dreamworld ด้วยกันเป็นกิจกรรมสุดท้ายในเทอมนี้ อยากไปกับเพื่อนที่ธรรมศาสตร์ ช่ายนั่นแหล่ะ เราก็อยากทำอย่างนั้น
นึกว่าจะได้ไปกัน 3 คนเท่านั้น กลัวนพกะต้อมจะไม่ไป แต่แล้วพอเราชวนต้อม ต้อมก็ไป แล้วมายด์ก็บอกว่านพตกลง เยี่ยมไปเลย!!! แล้วในที่สุดก็นัดกันจนได้ คนที่ไปก็มีไม่เยอะ แต่สนุกดี มีเยอะกว่าจะเคลื่อนขบวนก็ยาก เรื่องก็มาก มากันแค่เฉพาะที่เราสนิทและไว้ใจได้
ตื่นตั้งแต่ตอนเช้า 8 โมงของวันที่ 6 ตุลาคม ทั้งๆที่นอนตอนตี 1 เพราะไปร้องคาราโอเกะมา แต่ก็สามารถจะปลุกวิญญาณตัวเองออกมาได้ เพราะอยากไปเที่ยวกับเพื่อนๆ โทรหามายด์แล้วก็ออกเดินทางไปด้วยกันจากหอเอเชียนเกมส์ แล้วก็ไปที่ป้ายรถเมล์ เพื่อเดินทางไป Future park รังสิต ต้องไปต่อรถ ไปเจองุงิต้อมและนพที่นั่น
เจอต้อมก่อน อย่างน้อยก็อุ่นใจ งุงุต้อมไม่ชิ่งแน่นอน แต่นพเนี่ยสิ โทรไปก็ไม่รับสาย ทำไมนะ แล้วรอสักพัก นพก็โผล่ออมาทำให้ตกใจ เย่ ไม่มีใครชิ่ง ออกเดินทางด้วยรถตู้ เพราะโทรหาเจไม่ติด เลยไม่รู้ว่าจะขึ้นรถเมล์คันไหน โทรติดก็ตอนที่ขึ้นรถตู้แล้ว กำลังรอว่าคนจะครบเมื่อไร แล้วถ้าพวกเราลงไปล่ะ คนทั้งรถอาจจะด่าได้ เพราะเกือบจะครบแล้ว ก็เดินทาง 20 บาท มาลงที่หน้า dreamworld โวร่ววว
ตอนเกือบ 9 โมงก็มาถึงสักที !!!~ ก็นั่งรถสวัสดิการเข้าไปข้างใน โห มีทัวร์โรงเรียนมาลงตั้งหลายโรงเรียนแหน่ะ เป็นเด็กๆทั้งนั้นเลยนะ ต้องโดนแย่งเล่นเครื่องเล่นแน่ๆเลยอ่ะ แล้วก็รอชิสุเจ แป๊บเดียวเองเพราะบ้านเจอยู่แถวนั้น หลังจากซักผ้าของคนทั้งบ้านไป 2 ถัง ก็มาสบทบกันที่ทางเข้า แล้วก็ตัดสินใจซื้อตั๋วดรีมเวิลด์วีซ่า ราคา 360 บาท คิดว่าน่าจะคุ้มกว่าตั๋วรวมเครื่องเล่นนะ เพราะ (มายด์บอกว่า) เราไม่มีฝาแป๊บซี่ไว้ลดราคา และอาจจะเล่นบางเครื่องเล่นมากกว่า 1 ครั้ง แต่ตั๋ววีซ่านี้อาจจะไม่ได้เล่นเครื่องเล่นบางอย่างเช่น เมืองหิมะ จักรยานถีบ เรือบั้มซึ่งพวกนั้นเราอาจจะไม่เล่นอยู่แล้ว
เดินเข้าไปสู่เมืองเแห่งความฝัน นี่หรือคือ ดรีมเวิลด์ ว๊าว ที่ซึ่งเราอยากมานานแล้ว มากะเพื่อนๆอีกต่างหาก ต้องเป็นอะไรที่สนุกแน่ๆ ตอนแรกก็เริ่มจากการถ่ายรูปโน้นนี่ก่อน แล้วก็เดินเข้าไป รีบเดินไปเล่นเครื่องเล่นต่างๆ กลัวไม่ทันน่ะสิ มายด์นำเลย ร้านรวงต่างๆก็ยังไม่ค่อยจะเปิดกัน สงสัยเรามันกันเช้าหรือเปล่านะ แล้วก็เครื่องเล่นอันแรกที่เล่น ก็คือ ++ บ้านยักษ์ ++ นั่นเอง โวร่ววว
ทำให้รู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กลงไปเยอะเลย ไม่น่าเชื่อ ^^ ฮ่าๆ
แล้วก็ไปต่อกันที่ ++Hanging Coaster++ อันนี้ทำให้มีความรู้สึกเหมือนใน sim themepark เลยอ่ะ เหมือนมากๆๆ จริงๆ แอบจะเสียวด้วยแต่ยังไม่ค่อยเท่าไร ได้แต่นั่งหัวเราะอยู่ข้างๆนพ
จากนั้นก็ไปลองเล่นอะไรว่ะ จำชื่อไม่ได้ หาชื่อมันในแผนที่ก็หาไม่เจอ แต่มันเหวี่ยงๆๆ อย่างเดียว ทำให้รู้สึกเสียวดีนะ แต่มายด์ดินั่งทำหน้าธรรมดามาก สงสัยจะเคยเจอมามากกว่านี้แล้ว เครื่องเล่นอันนี้ งุงิต้อมและนพขอบาย ไม่รู้เป็นไร สงสัยกลัวเอง ฮ่าๆ
เดินต่อไปผ่าน รถไฟเหินเวหา แต่คนเยอะเหลือเกิน เลยไปเล่นกันที่เครื่องเล่นอื่นกันก่อน ไปเจอ ++พรมวิเศษ++ เห็นมันได้แต่หมุนๆ ขึ้นๆลงๆ แบบนี้ แต่เอาเราเกือบตายแหน่ะ ไม่รู้เพราะอะไรแต่ไม่ชอบอาการเสียวท้องแบบนี้เลยอ่ะ ทำให้รู้สึกถึงความไม่มั่นคงในชีวิต ลงมาเกือบอ๊วกอ่ะ ทั้งๆที่เป็นแค่พรมวิเศษ แต่ไม่ไหวจริงๆ
อยากจะอ๊วกกก ไม่ไหวแล้ววว~~!
เพื่อให้อาหารและน้ำย่อยตกตะกอน เราจึงหันไปเล่น ++รถบั้ม++ กันก่อน ทำไมคันที่เราเล่นมันถึงเหยียบคันเร่งแล้วไม่ไป แต่พอไปแล้วก็จะมี นพ มายด์ เจและ ต้อมเข้ามาชนตลอด จนไม่สามารถไปไหนได้ เวงจิงๆ ชนกันไปชนกันมา พอเริ่มจะคุ้นกะรถแล้ว เริ่มจะขับได้คล่องขึ้นก็หมดเวลาซะงั้น เอาเข้าไป
แล้วมายด์ก็ไปต่อที่ ไวกิ้ง คือ เรายังไม่ตกตะกอนในท้องเลยนะ ทั้งๆที่เมื่อเช้าไม่ได้กินไรมาด้วย สงสัยไดโดม่อนเมื่อวานมันกำลังจะกลับขึ้นมา โหย เกือบอ๊วก เป็นเพราะพรมวิเศษทำพิษอยู่ก่อนแน่เลย นี่ถ้าไม่มีพรมวิเศษ เราคงไม่เป็นไรมั่งเนี่ย ชิๆ เครื่องเล่นนี้ นพและเจขอบาย ได้นั่งกะต้อมและมายด์ แม่เจ้า ขนาดไม่ได้นั่งหัวหรือท้ายเครื่อง เราก็จะตายแล้วววว (น้ำย่อยมันขึ้นมาเลยอ่ะ)
กลับมาหมดสภาพเลยแม่ง!!!
โอ๊ย!!! ลงมาแทบจะยืนไม่ได้ ต้องเกาะเพื่อนๆไป แล้วนั่งพักสักระยะนึง ก่อนจะเกิดความุ่งมั่นขึ้นมาจะเข้าบ้านผีสิงห์ คือมันไม่ได้น่ากลัวอะไรมากเลยอ่ะ แค่มีเซนเซอร์จับไว้เวลามีสิ่งมีชีวิตเดินผ่านมันก็จะทำงาน แต่ที่ต้องเกาะนพไว้ตลอดเวลาก็เพราะว่า มันมืดแล้วกลัวเดินตกบันไดนั่นเอง แต่งุงิต้อมเนี่ยกลัวไม่ไหวแล้ว มายด์ก็บอกว่า "มันไม่น่ากลัว แต่เรากลัว" ซะงั้น ส่วนเจอันนี้ไม่รู้ แต่ได้ยินเสียงกรี๊ด ไม่รู้ว่ากรี๊ดสร้างอารมณ์หรือกรี๊ดเพราะกลัวจริงๆกันแน่นะ
แต่ก็ยังมีอารมณ์ไป "กูจะจั๊ก"กะไอ่พวกญาติพลอยมณี เอิ๊ก~
แล้วมายด์จะไปต่อ ++เฮอร์ริเคน++ ซึ่งตอนนี้ขอเอาไว้ก่อนว่ายังนะ ขอร้อง ไปหาอะไรกินกันก่อนเห่อะ ก็เลยได้ไปนั่งพัก เรากินไรไม่ลงจริงๆ เหมือนเจ ที่แอบจะฟุ๊บหลับไปพร้อมๆกัน เลยไปซื้อส้มโอมากิน ส่วน มายด์ งิงิต้อมและนพก็นั่งกินข้าวให้พวกเราอิจฉา เจกินอาหารไม่ได้เพราะเพิ่งดัดฟันและที่สำคัญคือกินเจ ส่วนเรากินไม่ลงนั่นเอง เลยได้แต่นั่งกินส้มโอกันไป 2 คน
งูเห่ามายด์ งุงิต้อม ชิสุเจ นพ และตาล
แล้วก็ไปต่อกันที่++รถไฟลอยฟ้า ++นั่งๆไปเรื่อยๆ ชิวๆ สงบๆ แล้วก็ได้ดูบรรยากาศข้างล่าง สวยจริงๆ แปลกนะ สวนสนุกที่นี่ มันทำเป็นแนวลึกเข้าไปแทนที่จะทำแบบกว้างๆแผ่ขยายอ่ะ แต่ก็นั่นแหล่ะมันเป็นสวนสนุกแห่งแรกที่เรามาในชีวิตแล้ว เราจะรู้ไหมค้า ว่าที่อื่นเค้าเป็นยังไง ?
ต้อมกะนพ จะสวีทกันทำไมค้าเมิง?//และพี่น้อง พี่ตอตาล น้องมอมาย และน้องจอเจ
หลังจากที่เกิดอารมณ์สงบภายในจิตใจและภายในร่างกายแล้ว เราก็ไปต่อกันที่ ++แกรนด์แคนย่อน++ กันเลย อันนี้เหมือนล่องแก่ง ก็ลงกันหมด เค้าเขียนไว้ว่าเครื่องเล่นนี้ "อาจจะเปียกหน่อยนะ" โกหกค่ะ มันโกหกคะเมิง ... แล้วไงละค้า ดิฉันเลือกที่นั่งผิดเองหรือเปล่า ออกเดินทางได้ไม่เท่าไร น้ำเข้ามา เปียกทั้งขาเลยค่า แล้วก็นั่งไปเรื่องๆจะมีกำลังน้ำลงมา ก็เปียกอีก จากที่ตั้งกติกากันไว้ว่า "ใครเปียกน้อยชนะ" เราคงแพ้เป็นคนแรก คือไม่ว่ามันจะมาทางไหน เราเปียกตลอด -"- เครื่องนี้เล่นกัน 2 รอบ เพราะงุงิต้อมและนพยังไม่ค่อยเปียกเลย แล้วพอเล่นรอบที่ 2 ก็เลือกที่นั่งที่งุงิต้อมมันเพื่อที่จะไม่เปียกเท่าเดิม แล้วไงค้า นั่งๆนั่งมา ทำขาอีกข้างที่ยังแห้งให้เปียก สรุปแล้วนั่งที่ไหน เราเปียกตลอด!!!!
"อาจจะเปียกหน่อยนะ" โกหกค่ะ มันโกหกค่ะเมิง ...
ก็ออกมาจากเครื่องเล่นนั้นด้วยความเปียก 100% กันทั่วหน้า ไหนๆก็เปียกแล้วนี่นา ไปเล่น ++ซูเปอร์ สแปลซ++ กันเลยดีกว่า ไอ่ที่มันเป็นเลื่อนๆ นั่งกันหลายๆคนแล้วไหลงมาทีเดียวให้เกิดกำแพงน้ำนั้นแหล่ะ เราก็นั่งไป อยู่หลังสุด ไอ้ตอนลงมาเนี่ย จุกครับ จุกพร้อมงุงิต้อมเพราะมันกระแทกเข้ากันไอ้ที่กั้นเอว แล้วกำแพงน้ำสูงมาก นึกว่าคนนั่งจะไม่เปียกที่ไหนได้ เปียกเหมือนกันครับ อยากเล่นอีก แต่ก็ต้องออกมายืนรอเพื่อรับกำแพงน้ำอีกเช่นกัน ตอนแรกนึกว่าจะไม่แรง แต่มีเข้าหน้าที่มาบอกว่า มันแรงมากจับดีๆ ก็เป็นจริงดังนั้น เพราะ พลังน้ำขั้นสุดยอด ทำให้แว่นเกือบหลุด เอาล่ะ คราวนี้ก็เปียกกันไป 200% เลยให้ตาย ต่อไปก็คงต้องเริ่มปฏิบัติการ ตากตัวเองให้แห้งกันแล้ว!!
เปียกแล้วเปียกเลยแล้วกัน
ปฏิบัติการนี้ก็คือการไปถ่ายรูปกับสถานที่ต่างๆ ที่มีแดดอันร้องแรงห่อหุ้มอยู่นั่นเอง ก็มีรูปมาเยอะแยะเลย ได้ไปเที่ยวในปากของยักษ์ เที่ยววังของเจ้าหญิงนิทรา บ้านคนแคระ และที่สำคัญได้นั่งรถไฟปู๊นๆไปเที่ยวรอบๆ ได้เห็น 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกแบบจำลองและก็สวนสวยต่างๆมากมาย ทำได้เหมือนจริงมาก น่าจะเข้าไปถ่ายรูปด้วย แล้วก็ไปขึ้นรถไฟฟ้า ลอยฟ้า ได้เห็นภาพกว้างของสวนสนุก สวยมากกกก สวนจริงๆ ได้เห็นเครื่องเล่นทุกเครื่องเลยนะ ใหญ่มาก เหมือนในเกมเลยอ่ะ
ร้อนหรือกลัว น่ะ ? และสาวๆสโนไวท์
ปราสาทหลังนี้ สำหรับเจ้าหญิงคนต่อไป
บ้านคนแคระ ^^
ไปนั่งรถไฟเล่นด้วยนะ
แล้วก็ได้เล่น ++เฮอร์ริเคน++ สมใจมายด์ ตอนแรกเราคิดว่าถ้าเรายังไม่รู้สึกดีขึ้น เราก็จะไม่เล่นนะ แต่เมื่อเห็นแล้วอยากเล่นจังวุ้ย เลยขึ้นไปเล่นด้วยอันนี้ ต้อมกะนพ บายอีกแล้ว ปล่อยให้ผู้หญิง 3 คนขึ้นไปเล่นซะงั้น สนุกมากกกกกอ่ะ ไม่เคยนึกมาก่อนเลย ได้อยู่บนที่สูง เหวี่ยวตัวไปมากับเครื่องเล่นเยี่ยมจริงๆ มีการคว่ำหน้าแล้วทำให้ต่ำๆลงมาก่อนจะเหวี่ยวกับขึ้นไปด้วยอ่ะ wow!!!
น่ากลัวมากค่ะ แต่มันเช่นกัน
แล้วก็หมดแรงอย่างเหลืออด เลยได้ไอเดียไปนั่งกระเช้าลอยฟ้ากันดีกว่า ไปต่อแถวยาวโคตรๆ แต่ก็พอจะถึง ไอ่ต้อม มันบอกว่า "เบื่อว่ะไปกันเห่อะ" แล้วเมิงจะรอทั้งหมดมาเพื่ออะไรค้า แล้วก็ได้นั่งสมใจ
ว๊าวววว จากมุมนี้ สวยมากกก
ไม่น่าเชื่อว่ามันเกิดจากฝีมือมุนษย์ เหมือนธรรมชาติมาก!
สามสาวพี่น้องงง!!!
คิดดูสิคะ ขนาดตู้ที่พวกเรานั่ง ยังเป็น ธรรมศาสตร์!!
(มันมีให้เลือก 2 แบบคือ ธรรมศาสตร์และเด็กสวนกุหลาบค่า)
จากนั้นก็ไปสงบสติอารมณ์กันก่อนที่ KFC ได้นั่งพัก กินน้ำกินท่า หาอาหารกินแล้วก็นั่งคุยกันเรื่องต่างๆ มีเรื่องเยอะแยะเลยนะ งุงิต้อมจะเรียนนิติราม ทุกคนก็เลยเอานิติด้วย แต่เราขอใบสมัครของเศรษศาสตร์ดีกว่า หวังว่ามันคงเรียนไม่เข้มเท่าธรรมศาสตร์หรอกนะ แต่เราจะเรียนไหวไหมนะ ชิสุเจก็นั่งดูรูปต่อไป เพราะกินไรไม่ได้นอกจากมันบด แล้วก็เดินออกมาหาเครื่องเล่นกันต่อไป
ที่สำคัญที่ขาดไม่ได้จากการซื้อบัตรดรีมเวิลด์วีซ่าก็คือ "เราจะเล่นทุกเครื่องเลย ไม่เว้นแม้แต่รถคุณปู่" ตามที่งูเห่ามายด์ได้บอกเอาไว้!! ช่าย แล้วเราก็ไปต่อแถวกับน้องๆอนุบาลที่เครื่องเล่น รถคุณปู่ ปู๊นๆ (ต้อมบอกว่า >> ตาล นี่มันรถคุณปู่ ไม่ใช่รถไฟ - -") เยี่ยมไปเล้ยยยย ได้เป็นคนนั่งแล้วให้มายด์ขับ แต่เราไม่ได้เล่นเพียงรอบเดียว เราเล่นถึง 2 รอบนะขอรับ คุ้มจริงๆ
รถคุณปู่ ปุ๊นๆๆ
จากนั้นก็ไปต่อกันที่ ++รถไฟเหินเวหา++ ที่คนน้อยลงแล้ว อันนี้เล่นกัน 2 รอบเลยครับ รอบแรกก็เล่นธรรมดา มันไม่ค่อยเสียวเท่า พรมวิเศษอ่ะ แต่มันได้เลี้ยว มันอยู่ในอุโมงค์ไง พอมองลงไปทำให้คิดเหมือนเจว่า "ถ้ากูตกลงไปมันแล้วเค้าจะหากูเจอไหมนะ" มากๆ อ่ะ เหมือนเกมอีกแล้ว !! สนุกมากๆ พอเล่นรถสอง เราก็นั่งคู่นพข้างหน้าเลย มีต้อมนั่งต่อ ส่วนมายด์กะเจไปนั่งข้างหลังสุดเพื่อนเปลียนอารมณ์ ว๊าวววว หัวขบวนไม่ดีอย่างตรงที่มันสั่น พอลงมา งุงิต้อมบอก "กูจะอ๊วก" ฮ่าๆ มันยืนไม่ไหวแล้วล่ะสินะ
ตอนรอเครื่องเล่น จะถ่ายทำไมคะ
ออกมาเจอเครื่องทำเหรียญ ดอลล่าร์เหมือนของที่นิวซีแลนด์เลยอ่ะ รู้ทรงและสีเหมือนกันต่างกันตรงที่สลักเป็นเรื่องราวของเหมืองไทย น่าสนใจมากแต่ไม่รู้ว่าต้องใช้เงินเท่าไรกว่าจะได้มา แล้วมี 3 แบบอีกต่างหาก เดินผ่านที่ยิงปืน ปาเป้าด้วย มีตุ๊กตาแขวนเยอะแยะเลยนะ ถ้าเรามีความแม่นสักหน่อยก็คงได้มาสักตัว แต่ด้วยความไกล้าเสี่ยงเนี่ยแหล่ะไม่เอากลัวเสียเงิน เปลืองจริงๆ
เอ๊ะ ไม่มีอะไรทำแล้วน้า ก็เดินกลับมาที่ ++เฮอร์ริเคน++ อีกรอบ บอกนพกะต้อมว่าขึ้นสิ สนุกนะ แต่... ก็ยังไม่ยอมขึ้นอยู่ดี พวกเรา 3 คนเลยเล่นอย่างสะใจมาก คราวนี้ก็ได้กรี๊ดสุดเหวียง แต่ไม่เท่าครั้งแรก อันนี้แอบจะชินแล้ว พอลงมาก็สนุกๆๆ มาก จนไปต่อแถวรอบ 2 ได้เล่นอีกแล้ว รอบสุดท้ายสนุกที่สุดอ่ะ เพราะ Visa เลยทำให้หายซ่าด้วยการเหวี่ยงติดต่อกันอย่างบ้าคลั่ง ว๊าววว มากๆๆๆ อ่ะ ถ้ามายด์จะเอาอีกรอบเราคงต้องขอบายแล้วว่ะ เพราะ...สังขารกำลังจะเอาทั้งหมดที่มีอยู่ ออกมาแล้ว!!
สรุปคือ เฮอร์ริเคนไปแล้ว 3 รอบ เล่นเพื่องุงิต้อมและนพ
ไอ้ต้อมบอกว่า คนพากษ์แม่งเหมือนอาจารย์รวินทร์สอนคอมเลยว่ะ กวนตีนฉิบหาย เพราะมันบอกว่าจะเอาพวกวีซ่า ให้หายซ่า ซึ่งได้ข่าวว่ากูก็จะหายซ่าไปเลย เพราะ เวียนหัวโคตรรร
แล้วเจก็อยากเล่น ++Hanging Coaster++ อีกครั้ง ได้น้อง พี่จัดให้ เล่นไปเลย 2 รอบ หลังจากที่เจอเครื่องเล่นมาเยอะแล้ว มาเจออันนี้ถือว่า หมูไปเลยอ่ะ ไอ่เจก็เงียบ เราก็เลยบอกให้มัน "กรี๊ดเร้าอารมณ์หน่อยน้อง" ก็เลยได้มากรี๊ดนึง ก่อนที่ทุกคนจะนั่งอย่างสงบ เพราะร่างกายเริ่มด้านชา จริงๆแหล่ะ ปาไป 2 รอบก็ไม่ค่อยเสียวแล้วอ่ะ ฮ่าๆๆ
แล้วมายด์ก็ไปทำเรื่องอำลา ++ไวกิ้ง++ อีกรอบ ซึ่งแรกว่าจะขึ้นไปด้วยแต่เป็นความผิดพลายที่เอาเฮอริเคนหลายรอบเกิน สังขารเลยไม่เที่ยง .. เอาว่ะ ปล่อยน้องสาวไปตามสบาย พี่ก็พักเหนื่อยตามประสาคนแก่
บอกลาดรีมเวิลด์ตอน 4 โมงเย็นด้วยกันถ่ายรูปตามสถานที่ต่างๆ ทำให้รู้สึกว่า "เพื่อนกูก็แหลเหมือนกันนะเนี่ย" ต้องไปดูรูปกันเองแหล่ะ
เหมาะกันมากกกกค่า ดูทีไร ขำว่ะ พวกเมิง ทำไมทำคะ?
ในที่สุดก็เจอแล้ว สถานที่ที่เหมาะกะพวกเรา
แหลกันทำไมคะพวกเมิง?
ต๊ายยยย น่ารักกันจัง ^^
ราวกับรักกันมานานกว่า 3 ชาติ
หล่อคะ สวีสทำไมอีกค่ะ และ คอมโบ้ทอม >> เสี่ยเลี้ยงเอง
คือ เมิงคะ สุดยอดดด!!!
เอ่อ ลืมบอกไปค่ะ ว่าไม่ได้เข้าไปใน ++เมืองหิมะ ++ เพราะพวกกูยากจนกันไงค้า แบบว่า เงินไม่มีค่ะ แล้วค่าเข้าแม่งก็ขูดเลือดกะกูเหลือเกิน ไอ้ต้อมบอกว่า น่าจะประมาณ 100 นีง มายด์ก็เห็นด้วย แต่ที่ไปเจอมันคือ 150 บาทค่ะ แม่เจ้า มายด์เคยเข้าไปแล้วบอกว่ามันไม่คุ้ม เป็นเหมือนโรงน้ำแข็งดีๆนี่เอง กระโดนไปไม่ได้เจอฟองผิมะหรอกนะ แต่มันคือ พิ้นหิมะแข็งๆ ก็เลยตกลงใจกันว่า ไม่เข้าก็ได้นะ เอาไว้รอเรารวยก่อนเห่อะ
มาเที่ยวครั้งนี้สนุกมากๆ มายด์พูดออกมาก่อนจะจากกันว่า "มาเที่ยวครั้งนี้ทำให้เราได้รู้อะไรหลายๆอย่าง"
เราก็ร้องเพลงแทรกขึ้นมา "เรายังเหมือนเดิมใช่ไหม เรายังรักกันใช่ไหม.."
แล้วไอ่เจก็ "แหม เมิง กูกำลังจะร้อง แย่งอีกล่ะ"ฮ่าๆๆ สนุกที่สุด
ตอนแรกไม่นึกว่าการมาเที่ยวที่นี่จะได้อะไรกลับไปมากกว่าความสนุกสนานที่ได้จากเครื่องเล่นต่างๆ ที่ให้หวาดเสียว แต่แล้วมันก็ยังมีอย่างอื่นให้เราได้ประทับใจกลับบ้านไปอีกด้วย
ดรีมเวิลด์ ทำให้ได้รู้ว่าเรายังมีกันและกัน เรา นพ งุงิต้อม งูเห่ามายด์ และชิสุเจ แม้ว่าจะไม่ได้เรียนห้องเดียวกันตลอดเหมือนเพื่อนชั้นมัธยม แต่เราก็ยังมีกัน เรายังมีแก๊งค์ของเรา เรายังมีกลุ่มเพื่อนให้ได้พูดคุย เรื่องต่างๆ มีประสบการณ์ดีๆร่วมกัน มีเรื่องที่พูดกันแล้วรู้เรื่อง เข้าใจกัน
เรายังมี นพ งุงิต้อม งูเห่ามายด์ และชิสุเจ เป็นเพื่อนเราตลอดไป
เรารักพวกแกมาก
เทอมหน้า เราจะเป็นยังไงน้า ยังไม่รู้ แต่อยากให้เราได้เจอกันมากขึ้น มากกว่านี้ ก็ดีนะ
แหล่งโหลดรูป >> = ตาล =
= เจ =
= นพ =
แอบขโมยบางรูปมาจากไดอารี่น้องสาว จอเจ >>
