วันอังคารที่ 4 ตุลาคม 2548
ผ่านไปแล้วครับ สำหรับสงครามสนามสำคัญของชีวิต freshman ปี1 แม่เจ้า !!! ไม่มีใครบอกกูว่าข้อสอบธรรมศาสตร์มันยากหมาขนาดนี้ เว้ยยย
ทุกครั้งที่จะสอบ ที่โรงเรียน ครั้งแรกต้องเอาตารางสอบมานั่งดู แล้วก็เริ่ม เริ่มตัดบางวิชาที่จะทิ้งออก ไม่อ่านมัน เพราะมันยาก ไม่ก็มันสัดหมามากเกินกว่าที่จะอ่านวันต่อวันทัน แล้วนั่นเป็นนิสัยที่ติดตัวมาจนถึงบัดนี้!!!
คือ มัธยมมันมีตั้งปี่วิชา สอบวันละกี่ตัว ตัวละไม่กี่ชั่วโมง มันก็ทำได้ดิว่ะ แล้วอีกอย่างตอนมัธยมกูมันตั้งใจเรียนนี่หว่า (ชมตัวเองเพื่อ ...) มีเพื่อนแสนดี เรียนด้วยกัน เล่นด้วยกันสนุกสนาน
แต่พอขึ้นมาอยู่ อุดมศึกษา เพื่อนก็มี เพื่อนดีด้วย แต่มันไม่ได้เรียนด้วยกันทุกวิชานี่หว่า บางวิชา กูจะหลับ มันก็ไม่มีใครมาฉุดมาดึง กูจะโดด มันก็ไม่มีใครมาชวนเข้าเรียน อีกอย่าง กิจกรรมมหาศาลทั้งหลายก็น่าทำทั้งนั้นเลยว่ะ
แต่ว่าไปแล้ว ก็เป็นความโชคดีของเราอีกอย่างหนึ่งที่เจ๋ง cool สุดๆ ก็คือ นิสัยที่ไม่สามารถจะนอนได้ในที่ มีเสียง และที่มีแสง ดังนั้น ห้องเรียนจึงไม่สามารถทำให้กูหลับอย่างสนิทได้ แต่นิสัยชั่วก็คือ การพูดๆๆๆๆ และพูด มากๆๆ นั่นแหล่ะที่ทำให้ เรียนไม่ได้เรื่องในเทอมนี้
ขอพูดถึงข้อสอบมั่ง ... อย่างที่บอก แอบจะหมา ไม่ใช่เพราะอาจารย์ แต่เพราะกูเอง > < '
TH161 8203 อาคารเรียนรวมสังคมศาสตร์
วิชาแรกครับ วันที่ 26 กันยายน เจอเป็นวิชาแรก ภาษาไทย แม่งงง ตอนแรกนึกว่าจะหมู แล้วไงครับ จะบ้าตาย ... คือ พอเข้าใจ ตอนอาจารย์อธิบายว่า จะออกเป็นทฤษฏี ก็เอ่อ ไม่นึกว่าจะออกจำขนาดนี้ ต้องมานั่งท่องว่า การเขียนมีกี่แบบ คิดแบบไหน อธิบาย บรรยาย ขนายย่อหน้าแบบได้ แม่ง ต้องทำเกือบทั้งเล่มอ่ะ แล้ว 3 ชั่วโมงเนี่ยต้องไปนั่งนึก นั่งกั้นในห้องสอบว่า เอ๊ะ มันคิดยังไงฟร่ะเนี่ย หึหึ แล้ว ... จากนั้น ก็มีอีกประมาณ 3 หน้า ให้เขียน เขียนเยอะแยะเลยอ่ะ เขียนขยายใจความสำคัญอีก 1 อัน ซึ่งกูรู้สึกว่า ตัวเองมั่วอย่างมาก ตอบคำถาม 1 ข้อ 25 บรรทัด แอลอึ้งไปเลย เจอคำถามที่นึกคำตอบไม่ออก ที่ว่า "สังคมปัจจุบันทำให้คนไทยมีศิลธรรมเสื่อมโทรม" เนี่ย ที่ตอนให้ทำแบบทดลองสอบ มันง่ายกว่านี้นี่หว่า แต่อันนี้ แม่งหาเหตุผลมาสนับสนุนไม่ได้เลยว่าตัวเองจะเอาอะไรมาอ้างเพื่อบอกว่า เห็นด้วย หรือไม่เห็นด้วย แง๊!!! T^T ลาโลก
EL172 0404 อาคารเรียนรวมสังคมศาสตร์
วิชานี้ หมามาตั้งแต่กูเริ่มเรียนภาษาอังกฤษ จริงๆล่ะ เลวร้ายเหลือเกิน ควรรู้สึกโชคดีแล้ว ที่สามารถมาเรียน EL172 ได้ นั่นแหล่ะ เพราะพวกเรียน EL172 ต้องมีเรียนสิ จะได้มีฐานในการเอาไว้ตัดเกรด แน่นอน seen reading กูยังพอทำได้เพราะว่าอันนี้แอบอ่านเอง แต่ก็ไม่เข้าใจคำถามที่มันถามเหมือนกัน unseen อันนี้ไม่ต้องเลยครับ ดับคาห้อง แม่งเขียนไรมา ยาวเป็นหน้าเสียดายกระดาษ เหมือนเอาภาษาต่างดาวมมาให้กูอ่านเลยอ่ะ แม่งไม่เข้าใจสักอัน ... กลับมาหอ โอเค มันผ่านไปแล้ว ไม่เครียดกะวิชานี้ด้วยเพราะ ลาโลก ไปตั้งแต่เริ่มปฏิสนธิแล้ว .... กับวิชานี้
TU110 2300 อาคารเรียนรวมสังคมศาสตร์
คือ เจ๊แกบอกว่า ออกประยุกต์ บรรยายคนเดียวเกือบทั้งคาบออกมา 35 ข้อ ต้องจำเรื่องนักคิดมหาศาล แล้วก็มานั่งกั้นเอาเองอีกว่าสำหรับกรณีนี้เราเอาอะไรมาตัดสิน โห่ะ 35 ข้อนี้นยังพอกั้นทำจนได้นะ แต่พอมาศิลป ตะวันออก ตะวันตก และดนตรี แม่งงงง จำตลอดกาล แล้วทำไมไม่บอกกูว่า บรรยายแค่ ไม่ถึง 9 ชั่วโมงเอง ออกเกือบเท่ากับเจ๊ อุมะวิชชี่ บรรยายทั้งเทอม แง๊ ไม่ยุติธรรมกะกูมากมายอ่ะ ทำกะกูได้ไงน้า ... เลวร้ายเหลือเกิน แล้ว ชาวบ้านชาวช่องเค้าออกมาตั้งแต่ไก่โห่ คือ ชั่วโมงเดียวเค้าก็เสร็จกะล่ะ โดยเฉพาะจี๊ดที่บอกว่า นั่งรอกูนานกว่า นั่งทำข้อสอบเองอีก ทำไม่ได้ ความกั้นต้องคั้นออกมาขั้นสุดยอด !!!! แล้ว สุดท้ายก็ว่าเปล่า เพราะ ... ตอบผิด เรื่องศิลปะโคตรเยอะอ่ะ ทั้งๆที่กลับมาดูสมุดตัวเองก็พบว่า "กูเน้นเอาไว้แล้ว" นั่งหุยฮากะไอ่กิ๊ฟท์ 2 คน ทำวิชานี้เสร็จก็ไป 7-11 ซื้อเกมรวมมาริโอ้ มาเล่นกะกิ๊ฟท์ หุยกันตลอดทั้งคืน จนห้องข้างๆ ตะโกนด่า ฮ่าาาา สะใจเว้ยยย!!!
TU143 9000 อาคารบรรยายรวม 1
ช่วยบอกกูหน่อยว่า ทำไมไม่บอกกูค้า ว่า ทุกคำถาม จะลงท้ายด้วยว่า "จงแสดงความคิดเห็น" หรือ "คุณจงวิจารณ์" แง๊ ให้กูนั่งท่อง และนอนไม่พอในคืนก่อนสอบเพราะว่า กลัวจำอันนั้นไม่ได้ จำอันนี้ไม่ได้ แล้าไปในห้องสอบ พบอะไรรู้ไหมค้า ... กระดาษปึกนึง 12 หน้า ทั้งๆที่มีข้อเขียนเพียง 5 ข้อ ถูกต้องนะครับ ข้อละ 2 หน้า และมีข้อนึง 3 หน้าครับ แม่เจ้า ฝอยตลอดกาลอีกแล้ว ทั้งๆที่ตัวเองไม่มีหลักการเหี้ยอะไรทั้งนั้น ทุกคนออกจากห้องออกมาเป็นเสียงเดียวกันว่า "กูเสียดายเวลาที่นั่งอ่านม๊ะคืนว่ะ" แฮ่... ไอ่เฉียบ แม่งนั่งสอบข้างๆ กูกดดันฉิบหาย เขียนเอาๆ จนกูแอบมาชำเลืองดูของตัวเอง (ทำไมกูต้องชำเลืองด้วยว่ะ ของตัวเองแท้ๆ) แม่ง เขียนน้อยเกิน แง๊ มีข้อนึง ถามว่า "จะใช้ชีวิตอย่างไรให้อยู่ในสังคมได้อย่างดี" อะไรประมาณเนี่ย ... กูเอา TU110 มาบูรณาการ ด้วยการตอบไปว่า "เราต้องใช้ชีวิตให้สอดคล้องกับธรรมชาติ" เอ๊ะ ได้ข่าวว่า นั่นเป็น คำพูดของ สโตอิก พูซิส ไม่ใช่หรือนั่น !!!! เอาเป็นว่า ฝอยตลอดกาล ลาโลกอีกครั้งถ้ากู ... ปาลูกดอกไม่เข้าตาวัว
TU153 7800 อาคารเรียนรวมสังคมศาสตร์
อันนี้แม่งอ่านไม่รู้เรื่องตั้งแต่เรียนแล้ว หลับฮ่ะ ตื่นขวาย แล้วมาหลับในห้องเรียน ไม่กล้าโดดเพราะว่าอาจารย์แอบจะจำกูได้ (หรือเปล่า?) ก็มานั่งอ่าน OS Development และ Program Developmant แม่งไม่เข้าาใจแล้วแอบมามึ้งหลังจากนั้นว่า "ปกติแล้วที่เมิงไม่เข้าใจ เพราะนั่นมันสำหรับโปรแกรมเมอร์" เวง ล่ะกูล่ะ เอ่องั้นเลิกอ่าน เลิกท่อง มานั่งดู TV ซะงั้น แล้วไปสอบ แง๊ เสียดายอ่ะ กุไม่เคยได้ยินคำว่า applet มาก่อน ผิดไปเต็มๆ เลยข้อหนึ่ง แต่ ที่เหลือกุก็ใช่ว่าจะมั่นใจ เพราะเรื่องจับคู่ กูก็ทำไม่ได้อีกเช่นกัน ส่วน Flowchart นั่น คำนวณผิดอีกต่ะหาก ลืมเอา 100 - 49 แง๊!!! ลาโลกอีกแลวค้าา ...
PY211 8100 อาคารเรียนรวมสังคมศาสตร์
ฮ่าๆๆ อันนี้ขอหัวเราะด้วยความสะใจ โวร่ววๆๆๆ เพราะอะไรน่ะหรือ เพราะ PY211 กูลาโลกไปตั้งนานแล้ว ทั้งเทอมกูกังวลอยู่วิชาเดียวเนี่ย ... แล้วสุดท้ายก็มาปลงเอง (เสียดายเวลาที่กังวลจริงๆ) กูห่วยแตก หมา เกียจมันๆ เกียจอาจารย์ท่านสุดท้ายด้วย แม่ง กุ๊ฟกิ๊ฟให้ชื่อท่านว่า "หลับฝันดี" ฮ่าๆ สอน มาด้วยการอ่านให้กูฟัง ราวกับว่า ... ให้กูย้ายที่นอน งั้นสิ ... เลวร้ายเหลือเกินอ่ะ แล้วข้อสอบ mid-term กูก็ 13/20 ไปแล้ว ตอนแรกว่าจะทิ้ง มาดูอีกที ตายเวง เก็บ 70% ลาโลกอีกเช่นกัน ... ทิ้งไม่ได้ ก็เลย หลังจากสอบ TU153 ก็กลับมาอ่าน PY ได้ 2 ชั่วโมง เลิก ไปดู โกโกริโกะ เกมกึ๋ย ก่อนจะเปิดคอมนั่งเล่มเกมเกมมาริโอ มาราธอน 5 ชั่วโมงรวด จนถึงเที่ยงคืน แล้วก็ต่อเนตต่อ จนเกือบ ตี 2 นั่งคุยกะรุ่นพี่พี่ออม บอกว่า "เหมือนพี่เลย เหลือตัวสุดท้าย PY ไม่อ่านด้วย และได้ C มากิน" เยี่ยม กูเตรียมกิน C แล้วล่ะ (ว่าแต่ ในข้อสอบมันมี .. คนขาด VitaminC จะกินไรมากขึ้นหรือเปล่าว่ะ) ทำข้อสอบ PY เนี่ย ทำให้คิดถึงข้อสอบสุขะ return เพราะมันคือ โจทย์เป็นภาษาไทย แล้ว choice เป็นชื่อโรคภาษาอังกฤษ เลวร้ายมากกก ลาโลกกก
ออกมาจากห้องสอบ เจอ x ทักกูด้วยน้ำเสียง "แหมแก กั้นในห้องจริงๆ" แน่ล่ะออกมาตอนคนเกือบหมดห้องแล้ว คนใกล้ตาย ทำไรได้ทุกอย่าง sympathetic ทำงานอย่างหมาอ่ะ para ก็เอากูไม่อยู่ แง๊ๆ เทอมนี้ เน่า เป็นเทอมแรก ... แน่ล่ะ มันเป็นเทอมแรกของกูนี่หว่า
สรุปชีวิตทั้งหลายแหล่ วิชาที่คาดหวังว่าน่าจะได้ดี ประมาณ B ก็แอบจะเลือนหายไปแล้ว แต่โชคดีอย่างหนึ่งตรงที่นิส้ยเราเป็นแบบนี้อีกแล้ว คือ ขอให้สอบ ผ่านๆ ไป จะได้มีโอกาสมาเฮฮาต่อ .. โดยไม่สนใจอ่ะว่า ที่ทำไปนั่นมันจะถูกหรือผิด อะไรทั้งนั้น เลยสอบผ่านไปได้ตัวนึง หมายถึง ได้ทำไปตัวนึงก็จะรู้สึกโล่ง ไม่สนว่าจะได้คะแนนเท่าไร เพราะ เราได้เรียน TU110 มาแล้วว่า "เราควรเรียนเพื่อเอาความรู้มากกว่าจะเอาเกรด" และพอจะสรุปวงจรชีวิตช่วง 2 สัปดาห์ ก่อนและช่วงสอบนี้ว่า
ไม่อ่าน นั่งเล่นเกม และไปกั้นในห้องสอบ
โอเค วิถีชีวิตกูกลายเป็นงี้ไปซะแล้ว
เริ่มจะปลงกะชีวิตตัวเอง จะกั้นไปถึงไหน ก็คงไม่ได้ดีไปว่านี้อีกแล้ว คนที่นี่เค้า เรียนเก่งกันเยอะ คะแนนมีนสูงอย่างยีราฟ (จะหมาไม่ได้เพราะหมาสูงไม่พอ -*-) แล้ว ก็ .. เห็นเกรดตัวเองรำไร ขอคะเนเกรดตัวเองเอาไว้ ณ บัดนี้ว่า
PY 211 -- 1 // EL172 -- 2 // TH161 -- 2
TU153 -- 3 // TU110 -- 2 // TU143 -- 2
รวมๆ กันแล้ว แสนเศร้าเหลือเกิน ...
แต่ทำไงได้ อันนี้ต้องประเมินต่ำๆไว้ ประเมินสูง เดี๋ยวกลับมานอนร้องไห้ T^T
วันนี้ไปเติมเงิน มือถือมาแล้ว หลังจากใช้ชีวิตโดยไม่ได้โทรออกและมีเงินคงเหลือ 1.15 บาทมา ประมาณ 5 วันเห็นจะได้ ดีนะ ได้ความรู้สึกอิระกลับมาอีกครั้งนึง ชอบลืมมือถือไว้ที่โน้น นี่ ไม่ค่อยมีใครโทรมาจิก มาตาม แล้วไง กลับมา เจอแสน misscalls ช่างเห่อะ ยังไงก็โทรกลับไม่ได้ เพราะ .. ไม่มีเงิน
อยากกลับหอไปเล่นมาริโอแล้วอ่ะ ช่าย มันสอบเสร็จแล้ส แต่ยังไม่กลับบ้านหรอก อยู่ถึงวันที่ 8 โน้น เพราะอยู่เป็นเพื่อนไพลิน อยากไปแอ่วงานหนังสือ อยากไปจุฬา อยากไปจัดการเรื่อง Acadex อยาก ทำทุกอย่างให้เรียบร้อย ... แต่ที่สำคัญก็คือ ... ไม่บอก เขิล >.<
