วันอังคาร ที่ 6 กันยายน 2548
วันเสาร์ที่ผ่านมามีนัดกับตัวเองต้องไปงานย้อนรอยเดือนตุลา ที่ อมธ จัด ที่ท่าพระจันทร์ให้ได้ อยากไปมาตั้งแต่ตอนอยู่ ม3 แล้ว เกิดความเคร่งอยากไปให้ได้ แต่แม่ง มันมีงานสิงห์ 5 สถาบันมาแทรกอีกแล้ว โคตรเซ็ง เราก็อยากไปงานสิงห์เหมือนกัน เจอเพื่อนๆอีกแต่ไปแล้วเมื่อวาน วันนี้เลยต้องให้กำไลชีวิตด้วยการไปงานที่ตัวเองอยากไปมั่ง
ชวนเอกซ์ไปด้วยกัน แบบว่ามันกำลังจะกลับบ้านพอดี เลยว่าจะติดไปด้วย ว่าแต่ ไหงกลายเป็นว่ามันไปงาน ย้อนรอยเดือนตุลากัยเราด้วยล่ะ
นัดกันตั้งแต่เช้า 9 โมงแต่ก็ตื่นสายด้วยกันทั้งคู่ มันโทรมาเลื่อนเราเอง ทั้งๆที่กุก็เพิ่งลุกจากเตียงเหมือนกัน ฮ่าๆ แล้วก็ลงไปสมทบกะจี๊ด ขวัญ กิ้ฟท์ ที่มันจะไป dreamworld กัน แห่ะๆๆ อยากไปว่ะ แต่งานย้อนรอยตุลาเท่านั้น สำคัญกว่าเป็นไหนๆ
แล้วก็กว่าจะได้ออกเดินทาง ก็ต้องส่งจุทาไปเอาบัตรหอเพื่อมาเซ็นนอน แต่พี่วีณาไม่ให้เซ็นเพราะมันยังไม่ใช่เวลานอน ก็เลยต้องเด้งกลับมา ไอ่จุทาชวนไพลินไปเดินจตุจักร ไปกันเลยเว้ย กูไม่ไปแล้ว เดินแล้วกูจะเป็นลม เหือกๆๆ
แล้วก็ไปรถที่คิวรถตู้ไฮโซไปท่าพระจันทร์ ตอนแรกว่า เหย คนน้อยได้นั่งสบาย สุดท้ายก็ต้องนั่งเบียดกะเอกซือย่างหาที่สุดไม่ได้ แม่งที่ 3 คนนั่งกันเข้าไปได้ไง 4 คน โคตรเบียด แล้วเดินทางก็เกือบชั่วโมง แม่ง ปวดตูดสุดๆ ว่ะ ไม่ไหวเลยยยย
เมื่อไปถึงท่าพระจันทร์ก็ต้องออกไปหาอีกว่าอาคารเอนกประสงค์มันอยู่ที่ไหน ตอนแรกก็แวะไปที่คระก่อนไปเข้าห้องน้ำแล้วลองเข้าไปห้องสมุดดู แต่เค้าไม่ให้เพราะแต่งตัวไม่สภาพ ซะงั้น แล้วเดินไปที่ศุนย์หนังสือก่อนเพื่อให้เอกซ์ซื้อหัวเข็มขัดไปให้คุณเจตน์ แล้วต่อที่ชัยพฤกษฺเพื่อซื้อตุ้งติ้งไปฝากไอ่ก๊อ จากนั้นก็เดินตามหาแหล่งที่เค้าจะให้ฉายภาพประวัติศาสตร์ 14 ตุลา
ในที่สุดก็เจอ เย่ๆ ไปถึงก่อนเวลาตั้งครึ่งชั่วโมงก็เลยแว๊บลงมาหาอะไรกิน ว่าจะนั่งกินไอติมกะเอกซ์สักหน่อยแต่ต้องต่อคิว ไม่เอาหรอกเว้ย กลับมาในท่าพระจันทร์หาเครปญี่ปุ่นราคาถูกกว่าเครปฝรั่งเศสกินแล้วก็ไปนั่งฟังบรรยาย
ความจริงมันก็ไม่ใช่บรรยายหรอกเป็นการให้ดูภาพประวัติศาสตร์ 14 ตุลา เค้าบอกว่าไม่มี 6 ตุลา ต้องตามไปดูที่รังสิต แล้วก็มีการแจก CD คนมาไม่เยอะหรอก คนน้อย มีคุณป้ามาด้วยนะ แต่ก็ไม่มาก คงไม่มีใครสนใจเรื่องนี้แล้วล่ะมั้ง แต่เราดูทีไร ก็รู้สึกตื้นตันทุกที
14 ตุลาและ 6 ตุลา นี่แหล่ะที่ทำให้เราอยากมาเรียนธรรมศาสตร์ เพราะบุคคลในประวัติศาสตร์เหล่านี้เป็นแรงจูงใจให้เราอยากเรียนที่นี่ กลิ่นคาวเลือด ความรักชาติ ความเสียสละ แม้ว่าไม่ใช่ทุกคน 100% ที่จะมีอุดมการณ์ประชาธิปไตย แม้ว่าบางคนอาจจะมาด้วยสถานการณ์บังคับ แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ต้องเสียสละอะไรบางอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งประชาธิปไตย
อุดมการณ์เค้าแรงมากและที่นี่ก็เป็นแหล่งอุดมการณ์ที่แรงมากเช่นกัน ดังนั้น ถ้าเราได้รับการเพาะปลูกจากแหล่งที่มีอุดมการณ์แน่นเอี๊ยดแบบนี้ อุดมกาณ์ของเราก็คงเจริญเติบโตได้อย่างมีประสิทธิภาพ
<< ไปเดินดูรอบๆ กันดีกว่า >>
ลานโพธิ์ แหล่งที่ชุมนุมกันในตอนแรก ในภาพประวัติศาสตร์จะดูกว้างกว่านี้
ลานปรีดี และเสา (อะไรบางอย่าง)
หน้าตึกโดม และหอประชุมใหญ่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (สนามฟุตบอลทำใหม่ สวยมาก)
หน้าตึกโดม
สัญลักษณ์ประจำมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
อนุสารย์ที่บ่งบอกถึงการพยายามออกมาจากกรอบทางการเมือง และอาจารย์ผู้บรรยาย
อนุสาวรีย์ 6 ตุลา
น่าเสียดายมากที่ไม่ได้เดินย้อนรอยออกนอกมหาวิทยาลัยเหมือนปีก่อนๆ เพราะถ้าเดินออกไปตอนนี้มันก็เย็นมากแล้ว และเหมือนฝนจะตก (ก็กว่าจะได้เริ่มงานก็เที่ยงกว่า บ่ายโมงแล้วนี่นา เห็นอาจารย์บอกว่าปีที่แล้วเริ่มตั้งแต่เช้า) แล้วอนุสารย์ 14 ตุลาก็ปิดปรับปรุงอีกต่างหาก น่าสงสารตัวเองเสียนี่กระไร
แล้วก็ระหกระเหินเดินทางกลับมาบ้านป้า นอนอยู่คืนนึงแล้วป้าก๊งก็มาส่งที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต
ขอเพิ่มเติมอีกนิดหน่อย
วันอาทิตย์ที่ผ่านมาแอบจะมีความสุข >.<
วันนี้ทำ Quiz TU110 ครั้งสุดท้าย ตอบผิดคำถามน่าเสียดายมากๆ อุตส่าห์ทำดีมาตลอดใน Quiz แรกและ Quiz ที่ 2 เศร้าว่ะ
