วันจันทร์ที่ 1 สิงหาคม 2548
วันนี้เป็นวันแรกหลังจากผ่านศึกมรสุมมิดเทอมมาได้ เฮ้ออ ควรจะโล่งใจหรือหนักใจขึ้นดีว่ะ แต่ก็อยากรู้คะแนนแล้วเหมือนกันว่ะ อาจจะเป็นเพราะเราไม่อยากให้อะไรมันเยิ้นเย้อ รอนานก็เลยอยากรู้คะแนนให้มันจบๆไปซะที แต่ก็นะ ดูเหมือนว่ากว่าคะแนนจะออกคงหง่อมตาย เพราะอาจารย์ภาษาไทยบอกว่า "คะแนนออกก่อน final แน่นอน" เข้าใจร่ะ
วันนี้ไปเรียน py211 ก่อนอื่นก็ต้องบอกว่าฝนตกตั้งแต่ประชาชื่นมายันธรรมศาสตร์ (อาทิตย์นี้กลับบ้านเพราะไปทำบุญให้คุณยาย) นึกว่าจะหยุดตกที่ไหนได้ คนเลยมาเรียนน้อยแล้วมันก็หนาวเราก็ใส่เสื้อแฮร์รี่ไปเรียน ก็หนาวนี่หว่า เอกซ์และมายด์ที่นั่งอยู่ข้างๆพยายามให้เราถอดมันตั้งแต่ช่วงแรกๆเพราะพวกมันรู้สึกร้อนแต่เราไม่ถอดเพราะคิดว่าเดี๋ยวมันก็ต้องหนาวล่ะว๊า อาจารย์เข้ามาสอนเรียกชื่อคนอื่นให้ตอบ เราก็ชิวๆ คงไม่เจอเราหรอก อยู่ๆก็
"เอา ไอ่หนูเสื้อสีเลือดหมูคอปกสีขาว ให้ผู้ชายข้างๆตอบดิ"
แล้วไอ่เอกซ์ก็ดวงซวยขั้นสุดยอด โดนเรียกให้ตอบเพราะมันไม่ฟังที่อาจารย์พูด เมาก๊ะคุยกันน่ะกะ แล้วก็ตอบไม่ตรงที่อาจารย์เคยพูดเอาไว้เลยโดนด่าทางอ้อม ทำให้กูเริ่มเจ็บแค้นแทนเพื่อนเข้าขั้น และพลอยเกลียดอาจารย์คนนี้ไปแล้ว (ทั้งๆที่ไอ่เอกซ์มันไม่ได้คิดไรเล้ย) การเรียนวิชานี้ตอนนี้ทรมานมากมายอ่ะ เฮ้ออ แม่ง ชอบด่าคนด้วยภาษาที่แสดงภูมิปัญญา โคตรเกลียด จะด่าก็มาด่าตรงๆดิว่ะ เชี้ยเอ้ย!
แล้วก็ออกมาหาข้าวดินที่โรงอาหาร SC จี๊ดมากินด้วยกัน ตอนเดินไปโรงอาหาร เจอไอ้เต้เลยถามมัน
"เต้ ได้ข่าวว่าจะไปเชียงใหม่"
"เอ่อ ช่าย"
"แล้วได้ข่าวว่าจะไปนอนบ้านกู"
"ถูก"
"และได้ข่าวว่า กูเป็นเจ้าของบ้าน"
"เอ่อออ"
"เต้ แม่กูยังไม่ได้ทำใจเลยนะ"
"อะไรว่า ตาล เพื่อนไปบ้าน ไม่ได้เอาลูกเขยไปให้ดูตัว" ซะงั้นนนน?
กินข้าวเสร็จก็ เดินไปที่ตึกคณะเพื่อส่งจี๊ดไปดูผลโควตา ส่วนผลโควตา เศรษฐศาสตร์ของเราก็คงไม่ต้องดูเพราะได้ข่าวว่า ใครขอก็ได้หมด เหิกๆๆ
ระหว่างทางเดินไป เอกซ์มันเสนอว่า "ลองเดินลัดสนามดูไหม"
"แกก็ลองก่อนคนแรกดิ แล้วดูว่า ยามจะมายับแกหรือเปล่า"
"ยามไม่ใช่หมานะเว้ย จะมางับเราได้ไง"
ไม่ถึงวินาที เรากะจี๊ดฮาแตก เอาอีกแล้ว เอกซ์ แก!!!!
เหมือนคราวนั้นที่ "เอกซ์ ที่นี่มีแต่แซ๊บเนอะ"
"ช่าย แดดร้อนมากเลยอ่ะ" สงสารเค้า - -"
แม้จะสงสารมันแค่ไหน แต่พอเฉลยใส่หลังจากหัวเราะกันเสร้จมันก็เอาก้านร่มมาฟาดเราพร้อมกับบอกว่า "แกอยู่ภาคกลางแล้วนะเว้ย ใช้ภาษากลางได้แล้ว"
ตอนเดินกลับเราก็เลย ร้องเพลงคำเมืองใส่มันซะงั้น มันก็พยายามพูดอังกฤษกะเรา โอเคไม่ว่า กูไม่ถนัดภาษาอังกฤษนี่หว่า
"ตาล ทำไมวันนี้แกอารมณ์ดีจริงๆ หรือว่าแกเจอเค้า"
"เอ่อ ทางเดินกลับ SC"
"เมื่อไรว่ะ ทำไมเรายังไม่เห้นหัวเค้าเลย"
"แกจะเห็นได้ไง ก็เค้าเป็นหัวใจเรา"
"งั้นเรา ควักหัวใจแกออกมาเราก็จะเห็นใช่ไหม"
"เอ่อ ... เฮ้ย ทำได้ไงล่ะ ก็ตอนนี้มันไม่อยู่ที่เราแล้ววว" โอ้ว ทำไมกูคิด
แล้วก็เดินไปตรงโถง SC จู่ๆก็มีคนเรียก "ตาลๆ"
"อ๊าว พี่ภูริ" คือวันนี้ภูริเปรี้ยวมาก ขอบอกกกกกกกกกก ชเวปมะนาวโซดาของจริง มาเอง ผมทรงใหม่ ตัดสั้น บวกกับเสื้อสีสัน มะนาว + สับปะรด ทำให้รู้สึกว่า ... เปรี้ยวเหรอ?
วันนี้ภูริก็คุยกะเราด้วยภาษาคนแล้วในที่สุด คุยกันพอรู้เรื่องอยู่บ้าง เรื่องสภานักศึกษา แล้วพยายามดันกูให้เป็นประธานสภาให้ได้ ง่ายจังอ่ะ แต่อย่างน้อยก็ดีใจนะ ที่คุยกะมันแล้วเข้าใจ ก่อนจะขอตัวไปเรียนภาษาไทยก่อนล่ะ
กลับมารอเอกซ์หลังเลิกเรียน ว่าจะเข้าคณะสักหน่อยหลังจากที่ได้อ่านคำประชดบนหน้าจอตอนเรียน PY211 "หรือจะให้สิงห์แดงเหลือเพียงชื่อ" ไปกะจี๊ดและเอกซ์อีกแล้ว ทีมเดิม เฮ้อออ
ไปถึง เหมือนไม่เกียวกะคณะอีกแล้ว มาเพื่อเดินผ่าน ไปคุยกะพี่เปา ที่พบว่า พี่โอ๊ตยังชิวๆ อยู่ที่พัทลุง ทั้งที่บอกว่าจะกลับมาวันที่ 1 สิงหา แล้วได้ข่าวว่า เป็นวันนี้ แล้วใครจะเล่นแบตกะกู พรุ่งนี้ คะ? (สัญญาแล้วนะ อย่าลืม)
แล้วก็จ่ายเงินค่าแหวนสิงห์ 250 บาทให้น้องส้มโอของเอกซ์ไปเรียบร้อย ได้คุยกะมันหน่อย พูดถึงความกั้นของเอกซ์ แล้วเอกซ์ก็ได้พูดว่า
"แล้ว มันผิดไหม ที่เรากรั้นท์" คือ...เข้าใจนะว่าเด็กโรตารี่ แต่สงสารมันขั้นสุดยอดดดด!! กั้นสุดตีนเชียวเมิง
จากนั้นก็อยู่สนทนาเรื่องประชุมก่อน คือไปถามเค้าแค่นั้นแหล่ะว่า "ทำไรกันอยู่เหรอ" แล้วทั้งจี๊ดและเราก็ชิ่งมาเดินหาของกินที่ตลาดนัด ซื้อกลับไปกินข้างบน ก่อนที่ไอ่ขวัญและอีจุจะมาสมทบและไปเดินตลาดนัดย่อยอาหารกันอีกรอบ
วันนี้ไพลินซื้อ CD Se7en มาทำให้รู้สึกว่ากูอยากซื้อ Dan&Beam the album มั่งจริงๆว่ะ
ค่าไฟออกแล้วเว้ย 853 บาท ถูกกว่าจี๊ดและอีจุ อีก โห่ๆๆ ชนะเลิศ
กูจะไปจุฬา เว้ยยย อยากไปอย่างแรง บอกตามตรงว่าที่อยากไปไม่ใช่เพราะคิดถึงใคร แต่เพราะอยากไปนั่งรถเมลล์ เงียบๆคนเดียว ให้ตัวเองหยุดและให้โลกภายนอกวิ่งต่อไป เหนื่อยกับการต้องวิ่งตามสังคม จริงๆ
"ตาลไปจุฬาเมื่อไร เราไปด้วย"
"วันวันพุธ บ่าย ล่ะกัน" เพราะรู้ว่า เอกซ์มันมีเรียน
มันช้อนสายตาขึ้น พร้อมบอกว่า "ได้ เราโดด TU 153 ไป" โห เอาจริงเหรอเมิง
