วันพุธที่ 11 พฤษภาคม 2548
กูไม่ได้อัพไดมานาน หิว เอ็ย ม่ายช่าย กูจะหิวไปเพื่อ .... เหตุผลเดียวก็คือ ไม่กล้าขอน้องมาเล่นคอม กูรู้สึกอนาถตัวเองเล็กน้อย ไม่มีคอมเล่น โคตรเซ็ง มีไรอยากจะเล่าให้เพื่อนๆฟังตั้งหลายอย่าง แต่มันทำไม่ได้ โปรโชั่นที่ใช้ของ Dtac ยังคงยืนยัน ใช้ นาทีละบาท เพราะโทรครึ่งนาทีแรก 2.50 บาท ถูกกว่าไฉไล นาทีแรก 5 บาทแม้ว่านาทีต่อไปจะ 25 ตส. ก็ตามที ฮื้อ บ่นไรว่ะเนี่ย
วันที่ 11 พ.ค.ที่ผ่านมา มีงานแรกนาขวัญและ ธรรมศาสตร์มีงาน "แรกพบ" หึๆๆ ออกจากบ้านตั้งแต่ 7 โมงเพราะกลัวรถติดที่สนามหลวง พอไปถึงได้เจอเพื่อนๆที่คณะเยอะโค๊ะ ไม่ไหว นี่ขนาดแค่รัฐศาสตร์ รับตรงมา 35 คน (3 สาขาก็ ร้อยกว่า) บวกกะเพิ่มจากเอนท์มาอีก 150 คน ก็รวมๆ ได้เกือบ 200 กว่าแล้ว (แต่จากสถิติรับตรงพบว่า รัฐศาสตร์เอาจริงๆภาควิชาละไม่เกิน 30 คนแหล่ะ โดย ปกครอง >> ภาควิชาเรา มากันแค่ 28 คนเอง ชาย 20 หญิง 8 แอบดีใจ ชายเยอะ ... ไปเพิ่อ..)
วันแรกพบได้ทำอะไรหลายๆอย่าง ตื่นแต่เช้าไปพร้อมน้องไมน์ที่ ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ณะเดินทางต้องขอบคุณไพลินอย่างแรงที่โทรมาคุยด้วย ไม่งั้นเหงามากมาย ไม่ค่อยอยากคุยกะครายเลยนอกจากเพื่อนๆ แล้วพอ ไปถึง ก็พบว่า เฉียบ มาย เจ รอกันอยู่ที่โรงอาหาร เราก็เดินไปคณะบัญชีก่อน (เป็นหารคิดผิดอย่างแรงที่บอกว่าจะไปหามัน เพราะคณะเรากะคณะมันเนี่ย โคตรไกล แต่ไม่เท่าไรก็ไปถึง มธ เล็กกว่า มช เยอะ) เจอปุ๊บ เข้าไปกอนกันอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน คุยได้สักพักก็ต้องกลับไปหาเพื่อนที่โรงอาหาร ตอนนี้มีคนมาสมทบเยอะแล้วแหล่ะแล้วก็แอบสงสัยว่ารอใคร ทำไมไม่เข้าไปกันสักที สรุปคือ รอ เต้!
แล้ว ทุกคนก็ได้สติเมื่อพบว่าเพื่อนคณะคนอื่นๆ เดินออกมากันหมดแล้ว ก็เลยได้เวลาเข้าไปลงทะเบียน เสร็จก็เข้าไปนั่งในห้องประชุมที่คณะ เก้อเป็นพิธีกรวันนี้ก้ทักทาย "น้องๆสมาคมเอมเอสเอ็น" ซะงั้น นั่งได้แป๊บ ก็เริ่มรู้ตัวว่ายังไม่ได้ไปไหวแม่สิงห์ ก็แตกฮือลุกกันออกไป เต้โทรมาพอดีเลยต้องปล่อยทุกคนให้ไปไหวก่อน ต้องรอเต้ พอเต้มาก็ไปไหวกัน ได้เจอนพและต้อมแล้ว โอ๊ว ต้อมหลอกลวง!
ไหว้แม่สิงห์ ประจำคณะรัฐศาสตร์
พอเสร็จก็มานั่งฟังพี่ๆ บ่นๆ พี่เล่าเรื่องให้ฟังหลายเรื่องโดยเฉพาะชีวิตในรั้วธรรมศาสตร์ รังสิต แห่ะ ฮามากมายๆ แล้วท่าคณบดีก็มากล่าวเปิดงาน ชอบที่อาจารย์บอกว่า "คณะรัฐศาสตร์ ธรรมศาสตร์ ถือว่าเป็นคณะรัฐศาสตรืที่ดีที่สุดในประเทศไทย โดยดูจากผลงานของอาจารย์ ขณะที่จุฬาสู้เราไม่ได้เพราะหาอาจารย์ใหม่มาทดแทนอาจารย์ท่านเก่าได้ไม่ดีพอ" นี่คือการจับใจความ ทำให้เรารู้สึกว่าเราเลือกถูกแล้วที่ ต้องเป็นรัฐศาสตร์ ธรรมศาสตร์
แล้วพี่ๆก็มาทำกิจกรรม น้องๆก็นั่งอยู่ในห้องนั่นกว่าร้อยชีวิต โชคดีที่ไม่ร้อนที่และนั่งก็พอดีตัว พอดีก้น (ปวดตูดที่สุดในชีวิต) ได้ทำกิจกรรมเต้นๆกันแต่ไม่มันเท่าไร เพราะที่มันน้อย อิอิ มีการแนะนำกิจกรรมชุมนุมไรกันเยอะแยะเลยอ่ะ แล้วพี่ๆก็บอกว่าจะพาไปไหว้ท่านปรีดี เพราะวันนี้เป็นวันปรีดีด้วย
ตอนแรกก็เดินแถวไปพิพิธภัณฑ์กันก่อน ไม่ได้รวมตัวกะเพื่อนเอมเอสเอ็นเท่าไร เพราะมันไปกันเป็นคู่แล้ว กู ไม่มีคู่แง่ะ ... เกาะไปกะนพซะงั้น แล้วก็ไปเดินดูพิพิธภัณฑ์ ส่วนเก้อ ก็เดินหาน้องเอมเอสเอ็นต่อไป ... (ใครรู้จักพี่มั่งครับ - -*) แล้วก็ลงมาที่ลานปรีดี มาไหว้ท่านปรีดี วันนี้คุณหญิงพูนสุข มาด้วย แต่ไม่เห็น (คือทำเลกูดีมากอ่ะ ... มีต้นปาล์มไรสักอย่างบังท่านปรีดีไว้ครึ่งตัว) พอทำจิตใจนิ่งสงปุ๊บ พี่ก็เรียกมาเป็นตัวแทนถ่ายรูป เราก็เสนอหน้าเดินเข้าไปเลย จะได้มีรูปไว้ประดับตระกูล แล้วก็ออกมารวมกันที่คณะอีกครั้ง
วันปรีดี พอดี เลยได้ไปเคารพท่าน
แล้วก็เป็นกิจกรรมแนะนำชุมนุมต่อ มีหลีดรัฐศาสตร์ด้วย เห็นว่าปีที่แล้วได้รางวัลไรักสักอย่างมา หล่อมากๆๆๆ... ผู้ชาย แต่พอเจอหลีดมหาวิทยาลัย ทิ้งหลีดคณะไปได้เลย เพราะหลีดมหาวิทยาลัยหล่อแสดดดดดดดดดดดดดดดดด โดยเฉพาะผู้ชายหลังสุดท้ายซ้ายมือ ... ไม่ไหวแล้ว นั่งคือสเปค โดนเต้และเจ ล้อใส่ หึหึ ช่างเห่อะ เราต้องสืบต่อไปว่า เขาคือใคร .. พี่นนท์ วารสาร ปีสอง เห็นว่าจะไปเรียนออสเตรเลีย TT^TT โถ่ อนาถ แล้วก็มีหัวหน้าหลีดมาอีก เอ๊ะ รู้สึกในรูปจะหล่อกว่าตัวจริง หึหึ
แล้วก้มี ฝ่าย "บำเพ็ญประโยชน์" เปรียบได้กับผู้อัญเชิญพระเกี้ยวของจุฬาลงกรณ์ เดินมาด้วยความมาดมั่น แต่งตัว เหมาะสมกับตำแหน่งมาก เอ๊ะ หรือว่าเราควรจะเข้ากะฝ่ายนี้ หึหึ อย่างเพิ่งตัดสินใจเพราะเมื่อคุณได้เจอกับกองสันทนาการแล้ว คุณจะรู้แหล่ะ ว่า "นี่แหล่ะ ตัวกู!!!!" โหยยยยย เอากระเทยมาเต้น โคตรขำๆ ชอบมากๆ ค่ะ ... ไม่ไหวแล้วววว ตอนแจวจ้ำจึก ที่ทุกมหาวิทยาลัยต้องเล่นกัน กูบอกว่า "ขอเชิญคนที่เลือกรัฐศาสตร์ ธรรมศาสตร์อันดับ 1 ลุกขึ้นมาแจว" ใจหายวาบ ... มันมีประมาณ 20% ส่วนที่เหลือล่ะ ... มาจากที่ไม่ติดจุฬาแล้วได้อันดับ 2 อันดับ 3 ธรรมศาสตร์ ไม่ชอบเลย ตรงที่เค้าพูดว่า "รัฐศาสตร์ธรรมศาสตร์ทำได้ทุกอย่างยกเว้น เอนท์ติดรัฐศาสตร์จุฬา" จริงหรือ? (แล้วเราจะกล่าวในบทต่อไป ...เครียด)
กองสันทนาการ ฮามาก ดูแล้วอยากอยู่ด้วยๆๆ
วันนี้เจอพี่บีมรุ่น 29 ด้วย พี่บีมอยู่กิจกรรมแนะแนวแหน่ะ ได้ออกค่ายแต่เครียดมาก อยากอยู่กะพี่บีมแต่ .. พี่บีมจะยู่ปี 4 แล้วเดี๋ยวก็ออก เราควรหาชุมนุมอื่นๆเอาไว้ เอ๊ะ เป็นหลีดดีไหมเนี่ย ... ก๊ากกก
พอ บ่าย 3 โมง ได้เวลาที่เรารอยคอ รอคอยกันแล้ว นั่นก็คือ "การจับโต๊ะ" รัฐศาสตร์ธรรมศาสตร์ประกอบด้วย 23 โต๊ะ ชอบหมดทุกโต๊ะ ยกเว้นโต๊ะ "มาสิคะ" น่ากลัวเกิน และที่อยากได้ที่สุดก็คือ "โซดาสิงห์" เพราะเถื่อนดี ชอบ แต่เมื่ออยู่เป็นคนเกือบสุดท้ายของแถว ก็ไม่เหลือฉลากให้เราจับมากนัก (เจอยู่หลังสุด อาศัยดวงผู้อื่นจับโต๊ะ) เลยได้อยู่ unity แม้จะไม่เคยได้ยินชื่อแต่เราก็ต้องสร้างชื่อเสียงให้โต๊ะต่อไป .. ว่างๆจะเอารูปมาลง อยากลงมา โต๊ะกูๆๆๆ
กิจกรรมจับโต๊ะ เป็นอะไรที่เหมือนจับฉลากเข้า ม.1 มากๆ (พี่เฮเยอะมาก)
Unity ไปเลี้ยงที่ร้านอาหารสุดเริ่ด ที่แถวๆวิสุทธิกษัตริย์ เหมือนอาหารที่กินจะเป็นอาหารจีนแต่ไม่ใช่เหลา และดันเลือกทำเลไม่ค่อยดี อยู่เกือบหัวโต๊ะเลยได้แค้พอละเลียดกินของที่มาวางเพียงข้างหน้า แต่โชคดี มีพี่เอและพี่ออย (ปี3) นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามซึ่งจะพยายามหาเรื่องกินของภายในโต๊ะอยู่ตลอดเวลาเราจึงได้อานิสงฆ์ (เขียนยังไง) ไปด้วย
เพื่อนๆในโต๊ะมี 8 คน ปกครองเยอะ ir น้อย แต่สุขใจ เสียดาย โต๊ะม่ายมีใครหน้าตาดีเลยสักคน หึหึ ช่างมัน ไปหาเอาโต๊ะอื่นก็ได้ ชิ! แล้วก็ได้รู้จักกะพี่ๆในโต๊ะ เสียดาย มัวแต่นั่งกิน เลยไม่ได้ถามเลยว่า "มีโต๊ะไว้ทำไม?"
พี่ๆในโต๊ะ Unity (สังเกต มีคนนึงหน้าเหมือนไอ่หลิน)
น้องๆ ในโต๊ะ (ยกเว้นที่คนข้างหลัง) // ฝีมือ (หรือฝีปาก) ของพวกเรา unity
ที่โต๊ะที่มีคนเด่นๆ ก็คือ คุณตั๊ก ซิ่วมาจาก ครุจุฬา เห็นว่าทนสังคมที่นั่นไม่ได้ มีวันนึงใส่รองเท้าสีชมพูสีของสถาบันเข้าไปยังโดนอาจารย์ด่า ก็เลยรีบออกมาเรียนที่ธรรมศาสตร์ ขณะที่เพื่อนอีกคนนึงชื่อดุ๊ย เสียใจมากที่ไม่ได้ ir จุฬา หึหึ << หัวเราะแบบสมเพส (อยากให้มันได้จุฬาว่ะ จะแอบสะใจเล็กน้อย)
เพื่อนๆ สมาคมเอมเอสเอ็น แยกย้ายกันไปอยู่คนละโต๊ะซะแล้ว .. เฉียบอยู่สายรุ้ง มายอยู่สามปาล์ม (กะเก้อ) เต้อยู่โซดาสิงห์ จี๊ดอยู่แมงโม้ เจ นพ ต้อม ....พวกแกอยู่โต๊ะไรว่ะ บอกเพื่อนคนนี้ด้วยเฟ้ยยย!!!
วันแรกพบทำไรให้เราได้พบหลายอย่าง รุ่นพี่เยอะแยะจริงเชียว มาเนียนกะพวกเราซะงั้น พี่ผู้หญิง หน้าอ่อนมากมาบอกว่าอยู่ ir เราก็เชื่อ สุดท้ายเป็นปี 4 โต๊ะกูเอง ... คนนึงชื่อไรไม่รู้ แต่ดูพูดคุยสนิทกะไอ่เก้อดีแท้ แล้วมารับน้องใส่เสื้อกระทิงแดงมาซะงั้น พอตอนที่เค้ากำลังนำเสนอชุมนุมคาราเต้โด ก็ได้โอกาสคุยกัน เอ่อนะ แม่ง มาบอกว่าได้โควต้านักกีฬา "มวย" กูก็อึ้ง ห่ะ มวยเนี่ยนะ ธรรมศาสตร์ มวย มวย ธรรมศาสตร์ - -* ก็เริ่มเอ๊ะใจ แต่แม่งกูก็พูดว่า "งั้นขอเป็นเพื่อนด้วย จะได้ไม่มีใครมารังแกเรา" แหน่ะ แรดว่ะ แต่แม่งหน้าตามันแก่น่ะ ไม่หล่อด้วยก็เห่อะๆๆ พูดไปงั้น พอตอนจับโต๊ะ มันก็วิ่งออกไป กลายเป็นรุ่นพี่ซะงั้น ... มาเชียร์น้องโต๊ะ กูเซ็ง ...
พอกินเลี้ยงโต๊ะเสร็จสัก 6 โมง ก็ออกมา กลับมหาวิทยาลัย เจอพี่ออม ที่เจอกันวันรับน้อง ม.เกษตร พี่แกบอก
"ตาลจำออมคนที่ทักในเอมเอสเอ็นที่บอกว่าติดเอนท์ ได้ไหม นั่นแหล่ะ พี่เอง"
กูก็ ... "เฮ้ออ เนียนอีกล่ะ พอได้แล้วดิ" วินาทีสุดท้ายยังจะ -- เอ๊ะ หรือมันยังไม่สุดท้าย?
วันนี้ทัชเอาพี่โอีตมาแนะนำให้รู้จัก บอกว่าเคยคุยกัน พี่เค้าจำเราได้ด้วยแฮ๊ะ (ว่าแต่พี่เค้าเป็นใคร) >> ได้เจอจี้ ของทัช ด้วย หึหึ เหมาะสมกันมากๆๆๆๆ
แต่แปลก พอแนะนำตัวเร็จจะมีพี่มาทักว่า "ตาลที่โพสในบอร์ดบ่อยหรือเปล่า" 
ไม่เว้นแม้แต่พี่โต๊ะ
แล้วยังมีคนคิดว่ากูเนียนเป็นรุ่นพี่มารับรุ่นน้องอีกต่ะหาก มันบอกว่าเหนเราอยู่ในบอร์ดนาน ว่ะ .... กูนิ
กลับบ้านตอนเกือบทุ่มนึง มืดแล้ว เสียดายไม่ได้ซื้อเสื้อ มธ สักกะตัว อยากได้สายรัดข้อมือด้วย แต่ตอนเค้าเอามาขายเราไม่มีเงิน แต่พอมีเงินของก็หมด ดวงซวยๆๆๆ มากๆๆๆๆ เซ็ง...
พรุ่งนี้มีสัมภาษณ์ พวกเอนท์ นัดกะไพลินว่าจะมาเดินๆ ทั่วมหาวิทยาลัยเพื่อทักทายไอ่ขวัญ (เสดสาด) อีจุ (สังคมสงเคราะห์) ไอ่โกะ และไอ่บอย (บัญชี) สู้ๆ นะเพื่อนๆ เราทำได้อยู่แล้ว
เต้ กะ มาย เห็นหลีด เย่ๆๆๆๆๆๆๆๆ ให้เราไปส่งซ้อมนะๆๆๆๆๆๆ
แล้ววันที่ชาวบ้านเค้าไปสัมภาษณ์กัน เราก็ไปเดทกะไพลิน สนุกจริงๆ
ไป มธ. >> พาต้าปิ่นเกล้า (ที่ไม่มีอะไรเลย นั่งรถเมล์ไปกินแมค เท่านั้น) วังหลัง (กินข้าวเที่ยง) แล้วเข้ามกลับมา ก่อนมานั่งกินน้ำแข็งใสที่คณะบัญชีแล้วแยกย้ายกันกลับบ้าน
แห่ะๆ ประจานเมทตัวเอง?
ตอนนั่งรถเมลล์ไปพาต้า ก็แสนจะสุขสบายเพราะต่อเดียวถึงเลย แต่พอตอนกลับเว้ย กูโบรถเมลล์สาย 30 มาลงสนามหลวง แต่พอเค้าบอก "สนามหลวงลงได้" กูกำลังจะเดินไปลง แม่ง รถออกซะงั้น แล้วไง นั่งต่อไปจนเค้าบอกว่า สนามหลวงให้ลงรถไปโบกอีกฟาก พอไปโบก แม่งสาย 9 ในหนังสือมันบอกว่าผ่านม.ธรรมศาสตร์ กูก็นั่งไป เอ๊ะ ผ่านสนามหลวงมาแล้วนี่หว่า ทำไมมันยังไม่ถึงธรรมศาสตร์ ... ไปนั่งไปแป๊บ คนข้างๆเค้าก็ถามว่าไปลงไหน พอบอกว่าไปลงธรรมศาสตร์เค้าก็บอกว่า "ผ่านมาแล้วค่ะ" อ่าวกูเลยอีกล่ะสิ ก็เลยต้องลงแล้วก็ .. โบก 3 ล้อกลับมา มหาวิทยาลัย - -*
โดม ธรรมศาสตร์ // สนามหลวง
ถนนราชดำเนิน // อนุสารีย์ประชาธิปไตย (ถ่ายเองเลยภูมิใจ)
ได้นั่งรถเมล์สาย 70 กลับเอง ตอนแรกว่าจะมาลงที่หน้าทางเข้าบ้านเลย แต่แม่ง ถนนประชาชื่น ไม่บอกว่ามีต่ออีกกูก็รีบลงดิว่ะกลัวเลยป้าย แล้วไง ยังไม่ทันได้ข้ามทางยกระดับเลย โทรไปถามป้าแป๊ว โชคดีที่ลงที่อยู่ อู่ศรีณรงค์ (อู่รถเมล์) ป้าบอกว่า อีกไกลมากกว่าจะถึงบ้านเรา ให้ต่อรถเมลล์อกสายเข้ามาบ้านเราที่ตลาดประชานิเวศน์ โห่ะ แล้วกูก็บอกเค้าว่าลงหน้าตลาดค่ะ แม่ง พอถึงตลาดไม่บอกกูสักคำว่าลงได้แล้ว ... เลยไปอีกป้ายเฉย แต่ก็ช่าง เดินกลับมาไม่มีใครอยู่บ้าน เลยต้องไปนอนบ้านพี่ต้นแทน เหนื่อและโคตรร้อน (พี่ต้นเอาพัดลงจ่อตัวเอง 2 เครื่องขณะที่กูไม่มีพัดลมสักตัว -- แต่รู้สึกว่าพอหลับไปได้สัก 3 ชั่วโมง ช่วงกูใกล้ตายนั่นแหล่ะเค้าถึงยอมหันพัดลมมาทางกู เฮ้ออออ...)
