Counter 20,386

Blogroll: image accent table lamp | promotion acrylic picture frame | purchase acrylic table base | my weblogs | best buy metal accent table | my sanook | cool site | my yahoo

บ่าย 4 โมงเย็น  เวลาช่างก้ำกึ่งระหว่างการตัดสินใจว่าจะนอนเล่นอยู่ที่บ้านให้เซ็งเล่นไปอีกวันหนึ่ง หรือว่าจะออกไปท่องราตรีกับเพื่อนร่วมก๊วนดี มองออกไปนอกหน้าต่าง ผ่านดงต้นกล้วยสีเขียวจัด3-4 ต้นนั้น ท้องฟ้ามืดครื้มลงเรื่อยๆ เมฆสีดำหลายก้อนก่อตัวอย่างหนาแน่น เป็นสัญญานบ่งบอกว่าอีกไม่นานฝนคงตกเป็นแน่ ฝนที่ไม่ได้เห็นมานาน.... ไม่ได้รู้สึกเหงาแบบนี้มานาน..... ฝนนี่เก่งนะ แค่ตกลงมาก็ทำให้คนเหงาได้ ทำไมฝนตกแล้วคนเราถึงเหงานะ อาจจะเป็นเพราะว่าต้องอยู่กับบ้านคนเดียว ออกไปเที่ยวไหนกับเพื่อนก็ไม่ได้  หรือไม่ฝนก็เตือนความทรงจำอันเจ็บปวดในอดีตให้ย้อนคืนมาทั้งที่พยายามจะขัดขืน ผมมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้ง ... สวยจริงๆ แปลกใจไหม.. ท้องฟ้าอยู่กับเราตลอดเวลาเลย มันก็สวยอยู่อย่างนั้นของมันตลอด แต่ทำไมนานๆ ทีเราถึงมองว่ามันสวยนะ ท้องฟ้าสีทองตรงขอบฟ้า ที่ตัดกับภูเขาลูกไกลๆ ยามพระอาทิตย์ตก ท้องฟ้าสีครามสดใส สีฟ้าที่เห็นทีไรก็เติมเต็มพลังให้กับเราในยามอากาศดี ท้องฟ้าใส บรรยากาศรอบๆ มีละอองฝนลอยอยู่ทั่วไป แดดอ่อนๆ แวะเวียนมาทักทายยามหลังฝนตก และท้องฟ้าสีหม่น ชวนเหงา ในตอนนี้... ท้องฟ้าช่างสวยจริงๆ  ทำไมผมไม่มองท้องฟ้าแบบนี้บ่อยๆ นะ ผมมองท้องฟ้าน้อยครั้งเหลือเกิน  ทั้งๆ ที่มันน่าดูขนาดนี้ ทำไมกัน... ทำไมกัน... ท้องฟ้า..  ผมขอโทษ ผมรู้ว่าผมเอาเปรียบคุณเล็กๆ ผมจะมองคุณเฉพาะในยามที่ผมต้องการ หรือเพราะว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญ แต่ผมก็มีข้อแก้ตัวนะ แม้ว่าผมจะมองคุณน้อยครั้งเท่าไหร่ แต่ทุกครั้งที่มองคุณก็ยังงดงามเหมือนเคย ไม่ว่าตอนนั้นคุณจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าตอนนั้นคุณจะเป็นสีอะไร... ผมไม่ได้ไม่อยากมองคุณบ่อยๆ หรอกนะ ผมเพียงไม่อยากให้คุณเป็นเหมือนอากาศหน่ะ คุณงงหรือเปล่า ผมจะบอกให้สมัยก่อนหน่ะผมกับอากาศรักกันมาก แม้กระทั่งตอนนี้ผมก็ขาดอากาศไม่ได้ ถ้าขาดผมต้องตายแน่ๆ เพียงแต่ว่าตอนนี้...  อากาศไม่ได้สวยงาม และน่าทะนุถนอมเหมือนก่อน เพราะผมมองหาอากาศอยู่ทุกวัน ผมอยู่กับอากาศจนผมชินชา จนอากาศที่เคยสวยงาม ตอนนี้ผมมองไม่เห็นมันอีกแล้ว อากาศกับผมไม่มีความรู้สึกพิเศษใดๆ กันอีก ผมเลยอยากให้ท้องฟ้าเข้าใจ ว่าทำไมผมไม่มองท้องฟ้าบ่อยๆ เพราะผมกลัวว่าผมจะไม่เห็นท้องฟ้าอีก ฉะนั้นอภัยผมนะ...   ท้องฟ้า เปียโนกับสายฝน คือองค์ประกอบที่ลงตัว Song: Somebody Music & Lyrics: Martin L. Gore Vocal: Pod ,Modern dog I want somebody to share Share the rest of my life Share my innermost thoughts Know my intimate details Someone who'll stand by my side And give me support And in return She'll get my support She will listen to me When I want to speak About the world we live in And life in general Though my views may be wrong They may even be perverted She will hear me out And won't easily be converted To my way of thinking In fact she'll often disagree But at the end of it all She will understand me I want somebody who cares For me passionately With every thought and with every breath Someone who'll help me see things In a different light All the things I detest I will almost like I don't want to be tied To anyone's strings I'm carefully trying to steer clear Of those things But when I'm asleep I want somebody Who will put their arms around me And kiss me tenderly Though things like this Make me sick In a case like this I'll get away with it   « เหนื่อยกาย สบายใจ   I wanna be alone tonig.. »   5 Comment

เชียร์ร่วม   What's love   กลับมา   Time has passed by   เรียนหนักมากก   I wanna be alone tonig..   ขอโทษครับ.. ท้องฟ้า   เหนื่อยกาย สบายใจ   พยากรณ์อากาศประจำวันนี..   งานคณะ... กับความแตกต่..   วงจรชีวิต...เที่ยวรอบโ..   พี่ชาย น้องสาว ขอนแก่น..   สงกรานต์ กระเทย และWIT   Scar.... care ^-^   เตียง พระจันทร์ ตะวัน... [ « 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 » ]   n a m e / e m a i l       message Icon toy

Comment message Nat Post date : 16/10/2005 02:22:56 น. Comment : 455 x ท้องฟ้าเปลี่ยนสีจริงหรือ ผมไม่รู้หรอก แต่ที่แน่ๆ มันไม่เคยหนีเราไปไหน ผมเชื่อว่าทุกครั้งที่เรามองมัน มันก็จะยังคงอยู่ตรงนั้น เพราะงั้น มันไม่โกรธหรอก หรือ ว่าไงละ คุณลุงเคราเปรอะ : ) Post date : 14/05/2003 04:46:07 น. Comment : 45 x ท้องฟ้าเป็นของสาธารณะ ไม่ใช่ของใครคนหนึ่ง ท้องฟ้าจึงไม่เคยเหงา เพราะประเดี๋ยวประด๋าวก็มีคนจ้องมองให้หายคิดถึง แวะมาตามคำเชิญ หิมะ Post date : 13/05/2003 20:23:31 น. Comment : 44 x >นิทานแห่งความคิดถึง... >มีนิทานเรื่องหนึ่งน่ารักมาอยากเล่าให้ฟัง >เรื่อง นิทานแห่งความคิดถึง >นิทานเกี่ยวกับความผูกพันอันเหนียวแน่นของแผ่นฟ้า ผืนดิน และแผ่นน้ำ >แผ่นฟ้า ผืนดิน และ ผืนน้ำ เป็นเพื่อนสนิทอยู่ร่วมตัวกันเป็นก้อนเดียว >แต่แล้วฟ้าก็เริ่มแยกตัวออกไป >เพื่อค้นหาความกว้างใหญ่ของจักรวาล >วันเวลาผ่านไป >แผ่นฟ้าก็ยิ่งแยกตัวออกไปไกลยิ่งขึ้น >ผืนดิน กับ ผืนน้ำ รู้สึกคิดถึงท้องฟ้ามาก >แต่ว่าท้องฟ้าอยู่สูงเกินกว่าที่จะไปหาได้ >เมื่อพระอาทิตย์รู้ความเข้าเลยช่วยเหลือ >โดยทำให้น้ำระเหยกลายไอลอยขึ้นไปสู่ท้องฟ้าเพื่อบอกท้องฟ้าว่า >เราสองคน------คิดถึงเธอมาก ------------- >ท้องฟ้ารู้สึกตื้นตันมาก เมื่อได้ยินเช่นนั้น > >แต่ในขณะเดียวกันก็เสียใจที่มาไกลเกินเท่าที่จะกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้แล้ >ว >ทำได้อย่างมากก็แค่เพียงใช้กำลังทั้งหมดของตนส่งน้ำลงไปสู่พื้นดิน >เพื่อบอกว่า---ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน ------ >น้ำจึงกลั่นลงมาเป็นสายฝน >และนี่แหละ คือ สาเหตุที่คนเรามักคิดถึง >คนที่เรารักและผูกพันเสมอเวลาฝนตก >ขอบคุณคนที่คิดนิทานน่ารักๆ เรื่องนี้ขึ้นมา >อย่าลืมส่งต่อไปให้คนที่คุณรัก >เพื่อที่จะบอกเขาว่า ....คิดถึงนะ.... Post date : 13/05/2003 18:48:14 น. Comment : 43 x ไม่ชอบฝนอะ แฉะๆ : : : G!FT : : : Post date : 13/05/2003 17:43:53 น. Comment : 42 homepage x อิอิ เจริม* หึหึ ฝนเก่งเพราะว่าทำให้คนเหงาได้ ยังไงง่ะ เราไม่เหนเหงาเลย

ขอโทษครับ.. ท้องฟ้า

13/05/2003 16:38:42