วันเสาร์
8-12-2550

จุดพลุที่ศูนย์สิริกิต ไปรอตั้งแต่เวลา 2 ทุ่ม ได้ดู 3 ทุ่มครึ่ง
ไม่ค่อยคุ้มเพราะอะไร? ________ นั่งผิดที่ - -"
แต่เหตุที่อยากจะเล่าคือ ในบริเวณที่เค้าจะจุดพลุจะอยู่หลังบ่อน้ำ
แล้วทางที่รถมักจะใช้เป็นทางเข้าออกจะมีผู้คนมานั่งรอชมพลุ
(นลินเป็น 1 ในนั้น) จังหว่ะนึงที่ทุกคนรอกันนานแล้ว แต่พลุยังไม่จุดตามกำหนด

เห็นไกลๆ ว่ามีคนลุกมาเรื่อยๆ เหมือนเล่นเวฟ เข้าใจเองว่าสงสัยพลุจะจุด
เลยลุกด้วย . . . แต่ปรากฏว่า ก็ไม่เห็นว่าเค้าจะจุดพลุกันตรงไหน
แต่กลับเห็นเหมือนคนลุกแหวกเป็นทางให้รถออก

นลิน :: "อ่อ สงสัยจะรถขยะมั๊งแก . . . ลอยมาแต่ไกล"
นลินพูดกับน้องสาวหลังจากที่เขย่งเท้าดูว่ามันมีรถอะไรออกมา
ก็เห็นขยะเต็มเลยในระดับหัวคนอื่น

 
ไม่ค่อยชัดเท่าไร่ แต่มันคือรถแหวกฝูงชนบนถนนที่จริงๆ ควรจะมีรถวิ่ง

พอรถเคลื่อนมาจนถึงบริเวณที่เราต้องลุก . . . มันไม่ใช่รถขยะน่ะสิ
มันเป็นรถ CRV ที่มีครอบครัวนึงนั่งเซ็งเปิดประจกอยู่ในรถ
แต่หลังคานี่เต็มไปด้วยขยะที่ถูกทิ้งแล้ว ทั้งโฟมทั้งเศษอาหาร
ในขณะที่รถผ่านหน้าเราไป ยังเห็นมีกระป๋องโค้กลอยหวือไปบนหลังคาเลย

"นี่หรือเมืองไทย?"

ทำไมไม่รู้จักคิดซะบ้างว่า ถ้าเป็นตัวเองมีคนเยอะขนาดนี้
ไม่จำเป็นเค้าก็ไม่วิ่งฝ่าออกมาหร่อก แล้วจะลุกให้แค่นี้มันจะทำให้หุ้นตกหรือ??
แล้วถ้าเกิดเป็นตัวเค้าเอง ... ได้รับข่าวร้ายและจำจะต้องเอารถออกจากที่นั่นด่วน
เค้าจะทำอย่างไร? ... จะทำอย่างที่รถคันนั้นออกไปแบบไม่ตอบโต้มั๊ย?

"สังคมที่รู้จักแบ่งปัน"

คนที่ทำอะไรโดยขาดวุฒิภาวะทางอารมณ์ มันคงเป็นพวกเดียวกับ
เอะอะๆ ประท้วงๆๆ ... โดยไม่ได้คำนึงว่าตัวเองเป็นเพียงหมากให้คนเห็นแก่ได้
กอบโกยเอาผลประโยชน์ พวกโกงกินมันสบายอยู่ข้างหลัง

และพอพลุจุดหมด ... ทุกคนก็แห่กันกลับ นลินเป็นคนนึงที่ต้องไปขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดิน
แต่ปรากฏว่า คนเยอะมากจนทำให้ต้องกำหนดจำนวนคนลงไป ไม่อย่างนั้น
ด้านล่างจะวุ่นวายและทำให้ทุกอย่างล่าช้าออกไป

แต่ด้วยความที่คนเยอะมาก ทั้งรถทั้งคนติดเต็มถนนไปหมด มันก็มีบ้าง
ที่ต้องแออัดยัดเยียด ... เยื้องไปทางซ้ายมือนลิน ได้ยินเสียงเด็กประมาน 8-9 ขวบ
ตะโกนโวยวายว่า ทำไมต้องยืนร้อนตรงนี้ ... เด็กก็พูดกระชากเสียงแบบเอาแต่ใจ
แล้วก็ร้องโวยวายเสียงดัง ... แม่เค้าก็พูดเสียงดังดุลูกเค้าว่า ทำไมลูกต้องโวยวาย
แม่ส่งไปดัดสันดานไม่พอต้องไปอีกใช่มั๊ย? แล้วเหมือนเด็กก็เงียบไปอีกแป๊บนึง
แต่จนแล้วจนรอดก็ร้องไห้โวยวายออกมาอีก คราวนี้ทั้งถีบทั้งเตะคนที่ยืนข้างหน้า
แล้วก็ตะโกนด่าคนข้างหน้าว่าทำไมไม่เดิน ทำไมไม่ไปที่อื่น ทำไมถึงต้องค่อยๆ ปล่อย



(นลินเริ่มรำคานเหมือนกัน) แล้วสิ่งที่ได้ยินจากปากแม่ของเด็กคนนี้คือ

อิป้า :: "โอ๊ยยย ไม่เอาน่าลูก ที่มันเป็นอย่างนี้เพราะเจ้าหน้าที่มันบ้า!!"
อิป้า :: "ที่มันติดอยู่เนี่ย เพราะเข้าหน้าที่มันกักไว้ ไม่งั้นก็ไปได้นานแล้ว!"

อิป้าพูดเสียงดังมาก เหมือนตัวเองก็หงุดหงิดเสียเต็มประดากับการที่ต้องมายืนรอกลับ
ถามว่า ______________ ควรมั๊ยกับคำสอนแบบนี้?

เด็กมันก็เหมือนผ้าขาว ที่ผู้ใหญ่จะปาดจะป้ายอะไรลงไปก็ได้
เด็กที่มันเติบโตมามีสีที่ผิดเพี้ยน สังคมตราว่ามันเลว ... ก็เพราะผู้ใหญ่ป้อนให้มัน
แล้วถ้าเค้าสอนให้มันรู้จักคิดรู้จักเห็นใจ รู้จักคุณธรรมแต่เด็ก มันจะทำมั๊ย??

ทุกคนรีบ ทุกคนเหนื่อย ทุกคนมีหน้าที่
เจ้าหน้าที่ทำหน้าที่ เค้าผิดตรงไหน? ถ้าเค้าปล่อยเข้าไป เค้าจะขยายขบวนได้หรือ?
เค้าจะเพิ่มกำลังเพื่อรองรับการขายตั๋วให้คนเป็นหมื่นทีเดียวได้เหรอ??
ทุกคนก็อยากให้มันเร็ว และเค้าก็พยายาม เค้าก็หาเช้ากินค่ำ ลูกเมียคอย
แทนจะได้กลับเร็ว แต่ก็ต้องรอจนทุกคนกลับหมดก่อน กว่าจะได้เลิกงาน
"เห็นใจกันบ้างไหม?"

ไม่ได้อยากจะให้บรรยากาศที่น่าจะสุขใจกลายเป็นอย่างนี้เหมือนกัน
รูปพลุ ถ่ายไม่ชัด T^T เพราะดันต้องไปเบียดกันดู (เพื่อ?)

'
'
'

เดี๋ยวจะมาอิดิทอีกทีนะคับ ตอนนี้ง่วงมากเลย เหลือ photo fair กับไฟที่ Central world