เวลาเป็นตัวกำหนดเส้นทางและทิศทางต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นการเดินทาง ของชีวิตหรือ ไม่ว่าจะคิดริเริ่มทำอะไรซักอย่างหนึ่ง เวลานั่นแหละ ที่เป็นส่วนประกอบที่สำคัญที่สุด ว่าเราจะเลือกทำสิ่งนั้นโดยดูจากเวลาหรือปล่อยให้เวลาลอยไปโดยที่เรายังไม่ได้ทำ อะไรเลย คนที่มีความสุขก็อยากจะให้เวลานั้นผ่านไปอย่างช้า ๆ......... แต่เสีย นีกระไร เวลามีความสุขทีไร เวลามันผ่านไปเร็วทุกที แต่เวลาที่มีความทุกข์นั้น จะดู เหมือนว่าเวลานั้นกว่าจะเดินผ่านไปได้แต่ละนาที แต่ละวินาที มันช่างยาวนานเหลือ เกิน ยาวนานราวกับสายน้ำที่ไหลไปไม่เคยหยุด คนทุกคนเคยผ่านทั้งสุขและทุกข์ แต่ ก็แตกต่างกันไปว่าสิ่งใดมากกว่า กัน บางคนอาจจะเจอกับทุกข์มากกว่าความสุข บาง คนเกิดมาอาจจะมีแต่ความสุข โดยไม่ค่อยจะมีความทุกข์มาย่างกายสักเท่าไร ทุก ๆ อย่างก็ขึ้นอยู่กับเวลาว่ามันจะนำพาไปในทิศทางใด ..........แต่ยังไง เวลาก็ไม่ สามารถกำหนดได้ว่า จะให้มีทุกข์หรือมีสุขเวลาไหน เมื่อมันจะเกิดมันก็ต้องเกิดขึ้นมา เอง โดยที่บางทีเรายังไม่รู้ตัวเลยว่าเราทำอะไรผิด จากเวลาที่มีความสุขก็กลายเป็นทุกข์ถนัด


เวลากับความรักเป็นสิ่งที่คู่กันและเข้ากันได้ดีที่สุด เรารักใครสักคน เราก็ไม่สามารถ กำหนดได้เลยว่าจะให้เรารักกันไปได้นานสักเท่าไร จะให้เวลาความสุขมากกี่นาที จะ ให้ความทุกข์หมดไปในกี่วัน เราก็ไม่สามารถกำหนดมันได้เลย เวลาทำให้คนสองคน ได้มาเจอกัน ได้มาเรียนรู้กัน ..........แต่อย่างไรก็ตามคนสองคนก็มาจากคนละที่ คนละทาง โดยไม่เคยรู้ว่าตัวตนที่แท้จริงของแต่ละคนเป็นอย่างไรกันแน่ ก็ยังต้อง อาศัยเวลาในการเรียนรู้กันและกัน กว่าจะรู้กว่าจะเข้าใจตัวตนของคนทั้งคู่จริง ๆ แล้ว ใช้เวลานานมากพอ ๆ กับการที่เรามีความสุขหากเราได้มีเวลาอยู่กับความสุขมาก ๆ เราจะรู้ตัวตนที่แท้จริงของความสุขว่า..........มันดูดีมากขนาด กับเวลาที่มีความ ทุกข์ ยิ่งทุกข์ก็ยิ่งจะได้เรียนรู้ว่าความทุกข์เกิดจากอะไร ต้นต่อที่ทำให้เกิดทุกข์คือ อะไร ความรักก็เหมือนกับสองสิ่งนี้ การใช้เวลาเพียงไม่นานในการพิจารณาจะไม่รู้จัก มันหรอกว่ามันเป็นอย่างไร


ผู้หญิงคนหนึ่งเธอได้พบและได้รู้จักกับผู้ชายคนที่เธอคิดว่าเค้าจะไม่มีจริงอยู่ในโลกนี้ อีกแล้ว ผู้ชายดีๆ จะไม่มีอยู่ในโลกนี้อีกแล้ว แต่เมื่อเธอได้พบเค้า เค้าทำให้เธอเกิด ความรู้สึกว่าอย่างน้อยในโลกนี้ก็ยังมีผู้ชายอย่างเค้าที่พร้อมจะรับเธอได้ทุกอย่าง ด้วยเวลาเพียงไม่นาน เธอตัดสินใจมอบคำว่ารักให้กับเค้าโดยที่เธอคิดว่าคำนี้มันจะ ไม่มาจากใจของเธออีกแล้ว แต่โชคดีของผู้ชายคนนี้ที่เค้าได้รับความว่ารักจากเธอ ไป เวลาอีกไม่นานเหมือนกัน ถึงจุดเปลี่ยนของทางเดินชีวิตเธออีกครั้ง ทางที่ครั้ง หนึ่งเธอตัดสินใจมาแล้วว่า จะเดินไปทางนั้น.......... แต่แล้ว ชายคนนี้ก็ทำให้เธอ เปลี่ยนความคิด การตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่ได้เริ่มขึ้น เธอได้มาเลือกทางเดินที่จะได้มี เค้าร่วมอยู่กับทางเดินเส้นนั้นด้วย เธอผ่านความลำบากด้วยการต้องทำงานเพื่อมา แลกกับค่าเทอมที่เธอจะเรียนต่อเพียงเพื่อที่จะได้อยู่ใกล้กับคนที่เธอรัก ไม่ว่าเธอจะ เหนื่อย ท้อ แต่ด้วยกำลังใจที่ชายคนนั้นมีให้ ทำให้เธอลุกขึ้นสู้ต่อเสมอ เธอให้ความ สนใจเอาใจใส่กับเค้าเป็นอย่างมาก เวลาส่วนตัวของเธอทั้งหมดยกให้เค้าไป ในทุก เวลาที่..........เค้าพร้อมจะมอบเวลาส่วนตัวของเค้ามาให้ เวลาผ่านไปอีกไม่นาน  เค้าคนนั้นเริ่มแสดงตัวในสิ่งที่เค้ารับเธอไม่ได้ เริ่มพูด เริ่มที่จะมีการต่อเถียงกัน จาก คนที่ไม่เคยทะเลาะกันมาตั้งแต่แรกคบกัน เราเริ่มทะเลาะกัน มากขึ้น มากขึ้น ทุกวัน  ถึงจะรู้ว่าเธอทั้งคู่ทะเลาะกันเพียงไม่นานก็ต้องมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเป็นคนขอโทษ เสมอ แต่ยิ่งได้ทะเลาะกันยิ่งมากขึ้นเท่าไร กลายเป็นเธอที่ต้องยอมเค้าจะตลอด ยอม ใจเย็นเพื่อที่จะได้ไม่ทะเลาะกัน

จากที่เคยมีความสุขจนร้องไห้ แต่กลับกลายเป็นความทุกข์ที่เธอไม่คิดว่ามันจะเกิด ขึ้นกับเธออีกครั้งหลังจากที่เธอเคยผิดหวังมา และเธอก็ไม่อยากจะให้มันกลับไปเป็น แบบนั้นอีก เวลาผ่านไปเธอกับเค้าทะเลาะกันมากขึ้นถึงขั้นทุกวัน แต่อย่างไรก็ตามก็ ยังดีกันได้ทุกวัน แต่สภาพจิตใจของเธอย่ำแย่ลงทุกวัน ถึงแม้วันนั้นเธอจะคุยกันตอน จบได้อย่างมีความสุข แต่เธอก็อดร้องไห้ก่อนนอนทุกคืนไม่ได้ ที่เธอไม่เคยต้องยอม อะไรขนาดนี้มากก่อน เธอพูดอะไรออกมากลายเป็นเธอผิดทุกอย่าง ซึ่งผิดกับช่วง เวลาแรกที่เธอได้เจอเค้า ได้เค้ามาเป็นคนรัก นั่นก็คือเค้าเพิ่งจะแสดงตัวตนที่เป็น ของเค้าจริง ๆ ออกมา เธอไม่อยากจะคิดถึงเรื่องนี้เลย เพราะเธอได้เคยสัญญากับตัว เองแล้วว่าจะไม่ร้องไห้แบบนี้อีก และแล้วเธอก็ร้องไห้เสียใจทุกวัน เธอคิดและ พยายามที่จะปลอบใจตัวเองอยู่เสมอ บางครั้งเธอถึงกับคิดที่จะไม่ยุ่งกับผู้ชายคนนี้ และผู้ชายบนโลกนี้อีก แต่สิ่งที่ทำให้เธอทำแบบนั้นไม่ได้ก็คือ เส้นทางเดินชีวิตของ เธอ เธอได้เลือกให้มีเค้าอยู่ในเส้นทางนั้นไปเสียแล้ว .............และตอนนี้มัน ก็เดินมากเกือบครึ่งทาง จะให้เธอไปเริ่มต้นใหม่ตอนนี้ คงไม่มีแรงจะเริ่มสู้แล้ว เค้าให้ คำมั่นสัญญากับเธอทุกอย่าง เคยคิดวางแผนอนาคตร่วมกัน แต่ตอนนี้เค้ามาเป็นแบบ นี้เสียแล้ว เหมือนกับไม่ใช่คน ๆ นั้นที่เธอเพิ่งคบกันแรก ๆ อนาคตที่เธอได้วาดฝันไว้ กับเค้ามันทำให้เธอหยุดรักเค้าไม่ได้ เพราะมีอนาคตที่เธอใฝ่ฝันรอเธออยู่ข้างหน้า และที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคือคำว่ารัก ที่เธอได้มอบทั้งกายและใจด้วยความทุ่มเทไปจน หมด ...........แต่ตอนนี้เธอท้อเหลือเกิน ท้อที่เค้าไม่ได้เป็นเหมือนคนเดิมที่ทำให้ เธอรักเค้า ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่มีทางไปยุ่งกับคนอื่น แต่หากเค้าเพิ่งจะแสดงตัวตนออก มาตอนนี้ตอนที่เธอกลับตัวกลับใจไม่ทันเสียแล้ว เธอจึงไม่รู้ว่า เส้นทางที่เธอได้เดิน ไปกับเค้านั่นมันจะขรุขระมากแค่ไหนกว่าจะไปถึงสิ่งที่หวัง ถ้าไม่ใช่เพราะเพียงเวลา ไม่นานที่มอบทุกสิ่งให้เค้าไปจนหมดแม้กระทั่งทางเดินของชีวิตเธอก็ยังมอบให้เค้า ไป และเหลือเวลาอีกนานเท่าไรที่เธอต้องทนต่อไป เพราะเธอหาทางกลับไม่ถูกแล้ว จนกระทั่งทุกวันนี้เธอก็ยังเดินอยู่บนเส้นทางที่เค้าไม่เป็นอย่างที่เธอมองเห็นในครั้ง แรก


เพียงเพราะเธอให้เวลาเรียนรู้และเข้าใจเค้าไม่พอทำให้เธอทนอยู่กับเวลา.......... แห่งความทุกข์ไปอีกนานเท่าไรกันเธอถึงจะได้รู้ว่าความสุขที่แท้จริงว่าเป็นอย่าง ไร การตัดสินใจครั้งนั้นทำให้เธอรู้ว่า เธอควรจะใช่เวลารู้จักเค้าให้มากกว่าที่จะเอา ชีวิตทั้งชีวิตมาแลกกับทางเดินที่ไม่เป็นสุขของเธอ เวลาทำให้คนเราได้รู้ถึงทุกสิ่ง ทุกอย่างที่มันชัดเจน เวลายิ่งนานยิ่งมีคุณค่ายิ่งได้รู้ว่า สิ่งสูงสุดของการมีความรักคือ การมีความสุข จากการที่ได้ใช้เวลาเป็นบทพิสูจน์ในการตัดสินใจ อย่าหลงไหลลืมตัว กับคำพูดเพียงวาจา มีเพียงเวลาเท่านั้นที่เป็นบทพิสูจน์ของทางเดินหัวใจ จนในทุก วันนี้เธอพบกับสิ่งที่เธอได้รับจากการเวลาทั้งหมด เธอเสียเค้าไปเพียงเพราะเค้ามีคน ใหม่......... เวลาไม่เคยเป็นเพื่อนกับเราเสมอ และเวลาก็พร้อมที่จะทำลายเราเมื่อ ใดก็ได้ เวลาจะทำให้เราจมปรักอยู่กับทุกข์อีกแสนนาน แล้วเมื่อไรเวลาจะช่วยเธอคน นั้นให้มีความสุขขึ้นมาอีกครั้ง ทำไมกาลเวลาจึงชอบกลั้นแกล้งคนเราแบบนี้นะ