17 ส.ค.
เมื่อสองวันก่อน คือ วันพุธใช่ม้า..ตอนเย็นเพื่อนๆ ก็ไปลองซ้อมมือที่แสตนด์กัน
เราก็ปลีกออกมาก่อนเพราะว่าอ.ดุษฎีให้ไปช่วยพิมพ์ข้อสอบ
เราออกมาอีกทีก็ 3 โมง45 ได้มั้ง งืมมม แล้ววันนั้นเป็นไรที่เซ็ง อ. มาก
เพราะว่า...1.ไม่สอนประวัติศาสตร์สักที สอนแต่พระพุทธอยู่นั่นแหละ - -
เข้าใจจนมันอิ่มตัวแล้วอะ แถมเวลาสอบก็ไม่ได้จะเยอะแยะเลย
2.เขาเอื่อยๆ อะ ช้า...ว่างั้น เห็นแล้วก็...ไม่ค่อยจะทันใจ - -
3.ชอบพูดทำให้รู้สึกไม่ค่อยดีอะ เรายิ่งความรู้สึกไวอยู่(โดยเฉพาะเรื่องไม่ดี เหอๆ)

20 ส.ค.
วันนี้วันจันทร์ เขาหยุดให้ เนื่องจากเมื่อวานมีไปลงประชามติกัน
เราก็สบายจิ อิๆ แต่หยุดก็ต้องทำการบ้านน่ะนะ เหอๆ เป็นธรรมดา
ทำบ้าง เล่นบ้าง..แต่รู้สึกจะเน้นอย่างหลังซะมากกว่า อิๆ
เมื่อวันเสาร์ดู AF เหอๆ นัทตี้สุดฤทธิ์มากกก คอมเม้นเตเตอร์ก็แซวซะ อิๆ
อ่อ ช่วงนี้อิส้มเจ็บตัวมากมาย ด้านซ้ายทั้งหมดด้วย
เมื่อวันศุกร์ปวดแขนมากกก เจ็บหูซ้ายด้วย แล้วนี่วันเสาร์ลื่นในห้องน้ำ
(พอดีว่าขึ้นไปหยิบโฟมมาล้างหน้า แล้วก้าวลงมาแบบรีบๆ เลยลื่น เข่าลงเลย ม่วงเชียว เหอๆ
แล้วเจ็บเหงือก โดนแปลงสีฟันมันทำร้าย เหอๆ...จะอะไรขนาดนั้นหนอ ด้านซ้ายทั้งนั้นเลย
แล้วนี่จะไปแข่งคันจิวันอาทิตย์นี้แล้วยังไม่ได้ทำอะไรเป็นเรื่องเป็นราวเลย = =" เซ็งชะมัด
งานก็เยอะมากมาย งานกลุ่ม งานเดี่ยว สารพัดงาน พรุ่งนี้สอบแปลญี่ปุ่น>ไทย ไม่ได้เอาหนังสือกลับบ้านอีก
- -...

21 ส.ค.
วันนี้ร้อนมากกก ร้อนทั้งกายร้อนทั้งใจ = =" ตอนเช้าลืมทำเวรอีก...ว่าอยู่ ทำไมเวรกระดานมันไม่ทำวะ 555+
ก็มาถึง รร ปุ๊บ วิ่งไปปริ๊นท์งาน แล้วก็ซื้อของๆๆ กินๆๆ แล้วก็ทำงานๆๆ อ่านหนังสือสอบครับท่าน เพราะลืมเอากลับ
สรุปญี่ปุ่นวันนี้ก็ไม่ยากเย็นนัก เหอๆ พอได้ๆ แต่อากาศมันร้อนมากง่ะ = = จะบ้าตายอยู่แล้ว
งานที่มันเยอะ ก็ยังคงเยอะอยู่ 555 ไม่ได้ช่วยอะไรเล้ยยย แล้วก็เลยพากันงงงานด้วย = =
เรางง ไปถามยู ยูก็ทำท่าว่าจะตอบ...แล้วก็พากัน งง 5555 งงงานกันทั้งคู่เลย ให้ตาย...
ตอนนี้ที่เหลือนะ ต้องวิเคราะห์ข่าว แล้วก็ซื้อแฟ้มด้วย แล้วก็มีทำโครงงานภาษาไทย กับธุรกิจ(ที่ต้องเตรียมใจ)
นอกนั้นก็งานเล็กๆ น้อยๆ..ที่รวมกันแล้วยิ่งใหญ่พอดู เหอๆ...ส่วนงานที่ไม่จบสิ้นสักทีคืออ่านหนังสือพิมพ์ = = ช่วงนี้คนเยอะมาก
ลองนับดูแล้ว...ต้องไปอ่านอีกสัก 2-3ครั้งแน่ = =" ขี้เกียจน่ะ เหอๆ
พรุ่งนี้ก็มีสอบอังกฤษ ทั้งในแบบฝึกหัด แล้วก็คำศัพท์ มีสอบเขียนคันจิ แล้วก็มีธุรกิจ
คราวนี้เป็นงานที่ 3 แล้วของธุรกิจ เหอๆ รู้สึกดี...= = แล้วก็เข้าใกล้โครงงานเข้ามาทุกขณะ..ซึ่ง..
มันก็หนักหน่อยๆ แต่ก็ดีใจที่มันใกล้จะจบสิ้นแล้ว เหอๆ

23 ส.ค.
ใกล้ไปแข่งแล้ว...เหอๆ ยังไม่ค่อยได้อ่านคันจิเลยแฮะ แย่ชะมัด แต่ว่าแอบไปดูเพื่อนๆ ติวบ้าง
วันนี้มีสอบญี่ปุ่น 2 รอบ คือแปลปุ่นเป็นไทย กับ มีคำช่วย วะ งะ กับ วะ โอ๊ะ
ก็ไม่ยากนะ แล้วเพื่อนๆ ได้โพยสอบแปลมาด้วย = = โอ้...จะดีเรอะ เหอๆ แบบได้โจทย์มาอะนะ
เราก็ไม่อยากได้หรอกนะ แต่กรอกหูกัน ฉันก็เลยพอได้ด้วย - - ยิ่งจำอะไรพวกนี้ได้เร็วๆ อยู่
วันหลังได้อะไรมา ขอความกรุณาไม่ต้องมาพูดใกล้ๆ ได้มะ...รู้สึกว่าตัวเองเหมือนจะกลายเป็นคน...ยังไงไม่รู้
ไม่อยากคิด...เหอๆ ...(แต่ก็ไปแล้วเรียบร้อย...บอกแล้วไง กรูไม่ใช่คนดี...)
อะนะ 5555 ช่วงนี้ก็อารมณ์ไม่ดี เบื่อ เซ็ง ทุกอย่างมันขวางหูขวางตาไปหมด
จะบอกให้เราทำใจรับกับมัน...ก็คงยาก ...เพราะในสิ่งที่เห็น...มันไม่มีอะไรถูกต้องสักอย่าง...
เห็นอนาคตของประเทศที่มัน...เหมือนจะไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นอนาคต
ทั้งคนทั่วไป การเมือง เศรษฐกิจ ปัญหาบ้าๆ ทั้งหลาย เด็ก ผู้ใหญ่ พระ...อะไรมันก็แย่ไปหมด
แล้วตอนนี้ก็ไม่อยากจะสนใจเรื่องอะไร ไม่อยากจะสนใจคนอื่น และไม่อยากให้ใครมายุ่งวุ่นวาย
เพราะตอนนี้เราอยากอยู่กับตัวเองมากที่สุด อยากทุ่มให้กับตัวเองสักครั้ง อย่างเต็มที่
แต่พระเจ้า...สารพัดเรื่องมันก็ต้องมาให้เราเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยสิ...ถึงมันจะน้อย...แต่เราไม่ได้ต้องการ
ไม่ได้ร้องขอ..ไม่ได้ยื่นมือรับ...ซ้ำยังจะวิ่งหนีซะอีก...จึงไม่สามารถจะยอมรับมันได้...
ฉะนั้นตอนนี้ไม่อยากให้ใครมายุ่ง มาสนใจ มาดูพฤติกรรม มาคอยจับผิด หรืออะไรก็ตาม...
ช่วงนี้ระงับอะไรไม่ค่อยอยู่ เพราะในหัวไม่มีเรื่องการเฟค การวางตัว การเป็นคนดี...
ตอนนี้ทำเพื่อพ่อแม่เท่านั้น...
จบว้อย...

ต่อด้วยเรื่องบันเทิงสักเรื่องดีมะ...ดีสิน่า 555+
ตอนนี้ก็พยายามไรท์การ์ตูนไปเรื่อยๆ = =" เพราะเกรงว่าอีกไม่นานนักจะต้องฟอร์แมทเครื่องอีกครา
เพราะว่าไวรัส โทรจัน หนอน สไปร์..เยอะพอได้เลย!
มันบันเทิงตรงไหน = =" 555ตรงที่ตอนนี้มีการ์ตูนดู 555 ก็ดูไปเรื่อยๆ เก็บภาษาญี่ปุ่น เหอๆ
...จนไม่ได้อ่านหนังสือซะงั้น = =" คันจิไม่ท่องเลย กร๊ากกก...บันเทิง!!

Sailor Fuku ni Onegai!
Kiss yori mo Hayaku
CUTE X GUY
ชื่อการ์ตูนอะ - -

25 ส.ค.
วันนี้ไม่สบายแล้วล่ะ 555 เมื่อวานแค่รู้สึกว่าเจ็บคอมาก นึกว่าเพราะพริกที่สำลักไป (คิดได้ไง)
แต่วันนี้ปวดหัว ตัวร้อน โอ้ววว จามมันทั้งวันเลยทีเดียว...จะเดือน ก.ย. แล้วไง เป็นหวัดช่วงนี้ทุกทีแหละ
แต่สำคัญคือ พรุ่งนี้ต้องไปแข่งคันจิ ไม่รู้ว่าจะต้องจำอะไรบ้างง่ะ ก็เลยอ่านไปเท่านั้น = =" เหอๆ ปวดหัวด้วย
จะไหวเปล่าวะตู 555 ไม่ได้ๆ ต้องไป อยากไป กี๊ซๆๆ 555
เมื่อวานก็ร้องไห้ไป 2 รอบ รอบละนิด เหอๆ เช้า-เย็นเลยทีเดียว
รอบแรก นั่งคุยแนน ตอนแรกพูดเรื่องอะไรสักอย่าง กีฬาสีมั้ง
แล้วก็กลายเป็นเรื่องเพื่อน แนนก็เล่าเรื่องเพื่อนให้ฟัง เราก็ร้องเฉย แนนก็งง เหอๆ
เราว่า..คงเพราะเราพยายามทำความเข้าใจว่าแนนกำลังรู้สึกยังไง แล้วแนนเป็นยังไง..
ทัศนะเป็นยังไงมั้ง คือถ้าคุยกับคนไม่คุ้นเคยเราก็อยากจะเข้าใจจะได้คุยกันรู้เรื่อง
แต่เหมือนกับ..เข้าไปแล้ว...เลยรู้สึกเศร้าไปด้วย ก็เลยร้องเลย เหอๆ
รอบ 2 คือ...อันนี้รู้สึกตามมานานพอได้แล้ว แล้วก็รู้สึกว่า ยูก็คงคิดเหมือนที่เราคิดในบางเรื่อง
นั่นคือที่เรารู้สึกนะ แต่จะจริง หรือไม่ เราไม่รู้ เพราะไม่อยากจะพูดเรื่องนั้น
คือเพื่อนชอบแกล้งยูไง เพราะว่าเอ็นดู เห็นว่าเป็นคนร่าเริง แล้วจะโกรธก็เหมือนไม่โกรธ (จริงๆ มันโกรธแหละ
แต่แค่กลัวว่าทำเป็นโกรธมากแล้วเพื่อนจะไม่ชอบ...เราก็เป็นนะ เหอๆ แต่ดีที่เพื่อนไม่แกล้งเรา เพราะถ้าเราโกรธ
เราจะแรงจริงๆ ไม่สนใจใคร เหอๆ) ก็เพื่อนเอากระดาษข้อความไปติดหลังมัน แล้วหัวเราะๆ กัน
เราก็เห็นตอนออกจากห้องนั่นแหละ แต่ก็ไม่ได้ขำ แล้วก็ไม่ได้เตือน เพราะเห็นว่าเล่นกัน..
พอออกมายูมันก็สงสัย ก็เลยเอามือคลำหลังตัวเอง เจอกระดาษ เท่านั้นล่ะ มันก็ระบายเลย เหอๆ
ก็จริงอยู่นะ ถ้าเป็นเราเราก็โกรธแล้วก็โกรธมากด้วย...แต่เหมือนว่าเราทำ"ฐาน"มาอย่างนี้ เพื่อนเลยไม่กล้าเล่น
แต่"ฐาน"ของยูมันทำให้เพื่อนเห็นว่ายูเล่นได้ ยูไม่โกรธ นั่นแหละที่เพื่อนรัก แล้วก็ชอบแกล้งยู...เรารู้สึกว่าเป็นอย่างนั้นนะ
แต่เราไม่ได้แกล้ง เพราะปกติเราไม่ชอบทำแบบนี้กับใคร...แต่ถ้าเราเป็นคนอื่น บางทีเราก็อาจจะทำเหมือนกัน
รู้สึกผิดเหมือนกัน ที่ยูบอกว่า ทำไมไม่บอกยู...เวลายูโกรธไม่น่ากลัวนะ...แต่น่าสงสาร...พูดจริงๆ
ไอ้ตอนร้องคือตอนเย็น พอกลับไปที่ห้องยูก็หงุดหงิด คงเพราะว่าคิดมาก มันเลยกดสมองมั้ง ทำให้อารมณ์แย่ ปวดหัวไป
พอเลิกเรียนก็เลยอยู่เป็นเพื่อนยูแป็บนึง...สักพักยูก็ทักโกะว่าไปไหนมา แล้วมายก็ทักเรื่องที่ยูถูกเพื่อนแกล้ง
อารมณ์มันก็ขึ้นมาหน่อยๆ...เราก็พยายาม..เฮ้ย ไม่เอาน่ะ ยูมันโกรธนะ เพื่อนก็ทำหน้า และพูดแบบไม่เชื่อว่าเป็นอย่างนั้นจริง
เพราะอีกอย่างนึง เวลาเราพูดอะไรจริงจังมันมักจะดูไม่จริงจังเหมือนกัน (แย่ชะมัด)
แล้วก็อะไรสักอย่างจำไม่ได้ เราจะร้องง่ะ เลยเดินออกมาก่อน แล้วหันไปอีกทียูร้องแล้ว ก็เลยเดินไปกอดๆ มันหน่อย
เห็นมันเครียดแล้วก็เครียดด้วยอะ เพราะอะไรหลายๆ อย่างในตัวยูนะ เรารู้สึกว่า เราชอบมากๆ เห็นเครียดแล้วรู้สึกสงสาร
ไอ้เรามันเครียดเป็นปกติ จนจะเป็นกิจวัตรอยู่แล้ว แต่ยูเครียดจะเป็นอะไรที่ลนๆ น่าสงสารมากๆ...มีอะไรก็ช่วยๆ มันหน่อย เหอๆ