"____________________________________"
ตอนนี้อยุ่ที่เมกามาได้เดือนนึงละ ตอนแรกอยุ่ที่ New Mexico แต่ตอนนี้ย้ายมาืที่โคโลราโดแล้ว
เพิ่งย้ายมาถึงม่ะวานเปนวันแรก ตอน 15.30 ก้อเปนเวลา ตี 3 ครึ่งของไทยอ่ะ
แต่รุ้สึกมั่ยค่อยดีเลยที่ต้องย้ายมานี่ อยากจะอยุ่นิวเม็กซิโกต่อมากๆ เพราะที่นั่นดีกว่านี่เยอะเลย
จากความคิดตอนนี้นะ อยุ่ที่นั่น มั่ยเคยมั่ยอยากจะปัยรร.เลย อยากจะปัยรร.ทุกวัน
อยุ่รร.เปนอะไรที่สนุกแล้วก้อมีความสุขมาก มากกว่าตอนอยุ่บ้านอิก
ปัยรร.ทุกวัน เจอเพื่อนที่เปนเดกแลกเปลี่ยนเหมือนกัน
ได้คุยกันหนุกหนาน ทั้งที่เปนคนไทยแล้วก้อต่างชาติ
ทุกๆอาทิดจะต้องวันนึงที่ปัยทริปกัน ทุกครั้งที่ปัยทริปมั่ยเคยมั่ยสนุกเลย
เราได้ถ่ายรุปแล้วก้อทำไรมากมาย หัวเราะกันทั้งวัน
ทุกๆอาทิด เพื่อนคนไทยจะต้องขอโฮสปัยนอนบ้านเพื่อน มั่ยเราปัยนอนบ้านคนอื่น
ก้อเปนคนอื่นมานอนบ้านเรา ปัยถึงก้อหาของกินกันแบบแหลกลาน
เวลาอยุ่รร. จะนินทาคัยเมื่อหรั่ยก้อด้าย มั่ยมีคัยรุ้เรื่อง เพราะเรานินทากันเปนภาษาไทย
มั่ยว่าจะด่ามันยังงัย มันก้อมั่ยรุ้เรื่อง นั่งกินข้าวอยุ่ข้างๆกัน พวกเราก้อนินทามันด้าย
มั่ยมีคัยมาว่าด้วย แล้วเราก้อจะหัวเราะกัน
ส่วนโฮสที่บ้าน โฮสมัมดีมากๆ ถึงพี่น้องคนอื่นๆจะมั่ยค่อยด้ายมาคุยด้วย
แต่ก่ะโฮสมัมเทคแคร์ดีมาก มากจิงๆ มั่ยว่าเราจะทำไรผิด หรือทำไรหั้ยเค้ายึ่งยากแค่หนัย
เค้ามั่ยเคยทำหน้ามั่ยดีใส่เราเลย แต่เค้ากลับยิ่มแล้วก้อหัวเราะหั้ยเราอิืก
บอกว่ามั่ยเปนไร แล้วเค้าก้อจะพุดว่า มั่ยหั้ยเราคิดมาก
เวลาเราขออะไรเค้าหั้ยหมดเลย บางทีเราขอหั้ยเค้าปัยส่งที่นั่นที่นี่
หรือพาปัยซื้อของ แล้วเค้ามีนัดหรือมีประชุมอยุ่ เค้าก้อยังโทปัยยกเลิกนัดเค้า
แล้วมาจัดการเรื่องของเราหั้ยอ่ะ เวลาเรามีอะไรที่ต้องเสียตัง เค้าจะออกหั้ยหมดทุกอย่าง
บางทีปัยรร.เค้ายังหั้ยตังเลย จะซื้ออะไร จะปัยหนัยเค้าก้อหั้ยตัง
กลัวมั่ยด้ายกินข้าว มั่ยว่ามันจะแำพงแค่หนัยเค้าก้อออกหั้ย
ร้อยกว่าดอล เ้ค้ายังออกหั้ยเราอ่ะ
ขนาดตอนเราจะปัยขึ้นเครื่องแล้ว ได้เจอกันครั้งสุดท้าย เค้ายังหั้ยตัง
เอาไว้เปนค่าอาหารกลางวันตอนรอเครื่องต่ออ่ะ
มาถึงตอนนี้แล้ว โค่ดคิดถึงโฮสมัมที่นั่นเลยอ่ะ พอคิดถึงเค้าทีไร จะร้องไห้ทุกทีเลย
แล้วก้อเพื่อนคนไทยก่ะคนอื่นๆที่นั่นด้วย
พอมาที่นี่ เหมือนอะไรก้อเทียบก่ะุทุกอย่างที่นั่นมั่ยด้ายเลย
มั่ยว่าจะเปนเพื่อน โฮส หรือทุกๆอย่างเลย
รวมทั้งสิ่งของที่นี่ ความอิสระทุกอย่าง เทียบมั่ยด้ายเลยจิงๆ
คิดถึงที่นั่นอ่ะ มากๆ ม่ะวานตอนที่กะลังนั่งรถมัมมาสนามบินก่ะเพื่อนคนไทยที่มาส่งด้วย
ก้อนั่งเงียบเลย พอมาถึงสนามบินแล้วก่ะกะลังจะปัย มัมก้อพูดๆอวยพร แล้วก้อร้องไำห้เลย
พอหันปัยดูเพืื้อนอิก 2 คนก้อยิ่งร้องอ่ะ ก้อกอดกัน แ้ล้วก้อปัย
ก้อเดินร้องไห้เข้าปัย จนถึงหน้าประตูก้อยิ่งร้องไห้เพราะเจอคนที่รุ้จักอิก
เข้าปัยนั่งนัยเครื่องบินก้อยังร้องไห้ ร้องหนักเลยล่ะ นัยเครื่องอ่ะ
คนมีแอร์คนไทยเดินมาคุยด้วย สักพักก้อหยุดร้อง แล้วพอมาถึง ที่โคโลราโด
มาเจอโฮส ตอนแรกก้อโอเค พอมาถึงบ้าน สักพัก เริ่มรุ้สึกแปลก
มันเหมือนอะไรๆก้อมั่ยเหมือนเดิมอ่ะ เหมือนตอนอยุ่นิวเม็กซิโกอ่ะ
เวลคุยก่ะโฮสมัมที่นี่ก้อมั่ยรุ้เรื่อง เพราะเค้าพูดเร็วมาก โฮสพ่อพูดไทยด้าย
แต่เวลาเค้าพูดอังกิดทีฟังมั่ยรุ้เรื่องเลย เซง จะหั้ยเค้ามาพูดแต่ไทยก้อมั่ยด้ายอ่ะนะ
เหอะๆ -*- ก้อร้องไห้อิกเหมือนเดิมอ่ะ แมร่ง มั่ยด้ายอยากร้องนะเว่ย
แต่มันหยุดมั่ยด้ายอ่ะ หิวก้อหิว ถ้าตอนอยุ่นิวเม็กซิโก หิวเมื่อหรั่ยก้อหาของมากินเองด้ายเลย
แต่นี่ถึงเค้าจะบอกว่า ทำอะไรก้อด้าย แต่ก้อยังมั่ยกล้าอยุ่ดีอะ
จนถึงทุ่มครึ่งอ่ะ เค้าพาปัยวัดไทยที่นี่ ก้อมีพระ มีคนไืทย อาหารไทย
วันนี้มันมีงานครบรอบอะไรมั่ยรุ้ที่นี่อ่ะ เค้าเลยจัดแล้วคนไทยก้อมาเยอะ
มีร้องคาราโอเกะบนเวทีกันอ่ะ เพลงลูกทุ่ง ออกแนวต่างจังหวัดนิดนึง
เข้าปัยอยุ่งานนี้แล้วรุ้สึกเหมือนมั่ยด้ายอยุ่ต่างประเทศอะ เหอะๆ
แต่ก้อดี ด้ายนั่งคุยก่ะคนไทยที่นั่น
ม่ะวานก้อเลยรุ้จักคนที่นี่มา2คน คนนึงเปนแอร์ เค้าหั้ยเบอร์ก่ะเมลไว้
แล้วอิกคนเปนคนที่มางานม่ะวาน ก้อคุยกัน ทั้งคุ่ แก่กว่าเราทั้งหมดเลย
แถมแต่งงานแล้วทั้ง2คนเลย - -" ไม่เปนไร ดีเลย จะด้ายหั้ยเค้าช่วยสอนเกี่ยวก่ะไรที่นี่ด้วย
วันนี้ก้อปัยโบสถ์มา โค่ดน่าเบื่อ แล้วก้อมีปัยปิคนิค กินๆ เสดก้อกลับบ้าน มั่ยมีไรเลย
เหอ ๆ >_______________________________________<
ก้อมั่ยมีไรละ เด่วถ้ามั่ยขี้เกียดจามาอัพใหม่
ปัยละ ^0^
อีกม่ายนาน... ช่ายมั้..