เปลวไฟในตัวฉัน
15 พฤษภาคม 2548
หากฉันเป็นท่อนฟืน ฉันก็คงเป็นฟืนที่กำลังจะมอด
เปลวไฟของฉันจะลุกโชนขึ้นเมื่อต้องลม แต่ไม่นานมันก็มอดลงอีก
ฉันคือฟืนที่สำลักควันไฟของตนเอง
กระแอมไอออกมาเป็นขี้เถ้า ลอยฟุ้ง อยู่เต็มฟ้า
ไฟของฉันกำลังมอดลงอย่างเงียบเชียบ
ฉันสั่นสะท้านด้วยความอ้างว้าง, ในความมืดมิด
หิ่งห้อยเปล่งแสงแข่งกับฉันเป็นจังหวะ
เร่ง-ผ่อน-เร่ง-ผ่อน
แต่แสงสว่างของฉันกลับริบหรี่ลงเรื่อยๆ
ผ่อน-แผ่ว-ผ่อน-แผ่ว
เมื่อหิ่งห้อยหมดความสนใจ มันก็บินจากไปด้วยสองปีก
สายลมพัดมาอีกระลอกหนึ่ง
ไฟของฉันปะทุขึ้น และดับวูบลง
ดังเช่นแสงของดาวตก.
posted @ 21:21:49 น. | 9 Comments
comment: 968 :
มิใช่สาวกโปงลาง แต่ชีวิตมันเครียด กะเลยขี้เกียจหาอะไรหนักสมองมาชมอีก
ปล.เมื่อไรเปลวไฟ ในกาย จะลุกขึ้นอีกละจ๊ะเนี๊ยะ