ฉันประคองเธอออกมาจากช่องฟริดจ์
ร่างที่แน่นิ่งของเธอมีน้ำแข็งเป็นเกราะ
ฉันวางเธอลง  และมองดูเธออยู่อย่างนั้น
เมื่อฉันสัมผัสเธอ  ฉันรู้สึกได้ถึงความเยียบเย็น
ฉันนอนลงข้าง-ข้างเธอ  และเฝ้าคอย
เกราะของเธอกำลังหลอมละลายไปอย่างเนิบเนือย
ฉันเฝ้าคอยอยู่ด้วยความจดจ่อ

เมื่อเกราะของเธอหลอมเหลวจนหมดสิ้น
ฉันเห็นรอยยิ้มของเธอ...
แต่ทว่า
...เธอไม่มีลมหายใจ.