Good bye, my last final exam.
ลาก่อนการสอบไล่ปลายภาค...
ครั้งสุดท้ายของชีวิตนักศึกษา+ชีวิตการเรียนแล้วนะเนี่ย ช่างน่าเศร้าเสียนี่กระไร
แปลว่าหลังจากนี้ เวลาว่าง+เวลาอู้ของเราจะหมดลงแล้ว
หลังจากนี้ต้องปั่นงานทั้งหมดส่งโดยไม่มีข้อแม้ใดๆทั้งสิ้น
และหลังจากนี้ก็ต้องหางานแบบจริงๆจังๆ
และถ้าได้งาน..ก็แปลว่าจะไม่ว่างนั่งเล่นเหมือนเดิมอีกแล้ว
เฮ้อออออออออ แค่คิดก็เหนื่อยล่วงหน้าแฮะ
(-*-)?
/////////////
Good bye, myself!
บอกลาให้ตัวเองมั่งดีกว่า เบื่อตัวเองชะมัด สติแตกเหลือเกินช่วงนี้
เมื่อไหร่จะเลิกเครียด เลิดคิดมาก เลิกฟุ้งซ่าน
เมื่อไหร่จะเลิกเสียใจ เลิกร้องไห้
เมื่อไหร่จะเลิกทำร้ายตัวเอง
แล้วเมื่อไหร่..จะทำใจได้ซะที
เพิ่งรู้ว่าความเครียดทำให้ร่างกายแย่ได้มากมายเกินกว่าที่คิดไว้ อาการเครียดทำให้ระบบร่างกายรวนได้ทุกอย่าง แย่ชะมัดเลย
ทั้งปวดหัวตลอดเวลา ปวดท้องแสบท้อง คลื่นไส้ นอนไม่หลับทั้งๆที่ง่วงจะตาย หายใจไม่สะดวก ทั้งที่ไม่ได้เป็นหวัดแต่ก็หายใจไม่ออก ฯลฯ
เบื่อ.. ทำไมช่วงที่มีเรื่อง ก็จะมีแต่เรื่องเข้ามาให้คิดมากปวดหัว เป็นงี้ทุกทีเลยแฮะ พอเริ่มมีเรื่องนึง ก็จะมีเรื่องต่อๆไปตามมาทุกทีเลย เพราะอะไร?
หรือจริงๆแล้วเป็นเพราะตัวเราเองที่ไม่ยอมปล่อยวางอะไรทั้งนั้น แทนที่จะทิ้งหรือปล่อยให้มันผ่านไป กลับเอาแต่เก็บมาคิด มาเครียด เอาแต่เก็บมานั่งเสียใจ ร้องไห้ ทั้งที่มันก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมา มีแต่ทำให้ตัวเองแย่ลงเรื่อยๆก็เท่านั้น
ก็รู้แล้วนี่นา แล้วทำไมยังทำไม่ได้ล่ะ ต้องใช้เวลานานแค่ไหนกัน ถึงจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้
เมื่อไหร่กันนะ ที่จะได้บอกลาความอ่อนแอ แล้วยิ้มรับความสดใสได้เต็มที่
อืมม...คงไม่นานหรอกมั้ง สักวันคงทำได้
แต่กว่าจะถึงวันนั้น...จะผ่านมันไปแบบไหนดี
เฮ้อ...คิดแล้วเหนื่อยกว่าการเคลียร์งานหรือหางานทำอีกแฮะ
เพราะงั้น..เลิกคิดดีกว่า
ดุ๊งดิ๊งๆๆๆๆ
//////////////
Good bye~ for any bad thing!
แวะมาบ่นๆๆๆๆๆ