_ . . . _ . . _
post date :
20/05/2004 21:36:36
ฉันกำลังใช้งานคน.. ฉันกำลังจะอู้ว..นี่เป็นเสียงสุดท้ายที่ได้ยินจากใจของเธอ :P หุหุ
วันนี้ฉันก็เลยต้องมาเป็นคนพิมพ์โม้ เรื่อยเปื่อยไป..
โลกมันกลมมาเลยรู้มั๊ย?... ใครๆหลายคนก็เป็นเพื่อนๆกันทั้งนั้น.. หรือว่าชายใด ถูกกำหนดมาให้เป็นเพื่อนกัน ทั้งโลกแห่งความจริง และโลกของสายโทรศัพท์ โลกของดาวเที่ยม โลกของ internet
ถ่ายภาพ.. การถ่ายภาพมันเป็นมุมๆนึงที่เกิดจากการที่เรามองเห็นไม่เหมือนกัน บางรูปมันแสดงอารมณ์ของผู้ถ่ายได้อย่างจริงใจ.. บางภาพมันก็ไม่ได้ผิดหลัก.. ไหนใครจะมาว่าเรายืนผิดมุมไม่ได้ภาพสวย.. เวลาเราตั้งใจจะเก็บภาพนั้น เราต้องเลือกมุมด้วยเรอะ.. มันคือจังหวะ มันคือความบังเอิน มันคือวัตถุที่เป็สิ่งที่บ่งบอกความเป็นเรา มุมมองของเรา อารมณ์ของเรา
บางภาพสื่ออารมณ์ไม่ได้.. เพียงแค่ต้องการถ่ายทอด.. มันอาจจะไม่ถึงอารมณ์ของคุณๆซักเท่าไหร่.. ลองสิครับ ลองทำรู้สึกอย่างที่เค้าบรรยาย.. ลองมองเข้าไปในภาพ..ลองมองถึงเหตุการณ์ ลองมองถึงมุมมอง.. ดู
หากใครจะถ่ายภาพสวย.. มันก็เป็นเรื่องธรรมดาแหล่ะ สมัยใหม่ไม่สนว่ามันจะเป็นยังไง.. สนที่มันจะเป็นมุมมองแบบไหน๋.. แต่เมื่อมันลึกล้ำขึ้นไปถึงขั้นสูงแล้ว มันก็ต้องมีหลักเกณฑ์กันบ้างใช่มะ.. ฉันรู้ ยังมีคนสนใจจะถ่ายภาพอีกเยอะ...
ฝึกถ่ายกันเข้าไป.. เดี๋ยวนี้ใครบางคน..ดื้อ..ไม่ยอมแตะกล้องเลย..อยากได้กล้องฟีลม์จัด.. ชิ.. แถมมาใช้คนอื่นอัพไดอีก.. ชิชะ.. อิอิ
_ . . . _ . . _ <- - - n i n a
. _ . . . _ _ _ . . _ . _ _ <- - - lazy
55 .. :P ชิชะ..
----------------------------------------------------- +

เย้วววว กลับมา แปะกับความดองของชั้นน ฮืม. .. ความรู้สึกตอนนี้ปวดหัว หิวข้าวมากมาย เด๊ยวไปกินข้าว แปปนึงกลบมา
กลับมาแล้ว หน่า ๆ ไม่ได้ดองงั่บบ จิงจิ๊ง ไม่เหมือนคัยบางคน ชอบเอาโค้ดมาล่อเราปวดหัวเล่นๆ ชอบมีความลับบบ ชิ เชอะ ชะ +
วันนี้แวะ Yaohan ชอบเดินกลับบ้านน่ะ มันก็ไกลเหมือนกัน ทามงัยได้ คนมันอยากก..ก็กลับกับ viz. 67 อ่ะนะ ก็เจอมันมีงานขายอาหารไทยงัย แปลกจัย เลยแวะเข้าไปดู อยากกินเล รสสาหร่ายย แต่มะมีเลย เดินรอบๆ เจอดัชมิว แล้วก็ มาลี ผลไม้รวม หยิบค่ะ หยิบๆ มาเก๊ามานขายแพงอ่ะ มีร้านเดียวในมาเก๊า มาเจอในห้าง เลยซื้อแม่งเลยย อยากกินนนมาก (มีห้างเดียวคิดดูแล้วกันว่ามาเก๊าเล็กขนาดไหน) เนี่ย มาเก๊าสร้าง casino มาใหม่แล้ว ชื่อ LasVegas แบบว่าทั้งตึกนี่ แบบ ทองเลยอ่ะ ไว้เอากล้องมาม๊าเก็บตกมาจาถ่ายมาให้ดู กิกิ..เพิ่งเปิดได้ 3 วันแล้วล่ะ นีน่าอยากเข้ามั่งอ่ะ แต่ต้องไปกะป๊า พอดีป๊าทามงานใน casino ทุกแห่งด้วยแหละ ไม่เคยเข้า เพราะอายุไม่ถึง ต้องเข้ากับผู้ปกครอง. ฮืมม แล้วก็อีกอย่าง Lotus statue ที่สร้างมาเพื่อความทรงจำที่โปรตุกาลคืนเมืองกับจีน. อยากถ่ายจับจัย แต่ไม่อยากใช้ดิจิถ่ายเลย มันไม่เวิรค 5555 เรื่องมากว่ากูเนี่ยย
ข้างล่างนี้ถ่ายทอดความรู้สึกกกเมื่อก่อนที่ชั้นเป็นมา .. อย่างว่ากำลังลืมทุกสิ่งทุกอย่างน่ะ
ทุ่มเทจิตใจไป ทั้งหัวใจให้ใครซักคน
แต่มันกลับเจอเพียงความสับสนข้างในหัวใจ
อยากเจอกับตัวเองรักที่จริงนั้นเป็นเช่นไร
มันมีความหมายเพียงใด อยากจะรู้
แต่แล้วก็เจอเธอ รักจริงๆที่ใจต้องการ
ก็พบว่ามันคือความอ่อนหวานที่มีข้างใน
แต่มองอีกทางนึงรักมันเป็นเหมือนไฟเผาใจ
บางทีก็ทุกข์ระทม ขมและขื่น
หวานและสุขเหนือคำบรรยาย
มันทำให้รู้สึกเจ็บและแสนอบอุ่น นี้แหละรัก
แต่ก่อนนั้นฉันคิดว่ารักคือความเข้าใจ
และตอนนี้ฉันรู้ว่ารักคือความห่วงใยต่อกัน
แต่จากนี้ฉันคิดว่ารักคือความเสียใจ
ที่จะต้องเผชิญกับรักที่มีแต่ทุกข์
ความช้ำและรักที่เธอแยกทาง
มันไม่มีสิ่งใดเทียมเท่า
ถ้าอยากจะรู้ความรู้สึก ต้องเผชิญกับตัวเอง
แต่จากนี้ฉันคิดว่ารักคือความเสียใจ
ที่จะต้องเผชิญกับรักที่มีแต่ทุกข์ ความช้ำเท่านั้น
แต่ก่อนนั้นฉันคิดว่ารักคือความเข้าใจ
และตอนนี้ฉันรู้ว่ารักคือความห่วงใย
แต่จากนี้ฉันคิดว่ารักคือความเสียใจ
ที่จะต้องเผชิญกับรักที่มีแต่ทุกข์
ความช้ำและรักที่เธอแยกทาง
อยากบอกว่าการที่จะลืมอะไรซักอย่างหรือว่า แล่อยวาง หรือว่า อยากจะ.. นีน่าก็จะชอบจับกล้องถ่ายรูป มันเป็นวิธีนึง ที่นีน่าชอบถ่ายทอดความรู้สึก แล้วที่สำคาญ ตอนที่ชั้นได้กด ชัตเต่อรลงไปกับมุมๆนึงนั้น มันออกมาด้วยความรู้สึกชั้นทั้งหมด บางทีชั้นไม่เข้าจัยตัวเองเป็นอะไร. แต่เมื่อเราผ่านไปเวลาซักระยะนึง มาเปิดดูรูปเก่าๆก่อนหน้านี้ที่เคยถ่ายมา เราจะมองเห็น แล้วก็สัมพัดได้กับความรู้สึกช่วงเวลานั้น กับมู๊ดในตอนนั้นมันเป็นเช่นรัย อย่างรัย. อยากจะให้คนทั่วๆไปเข้าจัยอ่ะ ว่าการถ่ายรูปมันไม่ใช่แค่ take a picture for the sake of taking a picture. เข้าจัยปะ?


« ย้อนกลับไปอดีต*
22 Comment
|