E-DIT
04/07/50/00.01

ป่านเน้มดยังไม่หลับไม่นอน
มดนอนไม่หลับ
มดคิดเพียงเเค่ว่ามดไม่เหลือไคไม่มีไคอีกแร้ว
ไม่มีไครักมดจิงไม่มีไครักเรย
พ่อแม่น้าก้อไม่รัก
รักแต่ไคก้อไม่รุ
ตอนเน้อยากร้องไห้
อยากปดป่อย
อยากคุยโทรสับ
แต่ไม่รุจาโทหาคัยยย
กัวเค้าจารำคานคนอย่างเรา


ตอนเน้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป
ไม่มีไคคอยมาห่วงมาหวง
ไม่มีไคคอยมาโทถามว่าอยุ่หนัย
ไม่มีไคโทตามกับบ้าน
ไม่มีคนถามว่ากินข้าวยังฝันดีนะ
ไม่ไคคอยคุยด้วยทุกวัน
ไม่มีไคคอยบอกว่าพรุ่งเน้โทมาด้วย
ไม่มีคัยบอกว่าตั้งจายเรียนนะเดะน้อย
โอ้ยยกุว์มันบ้าเนอะ

ไม่รุเปงรัย
อยากร้องไห้

มันไม่มีไรดีขึ้นเองงงง
มันผ่านมานานแร้วแต่ทามไมเรายังไม่ชินก่ามันนะ



............................................

ดองได

ซะเนิ่นนานเรยง่ะ55+


ไม่มีเวลาว่าง....ไม่ช่ายหรอกเข้เกียดดไงประเด็น


เข้าเรื่องดีก่า

มีเรื่องจาอัพเยอะแยะมั่กมายแต่ตอนเน้ลืมหมดแร้ว


เมือ่วันนู้นๆๆอ่าวันที่เท่าไหร่ไม่รุง่ะ

ไปเข้าค่าย
ถือศีลแปดไงงห้ามกินข้าวว55+ทามได้


คือต้องปลงงงงแระปลงงแต่คือทามไม่ได้ไฮเปอนิดนึง

ก๊ากๆๆ

แระมีไห้นั่งสมาธิไงงี้

แระพระอาจานไงเค้าจาถ่ายรุปไว้ทุกตอนเรย

มดดันไปติดอยุ่ประมาณ2รุปที่เด่นๆๆไง

แระมีอีกหลายรุปที่ไม่เด่นมาก

1.ก้อตอนนอนสมาธิ55+โคตรอายเรย

แระก้อ2.ตอนร้องไห้ง่ะ..โห้วววน่าโทรมมากอ่าตอนร้องไห้

แถมมีการเอาไปทามเปงซีดีกำเรย


มีรุปมาฝากด้วยตอนไปวิหารเซียนมั่ง

เปงไงวิวววสวยม๊ะมีรุปอีกเยอะเข้เกียดลงมั่กมาย

แร้วก้อเข้เกียดอัพล๊ะ

ว่างๆๆจามีอีดิทล่ะกานน


P~S.ซะหน่อย

**เหงาๆๆ

**เหนื่อยๆๆๆท้อๆๆๆ

**ชีวิดไม่มีไรดี....เปงคนไม่มีค่า..คนเลวว

**รั่วม๊ะ...เด๋ซมาอีดิทล่ะกานเน้ออ

**คิดเถิงส่งดีดีที่ผ่านมา

**ทุกๆปายเดือนได้แต่นั่งรอไห้เหมือนกกับวันแรกที่เจอกัล

**คิดเถิงงง

**ซักวันคงเหมือนเดิม

คิดเถิงเพื่อนๆๆๆๆๆๆๆ

**ไม่เหงาไม่มาไช่ไหม๊

**คิดเถิงอยากเจอเทอแต่เราอยุ่ไกลกาน

*****************



รุนะว่ามีคนเข้ามาแร้วไม่เม้น

อย่าไห้เอ่ยนามมม555+

เม้นเรยเว่ยย


โอ้ยเกือบจาได้แร้วเชียวสนู้ปปี้อ่า

แม่งคนเค้าปากดีไง

อย่าไห้เจอ

แร้วปั๊ดด

หุหุ



วันนี้วันทานาบาตะ
แหะๆ
ถ้าย้อนกับไปถึงปีที่เเร้วที่เค้ามีไห้เขียนความปรารถนาของเรา
ไว้กับต้นไผ่แร้วจาเปงจิง
เฮ้ออปีที่แร้วได้โอกาดไปเขียน
แต่ปีนี้ไม่อยากจาเขียน
เขียนไปก้อไม่เปงจิง
แต่มันก้อไม่แน่สำหรับบางคนอาจจาจิงก้อได้
แต่สำหรับมดไม่จิงเรย
คิดเถิงเรื่องดีดีที่เกิดขึ้นในปีที่แร้ว
มันเปงความทรงจามดีดี
ปีที่แร้วป่านเน้เราคุยกานทุกวัน
แม้ไม่รุว่าเปงรัยกานก้อยังจาคุยกาน
มีรัยก้อโทหามีไรก้อโทมา
แร้วปีนี้แหละ
เด๋ซนี้แหละ
คนๆๆนั้นหายไปไหน
มันไม่มีโอกาดที่จาเปงเหมือนเดิมแร้วอ่าเด่ะ
แต่ก้อหวังลึกก

แต่ความน่าจาเปนคงเปนไปไม่ได้

แระไหนๆๆก้อเล่าแร้ว
เมื่อวานก่อนนู้นได้อ่านไอไล
โอ้โห้วโคตรตรงอ่า
คนเก่าจากับมา
แต่จาไม่สามารถเปงเหมือนเดิมได้100เปอร์เซ็น
แระคนนั้นก้อกับมา
โทมา
แต่ก้อไม่สามารถคุยกานได้เหมือนเดิม
...

เฮ้ออเวนกำเน้อะ

แต่ทามมดก่าคนๆนั้นมดไม่ลืมเค้าเรย
ยังงายก้อไม่ลืม
แต่มดก้อคิดไปคิดมามันก้อเจบ
แต่เออเจบแร้วแทนที่จาลืมไม่เรย
กุว์มันบ้าป่ะว่ะ
งง

แต่ยังงายก้อคนรุจักกคนนึงอ่า
ช่ายม๊ะ

สับสน

กำ

ไปดีก่า