โฉมหน้า..ผู้เข้าร่วมขบวนการตามล่าผู้ชายในครั้งนี้

　

　

　

１７　ＭＡＲＣＨ　２００７

ตื่นขึ้นมาตอนเช้าอย่างทุเรศที่สุดเพราะเสือกชาร์ตโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะเครื่องแป้ง แล้วไม่ได้กดปิดที่ตั้งปลุกไว้เป็นประจำทุกวัน (ก็วันนี้มันไม่ต้องรีบตื่นนี่หว่า) แถมลบเพลงไปตั้งเยอะ..และเสือกเป็นเพลงปลุกด้วย เลยเหลือแต่เสียงนาฬิกาปลุกธรรมดาๆ อีนี่ก็ต้องลุกขึ้นไปกดปิดที่ปลุกถึงสามรอบด้วยกัน  ไม่พอๆ ของไอ้น้องแตงก็ผลัดกันปลุกกับของเราทุก 5 นาที...โอ้ว โย่ว สนุกสนาน ตื่นมาปิดโทรศัพท์เนี่ย  แต่ของไอ้แตงเลวได้อีกเหอะ จะเคารพธงชาติอยู่นั่นแหละ..แมร่งงงง～  สุดท้ายเราก็ตื่นขึ้นมาแล้วก็เปิดโน้ตบุ๊คนั่งดูไฟล์เล่น  แตงมันก็เลยตื่นมานั่งดูด้วย  น้ำท่าก็ไม่อาบกันหรอกสองพี่น้องเนี่ย  จนฝนมาเคาะประตูขอชุ่มชื่น  เราเลยเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว..และแล้วชุดที่เตรียมว่าจะใส่อีกตัว ก็กลายเป็นกลับมาใส่สีฟ้าอีกแล้ว ไม่ได้อยากจะใส่สีฟ้าวันนี้เพราะเดี๋ยวเขาจะรู้ (ได้ข่าวว่าไม่ใส่เขาก็รู้ว่าบ้าใครเหอะ ︶o︶") 
หลังจากเตรียมพร้อมกันเรียบร้อย  ก็ลงไปเช็คเอ้าท์ (แต่ต่อห้องของแพร์กับเจี๊ยก...กูขอโทษ ที่กูหาห้องว่างที่ HR ให้มึงไม่ได้...ถ้ามึงผีบ้ากันเร็วกว่านี้ กูจะเปิดห้องทั้งหมดสามห้องตอนนั้นก็ยังทัน) แล้วก็ไป HR กันเพื่อจะเช็คอินของพวกเรา แต่ห้องยังทำความสะอาดไม่เสร็จ..เราก็รอต่อไป  แต่โกรธตัวเอง..หาบัตรประชาชนไม่เจอ เกือบอดเล่นปาร์ตี้โฟมแล้ว เราก็โทรให้พ่อเช็คกระเป๋าตังค์อีกใบ เพราะช่วงนี้เราสลับกระเป๋าตังค์ใช้ พี่ที่เค้าน์เตอร์ก็กวนตีน จะจำไว้ไอ้ Ricky เมริงง～  แถมบัตรที่ใช้เช็คอินแม่งก็เป็นบัตรประกันชีวิตที่ลงอายุไว้แค่ 16 ปี..แม่เมริงงง  ปิดหาทางกรู  อีนี่จะไปแจ้งความบัตรประชาชนหายอยู่แล้วหลังจากพ่อหาให้ไม่เจอ แต่สุดท้ายเราก็หาเจอ..เจออยู่ในอีกซอกที่เราไม่คิดว่าเราเองจะเอาไปไว้ -_-"  (แอบงง ทำไมได้การ์ดสีแดงวะ? ก็ว่าจองห้องธรรมดานี่นา..แต่สุดท้ายก็เก็ท ที่แท้ห้องเต็มนี่เอง เลยอัพให้เราขึ้นไปอยู่ชั้นสิบ)

จากนั้นก็ไปหาอะไรกินกัน..รถก็ติด ให้ตายเหอะ! กำลังจะนั่งกินอยู่  น้องอีฟโทรมา.."พี่นุ่น ตามอยู่หรือป่าว?"  ป่าวค่ะพี่นั่งกินก๋วยเตี๋ยวเย็นตาโฟ(ที่เผ็ดที่สุดโดยไม่ได้ปรุง)อยู่เนี่ย  น้องเลยบอกว่ามันออกไปซ้อมกัน  เราก็เอาไงดีวะจะตามหรือจะกลับ  สรุปก็ตกลงว่ากลับไปนอนกลิ้งกันดีกว่า  กลับถึงโรงแรมโอ้กับน้องๆ ก็มาหาพอดี พวกเราก็เลยยกขโยงกันขึ้นห้อง  อ้อ! ก่อนขึ้นห้องเจอมิฮยอนด้วย..สวยว่ะ ตัวเล็กเป็นบ้าเลย แต่สวยมากๆ  แล้วไม่รู้จะมีใครขึ้นใครลงหรือไง  เพราะจู่ๆ พนักงานก็มาขอดูบัตร ฝนมันก็โชว์บัตร เราก็ชู..ทุกคนที่มีบัตรพร้อมใจกันโชว์..แล้วเขาก็เงียบไป(หลังเห็นสีแดงพรึ่บ)  คนยิ่งร้อนๆอยู่ เดี๋ยวงับหัวซะเลยนี่  ขึ้นไป..เราก็ไปอาบน้ำ(อีกแล้ว)  แล้วก็มาลองกล้องกันว่าซูมได้แค่ไหน ถ้าถ่ายมาจะชัดมั๊ย  แล้วเราก็รู้โฟกัสกัน  โอ้กลายเป็นช่างทำผมไปโดยปริยาย 

Credit :: N'Tang
Location :: From Room 1016 @ HardRock Hotel

จนน้องอีฟโทรมาบอกว่า "เฮ้ย! พี่นุ่นมันตีรถกลับมาโรงแรมกันแล้วนะ" พวกเราเลยเดินลงไปข้างล่างกัน  ลงไปรอน้อง..แล้วทำไมน้องทำกับพี่อย่างงี้  น้องเดินอีกทางอ่ะ  คนก็ไปมุงกัน..โฮกกก มองไม่เห็น  แต่ยังดีนะที่มีคนฉลาดเอากล้องถ่ายคลิปไว้ อีนี่เลยขอดูด้วย..ไม่เป็นไร กูเห็นผ่านกล้องก็โอเคแล้ว  แล้วน้องๆ ก็จากไป  เราก็เดินออกไปรอรถมารับ..ระหว่างที่จะเดินออกจากโรงแรม  ก็เจอพี่ปิงพอดี..เลยหวัดดีพี่ปิงไปแล้วบอก "พี่ปิงขอน้องอุคกับเยซองเยอะๆ นะคะ"  พี่แกคงงงอีนี่รีเควสอีกแล้ว คราวก่อนก็รีเควสคิบอม  ฮ่าๆๆ  แล้วเผอิญพี่ปิงหรือไงนี่แหละบอกว่า พารันอยู่ห้องเพรสนะ  ไอ้ฝน..ไม่ได้ชอบๆ ไม่ได้ชอบพารัน แต่มันวิ่งไปก่อนใครเลย  น้องนุ่นเลยไปมั่ง ฮ่าๆๆ..ไปถึงคนมุงตรงกระจก  โอ๊ย! กรูก็สูงเหลือหลายนี่  อีนี่ก็ไม่สนใจใครแล้วขอลองของหน่อย (ลองกล้องที่ปล้นเพื่อนมา)  ถ่ายรูปไม่ได้หรอก..เอาวีดีโอดีกว่า  ว่าแล้วเราก็นาบกล้องเข้าไปกับกระจกตามที่พี่หมวยเคยสอน (บอกแล้ว..ประสบการณ์การตามจูเนียร์สอนอะไรหลายๆ อย่างให้เรา) แล้วก็ถ่ายมา..ตอนนั้นยัง งงๆ ใครเป็นใครวะ?  พอดีน้องป้อนมาคอยบอกกับใครก็ไม่รู้แถวนั้นเขามองไม่เห็นก็เลยมองผ่านกล้องเรา  เอาค่ะ..มองก็มองค่ะพี่ไม่หวง  ช่วยบอกพี่ด้วยว่าใครเป็นใครอยู่ไหน..พี่จะตามไปถ่ายมา  แล้วจู่ๆ มีใครบอกว่าไรอันอยู่ทางซ้ายก็ไม่รู้  อีนี่ก็ไปเลยค่ะ..ไรอันขวัญใจคนที่สองของกรู (ตอนแรกที่รู้จักวงนี้ จิ้มเอเจไว้) พอวิ่งไปเห็นแพร์มันถ่ายอยู่  เราเลยเดินกลับมา  แต่ขอฮาหน่อยเหอะ..พอดีเห็นพี่ยู ก็ตะโกนเรียกฝน "ฝนโว๊ย พี่ยูแกอ่ะ" ไอ้ฝนก็มาทันทีทันใด..เพราะพี่ยู  สักพักโอ้มาถ่ายบ้าง  เราก็บอกว่าโอ้แนบกระจกๆ แต่โอ้เข้าไม่ถึง..สุดท้ายเลยกลายเป็นฝนถ่ายเอง  ถ่ายไปได้สักพักเราเริ่มเมื่อย..น้องป้อนเลยมาเปลี่ยนเวร  พอตาน้องป้อน..น้องป้อนก็เมนเนโอ..เอาเถอะค่ะตามสบาย  แต่เสียดายว่ะ..ไม่ได้ถ่ายตอนพารันเดินกลับ  มันเล่นบาสด้วย...โฮกกกกกก

และแล้วรถตู้เราก็มา..พวกเราก็เลยนั่งรถไปเวทีกัน  ระหว่างทางแวะ seven ก่อนเพื่อนตุนน้ำ กับถ่าน AA ไว้คนละแผงสำหรับพวกกล้องไม่ได้ชาร์ต  พอไปถึงเวที..โอ้วแม้เจ้า มันช่างว่างอะไรเยี่ยงนี้ (แต่รั้วเต็ม)  เอาเถอะ..เราถือว่าแค่นี้สบายมาก  ตอนปี 2003 มันทรหดกว่านี้เยอะ  แล้วก็เจอน้องเมษ์..แต่เจอได้แป็บเดียว ไม่ได้คุยอะไรด้วยเลย น้องแตงเลยขอแยกไปอยู่กับเมเม่  เราก็อือ..แล้วเจอกันนะ  พอดีพี่เห็นคนตรงกลางแล้วพี่ไม่กล้าแหยมอ่ะค่ะน้อง  แล้วก็ไม่อยากทิ้งเพื่อนพี่ที่มอ.อีกสองคน  แค่ไม่ได้พักที่เดียวกันพี่ก็กลัวเพื่อนเสียความรู้สึกจะแย่แล้วค่ะ  ขอโทษทีนะเมเม่

ตอนนั่งดูเขาซ้อม ติดใจโคตร..ไม่เคยคิดว่าจะชอบมาก่อน  แต่พอดูแล้วติดใจแบบว่าวง TAO เล่นกันเก่งมาก..สุดยอดเลยอ่ะ  โดยเฉพาะพี่เสื้อฟ้า..เล่นได้เท่ห์มากพี่ขา  เก่งกันสุดๆ อ่ะ..ทำเอาหลงกันไปเลยทีเดียวเชียว  พี่เตี้ย(เสื้อส้ม)ก็ดูดี  แต่เล่นได้เต็มที่สุดยอดจริงๆ จากตอนแรกกะว่าจะดู KRY ปรากฏเราได้อะไรมากกว่า KRY มาเยอะเลย  (ก็เหมือนหัวข้อได จับฉ่ายซิถึงจะมันส์กว่า ⌒௰⌒ )

วงแรกที่ขึ้น Acappella ใช่ม๊ะ?  แต่เราชอบอ่ะ..ร้องเพราะดี  ถ่ายคลิปเก็บไว้ด้วย (ลองของอีกแล้ว)




Credit :: N'Tang
Location :: เวทีแสดง

พอถึงตอนวง TAO ขึ้นแสดง..เอาใจไปเลยค่ะออนนี่ขา ฮยองขา  สุดยอดกันจริงๆ  เราก็เลยถ่ายคลิปเก็บไว้ซะเลย (ไม่ถ่ายรูป เพราะหวังว่าคนอื่นจะถ่าย)  เสียงคุยกับฝนเข้ากล้องเราและกล้องฝน  เสียงวิจารณ์อย่างชื่นชม ฮ่าๆๆ  แต่ว่าน้องที่อยู่ข้างรั้วคะ  ขอพี่วางแขนหน่อยไม่ได้หรือไง  พี่เมื่อยแขน..โว๊ยยยย～




Credit :: MartikaTaguchi (เราเอง)
Location :: เวทีแสดง

ต่อมาด้วยมิฮยอน  สวยมากๆ ออร่าออก..ผิวขาวมากมายเหอะ  ตัวเล็กนิดเดียวเอง  เสียงก็เพราะ  พูดไทยก็ชัด  เล่นกับแฟนเพลงด้วย...โฮกกก น่ารัก เต้นก็เก่ง (เราไม่เคยชมผู้หญิงคนไหนเลยนะเว๊ยยย คนนี้ต้องพิเศษจริงๆ ถึงได้เอ่ยปากชมเนี่ย)


　

Credit :: PingBook
Location :: เวทีแสดง

และแล้วก็ถึงเวลาที่พวกเรารอคอย  อินโทร ชิคาโก้ ขึ้นมา..ขอบอกว่าตอนแรกไม่ชอบเพลงไหนในอัลบั้มไฮยีน่าเลยนอกจาก ฮันซารามานึล  แต่พอฟังสดๆแล้ว..เฮ้ย! ก็สนุกดีนี่หว่า..ตอนนี้เริ่มเกิดอาการชอบแล้วล่ะ (อยากฟัง แต่มันอยู่ในคอมพีซีที่ตายแล้ว ┱ _┲) 




Credit :: PingBook
Location :: เวทีแสดง

ใครที่ยืนข้างขวา(หันหน้าเข้าเวที) แล้วไม่หลงเยซอง..จะให้เหยียบโอ้เลย  คือแม่งไอ้หมอนคนดี  นอกจากจะหล่อแล้วยังเล่น  หมอนโว๊ย..ฉันยกน้องสาวให้แก (ได้ข่าวว่ายัดเยียดให้มานานแล้ว )  คือหมอนมานั่งยองๆ เล่นตรงแถวพวกเรา  โฮกกก～ กูรักมึงไอ้หมอน ＾３＾　


　

Credit :: My Maid (แพร์)
Location :: เวทีแสดง

น้องโจ :: สวัสดีครับผมชื่อคยูฮยอนครับ ผมมีอะไรจะบอกครับ รักนะเด็กโง่ (ใครสั่งใครสอนน้อง กรี๊ดดดดดด ) รักคุณสุดๆ ขอให้ทุกคนสนุกนะครับ ขอบคุณครับ

พอถึง ฮันซารามานึล อีนี่ก็เครียดเลย..กรูลืมแฟนเชียร์  สรุปได้อยู่แค่ท่อนแรๆ แล้วก็ร้องฮุคไปกับน้อง  แต่ใจเราน่ะจดจ่ออยู่ที่ท่อนนั้นของเยซอง  เพราะเมื่อคืนคุยกับแตงอยู่เลยว่า..มันจะหลบเสียง หรือมันจะเพี้ยนไปเลย  และแล้วมันก็เอาไมค์ออกห่างและหลบเสียงเอาจริงๆ ด้วย  ^ω^  ก่อนน้องๆ จะเข้าหลังเวทีไป  เยซองหันมาบ๊ายบาย..ให้ตายเหอะ  ใครจะไม่หลงบ้างวะ  >_<

พอน้องๆ เข้าไปเสร็จ..พวกเราก็ออกทันทีทันใด  เนื่องด้วยจะรีบกลับโรงแรมเพราะว่าเหตุผลที่ว่าเข้าโรงแรมตอนนี้เข้าง่ายกว่าศิลปินมา และอีกเหตุผลคือ..ปาร์ตี้โฟมของพวกกรู   แต่ระหว่างที่เบียดออก(อย่างสบายๆ)นั้น พิธีกรบนเวทีก็พูดมาว่ากระจุกนู้นเขาทำอะไรกัน แล้วอีกคนก็พูดว่าเขาจะรีบไปตามศิลปินต่างชาติของเขา (หรืออะไรสักอย่าง  ฟังแล้วเราไม่ชอบว่ะ  เพราะเหมือนกำลังกัดพวกเราอยู่  ทำไมหรอ? ก็คนเขาอยากดูแค่นั้นจะไปกัดอะไรเขานักหนา  และที่สำคัญกูจะไปเล่นโฟม..พูดจาไม่เข้าหูเดี๋ยวงับหัวเลยนี่)

แล้วใครแม่งแกล้งวิ่งไม่รู้..ตอนจะไปทางออก  พอวิ่งมาอีนี่ก็วิ่งด้วย..เออสนุกสนาน  ใครสักคนบอกเราว่าเราวิ่งไวนี่หว่า..ก็บอกแล้วถ้ามาหลอกว่าพวกนั้นอยู่ข้างหน้าอีนี่วิ่งได้เสมอ  แต่เวลาเรียนบอดี้อ่ะ..ไม่ใช่ว่ะ..เพราะงั้นเราเลยวิ่งรั้งท้ายเลย เหอๆๆ

กลับมาถึงโรงแรม หลังจากส่องกันสักพักก็ขึ้นห้องกัน..พวกแก่ๆ ก็เปลี่ยนชุดกันเพื่อลงเล่นโฟม  พอตอนลงไปนี่เครียดเลย  ลงไปถึงข้างล่างทุกคนออกหมด  ได้ยินเสียงนเข้ามาว่า ส้มนุ่นกับโอ้มันไปไหนวะ?  ก็อยู่ในลิฟต์นี่แหละ..ไอ้โอ้ลืมบัตรห้อง แล้วแม่งจะลงเล่นได้อย่างไร  เลยต้องขึ้นไปเอาบัตรใหม่ (ถ้ารู้ว่าตอนนั้นน้องอุคเดินมากินข้าว จะไม่ขึ้นไปเป็นเพื่อนไอ้โอ้เด็ดขาดเลย โกรธ!!)  กลับลงมาพร้อมกล้องถ่ายรูป..แต่มีประโยชน์อะไรวะ ในเมื่อน้องผ่านไปแล้ว  แต่ที่เอาลงมาอ่ะรู้สึกพารันจะกินข้าวอยู่..เราก็เลยไปเกาะกระจก (กลายเป็นรักกระจกไปซะแล้วกรู) ก็ได้ไรอันเดินมาตักข้าว..เออเล่นเข้าไป เอาใจไปเลยค่ะที่รักขา ฮ่าๆๆ  หลังจากนั้นก็จะไปเล่นโฟมกัน..เราก็เลยเดินขึ้นห้องอีกรอบ เอากล้องไปเก็บ (อ้อ! ก่อนขึ้น..ไปได้เมล์พี่เตี้ยมา โฮะๆๆ สายตาสอดรู้สอดเห็นเลยได้เมล์พี่เขามาด้วย) ตอนขึ้นมาก็มีสต๊าฟพารันขึ้นมาด้วยคนนึง คุยวออยู่..เราก็เดี๋ยวมันจะมีอะไรรึป่าววะ แต่ไม่ได้สนใจเพราะฉันจะเล่นโฟม ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น..สตาฟลงชั้นแปด เราก็ขึ้นต่อไปที่ชั้นสิบ

กลับลงมา..ก็ไปลงสระน้ำกัน หาที่ลงหลักปักฐานได้อีนี่ก็กระโดดลงเล่นเลยเหอะ ที่พักโรงแรมนี้นอกจากเรื่องผู้ชายแล้ว ก็มีเรื่องออมเล็ทกับสระว่ายน้ำนี่แหละ ที่ถูกใจเราที่สุด ^o^   เดินไปจะไปลงทะเบียนเล่นโฟม จู่ๆก็มีผู้ชายอินสายน้ำมาล่อตาล่อใจเรา (และแล้วก็นึกถึงกล้องบนห้อง T^T) ไม่เป็นไร..ยืนกระดกน้ำโค้กไปมองผู้ชายไปด้วยก็ได้  ตอนนี้ขบวนแตกหาย (หรือกรูแตกออกจากขบวนกันแน่วะ)  เนโออินสายน้ำ..โฮกกก～ แม่เมริงงง หล่อได้อีก เซ็กซี่ได้อีกเหอะ (ไอ้แพร์ take photo & take vdo ไว้หมด) ตอนแรกเราจะเดินไปทางเดิมที่วางของไว้ แต่เจอสต๊าฟกั้นเลยงง หันไปก็เจอผู้ชายกำลังจะเปิดฝักบัว  อ้อ! แบบนี้นี่เอง  แล้วพี่ยูก็บอกว่า น้องครับขอให้เขาทำงานแป็บนึงนะ อ่ะค่ะจะทำอะไรก็ทำไปเหอะหนูจะเดินกลับที่ ปล่อยหนูป๊ายยย～  แต่สุดท้ายเดินไปไม่ได้  เลยเดินกลับไปยืนดูก็ได้วะ  ใครไปมุงก็เชิญมุงเหอะ..อีนี่ขึ้นไปยืนบนโขดหินข้างที่ฝากของ เออ..มุมกรูกำลังดี อย่ามายุ่งนะเฟร้ย โฮะๆๆ  ดูไปดูมาสักพัก..เนโอก็กลับไป  เราก็เลยรอเพื่อนเอาดริ๊งค์  กำลังจะเดินไปเนโอขึ้นไปอยู่ตรงบันได  แล้วไม่แน่ใจว่าต่อด้วยเอเจไปปีนป่ายรึป่าว  แต่ฝนเรียกแล้ว..เราก็เลยเดินไปเล่นโฟมดีกว่า  บ๊ายบายผู้ชายอินสายน้ำ

ทีนี้ก็เป็นเวลาของพวกเรา  เล่นโฟมกันสนุกสนาน..เล่นไปเล่นมาเหลือแค่เรา ฝน โอ้ (ไอ้แพร์ยังบ้าผู้ชายอยู่กับเจี๊ยก) ส่วนพี่ตาลกับอิงแล้วก็หลินหายไปแล้ว  เราก็ช่วยกันรักโอ้..ฝนกดโอ้จมโฟม เราเอาโฟมมากองทับโอ้  ฮ่าๆๆ..สนุกสนาน  เต้นๆ สีๆ กันอยู่สามคน..สักพักฝรั่งแม่งเข้ามาสีด้วย  เรากับฝนตีจาก..รักโอ้มาก ส่งโอ้ไปเป็นไม้กันหมา เหอๆ  แล้วสักพักเขาก็ไปตามทางของเขา  เราเล่นโฟมได้ประมาณสิบเที่ยวมั้ง ก็ออกไปล้างตัว..โอ้ววว～ ผู้ชายมันมาหาถึงที่ (จริงๆ ตอนแรกยังพูดกับฝนอยู่เลย ไม่ว่าจะใครก็เหอะ พารันหรือเคอาร์วาย ถ้าลงมาเล่นโฟม มึงตายสถานเดียว โดนอัดก๊อปปี้ตายคาสระโฟมเนี่ยแหละ เพราะฉะนั้นสบายใจเหอะมันคงไม่ลงมา..แต่มันผิดคาดว่ะ เด็กจูเนียร์คาดผิด มันใจกล้ากว่าจูเนียร์เยอะ) กลับมาต่อๆ..ตอนกำลังจะเดินออกไปล้างตัว เนโอหรือไรอันวะ (จำไม่ได้แล้ว ลืม..น่าจะเนโอแหละ) มันก็เดินมากับสต๊าฟ แฟนๆก็กรี๊ดกร๊าดกันไปเด่ะ  เรากับฝนก็กระโดดเลย..แต่กระโดดเข้าไปล้างตัวนะ  เหอๆ..อย่ามายุ่งกับกรูนะพวกแฟนคลับอ่ะ  กรูจะล้างตัว  แล้วพอล้างตัวเสร็จ..เราเห็นไอ้แพร์กำลังเดินตามไปพอดี  อีนี่ก็ผีบ้าเข้าสิงด้วยเหอะ  กระโดดลงไปตรงสระ rock เดินตามมายเมด(ที่ตามผู้ชาย)ไป  แล้วก็ช่วยมันเรียกอีเจี๊ยก..มันก็หันมามอง อีสองตัวนี้เป็นอะไร ร้องแต่เจี๊ยกๆๆ มึงเป็นลิงกันหรือไง  ー＿－”　(กูเรียกเพื่อนเว่ย)  แล้วแพร์ก็แยกเดินไปหาเจี๊ยก..ส่วนเราก็เนียนเดินขึ้นไปหากระถิน  เพราะกระถินนอนคุยโทรศัพท์อยู่ที่เตียงข้างมันอยู่ก่อนแล้วไง  ก็เดินไปหากระถิน..เรียก "กระถินๆ" กระถินก็ขานรับ "กระถินเห็นพี่ตาลบ้างมั๊ย?" คือว่าฮาตัวเองว่ะ..คุยกับกระถิน แต่สายตาฉันน่ะอยู่ที่ผู้ชายแล้ว  กระถินก็ยังคงสติลไม่รู้เรื่องต่อไป  แต่ตอนแรกเรานึกว่ากระถินเฉยๆกับพารันซะอีก เลยไม่ได้พูดอะไร (เดี๋ยวผู้ชายตื่น)  พอกระถินบอกว่าพี่ตาลอยู่ไหน เราก็เลยเดินหันหลังให้ผู้ชาย 


　

Credit :: Camera = แพร์, Memory = พี่ตาล
Location :: บริเวณข้างสระว่ายน้ำ HardRock

แล้วสักพักผู้ชายก็ลงสรงน้ำ...โฮกกกก กูเหนื่อย!! ว่ายตามพวกมึงเนี่ย  ว่ายตามเนโอไปเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงอีโดนัทที่ตรงใจกลางสระ  แต่ขอโทษข้าพเจ้าพยุงตัวอยู่เฉยๆ แล้วนะ..ไม่ได้ว่ายตามเข้าไปแต่อย่างใด  แต่ตัวเราก็ห่างจากเนโอเพียงนิดเดียว..นิดเดียวมากๆ  แต่!! ไอ้โอ้ดึงเสื้อแล้วลากๆๆ ออกมา..พร้อมกับถามว่า "แกคิดจะทำอะไร"  ไอ้บ้า..กรูไม่ได้ทำอะไรเลย แค่พยุงตัวในน้ำเฉยๆ มันก็ลอยเข้าไปหาเองเฟร้ย..กรูไม่ได้ทำอะไรเลย  เหมือนแค่ว่ายน้ำเล่นอยู่แล้วเจอมันก็เท่านั้นเอง  ー"ー ไม่ได้เหมือนแฟนคลับว่ายตามซะหน่อย (เหรอ?)

ต่อมามีเสียงกรี๊ดกร๊าดอีก..เมื่อเยซองโดนดึงลงน้ำมา  อีนี่ก็ว่ายกันไปอีก..ไปกันสามสหายนี่แหละ  ว่ายไปก็จะจมไปเหอะ เงยหน้าว่ายเพราะใส่คอนแทคอยู่..กรูล่ะเซ็งคอนแทคยี่ห้อนี้ (สู้อันเก่าเราก็ไม่ได้)  ว่ายไปหาเยซองโอปป้า  ว่ายไปถึงเยซองขึ้นไปนั่งขอบสระซะแล้ว  เรียกมันเยซองๆๆ ขอจับมือก็ไม่ได้จับ..งอน!!  (ทำไมกรูไม่ได้อย่างคนอื่นได้บ้างวะ รู้งี้ไม่เป็นคนดีซะก็ดีหรอก..เอาเหอะ ได้ไปจิ้มๆ แขนเนโอมาแทนล่ะ)  แล้วสักพักพี่สต๊าฟก็เริ่มกันออก..เราก็คนดี ออกก็ออกวะ..เพราะว่าถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวเขาเอาขึ้นไปล่ะก็  อดใกล้ชิดผู้ชายกันพอดี  เราก็ตีวงออกมาไกลๆ  แล้วอีท่าไหนไม่รู้..สักพักมันก็ว่ายๆ กันอีก (กรูเหนื่อย รู้บ้างเหอะ)  แล้วพอมันไปหยุดตรงแถวๆ แป้นบาสหรือไงนี่แหละ  เราก็มองเห็นแพร์กับเจี๊ยกยืนอยู่  เลยตะโกนเรียกมัน..ให้มันถ่ายรูปให้  แม้จะไกลก็เถอะ  มันก็กดแชะได้มารูปนึง..ติดสามสหายและผู้ชาย  หึหึ (ตามรูปข้างล่างเลย)




Credit :: Camera = แพร์, Memory = พี่ตาล, Take photo = เจี๊ยก
Location :: สระว่ายน้ำ HardRock

แล้วมันก็ยังไม่หายคึก..ว่ายอีก  ว่ายจากฝั่งไปอีกฝั่งแล้วก็ว่ายไปโดนัท..มึงจะทึกกันไปไหนฟระ? กรูว่ายน้ำไม่แข็งเฟร้ย  แถมวันนี้ก็ไปยืนเบียดๆ เขย่งๆ ดูพวกแกมาอีกทั้งวัน  ยังคิดอยู่ว่าคืนนี้ตะคริวต้องกินแน่ๆ  แต่ใครจะไปรู้ว่าความซวยจะมาเยือนเร็วขนาดนี้  ว่ายอยู่ตรงจุดที่ลึกที่สุดตรงกลางสระแล้วตะคริวเสือกกิน  อีนี่ก็โวยวายเลย ฝนๆๆ..ช่วยด้วยตะคริวกิน พยายามจะยืดขา..แต่ยิ่งพยายามยิ่งจะจมลงไปเรื่อยๆ (คิดอยู่ในใจกรูจะตายเพราะผู้ชายมั๊ยเนี่ย)  แล้วก็โชคดีที่ฝนมันกลับมาช่วย..ดันตูดขึ้นมา..เราก็เลยนอนแบบท่ากรรเชียงแล้วฝน โอ้ พี่ตาลก็ช่วยลากเข้าฝั่ง (พี่ตาลช่วยดัดปลายเท้าให้ด้วย)  แต่พอใกล้ถึงฝั่งเสือกปากดีไง..คร่ำครวญ โฮๆๆ..ตะคริวมากินอะไรตอนนี้ ผู้ชายของกรู～ เท่านั้นแหละ..ทั้งสามคนแทบทิ้งเราตายคาสระเลย  (หนูไม่ได้ตั้งใจค่ะพี่ขา..พูดขำๆ น่าพี่)  แล้วพอเราเข้าไปนั่งตรงโขดหินได้..ทั้งสามคนถามว่านั่งได้แล้วนะ? พอเราตอบว่าได้..ทุกคนก็พุ่งตัว หนีเราไปเลย    เราก็นั่งดูยืนดูอยู่ตรงนั้นแหละ  สักพัก..ยังซวยได้อีก ตะคริวกินอีกข้างนึง  เหอๆ..จากตัวมันลอยเข้าไปในสรเรื่อยๆ  ก็ต้องรีบพยายามลอยตัวออกมาที่ฝั่ง..เพราะแม่งกินพร้อมกันสองขา กรูอาจเป็นผีเฝ้าสระได้ของแท้  แต่ตอนนั้นก็ยังตะโกนเข้าไป เยซองๆๆ เนี่ย..ก็อยากให้มันกระโดดนี่หว่า  พอกระโดดทีแม่มึง..ขำกว่านี้ได้อีกเหอะ  ลื่นตลอดศก  สู้เนโอก็ไม่ได้กระโดดอย่างสวยงาม...แต่เอาเหอะ ใครจะโดดเราก็ตะโกนเชียร์หมดแหละ  สักพักฉันก็เริ่มเปื่อย..เปื่อยทั้งตัว  เลยตัดใจขึ้นฝั่งดีกว่า  ในขณะที่ขึ้นฝั่งก็ไปเจออีเจ๊ยกพอดี  แล้วใครบ้างหว่าไรอันกับเอเจมั้งก็ลงน้ำไป  สต๊าฟก็ฝากอิง หลิน กระถิน เฝ้าของให้ที..เราก็ยืนคุยกับอิงสักพัก  เจี๊ยกก็จะวิ่งตามพีโอไปขอถ่ายรูปด้วย  เราก็บ้าจี้ไปกับมัน..วิ่งก็วิ่ง  วิ่งไปก็บ่นไป อีเจี๊ยกช้าๆ หน่อยมึง..กูขาตะคริวกินสองข้างนะเฟร้ย  บ่นไปแต่ก็วิ่ง..สปิริตสูงส่งนักล่ะกรูอ่ะ  ไปถึงอีเจี๊ยกก็เข้าไปขอถ่ายรูป..เราก็ถ่ายมันคู่พีโอให้  สักพัก..เอาบ้าง กรูเป็นคนดีเกินไปแล้ววันนี้..ขอโอกาสให้ตัวเองบ้างเถอะตอนแรกคิดว่าจะไม่ได้แล้ว..เพราะพีโอทำท่าจะเดินไปแล้ว  เราก็ลองขอดู..ไม่ได้ก็ไม่ง้อ (เพราะสันดานนี้ไง เลยไม่ได้จับมือเยซอง มันไม่ยื่นมาจับก็ไม่ง้อมัน..เลยอดเลย)  เราก็เลยเดินเข้าไปขอพีโอ ชูนิ้วชี้แล้วบอกว่า one photo พีโอก็จัดให้ (แม่งชอบวงนี้ว่ะ เซอร์วิสดีจัง)  เอนตัวไปหาหน่อย..กลัวหลุดเฟรม  แม่งพีโอก็เอนมาหา..โฮกกก เอาใจกรูไปอีกวงเลย แฟนเซอร์วิสดีมาก




Credit :: Camera = แพร์, Memory = พี่ตาล, Take photo = เจี๊ยก
Location :: บริเวณข้างสระว่ายน้ำ HardRock

พอได้รูปเสร็จ..พีโอก็หายไปไหนไม่รู้ โดนฝูงชนเข้าไปขอถ่ายรูปมั้ง..เราก็เอาเลยไปนั่งขอบสระเลย  กูลงว่ายน้ำไม่ได้ก็เอาแม่งตรงขอบสระนี่แหละ  ทำเลก็ถือว่าดี..เห็นผู้ชายชัดดี  และไม่ต้องเสี่ยงเอาหน้าไปรับลูกบอลอีกตะหาก  เจี๊ยกก็เป็นเพื่อนที่ดีมาก..พอนั่งปุ๊บ มันก็บอกว่า "นุ่น มึงถ่ายดิ๊ กูถ่ายไม่เป็น"  อีหอยหลอด..แล้วที่มึงถ่ายก่อนกูจะมาเจอกับมึงล่ะ อีนี่ -*-  แต่ไม่ได้ว่าอะไร..ก็ถ่ายให้  แต่พอเราเห็นแบตกล้องแพร์ใกล้หมด เรานี่อยากขึ้นห้องใจจะขาด..จะได้ขึ้นไปเอากล้องเราลงมา  แล้วก็จะได้ไปบอกน้องๆ บนห้องด้วย..แต่ว่าบัตรเราฝากไว้ที่ฝากของไง และก็กลัวเสียทำเลตรงนี้ไปด้วยก็เลยไม่ได้ขึ้นไป (พี่ขอโทษนะน้องๆ ที่นั่งหิวข้าวและหิวผู้ชายอยู่บนห้อง)


　

　

　

Credit :: Camera = แพร์, Memory = พี่ตาล, Take photo = เราเอง
Location :: สระว่ายน้ำ HardRock

นั่งดูมันเล่นกันอย่างโหด มันส์ ฮา...เล่นเอาโล่ห์กันหรือไงวะ  โคตรรุนแรงเลย  แล้วตอนแย่งบอล..อ๊ากกส์ น้องเอเจของฉ๊านนน ถนอมๆ น้องหน่อยซิวะ  แต่อีนี่ใครจับบอลแล้วฉันจำชื่อได้ ฉันตะโกนเชียร์มันหมดแหละ  แต่หนักไปทางไอ้หมอนที่ชู๊ตไม่ค่อยลงว่ะ...เราก็ เยซองๆ เยซอง ไฟท์ติ้ง  แล้วแม่งก็ไม่ลง..กรูล่ะเซ็ง  ไรอันจับกูก็ไรอันไฟท์ติ้ง  เนโอจับกูก็เนโอ  สต๊าฟจับกูก็เอเจไฟท์ติ้ง (มาไง?)  สรุปกูให้มันไฟท์หมดแหละ ฮ่าๆ (ไอ้เจี๊ยกบอกว่า เอเจแม่งแอบเหมือนจุนโนะ..ไม่อยากจะบอกคนแรกในพารันที่เราเห็นแล้วชอบก็เด็กคนนี้แหละ อย่างว่ามันมีส่วนคล้ายสเปคของเรา..หึหึ)

ระหว่างที่เรานั่งดูมันเล่น พี่ก้อยก็ว่ายมาตรงเท้าเราที่แช่น้ำพอดี เลยคุยกันสักแป็บ..น้านีด้วย  พร้อมกับเอาทีนหนีบพี่ก้อยไว้ แต่พี่ก้อยแม่งก็ชอบหลุนๆ ไปหาผู้ชายตลอดอ่ะ  สักพักเห็นไอ้ฝนอยู่วงนอก..กลัวมันจะเมื่อย เลยถามมันว่ามาตรงนี้มั๊ย..มันก็ว่ายมาอยู่ระหว่างทีนเราที่หนีบมันไว้  ตามมาด้วยพี่ตาล  แต่เราลากมันมาแอทแทคพารันแท้ๆ เลย..โดนซะอ่วมเลย  พอลูกบอลมาทางฝั่งเรา..เราก็รีบปัด  ก่อนมันจะพุ่งมาหาเพื่อนกรู (เสียวจะโดนแฟนคลับตบตาย) แต่มันเป็นปฏิกิริยารีเฟกต์นี่หว่า เหอๆ..มาปุ๊บกรูตบกลับคืนปั๊บ  แล้วพอมันเล่นวักน้ำใส่กันเอง เห็นแฟนๆ ร่วมด้วย..อีนี่เอาบ้าง ก้มลงไปสาดใส่ (รู้สึกจะใส่ไรอันกับเอซ..หรือไงนี่แหละ) พอมาอีกรอบก็เล่นอีก..รอบสุดท้าย ขี้เกียจก้ม..แอบขอเลว เอาเท้าเตะน้ำแล้วกัน หึหึ..เลวได้อีกเหอะกรู

เล่นกันนานมากๆ..จนทีมฉันแต๊ะอั๋งพร้อมสะบักสะบอมไปปลายรอบแล้ว กว่าคุณชายทั้งหลายจะเลิกเล่นกัน (กล้องก็แบตหมดไปนานแล้วเช่นกัน T^T)  ทีนี้เราก็เลยเดินกลับไปที่เตียงกัน..ไปยืนคุย พร้อมเหลือบมอง เนโอกับไรอัน ก็มันนั่งเตียงข้างเพื่อนเรานี่หว่า  เราก็ยืนมองมัน..ตัวเตอเปียกไม่มีเช็ดอ่ะ  เอาผ้าขนหนูมาเช็ดติง..แล้วก็ใส่รองเท้ามันกลับขึ้นห้อง  แอบงอน   ขอจับมือ..แม่งไม่ยอมจับ (หรือมันจำได้ว่าอีนี่ตะโกนเรียกเยซองฟระ?)  แต่เนโอกับไรอันขึ้นทีหลังอ่ะ เอเจไปก่อน..แอบเห็นมีขอลายเซ็นต์ได้ด้วย อยากได้มั่ง..จะเอาเอเจอ่ะ 

หลังจากพวกมันขึ้นไปกันเสร็จ..เราก็จะกลับห้องบ้าง หนาวอ่ะ..ไม่มีผ้าขนหนู มีคนแอบเคืองพารัน..นอกจากจะแอทแทคแล้ว ยังมีการขโมยแอดด้าของมันไปอีกด้วย (แต่รับรองว่าคนที่เอาไป ไม่ใช่เนโอกับไรอันแน่ๆ เพราะมันสองคนเช็ดติงแล้วใส่รองเท้าของมันขึ้นไป)  สรุป..น้องฝนก็ต้องเดินเท้าเปล่าไป..เดินไปถึงแทนที่จะได้ขึ้นลิฟต์เลย  ปรากฏพี่พนักงานก็มากันลิฟต์อีก เราก็ทำหน้ามึนใส่กัน..พี่ผู้ชายเขาก็ดีนะ บอกว่า เดี๋ยวสามคนกำลังเดินมาน้อง..เราก็ "หือ?" กำลังงง..ใครอีกคนวะ ก็ไอ้หมอนมันไปเล่นน้ำนี่  แล้วเราก็รู้แต่ว่าน้องโจไปสปา เพราะอีฟมันโทรมาหาเรา..เราก็มัวแต่จะไปเล่นโฟม (หมดเวลาตามในตอนนั้น..แต่ใครจะไปคิดว่าอยู่ในน้ำกรูยังต้องตามมันกันอีก)

สักพักเสียงกรี๊ดก็ดังมา..เราเลยเดินไปดูมั่งว่าเป็นไง  แต่โอ้วก๊อด..น้องโจ เด้งได้อีก  ขาวได้อีก  ผิวเนียนได้อีก (น้องสูงว่ะ..สูงกว่าเราใช้ได้เลย)  น้องใส่เสื้อสีเหลือง..แล้วน้องเพิ่งทำสปากลับมา..โฮกกก～ น่าร๊ากกก งามแต้ๆ (งามไปอวยพี่คังอินหรือจ๊ะ?)  เราก็จะไปจับมือน้อง..แต่เห็นแขนน้องคนจับเต็มไปหมด เราก็เลยขอหน่อยนะน้องโจ..พี่ขอจิ้มแขนน้องหน่อย ก็เอานิ้วชี้แตะแล้วลากมานิดนึง..พอให้รู้สัมผัสว่าผิวน้องเนียนขนาดไหน (เนียนจริงๆ) >_<    แล้วเราก็ออกห่างจากน้อง..เชิญขึ้นลิฟต์ตามสบายค่ะน้อง บ๊ายบาย!!  ขนาดน้องขึ้นไปแล้ว..เสียงกรี๊ดก็ยังไม่หยุดหย่อน  พี่พนักงานผู้หญิงก็เป่านกหวีด..แล้วด้วยความซวยไม่หยุดหย่อน  เสือกไปยืนใกล้พี่เขาพอดี เพราะเรายืนหน้าลิฟต์..รอจะขึ้นห้องไง  เสียงนกหวีดเข้าหูเต็มๆ..ขี้หูเต้นระบำเลย  เราหันไปหาพี่..แล้วบอก พี่ขาขี้หูหนูเต้นระบำ  พี่เขาขอโทษแล้วยิ้มๆ พูดกับกลุ่มเรา บอกว่าขอโทษค่ะน้อง..พอดีพี่จะให้คนอื่นๆ สงบลงอ่ะค่ะ  สงบมากค่ะพี่..แต่ขี้หูหนูไม่สงบด้วย เหอๆ  แล้วเราก็ได้ขึ้นลิฟต์กลับห้องกันซะที..คงมีแต่อีกลุ่มนี้แหละ ยืนแล้วบ่นๆ ไปได้ยัง..จะรีบขึ้นห้อง อยากอาบน้ำ ง่วงนอนแล้ว  ー_ー”  (ฮาที่แพร์เล่าให้ฟังตอนหลัง ว่าตอนแรกน้องโจเดินมาก่อนเลย  แต่พอเห็นว่ามีแฟนคลับ..น้องโจคนดีมาก หลบทางให้น้องอุคเดินก่อน  คือว่าน้องโจคะ..น้องสาวพี่มันบอบบางกว่าน้องโจนะคะ สงสารน้องอุคมันหน่อยเหอะ..แล้วน้องอุคทำสายตาแบบว่า ออนนี่ปล่อยผมเถอะ ผมเพิ่งทำสปามา ผมจะรีบขึ้นไปหาพี่เยซอง ไปอวดให้พี่เยซองดูว่าผมสวยมั๊ย  กร๊ากกกกก～ ตามผู้ชายได้ฟิคสั้นๆ มาอีกเหอะพวกกรู)

ขึ้นไปถึงห้อง..ก็แจกจ่ายการลวนลามให้น้องๆ แล้วก็เล่าให้น้องฟัง..แต่ไอ้แตงจะงับหัวฉันอยู่แล้ว  มันหิวปานจะงับหัวพี่สาวมันกิน  ก็เลยต้องรีบให้บัตรมันลงไปหาอะไรกิน  แล้วเราก็เปลี่ยนมาเฝ้าห้องแทน  มันลงไป..มันเจอพี่เตี้ยกันด้วย มันได้ถ่ายรูปคู่กับพี่เตี้ยด้วยล่ะ (อิจฉา งี๊ดๆ) แล้วก็มีเรื่องเครียดๆนิดหน่อย..แต่ทุกอย่างเคลียร์กันได้  แล้วพอเราอาบน้ำเสร็จ..น้องนั่งกินอะไรกันนิดหน่อย  ก็เลยลงไปเดินเล่นกัน..แต่วันนี้ที่ทะเลน่ากลัวกว่าเมื่อวานเยอะเลย มีแต่ผู้ชาย..เราเลยเดินกลับเข้าโรงแรมกัน  ไปนอนเล่นกันริมสระแทน ก็เลยบอกน้องๆ ว่าใครนั่งตรงไหนอะไรยังไงบ้าง  น้องก็ไปกลิ้งเกลือกทับที่กันใหญ่  แล้วเราก็นอนคุยกันสักพัก..จนฝนหมดแรงไปก่อน (บรรยากาศก็น่านอน..ลมเย็นสบาย) ก็เลยเดินขึ้นห้องไปนอนกัน  น้องๆ เข้าอาบน้ำ..แต่พี่สองคนเข้าสู่ห้วงนิทรากัน โดยมีไอพอดของน้องป้อนกล่อมให้หลับสนิท

１８　ＭＡＲＣＨ　２００７

ตื่นเช้ามาก่อนเป็นคนแรกตอนสามโมงกว่า..ก็มาจัดๆ ของ เตรียมเสื้อผ้าไว้อาบน้ำแต่งตัว  ต้องรีบลงไปกิน breakfast เดี๋ยวจะอด..เหอๆ  สรุปก็มีเราอาบน้ำแต่งตัว..ที่เหลือล้างหน้าแปรงฟันกัน (ไอ้แตงอาบป่าววะ จำไม่ได้) หลังจากนั้นก็เช็คอะไรกันนิดหน่อย..แล้วก็ฮากันเอง หือ? หา? คุยกันสักแป็บก็รู้สึกฮาปนสะใจกันมาก..นี่มึงอยู่ใต้ติงพวกกูเองหรอกหรือนี่ หลังจากนั้นเรากับฝนก็เดินลงไปส่งน้องกันที่ห้องอาหารคิงคลับ..เพราะตกลงกันแล้วให้น้องไปกิน  ส่วนพวกเราลงข้างล่างกัน  เพราะโอกาสที่พวกนี้จะกินคิงคลับน่าจะสูงกว่า  แต่..พอไปถึงเขาบอกว่าห้องเราสองห้องต้องลงไปกินข้างล่าง  เออ..ไม่ได้ว่าอะไร แต่งงไง เมื่อวานถามเขาบอกให้มากินชั้นเก้า  ไม่เป็นไร ลงก็ลงเด่ะ

แล้วเราก็ไปนั่งกินกัน..อีนี่ก็กินไม่เกินจานเดียวอีกแล้ว ออมเล็ทเนี่ย..แต่ทำไมปีนี้รู้สึกไม่อร่อยเท่าปีก่อนๆ วะ?  แต่ขนมปังก็โอเคอ่ะนะ ผลไม้เหลือน้อยมาก..ปี 2004 น่ากินกว่านี้แยะเลย..ให้ตายเหอะ  นั่งกินกันพยายามมาราธอนให้มากที่สุด  แล้วเป็นไง..สุดท้ายก็ไม่โผล่หัวมา  เราเลยขึ้นห้องกัน..ไปอาบน้ำ เก็บของเตรียมเช็คเอ้าท์  พอขึ้นไปถึง..ก็เกิดอาการ ชั้นเก้าอ่ะ ชั้นเก้า น้องไปมั๊ย..ถ้าไปพี่จะไปเป็นเพื่อน  ส่วนฝนก็เข้าไปอาบน้ำ  เราก็เลยเดินลงไปกับ แตง น้องป้อน น้องมิ้นท์  เผอิญว่าลงไปเจอพี่จุ๊พอดี  ก็เลยยืนคุยกับพี่จุ๊ (และค่อนข้างมั่นใจว่าจะเจอน้องแน่)  คุยไปได้สักพักน้องๆ ก็เดินออกมา แตงบอกว่าน้องโจเดินออกมาแล้วชะงักเท้า เดินกลับไปใหม่ (เพื่อ? ก็แค่ผู้หญิงเก้าคนเองน้อง)  ตอนน้องทำท่าจะออกมา..เรา ไอ้น้องแตง ก็ทำท่าจะถ่ายรูป แล้วสต๊าฟก็บอกว่า Don't take photo  แตงอ่ะได้ยิน..แต่เราไม่ได้ยิน  เราเห็นแต่สต๊าฟทำท่าทางห้ามๆ เราก็เอากล้องลง  บอกแล้วห้ามอะไรเราก็เชื่อหมด เราทำตามหมดแหละ ไม่เคยขัดคำสั่งพวกมันเลย  เพราะฉะนั้น..เราไม่ผิดเว๊ย ฮ่าๆ..เราเป็นแฟนคลับที่ดีเสมอ  ^o^ 

น้องอุค เยซอง ชุดเดิมของเมื่อวันศุกร์..เหอๆ  น้องอุคมาแบบพุดเดิลทอย..น่าร๊ากกกก～  รับจดหมายใครก็ไม่รู้ไป (น่าจะน้องที่ฝากพี่จุ๊มาให้) ก็เอาแต่ก้มหน้าอ่านหน้าซองจดหมายตลอดเลย  แต่มือก็จับผมไว้ (แบบทึ้งหัวอ่ะ)  เดินเข้าลิฟต์ไป (ผู้หญิงสี่คนนั้นจะโชคดีไปถึงไหน..แต่เราไม่อยากอยู่ในลิฟต์เดียวกันหรอก มองได้แต่แผ่นหลัง เพราะน้องๆ ไม่หันหน้าไปหานี่..ได้แค่นี้เราก็พอใจแล้ว)  เยซอง..หล่อ มึงหล่อได้อีก  น้องโจเด้ง..ขาวเด้งได้อีก (เดี๋ยวพี่คังอินหลงแย่หรอกน้องจ๋า) น้องยิ้มมุมปากอีกแล้ว..แอบจิตแต่น่ารัก แล้วน้องๆ กับสต๊าฟก็ลงลิฟต์ไป  สรุปเราว่าก็แจ็คพอตอ่ะเป็นหนึ่งในเก้าคน ณ ตอนนั้น..แค่นี้ก็คุ้มล่ะ  ตั้งแต่ตามมาครั้งนี้คุ้มกว่าครั้งไหนๆ อีก (จริๆ นะ..ตามจูเนียร์ยังไม่ได้ขนาดนี้เลย ที่คุ้มที่สุดตอนตามจูเนียร์ก็คือ ยืนมองจุนโนะนอนหลับบนรถหงษ์ทองที่โรงแรมสุโขทัยอ่ะ)

ขึ้นห้องไป..ฝนก็บอกน้องมิ้นท์ว่า ก็บอกแล้ว ถ้าทำบุญมาด้วยกันยังไงก็ต้องได้เจอ อิ่มมั๊ยล่ะน้อง..ส่วนพวกพี่อ่ะอิ่มจนจะอ๊อกแล้ว เหอๆ (อิ่มว่ะ หนึ่งในไม่กี่คนเนี่ย)  แล้วน้องมิ้นท์ก็ไป alert ที่ระเบียง ที่เหลือก็เข้าอาบน้ำ จนอีก 11 นาทีจะเที่ยงเราเลยเดินไปบอกน้องมิ้นท์  หลังจากนั้นเราก็ลงไปเช็คเอ้าท์กัน  คราวนี้แอบงงทำไมไม่ให้บัตรเป็นที่ระลึกวะ  เลยถามพี่เขาไป..พี่บอก ก็ได้เห็นตัวเป็นๆ แล้วไม่ใช่หรอคะน้อง (แม้พี่..กว่าจะได้ขนาดนี้ก็ต้องลงทุนกันไม่ใช่น้อยนะคะ)

ตอนนั่งรอรถ แพร์กับเจี๊ยกก็ไปคาเฟ่มั้ง..ส่วนเราไม่รู้เรื่องไรก็นั่งดูพี่ๆ TAO ยืนคุนกัน..อีนี่ก็แอบถ่ายภาพมา  ตอนพี่เขาไปเช็คเอ้าท์กัน  ฝนก็บอกถ่ายเสื้อพี่เตี้ยๆ เราก็ยืนถ่ายรูปให้  พอดีกับพี่ผู้หญิงหันมามองพอดี เขาก็ชะโงกหน้าดูใหญ่..ไม่ต้องห่วงค่ะ หนูไม่ขโมยหรอกพี่  แต่พวกพี่อ่ะขโมยหัวใจพวกหนูไปแล้ว (เสี่ยวได้อีก) แล้วเรากับแตงก็ไปถ่ายรูปกีต้าร์กัน..เรายังไม่ลืมที่รักของเรา จุนโนะ  ตอนไปยืนถ่ายไอ้ริคกี้อีกแล้ว กวนตีนได้อีก..ติดใจกูนักหรือไงวะ? ห๊า?


　



Credit :: MartikaTaguchi (เราเอง)
Location :: Lobby @ HardRock

สักพักก็ออกไปยืนข้างหน้ากัน  ได้ยินว่าพารันจะออกมา..อีนี่ก็วิ่งไปทางห้องเพรสก่อนเลย ทุเรศชะมัด..ออกทางธรรมดาก็ไม่บอก  ก็เลยวิ่งกลับมา  แล้วพารันก็ออกมาพอดี..ชุดสีแดง อือฮึ! เอเจน่าร๊ากกก～  แล้วเราก็เดินมาที่ข้างขวาของรถตู้  จำเริญชิปหายล่ะ..รูดม่านปิดกันหมด  เล่นบ้างเด้..เล่นบ้าง  เปิดมาเล่นหน่อย (จริงๆ ถ้าไปทางประตูจะได้อะไรมากกว่านี้ แต่ว่าเราไม่อยากเบียดเลยมาหามุมของเราเองทางนี้ดีกว่า)  ก็เหมือนเดิม..ถ่ายคลิปเอา  ได้เอเจมาเต็มๆ ทำทุกอย่างเหมือนที่พี่หมวยเคยสอนตอนตามจูเนียร์  เลยได้ภาพมาค่อนข้างชัด  ฮา..มีน้องบอกว่าพี่นุ่นไปนั่งข้างเอเจมาหรอคะ (น้องประชดพี่ป่าวคะน้อง?)  ก็ถ่ายๆ ไปเรื่อยๆ (สรุปได้แต่เอเจ อิอิ)  แล้วรถก็ออก เราก็ออกห่างรถ..ไม่วิ่ง ไม่อะไรทั้งนั้น..กลัวค่ะ

แล้วก็ตามมาด้วยมิฮยอนค่ะ..สวยจริงๆ ผู้หญิงคนนี้  แต่เราไม่เห็นมีแฟนคลับคนไหนกล้าเข้าไปใกล้กระจกรถเลย  เราก็เลยถ่ายรูปเขาโดยไม่ได้แนบอ่ะ  เห็นแสงแฟลชสะท้อนด้วยเหอะนั่น




Credit :: MartikaTaguchi (เราเอง)
Location :: หน้า HardRock

หลังจากมิฮยอนออกไป..เราก็เห็นพี่ๆ TAO ทั้งหลายเดินไปทางห้องข้างห้องเพรส  พวกเราก็เดินไปเลย (อีห้อง 1016 ยกแก๊งค์) ส่วนที่เหลือขึ้นไปรอบนรถตู้  เราก็ไปเล่นๆ กับพี่เขากันมา (จะโดนไอ้ฝนฆ่าตาย..เค้าขอโทษ T_T)  แล้วก็ถ่ายคลิปพวกพี่เขามา สโตรกเกอรฺกันฉิบหายเลย  นั่งมองพวกพี่เก็บของไปถ่ายไป แอร์เย็นไป  พี่สุดยอด..ใส่รองเท้ามีส้นเก็บกลอง กรูนี่อึ้ง..ทึกกว่ากรูอีกแยะ เหอๆ  สุดท้ายพี่พนักงานก็มาปิดห้อง  สงสัยพี่เขาจะเขินจัด (พี่เขิน หนูก็เขินค่ะ)  จนกระทั่งคิดว่าถึงเวลาออกเดินทางดีกว่า..เดี๋ยวน้องป้อนจะไม่ได้มีทพารัน  เราก็เลยต้องออกเดินทางกันเพื่อไปส่งเด็กมีทพารัน

ขึ้นไปบนรถก็คุยอะไรกันนิดหน่อยแล้วทุกคนก็สลบไป  คือพี่ติคงงง เพราะตอนแรกบอกพี่เขาว่า..พี่คะวันอื่นจะยังไงก็ได้ แต่วันอาทิตย์เนี่ยขอแบบสุดๆ จิกกัดไม่ปล่อยนะคะ  แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ตามอะไรเลย  มีที่ให้อารมณ์ตามก็แค่วันไปดูคอน  พี่เขาอุตส่าห์รอจะหาประสบการณ์การตาม...สรุปกลายเป็นแยกย้ายกันกลับบ้านใครบ้านมัน  เราว่าพี่เขาก็โอเคเลยนะ..โอเคกว่าไอ้พี่กอล์ฟตอนขับตามจูเนียร์ครั้ง Thai-J Pop อ่ะ  น่าเบื่อน่าเซ็งมากๆ

กลับถึงบ้าน..แม่เรางง มีแอบแซว "กลับมาแล้วหรอดารา ทำไมกลับเร็วจัง"  ก็กลัวเป็นห่วงไงถึงรีบกลับ..รู้งี้ไปตามต่อดีกว่า  เอาของไปเก็บหอแพร์แล้วไปตามต่อก็ยังทัน (ตามตอนนั้นคงได้ตามพารันแน่เลยว่ะ เพราะ KRY ยังมาไม่ถึงกรุงเทพเลย) เก็บข้าวของสักพักก็เลยชวนแม่ไปงานศพแม่มดมัน..เพราะไม่งั้นจะไปลำบาก ถ้าพ่อไม่อยู่...สรุปกลับมาถึง เราก็อาบน้ำแต่งตัวไปงานศพต่อเลย  โคตรเพลียอ่ะ  แต่ว่าไปตามครั้งนี้น้ำหนักลดลงน้อยมากๆ ลดไปแค่แปดขีดเอง (ปกติสองวันสามกิโล)  เอาวะก็ไม่ค่อยได้วิ่งตามเท่าไหร่ ได้แต่ว่ายน้ำตามจนเกือบตายคาสระ ーoー”

กลับจากงานศพ กลับมาถึงบ้าน..ลืมฟัง SEED  โกรธ!!! ทำไมขี้ลืมแบบนี้นะ




Ｓｐｅｃｉａｌ　Ｔｈａｎｋｓ

　　　  แม่  ที่ยอมให้ไปตามผู้ชายในครั้งนี้ และยังให้ยืมเงินไปตามก่อนอีกด้วย

　　　  พ่อ  ที่ไม่บ่นอะไรในการไปครั้งนี้ และให้ตังค์ค่ารถซึ่งกลายมาเป็นค่าข้าวเรา

　　　  พี่หมวย  ที่ช่วยจัดการเรื่องโรงแรมฮาร์ดร็อคให้  โทรไปรบกวนพี่ตั้งหลายรอบ  ไหนจะเรื่องจองห้อง เรื่องจัดการโอนเงินให้เรา  เปลี่ยนห้องไปมา..ขอบคุณมากค่ะ

　　　  ฝนจัง  ที่ยอมไปเป็นเพื่อนในทริปนี้..แม้ว่าจะเป็นการบีบบังคับก็ตามแต่  และเธอก็ทำทุกอย่างได้ดีที่สุดแล้วที่รัก  ขอบคุณสำหรับการช่วยชีวิตฉันไว้  และขอโทษที่ทำให้เธอต้องเคืองหลายๆ ครั้ง  และขอบคุณที่ยังทนความงี่เง่าบางเรื่องของฉันได้

　　　  แพร์ เจี๊ยก  ที่ยังบ้าผู้ชายด้วยกันไม่เปลี่ยนแปลง  หากการตามครั้งนี้ทำให้แกไม่พอใจอะไรเพราะเค้าก็ขอโทษด้วยนะ

　　　  น้องแตง  ที่ยอมไว้เนื้อเชื่อใจ ยอมเอาชีวิตมาฝากไว้กับพี่ในทริปนี้..และยังกลายเป็นคนช่วยดูแลพี่แทนที่พี่จะดูแลแตงซะอีก..ตอนอยู่ที่โรงแรมอ่ะ

　　　  พี่ตาล และ โอ้  ที่ช่วยชีวิตเค้าไว้ที่สระน้ำคืนนั้น  ขอบคุณมากจริงๆค่ะ..และยังเป็นเพื่อนร่วมทริปตามล่าผู้ชาย(ของกรู) อีกด้วย...โดยเฉพาะในสรเนี่ย ตามล่ากันสุดชีวิต

　　　  อิง หลิน กระถิน  ที่เป็นเพื่อนร่วมทริปนี้

　　　  น้องมิ้นท์ น้องป้อน  ที่เข้าใจพวกพี่..ไม่ได้เอาเรื่องพวกพี่ และยังช่วยอะไรพวกพี่อีกเยอะแยะ (และที่สำคัญที่สุด ช่วยกันบ้าเป็นหนึ่งในเก้าคนพิเศษ)

　　　  เป้  ที่ช่วยสนับสนุนเพื่อนคนนี้ไปตามล่าผู้ชายของกรู (อีกแล้ว)

　　　  คณิต  ที่ยอมให้เราเอากล้องแกไปปู้ยี่ปู้ยำ ตามผู้ชาย...กล้องแกดีจริงๆ ว่ะ ยกเว้นตอนซูมเข้าซูมออกเวลาอัดวีดีโอ เสียงมันจะหายไป  แล้วเสียงวีดีโอก็แตกด้วย..ฉันปรับไม่เป็นว่ะ  -_-"

　　　  พี่ติ  ที่ไม่เรื่องมาก และไม่บ่นเวลาพวกเราไปไหนมาไหนนานๆ (แม้ว่าบางเรื่องพี่ต้องรับคำสั่งมาจากลูกพี่ของพี่อีกทีก็เหอะ) ขอบอกว่าพี่เป็นคนที่ขับรถได้ดีและอัธยาศัยดีคนนึงเลยล่ะค่ะ  ^^