หวัดดีค่ะ พี่ๆน้องๆเพื่อนๆ ทุกคน
ฮะ...ฮ่า......ก่อนอื่นต้องขอบคุณ ทุกๆคนที่อุดหนุน ' ซ่อง ' ของแพรนะค่ะ 5555555+
ครั้งหน้า จะเปิดซ่อง อย่างเป็นทางการค่ะ
และครั้งนี้..ได ของแพร 555555+ ชื่อก็บอกว่า  ส้วมแตก.......มันจะเป็นไงน๊า......

บอกไว้ก่อนเลยว่า......แพรมาบ่นกระจายอ่าค่ะ.......ถ้าไม่อยากอ่านก็ไม่ว่ากันค่ะ

เริ่ม...ด้วยวันที่ 27 ที่ผ่านมา ไปทัศนศึกษากับหมวดคณิต  ที่ จ. ราชบุรี  ไปปีนเขา และไปเล่นน้ำตกเก้าโจนที่บนเขานั่นล่ะ
เฮ้อ......ทั้งเหนื่อย  ทั้งหนุก มันได้หลายอารมณ์  หิวน้ำกันมากๆเลยล่ะ 555555+ ร้อนมากๆเลยด้วยนะ  
แต่ว่ามันก็ดีนะ  ฝึกความอดทนของเรา   และที่สำคัญ  มันเป็นครั้งสุดท้ายของการไปทัศนศึกษาของม.ปลายแล้ว  

ไม่รู้สิ !! ระหว่างที่เดินเขา  แพรคิดอยู่ตลอดเวลาว่า
' กว่าคนเราจะขึ้นไปบนที่สูงๆได้ มันต้องใช้เวลา + ความอดทนอย่างมากเลยสำหรับคนคนนึง '
 คิดดู เราเดินกันไปหลายกิโล เพื่อที่จะไปเล่นน้ำตก เพียงไม่กี่นาที
แต่ว่ามันก็คุ้มนะ ทุกๆคนมีความสุขมากๆ ในการเล่นน้ำ ก็อย่างว่า เด็กกรุงเทพฯ ไม่ค่อยได้ไปในนอกจากเดินตากแอร์ในห้าง
เอ้อ.....ไอ้ตอนจะลงจากเขา  เราก็นึกว่า  มันคงไม่ลำบากเหมือนขาขึ้นล่ะม้าง !!
555+ สิ่งที่เราคาดหวังไว้ มันไม่เคยจะถูกเลยซักครั้งเดียว.......แบบเดียวกันเลย และที่สำคัญทางมันชันอีกต่างหาก !!
เดินมาเรื่อยๆๆ ซักพักเจ้าหน้าที่ บอกว่า อีก แป๊บจะถึงแล้ว.....ไอ้เราก็ฮึดเว่ย โอ๊ย...จะถึงแล้วโว๊ย !!!
ปรากฏว่า.....ถึง...ถึง...จริงๆ ถึงบ่อน้ำพุร้อน .........เอ้อ.....แต่ดีนะ แบบว่าได้กินน้ำจากต้นสายที่ใสบริสุทธิ์จริงๆ ถึงแม้ว่าน้ำมันจะร้อนๆแต่ว่าพอกินเข้าไปแล้ว มันรู้สึกว่าร่างกายดูมีกำลังขึ้น
และเราก็ได้ออกเดินทางต่อไป......เดินไปเดินมาก็คิดได้อีกล่ะว่า......
' คนเราเนี่ย......ขึ้นที่สูงได้ ก็ย่อมลงที่ต่ำได้เช่นกัน ' 555+ รู้สึกว่า  มันจะเพี้ยนๆนะเนี่ย.....

เอาเป็นว่า...สรุป.....คนเราต้องมีความอดทน.......55555+ ความอดทน เนี่ย...สุดท้าย ก็แพ้ความขี้เกียจอยู่ดีล่ะว๊า !!! เฮ้อ........

ขากลับ เพื่อนๆในรถดิ้นกันกระจาย !! ไปเลย
อ่าว..ลืมพูดถึงเรื่องการนั่งรถไปเลย.......แพร นั่ง คู่กับน้องเพลง แต่จริงๆแล้วเพื่อนในห้องก็ชวนไปนั่งข้างหลังด้วยกันอ่า  แต่ไม่ไป
เหตุผลที่ไม่ไปนั่งคือ......
1. มันต้องไปนั่งเบียดซ้อน 3 อ่า นั่งรถนานๆควรจะมีนั่งให้สบายๆใช่ม๊าล่ะ
2. คือ ถ้าแพรไป แล้วใครจะนั่งเป็นเพื่อนเพลง  เพลงเค้าอยู่คนล่ะห้องกัน มันมาคนเดียวอ่า เลยไม่มีเพื่อน
ยังจำได้อยู่เลยว่า.....บอกกับอุ่นว่า ฉันไม่นั่งกับเพลงนะ 555555+ สุดท้าย ก็ได้นั่งด้วยกัน  แต่ว่านะ ไม่น่าเชื่อเลยว่า นั่งกะเพลงแล้ว ดีอย่างไม่น่าเชื่อ
ไม่มีการแย่งที่นั่งข้างหน้าต่าง  และที่สำคัญ มีหลายๆคนเลยล่ะ ที่ไม่ชอบเค้า  เพราะว่าเค้า อาจจะมีลักษณะรูปลักษณ์ที่แปลกๆ  แต่เค้าเป็นคนที่เก่งและฉลาด
เพื่อนผู้ชายในห้อง  ยังบอกกับแพรเลยว่า  ' เพลงน่ะ เป็นคนดีนะ แต่กลับน่าสงสารท่สุด ' เข้าใจเลยล่ะว่า ความหมายที่สื่อออกมามันคืออะไร
เค้าน่าสงสารจริงๆ  แพรก็ไม่ดีหรอก เคยว่าเค้าเหมือนกัน  แต่แพรไม่เคยดูถูกเค้าเหมือนใครบางคนที่สวยแต่ว่า ชอบดูถูกคนอื่น โดยที่ไม่ได้มองตัวเองเป็นยังไง
จะเรียกได้ว่า ' สวยแต่รูปจูบไม่หอม ' ไม่มะน๊า ?
55555+ แต่สุดท้าย She ก็ลุกขึ้นไปดิ้น......ท่าเธอ......สุดยอด............มากกกกกกกกกกกกก

สุดท้าย ! มันก็มีเรื่องที่ไม่น่าจะเกิด แต่ก็เกิดขึ้นจนได้.........
เรื่องนี้ถ้าใครอ่านไดอุ่นก็จะได้รู้ความรู้สึกของอุ่นเค้าล่ะ.....
คราวนี้มาดูความรู้สึกของแพร บ้างนะ !!!
คือ.....ตอนนี้ แพรไม่สามารถกลับบ้านดึกๆได้อีกแล้ว ตั้งแต่มีเรื่องมือถือโดนกรีด
กลับมารร.ก็เรทมากๆ เกือบจะ 2 ทุ่มได้มั้ง  ทีนี่แพรกับอุ่นต้องไปคืนการ์ตูนกับซีดีหนังที่เช่ามา......

เรื่องนี้แพรว่า......มันไม่มีใครผิดหรอก  แต่การหวังดีกับความรู้สึกของเรามันไม่ตรงกันมากกว่า
อุ่น.....เค้าบอกว่า แพรกับบ้านไปเหอะ เดี่ยวอุ่นจะไปคืนให้เอง.......แพรเข้าใจในความหวังดีของเค้านะ เค้าเป็นห่วงแพรไม่อยากให้ย่าว่าไง เพราะว่ามันดึกแล้ว
แต่ว่าแพรโทรหาแม่แล้ว......เค้าก็ไม่ได้ว่าอะไร  แพรก็เลยจะไปคืนด้วย...แต่ว่า.....อุ่นก็มาเปิดกระเป๋าจะมาเอาการ์ตูนไป.......
แพรเองก็ไม่ยอมบอกจะไปด้วย....อุ่นเองก็ไม่ยอม.....แพรเลย......วีนใส่ว่า  ' อุ่น !! ' คำเดียวเน้นๆ + ใส่อารมณ์
อุ่นมันก็ชะงักแล้วเดินไป  ก็รู้ว่า อุ่นคงโกรธ  แต่มาดูเหตุผลว่าทำไมแพรถึงพูดอย่างนั้นไป........
บอกเลย แพรไม่ใช่คนดีนักหรอก.......อุ่นน่ะ เป็นคนที่ดีเกินไปจริงๆ
ขอย้อนกลับไปที่เขาหน่อย  ขาลงอุ่นเริ่มไม่สบาย  อุ่นเค้าถือถุงที่ใส่พวกขวดน้ำไว้ด้วย  เพื่อนรักของอุ่นเค้าก็ทักว่าอุ่นตัวร้อนน่ะ และเค้าก็อาสาจะหิ้วให้
สไตล์เดิม....' ไม่เป็นไร อุ่นจะถือเอง '....ก็อย่างที่บอก  อุ่นเป็นคนดีมากๆ ... ไม่อยากให้เพื่อนลำบาก เข้าใจ  แต่อย่าลืม...  เรากำลังจะแย่นะ ?  
แพรก็ไม่ค่อยได้ไปดูแลอุ่นเค้าหรอก ก็เห็นว่ามีเพื่อนอีกคนดูแลอยู่......คงไม่น่าเป็นห่วง  

ก็อย่างที่ว่า เวลาแพรโมโห  ก็ไม่ไว้หน้าใครเหมือนกัน.......
เออ.....แต่ก็อยากจะรู้เหมือนกันนะว่า.....ถ้าทุกคนอยู่สถานการณ์แบบแพร  ทุกคนจะทำยังไง ? จะทิ้งให้ไปคนเดียวหรือว่าทำอย่างแพร ........
อ่าว...ลืม....สรุป.....สุดท้าย เราก็ไปคืนด้วยกัน  แต่ว่าแทบจะไม่ได้คุยกันเลยล่ะมั้ง..........

แบบ.....แพรเองก็ต้องบอกอุ่นตรงนี้เลยว่า แพรก็ไม่ชอบเหมือนกันที่อุ่นทำแบบนั้นอ่า อุ่นน่ะดื้อมากๆเลยนะ  
ก็ไม่รู้นะว่าอุ่นเค้าคิดยังไง  แต่ว่าแพรก็ ' ขอโทษ ' อุ่นแล้วล่ะ ขอโทษที่ต้องตะวาดแกไปอย่างงั้น  ฉันไม่หวังให้แกมาเข้าใจความรู้สึกฉันหรอกนะ  แค่แกคุยกับฉันเหมือนเดิมฉันก็ดีใจมากแล้ว
รู้มะว่าตอนเช้า ฉันลุ้นว่าแกจะคุยเอ็มกะฉันป่าว  ?
ช่างมันเหอะๆ.....แต่บอกไว้อย่างนึง ถ้าฉันไม่แคร์แกจริงๆ ฉันคงไม่ทำกับแกอย่างงั้นหรอก  ถ้าฉันไม่ห่วงแก ฉันก็ทิ้งให้แกไปคนเดียวแล้วล่ะ
และถ้าฉันไม่จริงใจกับแก...ฉันคงไม่พูดตรงโพงพางแบบนี้หรอก......55555+ ถ้าสำหรับคนที่ฉันหมดความศรัทธาแล้ว......เค้าแสร้งมา ฉันก็แสร้งกลับ แกน่าจะรู้ดีนะอุ่น...
และที่สำคัญ......เพื่อนกัน.....เค้าไม่ทิ้งเพื่อนหรอก...........

ไหนๆก็ไหนๆแล้ว.....ขอพูดถึงเพื่อน[รัก] หักเหลี่ยมโหดหน่อย........
วันนี้เค้าทำให้อีฉันหมดความศรัทธาอีกแล้วล่ะ ?.......
พอดีเรามาเรียนพิเศษสายเหมือนกัน.....แพรดันไปถาม......เค้าว่า.......เอ้ย...อ.ไม่โทรตามหรอ?
รู้มะว่าเค้าตอบว่าไง?.......
' โอ๊ย.....แพรไม่รู้อะไร  ตั้งแต่เราสอบได้ 1 คะแนน อ.เค้าก็ไม่รักเราแล้วล่ะ เค้าไม่สนใจเราเหมือนเดิมแล้ว...'
พูดมาได้ยังไง ? อ.บุญน่ะ ไม่มีทางรักลูกศิษย์ไม่เท่ากันหรอก  และที่สำคัญ ตัวเค้าเองเป็นลูกศิษย์ที่อ.เค้าหวังมากๆเลยนะ

55+ ดูซิ นินทาเพื่อนอีกล่ะ แพรเนี่ย !! นิสัยแย่เนอะ........
แต่ก็คงจะแย่จริงๆนั่นแหละตอน ม.4 ถึงได้โดนเพื่อนๆในกลุ่มทิ้ง ไม่ยอม พูดด้วยซักคำ ไม่แม้แต่จะนั่งข้างๆ  แค่เพียงคนคนเดียว  สามารถให้เพื่อนๆในกลุ่มทำกับแพรแบบเขาได้เหมือนกันอ่า คิดดูมีอิทธิพลมากมายขนาดไหน
แพรไม่โทษเค้าหรอก...แต่อยากจะขอบคุณเข้าด้วยซ้ำไปนะ ......ขอบคุณ.....ที่ทำให้เพื่อนคนนี้รู้จักกับคำว่า...ความเหงา.....ความอดทน.....และความหยิ่งในศักด์ศรีได้........ขอบคุณนะ >_<
555+ แต่ว่าตอนนี้ดีกันแล้วล่ะ.....แต่บอกเลยว่า..มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว........
และที่สะเทือนใจสุดๆเลย ที่เค้าบอกงว่า.....' แพรอย่าพูดเลย.....พูดแล้วเราก็รู้สึกผิด เราไม่ควรทำอย่างงั้นเลย '  หึ.....หึ เพิ่งจะพูดตอนนี้ ทั้งๆที่ตัวเองก็รู้ว่า แพรแอบร้องไห้กับเรื่องบ้าๆแบบนี้
และที่เจ็บสุดๆเลย เค้าบอกว่า' แพรคือเพื่อนรักของเค้า '.........เพื่อนรัก เค้าทำกันอย่างงี้หรอ ? ถ้ารักกันจริงมันต้องมานั่งเคลียร์กันแล้ว.......ไม่ใช่มา บอยคอร์ท กันแบบนี้
และที่สำคัญเพื่อนรักของเค้า.....น่าจะเป็น ' อุ่น '  ไม่ใช่ ' แพร '
แต่ว่า.....ถ้าแพรรักเค้า...แพรก็คงเคลียร์ และ ไปคุยกับเค้าแล้วล่ะ  แพรก็คงไม่แคร์เค้าเหมือนกันล่ะมั้ง55555555+
ก็อย่างที่บอก......แพรไม่ใช่คนดี......ซักนิดเดียว.........
เรื่องแบบนี้......ใครรับได้ก็ดีไป......ใครรับไม่ได้ก็แย่เลยล่ะ  เผลอๆจะมองคนนั้นเลวไปซะทุกเรื่อง.........
ไหนๆก็ไหนๆแล้ว.....เอาให้มันจบเลยล่ะกัน.....ส้วมยังไม่เต็มใช่มั้ย?

ก็คนนี้อีกล่ะ.......ตอนม.5 เรามีเรือ่งทะเลาะกันอีกแล้ว.........
คราวนี้เหตุผลทุเลศมากๆๆ  
แพรก็คงจะผิดอีกล่ะมั้ง? เพราะคนอย่างเค้าไม่เคยผิดหนิ
ตอนนั้น.....มันมีงานที่ต้องไปสัมภาษณ์ชาวต่างชาติ  ก็อย่างว่า คนโง่อังกิดอย่างเราจะทำไรได้ล่ะ........คนเก่งๆอย่างเค้าก็ทำซิ
ที่นี้เค้าก็โทรมาหาแพรที่บ้านล่ะมั้ง......ตอนนั้นแพรนอนหลับอยู่ เพราะว่าเหนื่อยจากการไปทำฟันมา ซึ่งมันก็เดินทางไกลเหมือนกัน  แพรก็ตื่นขึ้นมารับสาย
คงเข้าใจนะค่ะ ว่าคนอารมณ์เพิ่งตื่น + ยังนอนไม่เต็มที่  มันก็ค่อขข้างไม่รู้เรื่องเท่าไหร่......ตอนนั้นจับใจความได้ว่า.....
ให้ซื้อหนังสือ........และก็น่าจะประมาณให้ช่วยคิดคำถามมั้ง แต่ว่าแพรคงจะง่วงเอามากๆ เลยฟังผิดว่า ' แคนี้นะ '  ก็เลยวางหูไป.................ก็เลย.....ซวยไง

เช้าวันรุ่งขึ้น.......เค้าคนนั้นไม่มารร. ก็รู้กันอยู่แล้วว่า เค้าจะโดดไปพิมงานที่บ้านอุ่น.......แล้วเราก็นัดเจอกันหลังเลิกเรียน พอดีวันนั้นเรียนครึ่งวัน
แพรกับเพื่อนที่อยู่กลุ่มเดียวก็โทรหาเค้า........แพรโทรเข้าเครื่องเค้า...แต่เค้าก็ให้เพื่อนคนอื่นรับสายแทน
สรุปเราไปเจอกันที่ร้านข้าวหน้าเป็ดแถวๆหน้ารร.  แพรกับเพื่อนกำลังกินข้าวหน้าเป็ดกันอยู่......และแล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น...........
เค้าคนนั้น.......เดินเข้ามาด่าแพร.....ต้องใช้คำว่า......ด่า......เลย........แบบว่า...จำไม่ได้ล่ะ แต่น่าจะประมาณว่า......ตัวเองสบายมานั่งกินข้าว...แต่ตัวเค้านั่งทำงาน ยอมโดด  ตั้งแต่เช้ายังไม่ได้กินข้าวเลย !!
ถามหน่อย...ถ้าทุกคนอยู่ในสภาพแบบนั้น จะรู้สึกยังไง ?......สำหรับแพร......
น้ำตาล่วงเลยล่ะ.....แบบว่า....เสียความรู้สึกมากๆ  พ่อแม่เคยสอนไว้นะ  คนกำลังกินข้าวห้ามด่าว่ากัน  ?  อันนี้ไม่เท่าไหร่แต่ที่ยอมไม้ได้เลยก็คือ.......
เค้าคนนั้นกล้าดีมากๆเลยนะที่มาว่าแพร.......กลางร้านแบบนั้นอ่า.....ทั้งร้านหันมามองได้ยินกันหมดทุกๆคน.........และที่สำคัญ.....พ่อกับแม่......ยังไม่เคยทำอย่างงี้กับแพรเลย
และแบบว่า ดีนะที่มีเพื่อนอีกคนมาช่วยเคลียร์ให้ เค้าบอกให้กินข้าวต่อ......คงจะมีอารมณ์หรอก.......จำได้เลยว่า  ไม่เข้าร้านนั้นไปหลายเดือน...ไม่ใช่เพราะอาย แต่มันเสียความรู้สึกไปเลยล่ะ
คำพูดของเค้าคนนั้นมันก้องอยู่หัวตลอเวลา....ปกติ แพรจะไม่ค่อยร้องไห้ให้ใครเห็นหรอก นอกจากดูหนังเศร้า ๆ แบบว่า คงจะแค้นใจมากๆหน้ายังไม่อยากจะมอง.....
และที่สำคัญไม่เห็นมีใครจะมาปลอบใจ  มาอยู่ข้างๆสักคน เพราะรอบๆข้างก็มีแต่กลุ่มของเค้า จะซบไอ้หนึ่ง ก็น่าเกลียด เพราะมันเป็นผู้ชาย..........
ก็อย่างงี้ล่ะ คนนิสัยไม่ดีก็เงี่ย? ทำไงได้ เพื่อนที่สนิทๆ ดันย้ายไปรร.อื่นแล้ว.......

สรุป.........มาดีกัน ตอนที่เค้าคนนั้นอารมณ์ดี ได้กินข้าว........เธอส่ง sms มาง้อ......ทำไงได้ล่ะ ในเมื่อเค้าอารมณ์แปรปรวนได้  เราก็ต้องทำได้เหมือนกัน
ถึงภายนอกจะทำเหมือนไม่มีอะไร......แต่ในใจมันเคือง.......ยังไงก็ได้ คุยมาก็คุยกลับ  ไม่อยากคุยก็ไม่ต้องคุย........
ตอนนี้ แพรกับเค้าคนนั้น ก็ยังครบเป็นเพื่อนกันอยู่  แต่ว่า....ความรู้สึกมันไม่เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้วล่ะ !!!

คนอย่างแพร ....... เกลียดแล้วเกลียดเลย.......แต่ตอนนี้ เวลาจะโกรธใครก็จะคิดอยู่ตลอดเลยว่า.......
เฮ้ย.......อย่างน้อยๆเค้าก็เคยดีกับเรานะ......แต่แพรก็ไม่รู้นะ  ว่าความดีที่แพรทำให้เค้าไป เค้าไม่เคยนึกถึงมันเลยหรอ ?

พอแล้วดีกว่า........พอล่ะ  ต่อไปนี้ ถ้าไม่จำเป็นจะไม่พูดถึงเค้าคนนี้อีกล่ะ  ขอจบเรื่องของเค้าตรงนี้เลยล่ะกัน

555+ ส้วมเต็มพอดีเลย.......
ขอบคุณทุกคนๆ ที่อ่านจนจบ........5555+ ไม่รู้ว่าอ่านแล้วรู้เรื่องกันรึป่าว......แต่ก็ดี ถ้าอ่านไม่รู้เรื่อง
แพรหวังว่า......ทุกคน จะยัง อยากเป็นเพื่อนกับแพรเหมือนเดิมนะค่ะ >_<
ตอนแรกก็ว่าจะลงรูป  แต่ขี้เกียจล่ะ
รับรองว่า......อัพคราวน๊า.....จะไม่เครียดแบบนี้แล้วค๊า!!!.........
55555+ แต่ว่า อย่าเพิ่งทิ้งแพรไปไหนน๊า >_< ทุกคน.......แล้วเจอกันค่ะ

ถ้าพิมผิดยังไงหรืออ่านไม่รู้เรื่อง.....ก็ต้องขอโทษนะค่ะ............

  วัน.....ราด......ส้วม »
  6 Comment

Comment message

plengNIJItet Post date : 30/01/2005 16:10:13 น.
Comment : 26 x

บอกตามตรงว่ะเพิ่งรู้ว่าตัวเองน่าสงสารแฮะ...เหอๆ

ก็รู้ตัวอะนะว่าเรามันทำตัวน่าสมเพชแต่ก็ไม่เคยคิดว่ามันจะขนาดนี้  แต่เอาเหอะ  มันก็ยังดีกว่ามีคนเกลียด  แต่เราก็มีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่นี้ว่ะ

ไอ้เรื่องเพื่อนก็เข้าใจอะนะ  เพราะเราก็เคยผ่านมันมา  ทั้งทะเลาะกับเพื่อนรัก  ทั้งไม่มีใครคบ   โดนรังเกียจยิ่งกว่าขยะแผ่นดินอีก  
ตอนนั้นกุยังถามตัวเองว่ากุทำเฮี่ยอะไรผิด  แต่สุดท้ายก็คิดได้ว่าช่างแม่งมันปะไร

เรื่องในไดแกความจริงแล้วก็ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเราเลยนะ  เพราะงั้นก็ไม่ขอพูดถึง  แต่ก็นะ  ทำไปตามที่ใจคิดนั่นแหละดีที่สุด

ความจริงมันก็มีเหตุผลน่ะนะที่เราชอบทำตัวซอมซ่อน่าเวทนา  มันมีเหตุผลที่เราทำและตั้งใจว่าสักวันจะเลิกทำ  แต่ไปๆมาๆท่าจะเลิกไม่ได้แล้วว่ะ  เลิกยาก  ลงมาคลุกกะดินแล้วขี้เกียจตะกายขึ้นไปบนดาว


นี่เป็นครั้งแรกนะที่มาเมนท์ไดอารี่ให้ใครแบบนี้   ก็อ่านแล้วรู้สึกดีนะแพร  แพรไม่โกหกไดอารี่  แต่นี่มันเป็นไดออนไลน์   ก็ระวังๆไว้บ้างแล้วกัน  นอกจากนั้นเรื่องของแพร  แพรต้องไปคิดเอง   เพลงไม่อยากพูดไรมาก  เรามันคนนอกในเรื่องนี้ว่ะ  

ชอบเพลงของริวจี้ว่ะ  ส่วนโฮสต์  ย้อนกลับไปอ่านแล้ว  แพร  คงรู้นะว่าอย่างเราจะเลือกคนไหน   แต่ไม่อยากบอกเลยอะ  รูปยูยั่วซะ.....ชักลังเล T__T

Comment : 25 x

Comment : 24 x

Comment : 23 x

Comment : 22 homepage x

Comment : 21 x