หลายๆเรื่องรวมกัน
5 พฤศจิกายน 2550
ต้นเดือนสิบเอ็ด.....จะเข้าหน้าหนาวแล้วซิน่ะ
แม้ว่าตอนนี้ยังเป็นช่วงอะกิ(ฤดูใบไม้ผลิ)ก็ตามที
แต่ลมหนาวยามค่ำคืน ก็ไม่ต่างอะไรมากนัก กับช่วงฟุยุ(ฤดูหนาว)
ค่ำคืนที่เงียบเหงา....กับเสียงฝนที่ตกลงมาปรอยๆ
กับฉันคนเดิม คนที่ยังเหมือนเดิมทุกวัน
คอมตัวน้อย เพื่อนยามเหงาของฉัน
ถูกยกขึ้นมาวางบนผ้าห่มผืนหนาบนเตียงนอน เฉกเช่นทุกวัน
เริ่มพิมพ์...เรื่องราว ที่อยากจะระบายเป็นตัวหนังสือ
วันนี้มานั่งอ่านไดอารี่วันเก่าๆ ที่เคยเขียน....ให้ใครคนหนึ่ง
อ่านแล้วก็ตลกดี.....ความรู้สึกดีๆ ความรักหวานๆ
มันเหลือเพียงแค่ความทรงจำจริงๆซิน่ะ
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ผ่านเลยไป และไม่สามารถย้อนกลับมาอีกได้
มันสอนให้ฉันเรียนรู้ ว่าคนเราต้องมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
แต่บางทีฉันก็ยังโหยหา...คนที่ทำให้ฉันอบอุ่นใจแบบนั้นอยู่
ทำไมคนที่เราตามหา....กลับยิ่งไกลห่าง เหมือนจะไม่มีวันเจอ
ฉันดูเหมือนคนที่มีความสุข มีเพื่อนฝูงมากมาย
แต่ทำไมทุกวัน..เมื่อกลับมาที่บ้าน
ฉันกลับรู้สึกว่า ฉันไม่มีใคร
รู้สึกตัวคนเดียว รู้สึกเหว่ว้า....
นี่คือตัวฉัน...ณ เวลานี้...ซิน่ะ
...................................................เปลี่ยนอารมณ์จากเรื่องเหงาๆดีกว่า............................
วันนี้หยุดวันสุดท้ายงานกักไซ ของมหาลัย
มัวแต่ทำโน้นทำนี่เพลิน...ลืมทำการบ้านเลย เหอๆ
จริงๆการบ้านก็ไม่รีบเท่าไหร่ เพราะออกไปรายงานวันศุกร์
แต่ถ้ารีบทำก็น่าจะดีไม่น้อย....(แต่ว่าลืมสนิท)
แต่เมื่อกี้ก็ทำการบ้านอังกฤษ ของอาจารย์ Hubbell และก็ของปีเตอร์
จบงานกักไซแล้ว ต่อไปนี้คงมีเวลาตั้งใจเรียนมากขึ้น
เพราะว่างานเต้นงานต่อไปคงขอหยุดพักก่อน แล้วงานเต้นชินกังก็คงหยุดเหมือนกัน
ก็อยากจะเต้นไปเรื่อยๆน่ะ แต่ตอนนี้อยากทำเกรดอัพขึ้นอีก
แล้วก็อยากมีเวลาทำงานมากขึ้น เผื่อจะได้ตังค์เพิ่ม หุหุ
วันนี้กินขนม ช็อคโกแลต กับโกโก้ ทั้งวัน กลมแน่ๆ เลยงานนี้
มาคิดตอนนี้ก็สายไปหล่ะ เพราะว่ากินจนหมดแร้ว ฮ่าๆ
จริงๆไม่น่าซื้อมาไว้เรยน่ะ ความผิดใครหว่า? เมื่อวานซื้อมาเพียบ วันนี้เกลี้ยง
กินขนมเก่งจริงๆ เชื่อเลย
เดี๋ยวพรุ่งเน้..จะซื้อมาตุนใหม่อีก อิอิ
พรุ่งนี้ไปเรียนขออยากให้เจอเชนคุงเลย..สาธุๆ
ไม่อยากเจอแล้ว เพราะว่าวันก่อนโดนหักอก
เศร้าไปตั้งคืนนึง...กว่าจะกลับมาเหมือนเดิมได้
ก็หลงชอบเชน นิสๆ แบบเห็นว่าน่ารัก
แต่ถ้าเป็นนี้แร้ว คงจะไม่ดีกว่า แบบว่าเกรงใจ
ถ้าเจอก็คงคุยธรรมดาแหละ...แต่คงไม่เผลอใจอีก
ช่วงนี้เราคงไม่ได้เจอกันบ่อยเท่าไหร่..เพราะคิดว่าคงไม่ได้ไปซ้อมเต้นแล้ว
แต่ก็ยังมีวีดีโอกักไซ ทีมเต้นเบรก ที่มีเชนเต้นอยู่ด้วย
อุตส่าห์ถ่ายมา...มีเพื่อนๆบอกอยากดูกะจะเอาลงในสเปซซะหน่อย
ก็เท่ห์ดีจ้า...แต่รู้สึกว่ารุ่นพี่ปีที่แล้วเต้นเก่งมากมาย...
รูปถ่ายกับเพื่อนในชมรม เด็กที่เต้นฮิปฮอป
โอะ...เวลาเดินเร็วจัง ได้เวลาต้องนอนแล้ว
พรุ่งนี้ต้องไปเรียนแต่เช้า
หลับฝันดีกันทุกคนน่ะจ๊ะ....
คิดถึงมากมายเลย...
แม้ว่าตอนนี้ยังเป็นช่วงอะกิ(ฤดูใบไม้ผลิ)ก็ตามที
แต่ลมหนาวยามค่ำคืน ก็ไม่ต่างอะไรมากนัก กับช่วงฟุยุ(ฤดูหนาว)
ค่ำคืนที่เงียบเหงา....กับเสียงฝนที่ตกลงมาปรอยๆ
กับฉันคนเดิม คนที่ยังเหมือนเดิมทุกวัน
คอมตัวน้อย เพื่อนยามเหงาของฉัน
ถูกยกขึ้นมาวางบนผ้าห่มผืนหนาบนเตียงนอน เฉกเช่นทุกวัน
เริ่มพิมพ์...เรื่องราว ที่อยากจะระบายเป็นตัวหนังสือ
วันนี้มานั่งอ่านไดอารี่วันเก่าๆ ที่เคยเขียน....ให้ใครคนหนึ่ง
อ่านแล้วก็ตลกดี.....ความรู้สึกดีๆ ความรักหวานๆ
มันเหลือเพียงแค่ความทรงจำจริงๆซิน่ะ
ผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ผ่านเลยไป และไม่สามารถย้อนกลับมาอีกได้
มันสอนให้ฉันเรียนรู้ ว่าคนเราต้องมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน
แต่บางทีฉันก็ยังโหยหา...คนที่ทำให้ฉันอบอุ่นใจแบบนั้นอยู่
ทำไมคนที่เราตามหา....กลับยิ่งไกลห่าง เหมือนจะไม่มีวันเจอ
ฉันดูเหมือนคนที่มีความสุข มีเพื่อนฝูงมากมาย
แต่ทำไมทุกวัน..เมื่อกลับมาที่บ้าน
ฉันกลับรู้สึกว่า ฉันไม่มีใคร
รู้สึกตัวคนเดียว รู้สึกเหว่ว้า....
นี่คือตัวฉัน...ณ เวลานี้...ซิน่ะ
...................................................เปลี่ยนอารมณ์จากเรื่องเหงาๆดีกว่า............................
วันนี้หยุดวันสุดท้ายงานกักไซ ของมหาลัย
มัวแต่ทำโน้นทำนี่เพลิน...ลืมทำการบ้านเลย เหอๆ
จริงๆการบ้านก็ไม่รีบเท่าไหร่ เพราะออกไปรายงานวันศุกร์
แต่ถ้ารีบทำก็น่าจะดีไม่น้อย....(แต่ว่าลืมสนิท)
แต่เมื่อกี้ก็ทำการบ้านอังกฤษ ของอาจารย์ Hubbell และก็ของปีเตอร์
จบงานกักไซแล้ว ต่อไปนี้คงมีเวลาตั้งใจเรียนมากขึ้น
เพราะว่างานเต้นงานต่อไปคงขอหยุดพักก่อน แล้วงานเต้นชินกังก็คงหยุดเหมือนกัน
ก็อยากจะเต้นไปเรื่อยๆน่ะ แต่ตอนนี้อยากทำเกรดอัพขึ้นอีก
แล้วก็อยากมีเวลาทำงานมากขึ้น เผื่อจะได้ตังค์เพิ่ม หุหุ
วันนี้กินขนม ช็อคโกแลต กับโกโก้ ทั้งวัน กลมแน่ๆ เลยงานนี้
มาคิดตอนนี้ก็สายไปหล่ะ เพราะว่ากินจนหมดแร้ว ฮ่าๆ
จริงๆไม่น่าซื้อมาไว้เรยน่ะ ความผิดใครหว่า? เมื่อวานซื้อมาเพียบ วันนี้เกลี้ยง
กินขนมเก่งจริงๆ เชื่อเลย
เดี๋ยวพรุ่งเน้..จะซื้อมาตุนใหม่อีก อิอิ
พรุ่งนี้ไปเรียนขออยากให้เจอเชนคุงเลย..สาธุๆ
ไม่อยากเจอแล้ว เพราะว่าวันก่อนโดนหักอก
เศร้าไปตั้งคืนนึง...กว่าจะกลับมาเหมือนเดิมได้
ก็หลงชอบเชน นิสๆ แบบเห็นว่าน่ารัก
แต่ถ้าเป็นนี้แร้ว คงจะไม่ดีกว่า แบบว่าเกรงใจ
ถ้าเจอก็คงคุยธรรมดาแหละ...แต่คงไม่เผลอใจอีก
ช่วงนี้เราคงไม่ได้เจอกันบ่อยเท่าไหร่..เพราะคิดว่าคงไม่ได้ไปซ้อมเต้นแล้ว
แต่ก็ยังมีวีดีโอกักไซ ทีมเต้นเบรก ที่มีเชนเต้นอยู่ด้วย
อุตส่าห์ถ่ายมา...มีเพื่อนๆบอกอยากดูกะจะเอาลงในสเปซซะหน่อย
ก็เท่ห์ดีจ้า...แต่รู้สึกว่ารุ่นพี่ปีที่แล้วเต้นเก่งมากมาย...
รูปถ่ายกับเพื่อนในชมรม เด็กที่เต้นฮิปฮอป
โอะ...เวลาเดินเร็วจัง ได้เวลาต้องนอนแล้ว
พรุ่งนี้ต้องไปเรียนแต่เช้า
หลับฝันดีกันทุกคนน่ะจ๊ะ....
คิดถึงมากมายเลย...
posted @ 22:18:21 น. | 2 Comments
comment: 79 :
ไดเจ้ง