.......
post date :
12/07/2007 09:55:58
ตอนนี้ทำงานมาได้เดือนกว่าแล้ว
รู้สึกว่าตัวเองแบบตื่นตัวมากเลย
คือประมาณว่าต้องทำการบ้านหนักกว่าคนอื่น
ต้องขยันมากกว่าคนอื่น เรื่องของเรื่องคือเราโง่ไง
ก็เลยต้องขยัน พี่ที่ทำงานบอกว่า เอาหน้าหรอ
พี่เค้าอาจจะพูดเล่น แต่เราคิดจริง
ไม่ได้เอาหน้านะ ไม่อยากได้ด้วย
แต่คือ ชั้นไม่ต้องการมาให้เค้าด่าทีหลังได้ว่า
"ไม่น่ารับนังนี่เข้ามาทำงานเลย ยังกะรับควายมาทำก็ไม่ปาน"
ชั้นไม่อยากให้ใครมาด่าที่หลังได้ว่า "โง่-นังหน้าโง่"
เราไม่มีพื้นฐานมาก่อน เท่ากับว่าเราเริ่มจากศูนย์
แต่คนอื่นที่เค้าทำเค้ามีพื้นกันมาหมดแล้ว
เค้ารู้เรื่อง เค้าเก่ง แต่ในเมื่อเรา ไม่เก่ง ไม่มีพื้น
เราจะทำไรได้ล่ะ นอกจาก ขยันเข้าว่า
จะได้มีความรู้ มีความสามารถทันคนอื่น
แต่ถ้ามากไป คนอื่นก็จะหาว่าเอาหน้า เลียเจ้านายอีก
ซึ่งไม่ใช่ไงเราไม่เคยคิดแบบนั้นเลย ทำตัวลำบากว่ะ
ปอยบอกให้เราลาออก เพราะมันลำบากเกินไป เงินก็น้อย
มีหลายที่โทรมาเรียกให้เราไปทำ แต่เราก็ปฏิเสธไป
เพราะคำเดียว "อุดมการณ์"
เห็นเพื่อนๆหลายคนทำงานสบายได้เงินเยอะ
ก็อิจฉานะว่าทำไมเค้าโชคดีจัง
ไม่ใช่ว่างานเราไม่สบาย ก็โอเค ดี แต่อย่างที่บอก
ว่าต้องตื่นตัวตลอดเวลา ต้องก้าว ต้องวิ่งตลอดเวลา
จะมาหยุดยืนเฉยๆไม่ได้ ต้องพัฒนาไปเรื่อยๆ
นี่แหล่ะที่เหนื่อย ถามว่าที่เรียนมันต้องพัฒนาเหมือนกันไม่ใช่หรอ?
ใช่ แต่มันไม่ใช่พัฒนาแบบก้าวกระโดดแบบนี้
กว่าเราจะรู้เรื่องกว่าจะพอมีความสามารถก็ใช้เวลาหลายปีอยู่
แต่นี่ 1 เดือนต้องได้อะไรบ้างแล้ว เพราะเค้าจ้างเรามา
เค้าเสียเงิน เค้าคงไม่ต้องการเสียเงินเปล่าๆปี้ๆจ้างให้เรามา
นั่งเงอะงะ เอ๋อกินตลอดเวลา เราก็ต้องทำงานให้คุ้ม
กับเงินที่เค้าจ้างเรามา และจะต้องไม่ให้ใครมาว่าเราได้
แต่เป็นแบบนี้ก็คงดีเหมือนกัน
รู้สึกเหมือนตัวเองกำลัง
จะเป็นคนมีคุณภาพ
เจ้านายเคยบอกว่า เดือนหน้าเค้าเอาจริงแล้วนะ
คืออยากจะบอกว่า ที่ผ่านมาหนูไม่เคยทำอะไรเล่นๆนะคะ
หนูจริงจังทุกงาน แต่ในเมื่อมันพลาดหนูก็ยอมรับผิด
แต่อย่าหาว่าหนูไม่จริงจังกับงานที่ทำ เพราะหนูไม่เคยทำเล่นๆ
พยายามนะเว่ย ขยันๆ อดทน สู้ๆว่ะ---ปลอบตัวเอง---
"พยายามให้ได้ในสิ่งที่รักดีว่า พยายามรักในสิ่งที่ได้มา"
คิดถึงชีวิตวัยเรียน
คิดถึงเพื่อนๆ
คิดถึงอาจารย์
คิดถึงพี่ๆน้องๆ
คิดถึงทุกอย่างที่เป็นอดีต
« เพลงมันโดน
คนมันรวย...ช่วยไม่ได้ »
6 Comment
|
คนมันรวย...ช่วยไม่ได้