แมร่งไม่ได้เข้ามาอัพไดตั้งนาน เรื่องของเรื่อง ไม่ว่างงัยจ๊ะ
เลยไม่ได้เข้ามาอัพได แต่วันเน้มาแระ มานั่งอัพได
เบื่อๆ เซ็งๆ ด้วยอ่ะ เลยมานั่งอัพไดดีก่า ก๊ากกก

เปิดเทอมมาได้ 1 สับดาแระ มันก้อสานุกดีนะ แต่คิดถึงบ้านว่ะ
อยากนอนอยู่บ้าน ไม่อยากไปเรียนเลย เข้เกียจอย่างรุนแรง
ตื่นแมร่งตั้งตีห้าสี่ห้า ออกจากบ้านตั้งเจ็ดโมงอ่ะ เซ็งจิตมากมาย
ไปถึงเพื่อนก้อยังไม่มาถึงซักตัวเลย ต้องอยู่คนเดียวอีกแว้วเว้ย
แต่เปิดเทอมมาเนี่ย เรียนไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่เลยอ่ะ มัวแต่คุยกะเพื่อน
เม้ากันไม่หยุดปากเลย โดนด่าลูกเดียวเลยอ่ะ เซ็งเว้ย!!!

วันเน้วันประชุมผู้ปกครองอ่ะ ให้แม่ไปโรงเรียนคนเดียว ซออยู่บ้าน เข้เกียจไป
แระเซ็งด้วยอ่ะ โทไปหาที่รัก ที่รักก้อไม่อยากคุยด้วย แมร่งบอกว่า "ไม่มีอารม"
พอโทไปหาครั้งที่สองแม่มันรับสาย แมร่งเถียงกะแม่ใหญ่เลยว่า "รับสายทำมัย"
ซอได้ยินเสียงที่เค้าตะโกนกันอ่ะ ซอรู้เลยว่ามันไม่อยากคุยกะซอแล้ว
ซอก้อต้องเดินไปคนๆ เดียว อยู่อย่างโดดเดี่ยว เดียวดาย
ตอนนี้ซอพยายามปรับตัวไม่ให้คิดถึงเค้าแล้ว แต่มันก้อห้ามไม่ได้
เมื่อเค้าทำตัวแบบนี้แล้ว ซอก้อควรที่จะเดินจากไปจากเค้า
อยู่กันไปก้อไร้ค่าป่าวๆ เสียเวลา เสียความรู้สึกที่มอบให้กันตลอด 3 เดือน
เมื่อเค้าอยากจะกลับไปคบกะคนเก่าของเค้า ซอก้อปล่อยให้เค้าเดินไปตามทางของเค้า
ซอจะไม่ยั้งเค้าอีกต่อไปแล้ว เมื่อความคิดเค้าเปี่ยนไป ซอก้อต้องเข้าจัยตัวเอง
ตอนเช้าซอคุยกะมัน มันบอกว่า "คนเก่าดีก่าซออีก"
ซอเลยตอบไปว่า "ก้อไปคบกะมันซิ"
มันบอกว่า "เออไปแน่ แระปิดเทอมหย่ายก้อจาไปนอนกะมัน อยู่กะมันซัก 1 สับดา"
ซอได้ยินคำนี้ซอก้อพูดอารัยไม่ออกแล้ว นอกจากวางสายไปเลย
ตอนนี้ซอต้อมทำจัยตัดจากเค้าให้ได้ ไม่งั้นเสียจัยมากแน่นอน
แต่พอมาคุยกะเพื่อนมัน ซอบอกเพื่อนมันว่า "ซอเลิกกะมันแระนะ"
เพื่อนมันก้อบอกว่า "ซอคบกะมันต่อไปเหอะ"

เรื่องที่แล้วๆ ก้อให้มันแล้วไปนะ ให้มันเปงแค่ความทรงจำเพียงชั่ววูบก้อพอ
ไม่ต้องไปซีเรียสกะมันอีกต่อไป เมื่อเค้าทำตัวแบบนี้แล้ว ก้อต้องตัดใจซะ

ไปดีก่า ก่อนที่จะอัพไป ร้องไห้ไปด้วย บาย ฝากเม้นให้ด้วยนะ