เรียนพิเศษ
4 มิถุนายน 2548
ไม่ได้มาอัพตั้งนาน แต่ซอก้อเข้ามาเม้นให้ทุกวันเลย
ดองแมร่งจนเน้าไปเลยอ่ะ เหม็นมั่กมาก เลยอ่ะ
เข้าเรื่องเลยละกานเน๊อะ
วันพุดซอเลิกเรียนเร็วอ่ะ เพราะพี่ ม.ปลาย เค้าต้องไปเรียน ร.ด.
พอเลิกเรียนก้อไม่รู้ว่าจาไปแรดที่หนายดี เลยไปเดอะมอลกันดีก่า
ไปกันไม่กี่คนหรอก ก้อมี ซอ กาว พิม ท็อปฟี่ มะนาว ฝน มายด์
พอถึงเดอะมอลก้อจัดการเดินแรดตามเคยอ่ะ
อีท็อปฟี่เค้าจาซื้อหนังสือการ์ตูน แมร่งเลยลากไปร้านการ์ตูนอ่ะ
เจอคนน่ารักตั้งเยอะอ่ะ แต่ซอก้อได้แค่มองอ่ะ ไม่กล้าอ่ะ เขินว่ะ
พอซื้อเส้ด ก้อ 3 โมงแระ เลยขึ้นไปร้องคาราโอเกะดีก่า
ไปเช่าห้องเลย V.I.P. ซะด้วย (ฮายมั่กมากเลย)
ห้องละ 199 ซวยซออีกแล้วอ่ะ ต้องออกเงินให้แมร่งก่อน
ร้องไปซักพัก อีเฟิร์นกะพี่เติ้งโทรมา แมร่งมาถึงเดอะมอลแระ
เลยเรียกแมร่งมาสมทบเงินทุนเลี้ยงคาราโอเกะเพื่อนๆ
ถ้าแมร่งไม่มาสมทบนะ ซอไม่มีเงินกลับบ้านแน่ๆ
เฟิร์นมันเลยออกมา 100 ซอก้อออก 100 รวม 200 ทอด 1 บาท
ร้องยังไม่ทันรัยเลย พิม กาว ฝน มะนาว มายด์ แมร่งก้อกลับแระ
ทีนี้เลยเหลือแค่ 4 คนเองอ่ะ มี ซอ ท็อปฟี่ เฟิร์น พี่เติ้ง
พวกแมร่งออกไปได้แป๊บเดียวเองอ่ะ ซอก้อร้องเพลงเส็ดพอดีเลย
พอร้องเส็ดซอลงกะว่าจากลับบ้านแระ แต่อีเฟิร์นเค้าชวนไปหารัยแดรก
เลยไปนั่งแดรก เซลเตอร์กิล อ่ะ สั่งมาคนละจานๆ
พอแดรกเส็ดก้อเดินไปดูโทรสับ อีเฟิร์นมันจาซื้อโทรสับมือ 2
เดินในห้างจนครบแระ แมร่งไม่มีรุ่นที่มันชอบเลยอ่ะ
เลยตัดสินใจไปเดินน้อมจิตแทน ไปเดินเลือกๆ
เจอร้านนึงที่ถูกจายอย่างแรง สภาพก้อยังดีอยู่ด้วย
พอเดินเจอร้านเส็ด ก้อกลับบ้าน ฝนแมร่งก้อดันตกลงมาอีก
หนักซะด้วยซิ เลยตัดสินจายวิ่งๆ ฝ่าฝนเลยอ่ะ เปียกปอนเลยชั้น
รถแมร่งก้อไม่มีอีกอ่ะ ซวยเข้าไปหย่ายเลยกรู
พอดีรถแอร์มาพอดี เลยขึ้นแมร่งซะเลย ไม่สนจายแระ
ถึงบ้านก้อ 1 ทุ่มพอดีเลยอ่ะ โชคดีหน่อยที่กลับมาถึงบ้าน ไม่โดนด่าเอา
เมื่อวานพุดฝนแมร่งตกหนักมากอ่ะ พอวันพะรึหัดซอเลยเอาร่มไปด้วย
ฝนแมร่งดันไม่ตกซะงั้นอ่ะ ซอเลยเอาร่มออกมากลางแดดซะเลย
ซอสั่งให้อีพิมเค้าถ่ายรูปให้หน่อย แมร่งดันๆ
เอาไปถ่ายรูปตัวเองซะงั้นอ่ะ

ดูดิ่ ไม่มีรูปซอเลยอ่ะ แมร่งแอบเอาไปถ่ายกัน แง่
พอ 4 โมงก้อจาไปเรียนพิเศษแระ
ไปทีรัยไม่เคยทันกะเค้าซะทีเลยอ่ะ
แระก้อโดนจารย์ว่าเอาอ่ะ
พอเรียนเส็ดก้อ 6 โมงครึ่งพอดิบพอดีเลยอ่ะ
พ่อพิมก้อมารับกลับบ้านด้วยกาน
วันสุกแระเว้ยๆ วันเน้ต้องไปเรียนคนิดอีกแระ
เรียนก้อไม่รู้เรื่อง แถมยังไปสายอีกต่างหาก
เค้าเรียนไปถึงไหนแระก้อไม่รู้ ตามไม่ทันเจงๆ
เลยนั่งคุยกะอีพิมแมร่งซะเลยอ่ะ ไม่รงไม่เรียนแมร่งแระ


แถมยังเลิกเรียนเร็วก่าเดินอีก เลิก 6 โมงอ่ะ
เข้าแมร่ง 4 โมง ซอออกจากโรงเรียนแมร่งก้อ 4 โมงแระ
แล้วจาให้มาเร็วๆ ตายกันพอดีกรู
นี่ๆ รูปจารย์สอนอังกิด


:: งานเยอะจัด ตามงานไม่ทันแระเนี่ย
:: ขอบคุนพ่อพิมมั๊กมากนะ ที่มาส่งนุ้งซอกะนุ้งมายด์
:: เมื่อไหร่ชั้นจาเรียนคนิดรู้เรื่องซะทีว่ะเนี่ย โง่ทุกทีเลยกรู
:: ซอขอขอบคุนพี่จูนมั๊กมากนะ ที่ค่อยห่วงซอมาตลอดอ่ะ
:: จบ ม.3 จาต่อสายอารัยดีว่ะเนี่ย เครียดนะเนี่ย
:: พวกเจ๊ๆ ทั้งหลาย ชั้นคิดถึงนะเว้ยๆ
:: ฝากไดเจ๊พิม http://pim-2u.storythai.com ด้วย
:: ฝากไดเจ๊กาวด้วย http://kawzii.storythai.com
:: เพลง เจ็บจนวันเน้ ศิลปิน Bodysalm
ดองแมร่งจนเน้าไปเลยอ่ะ เหม็นมั่กมาก เลยอ่ะ
เข้าเรื่องเลยละกานเน๊อะ
วันพุดซอเลิกเรียนเร็วอ่ะ เพราะพี่ ม.ปลาย เค้าต้องไปเรียน ร.ด.
พอเลิกเรียนก้อไม่รู้ว่าจาไปแรดที่หนายดี เลยไปเดอะมอลกันดีก่า
ไปกันไม่กี่คนหรอก ก้อมี ซอ กาว พิม ท็อปฟี่ มะนาว ฝน มายด์
พอถึงเดอะมอลก้อจัดการเดินแรดตามเคยอ่ะ
อีท็อปฟี่เค้าจาซื้อหนังสือการ์ตูน แมร่งเลยลากไปร้านการ์ตูนอ่ะ
เจอคนน่ารักตั้งเยอะอ่ะ แต่ซอก้อได้แค่มองอ่ะ ไม่กล้าอ่ะ เขินว่ะ
พอซื้อเส้ด ก้อ 3 โมงแระ เลยขึ้นไปร้องคาราโอเกะดีก่า
ไปเช่าห้องเลย V.I.P. ซะด้วย (ฮายมั่กมากเลย)
ห้องละ 199 ซวยซออีกแล้วอ่ะ ต้องออกเงินให้แมร่งก่อน
ร้องไปซักพัก อีเฟิร์นกะพี่เติ้งโทรมา แมร่งมาถึงเดอะมอลแระ
เลยเรียกแมร่งมาสมทบเงินทุนเลี้ยงคาราโอเกะเพื่อนๆ
ถ้าแมร่งไม่มาสมทบนะ ซอไม่มีเงินกลับบ้านแน่ๆ
เฟิร์นมันเลยออกมา 100 ซอก้อออก 100 รวม 200 ทอด 1 บาท
ร้องยังไม่ทันรัยเลย พิม กาว ฝน มะนาว มายด์ แมร่งก้อกลับแระ
ทีนี้เลยเหลือแค่ 4 คนเองอ่ะ มี ซอ ท็อปฟี่ เฟิร์น พี่เติ้ง
พวกแมร่งออกไปได้แป๊บเดียวเองอ่ะ ซอก้อร้องเพลงเส็ดพอดีเลย
พอร้องเส็ดซอลงกะว่าจากลับบ้านแระ แต่อีเฟิร์นเค้าชวนไปหารัยแดรก
เลยไปนั่งแดรก เซลเตอร์กิล อ่ะ สั่งมาคนละจานๆ
พอแดรกเส็ดก้อเดินไปดูโทรสับ อีเฟิร์นมันจาซื้อโทรสับมือ 2
เดินในห้างจนครบแระ แมร่งไม่มีรุ่นที่มันชอบเลยอ่ะ
เลยตัดสินใจไปเดินน้อมจิตแทน ไปเดินเลือกๆ
เจอร้านนึงที่ถูกจายอย่างแรง สภาพก้อยังดีอยู่ด้วย
พอเดินเจอร้านเส็ด ก้อกลับบ้าน ฝนแมร่งก้อดันตกลงมาอีก
หนักซะด้วยซิ เลยตัดสินจายวิ่งๆ ฝ่าฝนเลยอ่ะ เปียกปอนเลยชั้น
รถแมร่งก้อไม่มีอีกอ่ะ ซวยเข้าไปหย่ายเลยกรู
พอดีรถแอร์มาพอดี เลยขึ้นแมร่งซะเลย ไม่สนจายแระ
ถึงบ้านก้อ 1 ทุ่มพอดีเลยอ่ะ โชคดีหน่อยที่กลับมาถึงบ้าน ไม่โดนด่าเอา
เมื่อวานพุดฝนแมร่งตกหนักมากอ่ะ พอวันพะรึหัดซอเลยเอาร่มไปด้วย
ฝนแมร่งดันไม่ตกซะงั้นอ่ะ ซอเลยเอาร่มออกมากลางแดดซะเลย
ซอสั่งให้อีพิมเค้าถ่ายรูปให้หน่อย แมร่งดันๆ
เอาไปถ่ายรูปตัวเองซะงั้นอ่ะ

ดูดิ่ ไม่มีรูปซอเลยอ่ะ แมร่งแอบเอาไปถ่ายกัน แง่
พอ 4 โมงก้อจาไปเรียนพิเศษแระ
ไปทีรัยไม่เคยทันกะเค้าซะทีเลยอ่ะ
แระก้อโดนจารย์ว่าเอาอ่ะ
พอเรียนเส็ดก้อ 6 โมงครึ่งพอดิบพอดีเลยอ่ะ
พ่อพิมก้อมารับกลับบ้านด้วยกาน
วันสุกแระเว้ยๆ วันเน้ต้องไปเรียนคนิดอีกแระ
เรียนก้อไม่รู้เรื่อง แถมยังไปสายอีกต่างหาก
เค้าเรียนไปถึงไหนแระก้อไม่รู้ ตามไม่ทันเจงๆ
เลยนั่งคุยกะอีพิมแมร่งซะเลยอ่ะ ไม่รงไม่เรียนแมร่งแระ


แถมยังเลิกเรียนเร็วก่าเดินอีก เลิก 6 โมงอ่ะ
เข้าแมร่ง 4 โมง ซอออกจากโรงเรียนแมร่งก้อ 4 โมงแระ
แล้วจาให้มาเร็วๆ ตายกันพอดีกรู
นี่ๆ รูปจารย์สอนอังกิด


:: งานเยอะจัด ตามงานไม่ทันแระเนี่ย
:: ขอบคุนพ่อพิมมั๊กมากนะ ที่มาส่งนุ้งซอกะนุ้งมายด์
:: เมื่อไหร่ชั้นจาเรียนคนิดรู้เรื่องซะทีว่ะเนี่ย โง่ทุกทีเลยกรู
:: ซอขอขอบคุนพี่จูนมั๊กมากนะ ที่ค่อยห่วงซอมาตลอดอ่ะ
:: จบ ม.3 จาต่อสายอารัยดีว่ะเนี่ย เครียดนะเนี่ย
:: พวกเจ๊ๆ ทั้งหลาย ชั้นคิดถึงนะเว้ยๆ
:: ฝากไดเจ๊พิม http://pim-2u.storythai.com ด้วย
:: ฝากไดเจ๊กาวด้วย http://kawzii.storythai.com
:: เพลง เจ็บจนวันเน้ ศิลปิน Bodysalm
posted @ 12:33:53 น. | 25 Comments


















comment: 343 :
ไปเที่ยวกันน่าหนุก
เหอๆๆ
อยากปัยหว่ะ
เบื่อจะแย่อยู่แระ
ฝนตกบ่อย
ยังงัยก็ดูแลสุขภาพด้วยน่ะงับ
Miz...U & Take ca|2e
อัพแล้วคับ