ฤกษ์ดีสู่หมู่เกาะสุรินทร์ได้มาถึงแล้ว ในที่สุดก้อได้ฤกษ์ออกเดินทางซะที วันนี้ 3 ทุ่ม และนี่คงเป็นไดครั้งสุดท้ายก่อนออกเดินทาง ยิปปี้ ฮูเร!!!
ใจมันตุ๊มๆต่อมๆพิลึก ก้อไม่เชิงตื่นเต้นแต่มันแปลกๆ เหมือนไม่อยากจากบ้านไปซะหยั่งงั้น แต่เอาเถอะ ทริปนี้อุส่าห์ตั้งไว้ตั้งแต่ซัมเมอร์ที่แล้ว แล้วก้อยังไม่ได้ซะที เพราะนั้นไม่มีทางยอมให้ล่มง่ายๆแน่ ในตอนนี้เท่าที่เห็นทุกอย่างค่อนข้างพร้อม จะมีก้อนิดหน่อย เรื่องการจัดการเงินที่ต้องจัดการในวันนี้
บรรยากาศที่เราจะไปอยู่ค่อนข้างจะลุยๆหน่อย เพราะที่พักเปนเต้นท์ริมชายหาด ซึ่งก้อภาวนาไว้ว่า ขออย่าให้ฝนตกในช่วงที่เราไปก้อแล้วกัน เพราะจากที่เพื่อนปริ้นท์มาจากเวบของคนที่เคยไปมา เต้นท์น่ะดีอยู่แล้วเพราะอยู่ติดกะชายหาดเลย แต่มีอย่างเดวที่ต้องระวังคือ ถ้าฝนตกน้ำจะท่วมเต้นท์ ทีนี้ล่ะ ย้ายกันจ้าละหวั่นเชียว ตัวใครตัวมัน ก้อยังไม่รู้เหมือนกันว่ามันจะย้ายยังไงฟระ
จอวที่พักเค้าไว้ 5 วันคือ 7,8,9,10และ11 แต่ไม่แน่ใจว่าจะอยู่ถึง เพราะเงินคงหมดซะก่อน ค่าอาหารก้อแพงมาก ของอุทยานถ้ากินเป็นชุดก้อวันละ400แน่ะ สำหรับตัวเองก้อกะเอามาม่าไปช่วยประทังชีวิตและประหยัดกระเป๋าให้อยู่ได้ถึงวันนั้น จิงๆก้อกะว่าอาจจะมีวันว่างซึ่งไม่ต้องทำอะไรเลย อ่านหนังสือเบาสมองริมชายหาดหรือเดินเล่นรอบเกาะ เก็บเกี่ยวบรรยากาศดีๆให้ได้มากที่สุด
ซึ่งก้อเปนสิ่งที่ดีเพราะไม่ต้องเสียเงิน
อีกสิ่งนึงที่กลัวมากคือ เรื่องสายตากับการดำน้ำ ตอนแรกนึกว่าจะใส่แว่นไปดำได้ แต่ถามทางพี่ที่นู่นเค้าว่าไม่ได้ แต่ให้ใส่คอนแทคแทน แล้วถามเค้าว่าน้ำจะเข้ารึเปล่า เค้าว่าไม่นะ ถึงยังไงก้อยังรู้สึกสังหรณ์ใจพิลึกว่ามันจะเข้าแล้วหลุดน่ะสิ เด๋วก้อคงรู้ว่าจะดำอย่างมีความสุขหรือทุกข์ระทมอะนะ
แหม...ในที่สุดก้อได้โอกาสหยิบเพลงนี้มาประดับไดฯ เพราะเหมาะกันมากๆและก้อเพราะด้วย อยากร้องตอนตื่นมาจากเต้นท์ในยามเช้าซะจริงว่า "อิจฉาตัวเองเวลานี้ ใครๆเค้าคงจะวุ่นวาย ทะเลยามเช้าแสนสะบายย แต่เสียดายย...ถ้าหากมีแฟนก้อคงดี" 55 |
เขียนเมื่อวันที่ 
