Love Story
3 กุมภาพันธ์ 2549
บทความดีๆ ที่เพื่อนให้มา
ลองอ่านกันดูนะ...
(จามีใครเข้าไดแกรึป่าวยังมะรุเลย.. - -")
อัพยาวอีกแระเรา อุอุ^^
365 วัน กับความรัก
เด็ก ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมหน้าต่าง
เธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้งเฉา
ดินแตกระแหง แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น
เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...
อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?
...วันที่ 1 เธอนำเมล็ดพืชนั้นมาปลูกในกระถางใบใหม่..
รอคอยวันที่มันจะเติบโต เธออยากเห็นเมล็ดพืชโตเร็ว
จึงรดน้ำจนล้นกระถาง..
...วันที่ 2 เธอเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเมล็ดพืชนั้น..
ทันใดนั้นก้อมีปลาทองออกมาจากเมล็ดนั้น
เด็กหญิงเอาปลาทองใส่ไว้ในโหลและคิดว่าคงรดน้ำมากเกินไป
จึงเอากระถางไปใส่ไว้ในเตาอบและเฝ้าดู
...วันที่ 3 เธอเปิดเตาอบออกดูเห็นลูกไก่เดินอยู่ในนั้น
มันมองมาที่เธอและเดินตามเธอตลอดเวลา
เด็กหญิงมีความคิดว่าควรจะใส่ปุ๋ยให้มันและเริ่มเทปุ๋ยจนหมดถุง และ..รอ
...วันที่ 4 มีริบบิ้นสีแดงออกมาจากเมล็ด
เธอดีใจมากนำริบบิ้นมาผูกให้กับลูกไก่ แต่ละวันเด็กผู้หญิงจะเฝ้ารอดู
ว่าจะมีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก เธอมีความสุขกับการได้ดูแลเมล็ดพืช
รดน้ำ พรวนดิน ให้แสงแดด
....วันที่ 30 เด็กหญิงเบื่อที่จะรดน้ำ และดูแลต้นไม้ ไม่ตื่นเต้นกับสิ่งที่
จะออกมาจากเมล็ดพืชนั้นเหมือนแต่ก่อน ..ต้นไม้เริ่มแห้งเฉา
ใบไม้เริ่มเป็นสีเหลือง ไม่มีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก..
...วัน ที่ 180 ใบไม้เริ่มแห้งกรอบ ดินเริ่มแตกแยกเหมือนครั้งแรก
ที่เด็กหญิงเจอมัน.. เธอเศร้าเสียใจอย่างมาก
....วันที่ 250 เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...เธอมีความหวัง
ที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจอย่างที่เคยเป็น
...วันที่ 251 เธอนำกระถางมารับแสงแดดอ่อนๆตอนเช้า
ด้วยใจที่เบิกบานและเต็มไปด้วยความหวัง
...วันที่ 252 เธอใส่ปุ๋ยและพรวนดินให้ต้นไม้ มีลูกไก่ที่ผูกริบบิ้นสีแดง
และปลาทองในโหลอยู่ใกล้ๆ
...วัน ที่ 300 การเอาใจใส่ ดูแลอย่างใกล้ชิดของเธอทำให้
ต้นไม้กลับมาออกใบเขียวชอุ่ม ..และที่น่าประหลาดใจคือ เมล็ดพืช
กลายเป็นดอกสีขาวเล็กๆรูปร่างคล้ายหัวใจ เด็กหญิงตื่นเต้นดีใจกว่าทุกครั้ง
...วันที่ 340 เธอร้องเพลงและพูดคุยกับดอกไม้สีขาวนั้นทุกเวลาที่ว่าง
เธอรู้สึกมีความสุขมาก..ที่ได้คอยเอาใจใส่โดยลืมไปสนิทว่ามันจะ
กลายเป็นอะรัยต่อไป ..เด็กหญิงไม่คาดหวังให้ดอกไม้กลายเป็นสิ่งใด
เธอทนุถนอมและดูแลมันอย่างดีที่สุด
...วันที่ 365 เด็กหญิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง กระถางตรงหน้าเธอไม่มีดอกไม้สีขาวรูป หัวใจอีกแล้ว ดอกไม้ที่เธอเฝ้าดูแลหายไป!! ...แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้ เพราะเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง เขาสามารถพูดคุยกับเธอ ยิ้มให้เธอ
ไปทุกที่กับเธอ เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย......
** คุณรู้หรือยังว่าดอกไม้สีขาวรูปหัวใจกลายเป็นอะรัย **
เด็กผู้หญิงใช้เวลา 1 ปี ในการเรียนรู้เรื่องความรัก เธอเรียนรู้ว่า
// เมื่อเธอรดน้ำมากๆไม่ได้แปลว่ามันจะเจริญเติบโตเร็ว มันอาจกลายเป็นสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง
// การเอาใจใส่กันเป็นสิ่งที่ช่วยหล่อ เลี้ยงให้ความรักคงอยู่ต่อไป
// การรอคอยเมื่อครั้งแรกเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแต่นานเข้าจะกลายเป็นความท้อแท้และเบื่อหน่าย
// ถึงเรายอมรับที่จะ สูญเสียแต่ไม่มีทางหนีจากความเจ็บปวดได้
// ไม่มีคำว่าสายสำหรับความรัก เราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
// การที่เราคาดหวังกับความรักมากเท่าไรเมื่อไม่ เป็นอย่างที่หวังเราจะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น
ลองอ่านกันดูนะ...
(จามีใครเข้าไดแกรึป่าวยังมะรุเลย.. - -")
อัพยาวอีกแระเรา อุอุ^^
365 วัน กับความรักเด็ก ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมหน้าต่าง
เธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้งเฉา
ดินแตกระแหง แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น
เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...
อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?
...วันที่ 1 เธอนำเมล็ดพืชนั้นมาปลูกในกระถางใบใหม่..
รอคอยวันที่มันจะเติบโต เธออยากเห็นเมล็ดพืชโตเร็ว
จึงรดน้ำจนล้นกระถาง..
...วันที่ 2 เธอเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเมล็ดพืชนั้น..
ทันใดนั้นก้อมีปลาทองออกมาจากเมล็ดนั้น
เด็กหญิงเอาปลาทองใส่ไว้ในโหลและคิดว่าคงรดน้ำมากเกินไป
จึงเอากระถางไปใส่ไว้ในเตาอบและเฝ้าดู
...วันที่ 3 เธอเปิดเตาอบออกดูเห็นลูกไก่เดินอยู่ในนั้น
มันมองมาที่เธอและเดินตามเธอตลอดเวลา
เด็กหญิงมีความคิดว่าควรจะใส่ปุ๋ยให้มันและเริ่มเทปุ๋ยจนหมดถุง และ..รอ
...วันที่ 4 มีริบบิ้นสีแดงออกมาจากเมล็ด
เธอดีใจมากนำริบบิ้นมาผูกให้กับลูกไก่ แต่ละวันเด็กผู้หญิงจะเฝ้ารอดู
ว่าจะมีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก เธอมีความสุขกับการได้ดูแลเมล็ดพืช
รดน้ำ พรวนดิน ให้แสงแดด
....วันที่ 30 เด็กหญิงเบื่อที่จะรดน้ำ และดูแลต้นไม้ ไม่ตื่นเต้นกับสิ่งที่
จะออกมาจากเมล็ดพืชนั้นเหมือนแต่ก่อน ..ต้นไม้เริ่มแห้งเฉา
ใบไม้เริ่มเป็นสีเหลือง ไม่มีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก..
...วัน ที่ 180 ใบไม้เริ่มแห้งกรอบ ดินเริ่มแตกแยกเหมือนครั้งแรก
ที่เด็กหญิงเจอมัน.. เธอเศร้าเสียใจอย่างมาก
....วันที่ 250 เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...เธอมีความหวัง
ที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจอย่างที่เคยเป็น
...วันที่ 251 เธอนำกระถางมารับแสงแดดอ่อนๆตอนเช้า
ด้วยใจที่เบิกบานและเต็มไปด้วยความหวัง
...วันที่ 252 เธอใส่ปุ๋ยและพรวนดินให้ต้นไม้ มีลูกไก่ที่ผูกริบบิ้นสีแดง
และปลาทองในโหลอยู่ใกล้ๆ
...วัน ที่ 300 การเอาใจใส่ ดูแลอย่างใกล้ชิดของเธอทำให้
ต้นไม้กลับมาออกใบเขียวชอุ่ม ..และที่น่าประหลาดใจคือ เมล็ดพืช
กลายเป็นดอกสีขาวเล็กๆรูปร่างคล้ายหัวใจ เด็กหญิงตื่นเต้นดีใจกว่าทุกครั้ง
...วันที่ 340 เธอร้องเพลงและพูดคุยกับดอกไม้สีขาวนั้นทุกเวลาที่ว่าง
เธอรู้สึกมีความสุขมาก..ที่ได้คอยเอาใจใส่โดยลืมไปสนิทว่ามันจะ
กลายเป็นอะรัยต่อไป ..เด็กหญิงไม่คาดหวังให้ดอกไม้กลายเป็นสิ่งใด
เธอทนุถนอมและดูแลมันอย่างดีที่สุด
...วันที่ 365 เด็กหญิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง กระถางตรงหน้าเธอไม่มีดอกไม้สีขาวรูป หัวใจอีกแล้ว ดอกไม้ที่เธอเฝ้าดูแลหายไป!! ...แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้ เพราะเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง เขาสามารถพูดคุยกับเธอ ยิ้มให้เธอ
ไปทุกที่กับเธอ เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย......
** คุณรู้หรือยังว่าดอกไม้สีขาวรูปหัวใจกลายเป็นอะรัย **
เด็กผู้หญิงใช้เวลา 1 ปี ในการเรียนรู้เรื่องความรัก เธอเรียนรู้ว่า
// เมื่อเธอรดน้ำมากๆไม่ได้แปลว่ามันจะเจริญเติบโตเร็ว มันอาจกลายเป็นสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง
// การเอาใจใส่กันเป็นสิ่งที่ช่วยหล่อ เลี้ยงให้ความรักคงอยู่ต่อไป
// การรอคอยเมื่อครั้งแรกเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแต่นานเข้าจะกลายเป็นความท้อแท้และเบื่อหน่าย
// ถึงเรายอมรับที่จะ สูญเสียแต่ไม่มีทางหนีจากความเจ็บปวดได้
// ไม่มีคำว่าสายสำหรับความรัก เราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ
// การที่เราคาดหวังกับความรักมากเท่าไรเมื่อไม่ เป็นอย่างที่หวังเราจะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น
posted @ 14:30:03 น. | 1 Comments
comment: 31 :
ขอบคุณมากน้าที่ไปเม้นไดให้ ขอบคุณคร้าบ