กาลครั้งหนึ่ง เมื่อไม่นานมานี้
มีเส้นทางเส้นหนึ่งที่ทอดยาวไปไกล
เส้นทางเรานั้นแยกออกไปเป็นร้อยๆสาย
แต่ล่ะคนต่างเลือกเดินไปตามเส้นทางที่ตนเลือก
พวกเขาเคยเดินด้วยกันขนานกันไปตามเส้นทางยาวนั้น แต่แล้ววันหนึ่ง
เส้นทางที่พวกเขาเดินกลับหักมุมไป เป็นทางตันบ้างหรือทอดยาวออกไป
พวกเขาร่ำไห้กับการจากลาที่พวกเขาต้องแยกจากกันไป
ทั้งๆที่พวกเขาเดินขนานกันมาเป็นปี
แต่อย่างใดเส้นทางที่เขาเลือกเดิืนก็เป็นตัวกำหนดอนาคตของเขา พวกเขาจึงต้องจากกันไปในที่สุด แต่อย่างน้อยในหัวใจของพวกเขา ก็ยังคงเก็บรอยยิ้ม น้ำตา คำพูด ทุกๆอย่างไปกับความทรงจำ ว่าครั้งหนึ่ง
เส้นทางนั้นก็เคยขนานกัน
เปิดออกมาดูโดยไม่ตั้งใจ ว่าจะได้เจอรูปเก่า
อยู่ในวันเวลาที่สดใส วันที่มีเราข้างกัน
ภาพเดิม ๆ ก็หวนมา เปลี่ยนเวลากลับไปวันนั้น
ใจก็เหมือนสั่น ๆ เกือบลืมกันแล้ว
ต่างเดินกันไปตามทางของใคร แยกไปค่อย ๆ ไกลห่าง
อยู่ดี ๆ วันนึงก็จางหาย คลาดกันโดยไม่รู้ตัว
แต่เรื่องราวที่สวยงาม อยู่อย่างเดิมไม่เคยหมองมัว
ในหนังสือเก่า ๆ หนังสือรุ่นเราเล่มนี้
รูปเธอยังยิ้ม ข้างเธอคือฉัน
เพ่งมองดูนาน ๆ น้ำตาก็มาคลอ ๆ
กี่ปีมาแล้ว เธอเป็นยังไงบ้างหนอ
ค่อย ๆ ลืมเลือนกันไป
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
เรื่องราวเหล่านั้นจึงจบลง
รูปเธอยังยิ้ม ข้างเธอคือฉัน
เพ่งมองดูนาน ๆ น้ำตาก็มาคลอ ๆ
กี่ปีมาแล้ว เธอเป็นยังไงบ้างหนอ
ค่อย ๆ ลืมเลือนกันไป
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
เรื่องราวเหล่านั้นจึงจบลง
เปิดไปดูเบอร์โทรไม่เห็นมี ที่ลงไว้คือที่อยู่
หยิบปากกาบรรยายในจดหมาย ว่าจำกันได้ไหมเธอ
ที่อยู่เดิมที่เขียนไป หากเปลี่ยนแปลงก็คงไม่รู้
ได้แต่หวังกันไป ความหลังคงไม่ตายจากเรา
ตอนแรกจะใส่เพื่อนคือสายน้ำอ่ะ แต่ฟังแล้วไม่ได้อารมณ์
กระซิกๆ
วันนี้มีคนทิ้งไปตั้งห้าคนอ่าาาาา
พี่มุขเล่นกลับไปก่อนตั้งแต่วันพฤหัสเลย
วันนี้ก็พี่โบว์ พี่แก้ม
แล้วก็พี่เนิต
ต่อมาก็พี่ออนริ กับพี่ตาล
แงๆๆๆๆๆ
เศร้าโว้ยยยยยยยย
กว่าจะได้กลับตั้งเสาร์หน้าอ่าาาาา
แงแงแงแงแงแงแง
โวยวาย โวยวาย
ช่วงนี้ฉันจะร้องไห้ออกมาเป็นภาษาอิตาลี ก้ากๆๆๆๆๆๆ (มุขทุเรศมาก)
รู้เปล่า ฮายซวยมากๆ
วันอังคารสอนวิทย์~เคมี
วันพุธสอบเลข กับ
เศร้าเจงๆ
อ่านหนังสือไม่ทันแน่เลยอ่าาาาาา
กรี้ด~
เอาเถอะ เอารูปไปดูกันนะ ยังจำกันได้ไหมนะ รูปเก่าๆ

เฮ้อ ขอบคุณกับความทรงจำดีๆที่พวกเราทำด้วยกัน รอยยิ้มที่พี่ยิ้มให้
ฮายจะไม่ลืม พี่มุข ที่จะำพูดกับฮายเสียงใหญ่ๆว่า 'ไอ้ฮาย' ตอนที่ฮายแซว
ฮายจะไม่ลืม พี่ตาล ที่พูดว่าฮายเป็น 'ทอมแรด' ทั้งๆที่ฮายม่่ายช้าย
ฮายจะจำรอยยิ้มฝืดๆของพี่นัด หรือตอนที่ฮายล้อเรื่อง 'แมวอ้วน'
ฮายจะจำ พี่จีจี้ที่เดินเข้ามาในห้อง ขอยืมหนังสือหน่อย และพี่ออนริ ที่หลอกฮาย เรื่องมีแฟนเป็นทอม ได้เนียนจนฮายเชื่อสะนิด (เจอกันคราวหน้ามาต่อยกันเหอะ)
ฮายจะจำพี่แก้ม ที่ช่วยแต่งฮายให้กลายเป็นลิงได้ ก้ากๆๆๆ และำพี่นพัดที่เคยเทกภาษากลับหลังกับฮาย
และยังมีพี่เนิตที่เหมือนจะอุบอิบนิยายฮายไป ก้ากๆ รักนะ ส่วนพี่โบว์ ฮายยังจำตอนที่แหกขี้ตาไปช่วยพี่ขาย ที่แขวนถุงเท้าไว้ได้ ฮ่าๆๆๆๆ
ขอบคุณพี่ๆทุกคนนะค่ะ ถ้ามีโอกาศก็ไปเที่ยวกัน จุ๊บๆ
ส่วนพี่ๆโอ๊คแลนด์ อย่าเพิ่งน้อยใจไป
ขอบคุณพี่เอ็ม พี่แก็ป พี่ก๊อง พี่ฟี้ พี่กาย พี่เอิต พี่เต้ พี่ตั๋ง พี่เอย แทน พี่ทิวส์ พี่เก่งพัด เนย พี่ฮอล และอีกหลายๆคนที่ ดูแลฮาย กวนฮาย แกล้งฮายนะค่ะ
ขอบคุณ พี่ฝ้าย พี่หญิง พี่พัน พี่เอิง พี่ปรินซ์ พี่เจ พี่ปัน พี่เล็ก พี่มุข พี่แตงกวาและอีกหลายๆคนที่ คุยเล่นทักทายกัน
และที่ขาดไม่ได้ พี่สาวที่ฮายนับถือที่สุด พี่ป็อบแป็บ ขอบคุณนะค่ะ ที่ดูแลฮายอย่างดีมากๆๆๆๆๆๆๆ สอนหลายๆอย่าง และมากมาย และพี่บอส พี่ชายที่แสนดี ที่คอยอยู่ข้างฮายตลอดไม่ว่าจะเวลาไหน
ฮายรักพี่ๆนะค่าาาา จาม่ายลืมพี่ๆเลยค่าาา
จุ๊บๆ

ขอบคุณทุกๆคนอีกครั้ง แต่เพื่อนที่สำคัญที่สุดที่เราจะไม่ลืมเลย คือตะวัน ป็อบ มายด์ จูน ฟรังค์ นุช ไอ้นัด ญานิน บิวท์ และอีกหลายๆคนนั้นล่ะ ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะพวก

ไว้เจอกันที่ไทยจ้า ^^
comment: 14 :