การให้อภัย และการให้โอกาส

เพื่อนฉันเคยพูดถึงเรื่องของการให้อภัยไว้เรื่องหนึ่งในบล็อกของเธอ
ฉันจำได้ว่ายังเคยไปเม้นท์ บอกว่าไม่นิยมการให้อภัย
ถ้าเขาทำผิดต่อฉันด้วยไม่เจตนา ฉันจะบอกว่า ไม่ชอบ อย่าทำอีก
แต่ถ้ากระทำลงไปด้วยความตั้งใจ - - หากไม่ใช่เรื่องร้ายแรง ก็อย่าให้ถึงคราวฉันบ้างแล้วกัน
..ฉันไม่ใช่คนอาฆาตหรอก แต่จำนาน

เหมือนกับความเป็นไปของหลายๆ สิ่งบนโลกนี้
การกระทำที่ฉันไม่พึงใจ บางครั้งฉันไม่สามารถจำแนกได้ว่ามาจากความตั้งใจหรือไม่
เมื่อใดที่การกระทำนั้นแลดูจะมีที่มาที่ซับซ้อนซ่อนเงื่อน
และฉันไม่เชื่อว่าการตั้งคำถามกับเจ้าตัว จะได้คำตอบที่ตรงจากใจกลับมา
เมื่อนั้น ประเด็นจะไม่ใช่เรื่องของการให้อภัยแล้ว มันจะเป็นเรื่องของการให้โอกาส
ซึ่งอันนี้ต่างจากการให้อภัย เพราะฉันนิยมการให้โอกาสคน และให้หลายๆ หนด้วย

เมื่อเริ่มรู้จักใครสักคน ฉันเปิดใจเต็มที่ ฉันไม่รังเกียจที่จะเรียนรู้กัน
ในขณะเดียวกัน หากใครทำให้ฉันคลางแคลงใจสักหน หนเดียวเท่านั้น
เขาต้องพิสูจน์ตัวเองกับฉันเป็นสิบหนนั่นหละ กว่าฉันจะยิ้มให้เขาได้ทั้งปาก ตา และหัวใจ

อ่ะ ..ทำไงได้ ก็ฉันเป็นคนชอบให้โอกาสคนนี่นา ให้โอกาสพิสูจน์ตัวเองไง ให้เป็นสิบๆ หนเล้ย...


MSN:hard_one_hard@hotmail.com
ฝากด้วยนะ

http://Mamewmew.hi5.com