ความทรงจำที่ผ่านไป
22 สิงหาคม 2546
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบปลายภาคที่ 1 มันก็ดีเพราะเรามีเวลา 3 อาทิตย์ที่จะเตรียมพร้อมสำหรับเทอมต่อไป เพราะว่ายอมรับเลยว่า เทอม 1 ที่เรียนมา คิดว่าตัวเองไม่ได้ใช้กำลังสมองทั้งหมดทุ่มเทกับมัน อาจเป็นเพราะว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงใหม่ๆ ยังปรับตัวไม่ทัน แต่ตอนนี้รับรู้ทุกสิ่งแล้วว่า ควรทำอย่างไร ควรก้าวต่อไปอย่างไร ทำอย่างไรถึงจะไปถึงฝันเราได้ ทุกสิ่งอยู่ที่ หนึ่งสมอง สองมือของเรานั่นเอง ทุกอย่างที่ผ่านมา ผ่านไปแล้วแก้ไขไม่ได้ แต่สิ่งที่กำลังจะมาถึงนี่ เราพร้อมแล้วที่จะเจอมัน
ตอนนี้ก็อยู่สบายไปพลางๆ แต่เพื่อนๆที่สนิทกันแทบไม่ได้เจอเลย เพราะคนนึงกลับบ้านที่เชียงใหม่ มันก็ชวนไปเที่ยวบ้าน แต่แม่คงไม่ให้ไปอ่ะนะ ทั้งๆที่มันพยายามชวนเราไปให้ได้ บางทีเราว่ามันต่างถิ่นเรา ไม่ใช่บ้าน บางที เราก็อยู่ไม่สบายใจเท่าอยู่แบบหอเพื่อนงี้ มันส่วนตัวอ่ะ เอาเหอะ อยู่ที่นี่อานหนังสือสบายกว่าเยอะเลย
ต่อไปนี้ 3 อาทิตย์คงไม่มีบรรยากาศเก่าๆที่ผ่านมา แต่อีก 3 อาทิตย์ คงรู้กัน
ตอนนี้ก็อยู่สบายไปพลางๆ แต่เพื่อนๆที่สนิทกันแทบไม่ได้เจอเลย เพราะคนนึงกลับบ้านที่เชียงใหม่ มันก็ชวนไปเที่ยวบ้าน แต่แม่คงไม่ให้ไปอ่ะนะ ทั้งๆที่มันพยายามชวนเราไปให้ได้ บางทีเราว่ามันต่างถิ่นเรา ไม่ใช่บ้าน บางที เราก็อยู่ไม่สบายใจเท่าอยู่แบบหอเพื่อนงี้ มันส่วนตัวอ่ะ เอาเหอะ อยู่ที่นี่อานหนังสือสบายกว่าเยอะเลย
ต่อไปนี้ 3 อาทิตย์คงไม่มีบรรยากาศเก่าๆที่ผ่านมา แต่อีก 3 อาทิตย์ คงรู้กัน
posted @ 20:56:12 น. | 6 Comments
comment: 167 :
ไม่ได้คุยกันนานเลยนะ