You are what you are...no one else could be
post date :
29/11/2004 09:25:14
กับบทความอันนึงที่อยากให้น้องๆ Freshy ที่กำลังเลือกภาควิชาอ่าน
เลยมาเขียนลงในหนังสือแนะนำภาควิชาที่ทางชุมนุมวิชาการ
อยากเก็บไว้ เลยขอแปะไว้นะค้าบ...
------------------------------------------------------------------------------------------
"สวัสดีครับคุณผู้อ่าน... "
"คุณชื่ออะไรครับ.?"
....ถ้า...คุณยังตอบคำถามนี้ได้อยู่... แปลว่าคุณเป็นคนที่ยังมีชื่อมีแซ่เป็นของตัวเอง...และดำเนินวิถีชีวิตด้วยตัวของตัวเองใช่มั้ย...
ถ้าเป็นแบบนั้น... ก็จงอย่าให้ใครมานำทางชีวิตเราง่ายๆ
"ชีวิตเรา ต้องเลือกด้วยตัวเราเอง"
อย่าหลงทางไปกับ กระแสสังคม คำพูดของคนอื่น หรือแม้กระทั่งความคิดต่างๆ ข้างล่างที่ผมเขียนไว้
"อย่าเลือกตามใคร อย่าเดินตามใคร...
...เราคือเรา เค้าคือเค้า เราทุกคนในโลก เป็นแต่ละตัวตนที่แตกต่างกัน ไม่มีใครที่สามารถแทนกันได้"
"You are who you are, no one else is you..."
เชื่อว่าน้องๆ บางคนคงสับสน คงคิดมาก ถึงภาคที่จะเข้าเรียนต่อไปในปีการศึกษาหน้า ไม่เป็นไร ดีแล้วล่ะ คิดมากๆ เข้าไว้... ยังไงเรื่องนี้ก็เกี่ยวข้องกับอนาคต 40-50 ปีข้างหน้าของน้องๆ เลยทีเดียว คิดมากๆ เข้าไว้ ไม่เสียใจภายหลังแน่นอน
"พี่ ผมจะรู้ได้ไง ว่าผมควรจะเข้าภาคอะไร??" คำถามนี้เป็นคำถามที่ต่อให้พระเจ้าก็ไม่มารู้หรอกนะ... เพราะสุดท้ายแล้วคนที่ตอบได้น่ะคือ "ตัวเอง" เท่านั้นครับ พี่ทำได้แค่ให้แนวทางนิดๆ หน่อยๆ ละกัน อย่างแรก น้องๆ ต้องเข้าใจตัวเองก่อนว่าตัวเองเป็นคนยังไง ถนัดอะไร ชอบอะไร อยากทำอะไรในชีวิต เป้าหมายเราคืออะไร "ความถนัด กับ ความชอบ ไม่เหมือนกันนะครับ" ความถนัดเป็นสิ่งที่สร้างกันได้ "แน่นอนว่าไม่มีใครที่เก่งมาตั้งแต่เกิด อาจมีบ้างที่เรียกว่า พรสวรรค์ แต่ก็อีก ที่เป็นพรแสวง ความเก่ง ความถนัดคือสิ่งที่สร้างๆ กันขึ้นมา" ส่วนความชอบเนี่ย เป็นอะไรที่ รู้สึกว่า "เปลี่ยนยากนะ" บทคนเราจะชอบอะไร จะเกลียดอะไร มันก็ดูจะเป็นแบบนั้นไปอีกนาน.... บางครั้ง "ความถนัด" ก็ทำให้เราสับสนกับสิ่งที่ชอบได้... เช่นเราเป็นคนที่ใช้คอมพิวเตอร์คล่องมาก... มันอาจไม่ได้แปลว่า "เราชอบ" คอมพิวเตอร์จริงๆ นะ เราถนัดภาษาอังกฤษ แต่ก็ไม่ได้แปลว่าเราควรจะเรียนอักษร... เสร็จแล้วให้ลองถามตัวเองว่า เราอยากที่อยู่กับสิ่งที่เราถนัด หรือ สิ่งที่เราชอบ... เพราะพี่เองก็ไม่กล้าบอกว่าทางไหนจะดีกว่า... แต่ถ้าความเห็นส่วนตัว พี่เลือกที่จะอยู่กับสิ่งที่ชอบ... และให้ความถนัดเป็นเหมือนเครื่องมือที่ทำให้เราทำสิ่งที่เราชอบนั้นๆ ได้ดีขึ้น...
"เล็งๆ ไว้สองสามภาค ไม่รู้จะเลือกยังไงดีอ่ะค่ะ" จะบอกว่า ในช่วงยุคแรกๆ ภาคต่างๆ อาจจะแบ่งกันเห็นความแตกต่างกันอย่างชัดเจน แต่ในปัจจุบันไม่ว่าจะภาคไหนๆ ขอบเขตความรู้เริ่มที่จะกว้างขึ้น จนกระทั่ง หลายๆ เรื่องมันก็เกิดเหลื่อม ซ้อนทับกันเต็มไปหมด เช่น อยู่ ภาค IE ก็มีวิชาที่เกี่ยวกับการใช้ คอมพิวเตอร์ เพื่อ Simulate (จำลองสถานการณ์) ของเหตุการณ์ที่ศึกษา สาขาเครื่องกลก็มีการเรียน MECHATRONICS ซึ่งเอา ศาสตร์ ของ ไฟฟ้า คอมพิวเตอร์ เครื่องกล และคอนโทรล มารวมกัน เป็นต้น... เพราะงั้น คงไม่มีใครขีดเส้นแบ่งได้อย่างชัดเจนว่า "ตรงนี้คือภาคนี้นะ อีกด้านของเส้นเป็นภาคนี้" มันกลายเป็นอาณาเขตที่เหลื่อมซ้อนกันจนบอกได้แค่ว่า แถวๆ นี้คือภาคอะไร... ซะมากกว่าน่ะครับ... การจะแยกแต่ละภาคออกจากกันอย่างชัดเจนคงเป็นไปได้ยากแล้ว จบมาก็แย่งงานกันได้... สิ่งที่แต่ละภาคจะต่างกันก็คงจะเป็นในลักษณะของ "สิ่งที่เน้น" และ "แนวคิด" ซะมากกว่านะครับ.. ก็ลองดูๆ ละกัน ว่าเรา อยากเน้น ความรู้แนวๆ ไหน
"พี่ภาคไหนเรียนง่ายที่สุดครับ?" ขอบอกกันแบบนี้ละกันนะครับ... พี่ไม่เคยเชื่อว่าภาคไหนเรียนง่ายกว่าภาคไหน ความง่ายความยากมันขึ้นกับว่า ตัวเราเองน่ะ ว่าเราชอบ และ ถนัด ลักษณะวิชาแบบไหนมากกว่ากัน ติ๊ดต่างว่า เอาเด็กที่มี Sense ทางด้านคำนวณดี อินทิเกรตงี้คล่องเป็นน้ำ ให้ไปเรียนวิชาพวกบรรยาย แบบ IE ก็ร้องจ๊าก เพราะไม่ชอบ ไม่เข้าทาง เพราะงั้นเวลามีน้องคนไหนมาถามว่า "ภาคไหนเรียนง่าย" คำตอบก็จะเป็น "ทุกภาคเรียนยากครับ... ไม่มีภาคไหนเรียนง่าย ... แต่ถ้าเรารู้สึกดีกับวิชาที่เรียนได้ แม้จะยาก แต่ก็สามารถสนุกกับมันได้" สำคัญที่ว่าเรารู้จักตัวเอง ว่าเราเป็นคนที่ชอบด้านไหน ถ้าชอบเขียนโปรแกรม ก็ลองมองภาคคอม.. ชอบกลไก การเคลื่อนที่ เครื่องยนต์... ก็ต้องดูภาคเครื่อง... ชอบที่จะรู้กว้างๆ คร่าวๆ ของหลายๆ ภาค หรือชอบแนวบริหารก็ลองมอง IE ... ทั้งนี้และทั้งนั้นอยากให้ระลึกไว้ว่า " 'ยาก' ไม่ใช่เหตุผลของการที่จะไม่ทำอะไร เป็นเพียงเหตุผลของบางคนที่ไม่คิดจะทำอะไร"
"พี่ หนูเรียนฟิสิกส์2 แล้วหนูไม่เอาแล้วค่ะ ภาคไฟ" ระวังซักนิดนึงนะครับ พี่จะพูดว่า "อาจารย์ผู้สอนมีผลต่อความชอบในวิชาเป็นอย่างมาก" เช่นถ้าเราชอบไฟฟ้า แต่อาจารย์สอนวิชานี้สอนได้ห่วยไม่ถูกใจเรา เราก็อาจจะไม่ชอบไฟฟ้าเอาเข้าได้เหมือนกัน ระวังดีๆ นะ ว่าเราไม่ชอบจริงๆ หรือเปล่า หรือเราแค่ไม่ชอบเพราะอาจารย์สอนไม่ดี ทำให้ไม่เข้าใจ ปกติคนเรามักจะไม่ชอบวิชาที่เข้าใจยาก แต่ไม่แน่ ถ้าเราเข้าใจมันเราอาจจะชอบมันก็ได้นะ...
"ผมโง่อ่ะ กลัวเรียนไม่ไหว" หลายๆ คน ชอบบอกว่าตัวเองเป็นคนที่ "โง่" ... จริงๆ แล้วเราทุกคนควรจะหยุดความคิดแบบนี้ซะ การคิดลักษณะนี้เป็นความคิดในลักษณะที่เชื่อว่า "เราทำไม่ได้ มันเป็นไปไม่ได้หรอกพี่ ผมโง่" คนๆ นี้จะโง่จริง หรือไม่โง่จริง พี่ไม่รู้หรอกนะ พี่บอกได้แค่ว่าคนๆ นี้ได้ยอมแพ้ไปแล้ว ได้ปิดโอกาสตัวเองไปแล้วด้วยความคิดตัวเอง คนเราไม่ควรที่จะไปปิดกั้นความคิดตัวเอง ด้วยคำว่า "เป็นไปไม่ได้" ... คำว่า "เป็นไปไม่ได้" เนี่ยเราเราคิดขึ้นมาเองจากในใจเราเองทั้งนั้น ไม่เห็นเคยมีใครมาบอกเราซักหรอกว่า "น้ำหน้าอย่างคุณทำไม่ได้หรอก" "เป็นไปไม่ได้หรอก"
"Differentiate or Die" อันนี้เป็นชื่อหนังสือเกี่ยวกับ การตลาด (Marketing) เล่มนึง เค้าพูดไว้ว่า จะทำอะไรออกมาขายจะต้องให้แตกต่างกับของที่มีอยู่ ยกตัวอย่างง่ายๆ เช่น "Coke" เป็นผลิตภัณฑ์น้ำดำที่อยู่ในตลาดมานาน ถึงขนาดเป็นชื่อที่เรียกกันติดปาก พี่เห็นว่า Coke ขายดี เลยเปิดโรงงานผลิตน้ำดำ มาขายมั่ง... แน่นอนว่า เจ๊งแหงซะ! เพราะว่า "ลูกค้าไม่เห็นเหตุผลว่าทำไมถึงควรจะซื้อของๆ เรา" ว่าแต่...แล้วมันเกี่ยวอะไรกับชีวิตพวกเราเนี่ย??...มันเกี่ยวตรงที่ ถ้าเรามองว่าตัวเราเองเป็นผลิตภัณฑ์ชิ้นนึง จากโรงงานวิศวฯ จุฬาฯ อันนี้เนี่ย เช่นถ้าเราจบออกมาจากภาค IE ถ้าคิดว่าทุกคนที่จบออกมามีลักษณะเหมือนกันหมด ไม่มีใครเด่นกว่าใคร ยกเว้นอยู่คนๆ นึง ที่มีความสามารถพิเศษ 'เขียนโปรแกรม computer ได้ด้วย'... คนๆ นี้มันก็ดูน่าสนใจกว่าคนอื่นๆ ที่เหลือจริงมั้ยครับ ... ไม่ว่าเราจะอยู่ภาคไหนก็ตามแหละครับ... เพราะเราทุกคนแตกต่างกัน... ลองมองหาจุดเด่นในตัวเอง แล้วพยายามขยายจุดเด่นอันนั้นให้มันโดดเด่นออกมา... "ลองหาดูภายในตัวเอง ว่าเราเนี่ยมีดีกว่าคนอื่นๆ ในด้านไหน..."
อยากจะบอกความเป็นจริง อันน่ารักอย่าง ของคณะเราครับ... รุ่นพี่ทุกคนจะพูดเหมือนกันหมดครับ คือ "จบไป... จะทำอะไรก็ได้" ใช่ว่าจบสาขานี้ ชาตินี้ทั้งชาติจะจมปลักอยู่กับการงานในสาขานั้นๆ จริงๆ แล้วการเรียนจบปริญญาตรีเนี่ย ก็ทำให้เราเป็นแค่เด็กทารกคนนึงในวงการการทำงาน ยังไงซะ ก็ต้องไปเรียนรู้ในตอนทำงานอยู่ดี ในความรู้เฉพาะที่จะเอาไปใช้ มองนัยนึงก็บอกได้ว่า "แม้การเลือกภาคจะมีผลต่ออนาคตเรา...แต่ก็ไม่ใช่ตัวกำหนดอนาคตอย่างสมบูรณ์" ชีวิตไม่ใช่มาม่าครับ... ที่เปิดซองรสต้มยำกุ้ง รสชาติออกมาก็ได้เป็นต้มยำกุ้ง... "ชีวิตมันไม่มีอะไรสำเร็จรูปขนาดนั้นหรอกนะน้องนะ"
สุดท้ายนี้แล้ว... พี่อยากบอกกับน้องๆ ทุกๆ คน "อย่ากลัวที่เลือก... เส้นทางของเราเอง... หนทางชีวิตของเราเอง... ยากมั้ย?... มันไม่เคยง่ายหรอก ชีวิต... "
Doppy
« น้องๆปีหนึ่งกับงานลอยก..
3 Comment
|
You are what you are....