Weekend.. waa hooo!!!
15 กันยายน 2550
ฮาโหลล วันเน้วันเสาแร้วว จาสี่ทุ่มละแหละ มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย แต่เมื่อวานไม่ได้มาอัพอะ เซงนิดหน่อย เด๋วเล่าให้ฟัง..
วันศุกร์ที่ 14 กันยายน 50
อ่า วันนี้ก้อครบรอบ 1 เดือนพอดีเป๊ะ ที่เราไปโรงเรียนมา ที่จิง พอกลับไปเปรียบเทียบกะวันแรก วันนี้อะไรๆมันก้อดีขึ้นเยอะอะ ขอให้เดือนต่อๆไปมันดีขึ้นเรื่อยๆเหอะ!!!
วันนี้ก้อกิจกรรมทุกอย่างเหมือนเดิม ตื่นมาหกโมงครึ่ง เปลี่ยนเสื้อผ้า กินซีเรียล ปากเราก้อยังเจ็บเหมือนเดิม เหมือนกะว่ามันเจ็บมากขึ้นด้วยอะ ทรมานมากมาย เออ เรากินยาลดน้ำมูกด้วยแมร่ง เปนหวัดขั้นรุนแรง หายใจไม่ออก ใช้ปากหายใจ ละปากดันแตกอีก เซงว้อยยย
วันนี้ลืมเอาข้าวกลางวันไปโรงเรียนอะ เมื่อวานก้อลืมเอาถุงกลับ จาบร้าตาย วันนี้เทอริเรยต้องใส่ถุงก๊อบแก๊บให้ ละมันเปนถุงสีขาวอะ เรยกลมกลืนกะทุกอย่าง พอเปิดตู้เยนเรยไม่ได้สังเกต เซงมากมายย
ไปถึงโรงเรียนเร็วอีกแร้ว ไปรอวาเลนนานมั่ก วันนี้มันมาสายอะ ออดไปนานละ เพิ่งจาเดินมา มันบอกว่าวันนี้มันมีปัญหา เด๋วมันจาเล่าให้เราฟัง ปัญหารัยวะ??
คาบแรกเราเรียนคุ้กกิ้งเว่ยย เอจาไม่มาอีกแร้วว มีแต่เรา บริอานี่ ละก้อ อนาเซเชีย ตอนแรกเราไปก้อคุยกะบริอานี่นิดนึงอะ กรูจาเปนปุ้ยคนใหม่ จาไม่นั่งเงียบให้เซงละแมร่ง ที่จิงต้องบอกว่า กรูจาเอาปุ้ยคนเก่ากลับคืนมา ดิ ถึงจาถูก เหอะๆ วันนี้เปนวันที่เริ่มให้นักเรียนทำอาหารคนเดียวให้คนทั้งห้องกินละอะ ของเราวันที่ 19 พฤศจิกา เซงมาก กรูทำอาหารไม่เปน ละวันนั้นต้องไปทำให้คนทั้งห้องดู ละก้อกินเนี่ยนะ!! มิสก้อให้เอาเก้าอี้ไปนั่งดูตรงครัวมิสอะ ละคนทำต้องทำไปอธิบายไป พระเจ้า!! ภาษาอังกิดธรรมดายังพูดไม่เปนเรย โห วันนั้นคงนรกน่าดูอะ
พอเส็ดก้อกลับมานั่งที่ วันนี้เราคุยกะบริอานี่เยอะโคดเรย มันก้อนิสัยดีนะ แต่อนาเซเชียนี่แบบอะรัยของมันไม่รู้ ช่างมันละ ไม่คุยกะเราเร้ย ทำเหมือนเราเปนอากาศ ก้อเข้าจัยอ่านะ ว่าเราพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง เราถึงบอกไงว่า บริอานี่นิสัยดี เหอะๆ
คาบต่อมาเรียนประวัติศาสตร์เมกา หนึ่งเดือนผ่านไป มันก้อยังคงเปนวิชาหอยหลอดเหมือนเดิม ไม่เปลี่ยนแปลง วันนี้ไม่ต้องยืนเคารพธงอะ แต่เปิดเพลงอะไรซักอย่างไม่รู้ ฟังไม่รู้เรื่องอะ แต่ขนลุกเฉยเรย เหอะๆ ตอนแรกคิดว่าเปนเพลงชาติ แต่คือไม่มีคัยลุกยืนเรยอะ งงว่ะ ช่างมัน ที่นี่มันไม่มีเข้าแถวเคารพธงชาติตอนเช้าอะ เราเรยยังไม่รู้จักเพลงชาติเมกาเร้ย แย่จิงๆ ละวันนี้ก้อเรียนรัยไม่รู้อีกแร้ววว รู้แต่ว่ามันเกี่ยวกะกฎหมายอะ พอหมดคาบ มิสบอกให้ส่งโปรเจ็ควันอังคาร เวนน!! ละคือเราต้องเขียนอธิบายเกี่ยวกะกฎหมายรัยเงี้ยะ สิบคะแนน พระเจ้า กรูจาเอาความรู้ที่ไหนมาทำคะ ห๊ะ!!! เราเรยเดินไปบอกมิสว่าเราฟังเค้าสอนไม่ทัน มีชีทอะไรจาให้เราไปอ่านแร้วทำมั้ย?? เค้าก้อบอกว่าไม่มี ละเค้าก้อบอก เทอไม่จำเปนต้องทำโปรเจ็ตนี้ก้อได้ แล้วเด๋ววันหลังเค้าจาพยายามช่วยเราเรื่องภาษาอีกที โว้วววว มิสจัยดีจังเว้ย แต่เราว่าเราจาลองทำดูอะ ถ้าทำได้ก้อนะ กรูเก่ง!! 55
คาบสามเรียนเลข ชิวอย่างเดียว มันง่ายจิงๆนะ ไม่รู้ดิ เรารักวิชานี้ว่ะ แต่ยาลดน้ำมูกเรามันมาออกฤทธิ์คาบนี้อะ ง่วงมากมาย เราฟุบไปกะหนังสือเรยย มิสคงงงอะ ปกติตั้งจัยเรียนมากกกก
เรียนเส็ดก้อไปกินข้าวที่โรงอาหาร ด้วยความที่ลืมเอาถุงอาหารมา ต้องซื้อกินเรย เราก้อไปนั่งโต๊ะนึงรอจูดิอานี่อะ เพื่อนจูดิอานี่ก้อมานั่งกะเรา ชื่อเดนนี่ อ้วนบึ้กมาก น่ากัวว่ะ ละคือนั่งโต๊ะเดียวกันก้อจิง แต่ต่างคนต่างมองคนข้างหน้าเปนอากาศอะ 55 ขำว่ะ วันนี้จูดิอานี่ไม่มากินข้าว ทำไมวะ?? ปล่อยเรากินคนเดียว พอกินเส็ดเราเรยจาเดินไปห้องสมุด เจอจูดิอานี่หน้าห้องสมุดพอดี มันบอกว่ามันไม่หิว เออนะ ดีจิงๆเร้ยย
คาบต่อมาเรียนชีวะ เค้าแจกชีทให้ทำเปนแนวทางเตรียมสอบอะ เราต้องสอบพฤหัสหน้า อ๊ากกก เอาอีกแร้วหรอ ยังจำได้อยู่เรย ครั้งที่แร้วสอบได้ 13 เต็ม 25 ครั้งนี้จามั่วถูกถึงครึ่งพอดีอีกรึเปล่าไม่รู้ การบ้านก้อให้วาเลนทำให้ 55 ละแบบเรากินยาอีกรอบตอนกินข้าวกลางวันเส็ดอะ มันออกฤทธิ์เว่ยย เรานอนเรยแมร่ง นอนไปสิบห้านาที ตื่นมาน้ำลายเยิ้มเลอะหนังสือ 55 เราเรยทำเนียน เอาแขนเสื้อกันหนาวปาดๆออก เหอะๆ ซกมกว่ะเนอะ แต่ทำไงได้อะ แพทริกนั่งอยู่ข้างๆ ครูก้อนั่งข้างหน้า- -"
ต่อด้วยอังกิด วันนี้สอบเว้ยเฮ้ย สอบคำศัพท์สิบห้าคำ คือสอบศัพท์อังกิด แปลเปนไทยธรรมดากรูยังทำไม่ได้เรย นี่สอบศัพท์อังกิด แปลเปนอังกิด โว้วว แต่เราทำได้ว่ะ 55 ท่องมันก่อนสอบนั่นแหละ จำแม่นดี เราทำได้หมดเรยเว่ย แต่จาถูกหมดรึเปล่านี่อีกเรื่องนึง เหอะๆ ละมันก้อมีคำถามเกี่ยวกับนิยายที่มิสใหอ่านสามข้ออะ เราทำไม่ค่อยได้เรยว่ะ เขียนมั่วๆไป ไม่รู้ผลจาออกมาเปนไง เกรดหกอาทิตย์ของเราออกแร้ว วิชานี้เราได้เอธรรมดาว่ะ วาเลนได้เอบวก เซงมันเว้ยยย!!
เออ วาเลนมันบอกปัญหาของมันละ คือพรุ่งนี้มันจาไปดูหนังกะเปลี่ยนเด็กแลกเปลี่ยนของมันคนนึง เปนผู้ชาย ละคืนพรุ่งนี้มันจาไปนอนกะเพื่อนแลกเปลี่ยนมันอีกคนนึง เปนผู้หญิง มาจากชิลี แล้วตอนเช้าวันอาทิตย์มันจาไป State Fair กะเพื่อนมันคนนั้น ละโฮสไม่ให้ไป แต่มันอยากไป มันเรยมาบอกเราว่า "Pui ..Would u plz pray to Buddha to help me" เราก้อแบบ แกจาบร้าเรอะ ให้เราไหว้พระพุทธเจ้าให้ช่วยมันเนี่ยนะ คือมันคิดว่าศาสนาเราเหมือนศาสนามันไง ที่แบบพระเจ้าๆ รัยเงี้ยะ เราก้ออธิบายให้มันฟังนานมาก มันก้อไม่เข้าจัยเว่ย ละเรื่องก้อจบเพราะมิสด่าที่เราคุยกะมัน เหอะๆ ขอบคุนมิสมากมายย
พอสอบเส็ดมิสก้อแบบให้ไปเอางานมาทำเว่ย ละเค้าจาช่วยอันไหนที่ทำไม่ได้ เรากะวาเลนเรยไปเอาประวัติศาสตร์มาทำ มิสอธิบายรัยเราไม่เข้าจัยเรยว่ะ เอาเหอะ เราจาพยายามทำดู
คาบสุดท้าย ศิลปะ จูดิอานี่หายไปไหนหว่า ช่างเหอะ เราก้อเอางานเรามาทำต่อ ละพอมองคนอื่น ทำไมไม่มีคัยทำเรยวะ ที่ไหนได้ มิสให้อ่านหนังสือละเค้าจาสอบ โอ้ว มายก้อดด เรานี่แบบรีบท่องเรยอะ พอสอบจิงๆเราก้อทำไม่ค่อยได้หรอก มองคนข้างๆมั่ง ข้างหน้ามั่ง ฟังที่มันบอกกันมั่ง อิอิ เนี่ยแหละหนทางเอาตัวรอด แต่เราก้อช่วยพวกมันนะเว่ยย พอสอบเส็ดก้อทำงานต่อ มีคนมาถามด้วยว่าวันนี้หายปวดท้องยัง อ่านะ มันรู้ได้ไงวะ คนนี้เปนอะรัยที่แบบเราไม่เคยคุยด้วยเรยอะ แต่รู้แค่ว่าเค้าอยู่คลาสศิลปะกะเรา งงเรยย
พอเส็ดเราก้อไปตู้กดน้ำเว่ย กดมาเจ็ดขวด เจ็ดดอล 55 คือแบบเตรียมพร้อมสำหีบหยุดสามวันไง เสา อาทิตย์ จันทร์ จันทร์นี่หยุดเพราะกรูจะประชุมอะ โรงเรียนเค้าแบ่งสรุปคะแนน ทีละหกอาทิตย์อะ อาทิตย์หน้าก้อครบหกอาทิตย์แรกแระ.. ละคืออิน้ำเจ็ดขวดนี่หนักมากอะ เวนกำจิงๆ
สตีฟมารับเหมือนเดิม กลับบ้านมาเราก้อมาทำการบ้านเลขเว่ยย ทำเส็ดก้อนอนฟังเพลง พอเกือบๆสี่โมงก้อออกไปรับเทอริ แระก้อไปร้านบาบีคิว โว้วว ชอบมากมาย แต่ไปถึงตอนสี่โมงครึ่งอ่ะ ร้านยังไม่เปิดเรย ร้านเปิดห้าโมง เวนกำ พอเข้าร้านไปก้อได้โต๊ะนึง โดนแดดอะ มีแค่เก้าอี้เดียวที่ไม่โดน คีแกนมันก้อจอง ละคือมันเหนเราเดินไปใกล้ๆมั้ง มันคงกัวเรานั่งอะ มันเรยรีบวิ่งมาดึงเก้าอี้ตัวข้างๆที่มันโดนแดดอะ ละบอก "Pui u sit here" เราก้อแบบ เออ แต๊งกิ้วนะเมิง เด็กเปรต เฮ้ออ
เราสั่งสเต็กไก่งวงกะพอร์คช๊อบ อะ น้ำก้อนะ ตอนแรกจาสั่งน้ำมะนาว แต่ปากนี่แผลเหวอะเรยย คงกัดมากเรามันเรยแหละ แต่น้ำอย่างอื่นเราก้อไม่รู้จัก เราเรยสั่ง มะนาวสตอเบอรี่ เผื่อมันจาพอหวานๆสตอเบอรี่บ้าง ที่ไหนได้ เสือกเปรี้ยวกว่าเดิมอีก กินตอนแรกซูซ่าเรยย น้ำตาไหลเรยอะ เราเรยต้องอมหลอดลึกๆ ดูดน้ำเข้าคอไปเรย ห้ามโดนริมฝีปาก อนาจตัวเองว่ะ !!! สเต็กย่างนี่อร่อยมากอะ เรากินหมดเรยเว่ย อยู่นี่กินไก่งวงไปเยอะโคด เค้านิยมกินกันอะ อร่อยดี
เทอริเอายาให้กินด้วยย สามเม็ด พระเจ้า เยอะจังวะ แต่ก้อกินแหละ อยากให้แผลในปากหายเร็วๆจังเรยย ทำไมแตกนานจัง??
กินเส็ดก้อกลับบ้าน เราก้อมาเปิดคอมเรยย เล่นเน็ต ละแบบเราเหนคีแกนทำท่าจาล้างจาน เรยไปช่วยมัน มันก้อนะ ยัดเยียดหน้าที่ล้างแฟบให้เราทันที มันบอก " u will wash and I will clean OK??" คือนะ ละมันก้อพูดมากอะไรของมันอีกแร้วอะ รำคาญว่ะ เราก้อแบบล้างๆเร็วๆช่ะ เพราะมันมีแต่แก้วสะอาดๆอะ มันดั๊นมีแก้วนึงเลอะตรงก้นละเรามองไม่เหน คีแกนมันก้อจ้องจับผิดเราด้วยอะมั้งพอเจออันนี้ มันเรยบอก ปุ้ยล้างไม่สะอาด ทำไมล้างเร็วจัง เฮ้อ อะไรของมันไม่รู้ เราเรยเอามาล้างใหม่ สะอาดเรยย เบื่อมันว่ะ ละคือเราคงทำท่าไม่พอใจอะ ไม่รู้สิ คือเราไม่พอใจที่มันพูดมากเนี่ยแหละ มันคงคิดว่าเราไม่พอใจที่ต้องมาล้าง มันเรยถาม ปุ้ย เทอเคยมีแม่บ้านใช่มั้ย เราก้อแบบใช่ แต่เราก้อบอกมันนะ ว่าเราก้อต้องล้างจานเองเหมือนกันตอนแม่บ้านไม่อยู่รังเงี้ยะ ละมันก้อถามเราว่าเราชอบบ้านเล็กๆนี่มั้ย อารัยของมันไม่รู้ คือเมิงจาเอาอะไรกะกรู บอกมาตงๆเรยดีกว่า ไม่ต้องมาทำหน้ากรุ้มกริ่มรอจับผิดคำตอบเราได้มะ เซง เด็กเวน!!
นั่นแหละ เพราะเราเซงๆมันไง เรยไม่มีอารมมาอัพไดแระ นั่งเปิดไฮไฟชาวบ้านละเม้น 55 ว่างจัด ทำรูปด้วย เอารูปพี่เบียกะป้าอังละก้อรูปเรามาทำสไลด์ สายรหัสกรูเว่ย สวยทุกรุ่น 55 ระหว่างทำกะนั่งคุยกะชู้เชอรี่ทางคอมเม้นไฮไฟ 55 ว่างกันอีกแร้ว ม่ะคืนคุยกะเจ้มายด้วย เปนห่วงแกว่ะ ตั้งจัยอ่านหนังสือนะเว่ย อย่าฟุ้งซ่านอะ อยากคุยกะแกจาแย่..
เที่ยงคืนเราก้อไปนอนแระ นอนเร็วมากสำหรับคืนวันศุกร์ คือมันไม่มีรัยทำไง ที่ร๊ากก้อไม่ออน ดีแร้วแหละ จาได้อ่านหนังสือ ..
วันเสาร์ ที่ 15 กันยายน 50
วันนี้ตื่นมาแปดโมง รีบอาบน้ามแปรงฟัน เพราะวันนี้เราต้องไปสวนสนุกอะ กับเด็กแลกเปลี่ยนโครงการเรา ละเทอริบอกว่าต้องไปสิบโมง เราก้อรีบเรยย เออ เมื่อเช้าเราอาบนานไปป่าววะ เทอริมาเคาะประตูให้เอาของให้อะ เอาเหอะ เราจาพยายามเร็วกว่านี้ แค่พยายามนะ ไม่รู้จาได้ป่าว พอเราแต่งตัว ทาครีม ทำอะไรเรียบร้อย เทอริมาบอก เค้าจาไปเอาโต๊ะมาให้เรา เราเรยถามเค้าอีรอบว่าต้องไปสวนสนุกกี่โมง เค้าบอก เที่ยง เวนกำ กรูตื่นแปดโมง พระเจ้า!!
เค้าออกไปเอาโต๊ะหนังสือมาให้เรากันหมดเรย เราเรยออกมาเอาซีเรียลกิน วันนี้มีอันใหม่ละอะ เมื่อวานเค้าซื้อมาเพียบ เราเรยเอาอันนึงกินเว่ย เปนลูกเกด เซงมาก ไม่เคยกินซีเรียลแร้วเซงเรยนะเนี่ย นี่ครั้งแรก คืออิลูกเกดมันแข็งมากอะ ละมันก้อบาดปากเราตรงที่เปนแผล โว้วว หอยหลอดด !!
ละเราก้อทำงานศิลปะเราไปเรื่อยอะ เมื่อวานแอบเอากลับบ้าน 55 จาสิบเอ็ดโมงห้าสิบก้อออกจากบ้านไปสวนสนุก "CLIFF" ไปถึงก้อเจอเด็กบราซิลสองคน คนนึงชื่อเทียโก้ อีกคนจำไม่ได้ละ ละก้อเจอเวโลติก้า กะอีกคนเพิ่งมาใหม่ชื่อลีน่าหรือรัยซักอย่างอะ มาจากมองโกเลีย She ดูแรดโคด ละคือสนิทกะเวโลมาก ละก้อเอ็กเซลมาจากเยอรมัน ละก้ออ้อน มาจากเวียตนาม ที่จิงต้องจ่ายคนละ 25 ดอลอะ แต่เค้ามีคูปองรับซักอย่าง เหลือคนละ 12.5 ดอล เรยต้องจ่ายเปนคู่ อ้อนก้อคู่กะเราเว่ย มันก้อเอาบัตรเครดิตมันยื่นให้เรยอะ ละให้เราจ่ายดังมันทีหลังเหอะๆ ละคือมีผู้หญิงแค่สามคนเนี่ย ลีน่ากะเวโลก้อเดินด้วยกันไปละ คือมันกันเราออกมาอย่างเหนได้ชัดอะ ตอนแรกเราเดินไปคุยไปกะลีน่า เวโลก้อตะโกนมาจากข้างข้างหลังว่า "Hey my sister wait for me plz" ละเวโลมันก้อเดินมาควงลีน่าไปเรยเว่ย อะไรวะ เราเรยคุยกะเอ๊ก ช่างแมร่งละ คุยกะผู้ชายสบายจัยกว่าเยอะ ไม่เรื่องมากดี ที่สำคัญ เอ๊กหล่อโคด 55
ที่แรกที่เราไปเล่นคือเรืออะ มีกันเจ็ดคนต้องนั่งสองลำ มันนั่งลำละสี่ ของเราก้อมีเรา เทียโก้ ละก้ออ้อน เราให้เทียโก้กะอ้อนนั่งด้วยกันไป เรานั่งคนเดียวก้อได้วะ สนุกดีอะ ละก้อไปเล่นอารัยมาอีกมากมาย เล่าไม่หมด คือไม่รู้จักชื่อไง แต่วันนี้มันมาก เล่นโรลเลอร์โคสเตอร์ไปสามรอบ รถบั๊มสองรอบ ที่หมุนไปมาสามรอบ โว้ว อีกมากมาย ทุกอย่างสนุกหมดอะ ค่าเข้าก้อสามร้อยกว่าบาทเอง มันมากกกก
เรารู้นะเว่ยว่าเอ๊กเซล กะ เด็กบราซิลอีกคนชอบเวโล 55 มันก้อสวยจิงๆแหละ แต่มันมั่นเกินอะ ละอ้อน ทำตัวแปลกๆกะเราอีกแร้ว ตั้งแต่ที่ปาร์ตี้ครั้งที่แร้วละอะ วันนี้มันมองหน้าเราตั้งนาน ละมันก้อยิ้ม คือเราก้อรู้ตัวนะเว่ย แต่เราทำเปนไม่รู้เรื่อง ละคือพอเราคุยกะมัน มันก้อก้มหน้าละยิ้มอะ เวลาเล่นเครื่องเล่น มันอันที่มันหมุนไปหมุนกลับอะ ไม่รู้ชื่อรัย อันนั้นเล่นสามรอบ มันก้อมานั่งข้างๆเราสามรอบเรยเว่ย ทั้งๆที่คนอื่นสลับกันจาแย่ เหมือนเวโลจากระซิบกะเทียโก้เรื่องเราด้วย ไม่ได้คิดเข้าข้างตัวเองนะ แกคิดรัยกะช้านป้ะเนี่ย?? เวียตนามอีกแร้วหรอ??
พอตอนเล่นท้ายๆละ ก้อเพิ่งเจอเด็กเวียตนามคนนึงเพิ่งมานี่สองอาทิต มัน้อมาคุยกะเราสารพัดเรยเว่ย มันบอกว่ามันไปกรุงเทพเดือนที่แร้ว มันชอบอาหารไทย เหอะๆ ถ้าไม่ติดที่เราเจบปากนะ จาโฆษณาประเทศละเนี่ยย อิอิ
วันนี้เรานั่งเล่นเครื่องเล่นกะเทียโก้หลายอย่างเรยว่ะ มันนิสัยดีอะ น่ารักดี ละมันกัวความสูง 55 เราก้อกัว เรากะมันเรยคุยกันรู้เรื่อง เล่นแต่ละอย่างไส้จาหลุดออกมาจิงๆนะ เฮ้อ สนุกจิงๆ เหนื่อยมากมาย พอห้าโมงก้อออกมาหาเดียบอร่า แอเรียเรป ละโฮสก้อมารับบ คุ้มจิงๆว่ะ
กลับบ้านมา คีแกนแมร่งเปนรัยม่ะรุ ทำหน้าไม่พอจัยเรา ละเราว่ามันต้องไม่พอใจที่แม่มันซื้อโต๊ะใหม่มาให้เราแน่เรยอะ มันบอกว่าเนี่ย ปุ้ย เทอได้โต๊ะละนะ สวยมากเรย เสียงก้อน่าเซงสุดๆ อะไรวะ?? กรูผิดมั้ยย
แต่โต๊ะก้อดีจิงๆอะ ใหญ่มาก ดีจัยโคดอะ ม่ะก่อนเราต้องเอาโต๊ะเล็กๆมาตั้ง ละหนังสือกะของทุกอย่างวางพื้น เด๋วนี้ม่ะต้องแระ ^ ^"
พอเส็ดก้อออกมากินข้าว ละเราก้อไปล้างจาน คีแกนมายุ่งอีกแร้วอะ อะรัยของมันวะ "Juz leave me alone Plz!!!" ไม่ได้พูดอะ คิดในใจอย่างเดียว คือมันจาชวนเราไปเล่นเบสบอลไง เราก้อบอกว่าเด๋วล้างจานละจะไป มันก้อแบบพยายามจาช่วยอะ คือเรารองน้ำในอ่างละแช่ของไว้ ละค่อยๆเอาขึ้นมาล้างอะ คีแกนมันก้อแบบ เอาของที่แช่ไว้นั่นอะ ขึ้นไปไว้ที่ชั้นเก็บเรย โห ช่วยป้ะเนี่ย ยังไม่ได้ล้างเรย มันก้อบอกว่านั่นอะ สะอาดแร้ว จาบร้าตายยย
ล้างเส็ดเราก้อไปเล่นเบสบอลกะมันละก้อไปอาบน้ำ วันนี้อาบน้ำตอนกลางคืนแหละ ครั้งแรกเรยนะเนี่ย ตั้งแต่มานี่ 55 อาบเส็ดสตีฟก้อถามว่า จานอนแร้วหรอ เพราะเค้าจาพาไปกินไอติม เรานี่แบบรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าทันทีอะ พอเค้าพาไปปุ๊บเราก้อสั่งซักอย่างมาอะ ชื่อรสแปลกๆ แต่อร่อยดี เค้าก้อถามว่าประเทศไทยมีร้านไอติมแบบนี้มั้ย อะโหหห คิดว่าประเทศไทยเปนแบบในสารคดีป้ะเนี่ยย ร้านที่ไทยใหญ่แระหรูกว่านี่เยอะเหอะ มีเด็กเสริฟ มีน้ำ มีทิชชู่ แระมีช้อนสเตนเลส ที่นี่ถ้วยกระดาษ ช้อนพลาสติก ไม่มีน้ำ ไม่มีทิชชู่ แต่ก้อเอาเหอะ เค้าอุตส่าพาไปเลี้ยง..
เค้าถามเราด้วยว่ามาอยูสิบเดือนนี้อยากไปเที่ยวไหนมั้ย เค้าพาไปได้หมด สตีฟถามว่าอยากไปแกรนแคนยอนมั้ย?? อะโห อยากไปสิ แต่ก้อเกรงจัยเค้าอะ ไม่รู้แฮะ เราก้อไม่ได้บอกอะไรเค้าไป ถ้าเค้าจาพาไปก้อไปอะ แต่ไม่อยากขอเค้าว่ะ ค่าใช้จ่ายเยอะแน่นอน น้ำมันก้อแพง ไว้วันหลังมาเที่ยวเองดีกว่า สบายใจดี แค่เค้ารับเลี้ยงเราก้อบุญแค่ไหนแระ เนอะ!!!
ละก้อกลับมาบ้านมาเปิดเน็ตเล่นเนี่ย เมื่อเช้าเทอริบอกว่าสายโทสับมีปัญหา เน็ตเล่นไม่ได้ แป่วว คือเค้าบอกเราแบบนั้นเพราะเค้าไม่รู้ หรือเพราะว่าเค้าไม่อยากให้เราใช้วะ เอาเหอะ แต่สายโทสับก้อมีปัญหาจิงๆอะ เมื่อคืนโทหาม๊าไม่ได้ จาบอกม๊าว่าตอนนี้เปนหวัดมากมาย แระก้อปากแตกยับเยิน เอาเหอะ กว่าม๊าจารู้อีกทีเราก้อคงหายสนิททุกอย่างละแหละ ลืมเอายาป้ายปากมาจากเมืองไทยว่ะ ไม่งั้นแผลเราคงหายเร็วกว่านี้อะ โฮสเราเค้าก้อไม่มี ตอนนี้เรากินยาแก้อักเสบที่เอามาอยู่อะ จาหายมั้ยวะ อันนี้คือเราตัดสินใจกินเองเรยนะเนี่ย แต่มันก้อดีขึ้นนี่หว่า เอาเหอะ กัวมันเน่าจาแย่อยู่ละ
ก้อไม่มีรัยแร้วอ่า รักทุกคน จบ !!!
posted @ 21:49:54 น. | 2 Comments
comment: 19 :
คิดถึงจังเลย
ดรีมอัพไดแล้วนะ^^
ไปล๊า บ๊ายบายคร๊า!!
TC~+