6th months anniversary Worldtrade Building..
11 กันยายน 2550
อ่า วันนี้ตื่นมา แอบงงๆ คือฝันว่าได้กลับเมืองไทยอะ ได้เจอเพื่อนๆ แบบว่าดีจัยมากมาย พอตื่นมา ทุกอย่างจบ เซงจิงๆ เราก้อต้องอาบน้ามสระผมเหมือนเดิม หนาวมากมายอะ สั่นเรยแมร่ง แต่ก้อต้องอาบ อาบเส็ดก้อออกมาทำแซนวิช ละก้อเทซีเรียลกิน วันนี้เทอริไม่ได้เตรียมอาหารกลางวันไว้ให้ว่ะ เซงเรย เค้าลืมหรือตั้งจัยไม่ทำก้อไม่รู้ ช่างเหอะ ไม่ซื้อกินเอาก้อด้ะ
วันนี้ดูข่าวตอนเช้า ข่าวเรื่องสิบเอ็ดกันยาอึกทึกครึกโครมมากมาย จำได้ป่ะ ที่ตึกถล่มตอนนั้นอะ เพราะเครื่องบินของบินลาเดนอะ เร็วเนอะ หกปีแระ
ละก้อไปโรงเรียน เราต้องเอาการบ้านเลขไปให้วาเลนลอกตอนเช้าอะ มันบอกว่า มันยอมทำการบ้านชีวะกะสังคมให้เราลอกยังดีกว่าให้มันทำการบ้านเลขเอง 55 ดีมากๆๆ ละเราก้อไปกดชื่อตู้ขายน้ำ ขวดละดอล เอาวะ ยังไงก้อต้องกินอ่ะเนอะ
คาบแรกก้อเรียนคุ้กกิ้งเหมือนเดิม วันนี้มิสเรียกมานั่งรวมกันละเค้าก้อพูดความในใจละเค้าก้อร้องไห้เว่ย ปรามานว่าพวกผู้ปกครองหาว่าเค้าไม่สนใจเด็กนักเรียนอะ ไรแบบเนี่ย ไม่รู้แฮะ ฟังไม่รู้เรื่อง ถ้าเราฟังรู้เรื่องคงดีกว่านี้อะ ละก้อทั้งคาบก็ไม่ต้องทำไรเรย เราเรยเอาเครื่องแปลออกมาฝึกใช้ ประมานว่าเห่อนั่นเอง 55 เออ ตอนนี้คุ้กกิ้งเราได้เอมาเรียบร้อย เย่!! เอสองวิชาแร้นนนน
คาบสองเรียนประวัติศาสตร์อะเกน น่าเบื่ออออ คือถ้าฟังรู้เรื่องมันก้อคงสนุกอ่าแหละ เพราะมิสเล่าเรื่องให้ฟังไง เฮ้อ เซงจิงๆ
ก่อนเรียนคาบสามต้องมารอวาเลนเหมือนเดิม เราต้องเอาการบ้านเลขคืนอะ ละคาบต่อไปก้อเรียนเลข เรียนธรรมดา ไม่มีรัยมากมาย เราก้อสอนทียานีเหมือนเดิม มันก้อไม่รู้เรื่องเหมือนเดิม คือเราหลุดภาษาไทยออกไปเยอะมากอะ มันเรยงงมั้ง สุดท้ายมันเรยไปถามมิส จบ!!
เราไปกินข้าวกะจูดิอานี่เหมือนเดิม วันนี้ลืมเอาไอดีการ์ดมาอะ มันคือบัตรนักเรียนนั่นเอง เรียกหรูไปงั้นแหละ มันอยู่ในกระเป๋ากางเกงเมื่อวานที่เราเอาไปรับของที่ไปษณีย์อะ ลืมเอาออก คือต้องใช้บัตรซื้ออาหารทุกครั้งไง เราก้อบอกเค้าว่าเราลืม เค้าก้อว่าๆเราเว่ย ละให้บอกเลขประจำตัว เราก้อบอกผิด เค้าเรยให้เราจ่ายๆตังไป คือไม่เข้าจัยว่าจารีบไปไหนอะ มีเด้กมาต่อแถวยังไม่ถึงสิบคนเรย จาบร้าร๋อ??
เพื่อนจูดิอานี่มานั่งด้วยอะ เปนผู้ชายคนนึง ไม่คุยกะเราเรยเว้ย คุยกันคำเดียวคือ Hi!! ขอบคุณนะ กินเส้ดก้อไปเล่นคอม ละก้อแยกกันไปเรียน จูดิอานี่เพื่อนผู้ชายเยอะว่ะ เรายังไม่เหนเพื่อนผู้หญิงมันเรยอะ นอกจากเรา วาเลน แระเมลี่ คือคนจีบโคดเยอะ วันนี้ที่ไปห้องสมุดเล่นคอมก้อมีคนตามไปเล่น เหอะๆ หนีกันวุ่นวายเรย 55
วันนี้เรียนชีวะทำแลบอีกแร้ว แพทริกก้อทำเหมือนเดิม เราก้อถามมัน "Do you need some help??" มันบอก "I'm okay" เออนะ งั้นก้อทำไปเรย
คาบต่อมา อังกิด มิสถามเกี่ยวกับเรื่องที่อ่านเว่ย เราก้องงไปเรย เราก้อบอกมิสอะ ว่าเราอ่านแต่เราไม่เข้าจัย ก้อแบบมันเปนสเปนคำอังกิดคำอะ เราก้องงดิวะ มิสก้อเข้าจัย เค้าเรยออกแนวช่วยเรา 55 อิก๊วงก้อพูดมากอะ เราเรยตะโกนด่ามันไปชุดนึง มันเงียบทั้งคาบเรย 55 ดีมากมาย วาเลนล้อเราอีกแร้วอะ เด๋วเราก้อล้อมันกะซาโยริมั่งเรยหนิ เชอะ!!
ออกมาก้อมาคุยกะวาเลนแปปนึงก้อไปเรียนศิลปะต่อ จูดิอานี่เรียกเราไปนั่งข้างๆมันอะ ก้อดี จาได้มีเพื่อนคุย วันนี้เค้าให้วาดโครงร่างหน้าเว่ย ยากว่ะ งานเน่าไปเรียบร้อย
เรียนเส้ดก้อมาคุยกะวาเลนละก้อกลับบ้าน สตีฟเอารถกะบะอีกคนมารับแหละ สภาพเหมือนคันก่อนเร้ย แค่มันเล็กกว่า แต่ไม่เปนรัยอะ เราชินกะรถแบบนี้ละ 55
กลับบ้านมาก้อแบบมาทำการบ้านเลขเหมือนเดิม ยางลบหาย เซง มีก้อนเดียว คือเรียนศิลปะเราเอาให้คนข้างๆยืมอะ แมร่งไม่ยอมคืน ค วา ย มากมาย สตีฟเค้าเรยไปเอายางลบของหัวดินสอมาให้ใช้ก่อน แป่วว ละเทอริก้อเอามาให้ แต่เปนแบบสีๆอะ เอาเหอะ ดีกว่าไม่มีใช้
ละเรามานั่งอ่านนิยายอันนั้นใหม่ตั้งแต่หน้าแรกด้วยอะ ชั้ยความพยายามสุดขีด เราก้ออ่านเข้าจัยนะเว้ย อ่านสองชั่วโมง ได้สิบสี่หน้า โหห ถ้าเปนนิยายไทยนะ จบทั้งเล่มไปละ เหอะๆ เรานอนไปครึ่งชั่วโมงดั้ว เหนื่ยอะ อ่านมาก ปวดหัว หลับไปเรย ตื่นมาก้ออกไปกินข้าวละก้อเข้ามาทำการบ้านต่อ วันนี้ไม่ได้ล้างจานว่ะ การบ้านเยอะ แต่คือคีแกนมันก้อมาชวนไปเล่นเบสบอลอีกแร้วอะ ก้อดี ออกกำลังกาย
วันนี้เจ็บตัวครั่งยิ่งใหญ่ คือเมื่อวานมันหระแทกหน้าช่ะ มันไม่ช้ำเว่ย มันแค่ชมพูๆ ละถ้าโดนก้อเจ็บ ซึ่งมันก้อไม่เปนรัย แต่วันนี้ บอลมาแระ เรารับไม่ทัน มันกระแทกปากเรยอะ ปากแตกเรยแมร่ง เลือดออกแบบรู้สึกอะ น้ำตาไหลเรย อัตโนมัติ แสบมาก เราเรยเล่นกะมันอีกแปบนึงละเข้ามาล้าง ป้วนปากนี้แบบ น้ำตาซึมอีกรอบ มันแสบอะ ไม่อยากแปรงฟันเรยแมร่ง ยาสีฟันเรานี่ก้อนะ รสมิ้นท์ สูตรเย็นสดชื่น ขอบคุณเหอะ
เราเรยขอยาเทอริอะ เค้าให้ยาอันนึงมากิน ไม่รู้นารัย กรูกินละแมร่ง ปากเราบวมเรยอะ ตอนนี้พูดไม่ชัดเร้ย เด๋วต้องถ่ายรูปเอาไว้ 55 วันหลังมาดูคงขำอะ เล่นเบสบอลจนปากแตก ตอนนี้เลือดยังไม่หยุดไหลเรย คีแกนมันก้อรู้สึกผิดของมันอะ แต่คือมันไม่ผิดไง มันเปนอุบัติเหตุ พรุ่งนี้ปากเจ่อไปโรงเรียนแน่เมิงง เหอะๆ
นี่ก้อสี่ทุ่มครึ่งละ พรุ่งนี้ได้ตื่นเจ็ดโมงครึ่งเว่ย เย่!!
พี เอ็ม ::: ตอนนี้ทุกคน ใกล้สอบกานแระเดะ อ่านหนังสือด้วยนะเว่ย
เด๋วก้อปิดเทอมกันแร้วอ่าสิ ดีจัยด้วยนะ เราต้องเรียนต่อไป
เรื่อยๆถึงคริสมาสอะ เส้าว่ะ ได้หยุดนี่ก้อสองอาทิตย์ ตอนนี้ทุก
คนลงเรียนพิเศษตอนปิดเทอมตุลากันวุ่นวายละสิ เรามาอยู่นี่ลืม
เรื่องเรียนพิเศษไปเรยอะ 55 ไม่เชี่ยวชาญเหมือนแต่ก่อนละ
ฮาย เมิงอย่าลืมหน้าที่เมิงน้า เด็กดีต้องทำหน้าที่สิบอย่างช่ะ แต่เมิงหกอย่างพอแระ กรูละสงสาร 55
ชู้เชอรี่ ตอนนี้เราอยู่ประเทศเดียวกันละนะเว่ย ฝอยกันทุกวันเรย ขออัพถึงหน่อย เราเปนชู้กันตุลานี้ก้อครบสี่ปีละนะเว่ย 55 ถ้าที่ร๊ากแกรู้ เค้าตายแน่เรยว่ะ
เจ้มาย คิดถึงแกว่ะแมร่งง มีอะรัยก้อจัยเยนๆนะ อยากคุยกะแกเว่ย ยังจำตอนที่โม้กันถึงตีสองได้เรยอะ 55
ที่ร๊ากก คิดถึงมากมาย ตั้งจัยอ่านหนังสือไป ละไว้เจอกันน้า..
อีกสองร้อยกว่าๆ วัน เจอกัน..
ปล.ขอบคุณกิ๊บเหน่งมากมาย อุตส่ายอมเปลืองเนื้อที่ตรงชื่อเอ็มเพื่อนับ
ถอยหลังวันที่เรากลับไป เหอะๆ แต๊งๆๆ
วันนี้ดูข่าวตอนเช้า ข่าวเรื่องสิบเอ็ดกันยาอึกทึกครึกโครมมากมาย จำได้ป่ะ ที่ตึกถล่มตอนนั้นอะ เพราะเครื่องบินของบินลาเดนอะ เร็วเนอะ หกปีแระ
ละก้อไปโรงเรียน เราต้องเอาการบ้านเลขไปให้วาเลนลอกตอนเช้าอะ มันบอกว่า มันยอมทำการบ้านชีวะกะสังคมให้เราลอกยังดีกว่าให้มันทำการบ้านเลขเอง 55 ดีมากๆๆ ละเราก้อไปกดชื่อตู้ขายน้ำ ขวดละดอล เอาวะ ยังไงก้อต้องกินอ่ะเนอะ
คาบแรกก้อเรียนคุ้กกิ้งเหมือนเดิม วันนี้มิสเรียกมานั่งรวมกันละเค้าก้อพูดความในใจละเค้าก้อร้องไห้เว่ย ปรามานว่าพวกผู้ปกครองหาว่าเค้าไม่สนใจเด็กนักเรียนอะ ไรแบบเนี่ย ไม่รู้แฮะ ฟังไม่รู้เรื่อง ถ้าเราฟังรู้เรื่องคงดีกว่านี้อะ ละก้อทั้งคาบก็ไม่ต้องทำไรเรย เราเรยเอาเครื่องแปลออกมาฝึกใช้ ประมานว่าเห่อนั่นเอง 55 เออ ตอนนี้คุ้กกิ้งเราได้เอมาเรียบร้อย เย่!! เอสองวิชาแร้นนนน
คาบสองเรียนประวัติศาสตร์อะเกน น่าเบื่ออออ คือถ้าฟังรู้เรื่องมันก้อคงสนุกอ่าแหละ เพราะมิสเล่าเรื่องให้ฟังไง เฮ้อ เซงจิงๆ
ก่อนเรียนคาบสามต้องมารอวาเลนเหมือนเดิม เราต้องเอาการบ้านเลขคืนอะ ละคาบต่อไปก้อเรียนเลข เรียนธรรมดา ไม่มีรัยมากมาย เราก้อสอนทียานีเหมือนเดิม มันก้อไม่รู้เรื่องเหมือนเดิม คือเราหลุดภาษาไทยออกไปเยอะมากอะ มันเรยงงมั้ง สุดท้ายมันเรยไปถามมิส จบ!!
เราไปกินข้าวกะจูดิอานี่เหมือนเดิม วันนี้ลืมเอาไอดีการ์ดมาอะ มันคือบัตรนักเรียนนั่นเอง เรียกหรูไปงั้นแหละ มันอยู่ในกระเป๋ากางเกงเมื่อวานที่เราเอาไปรับของที่ไปษณีย์อะ ลืมเอาออก คือต้องใช้บัตรซื้ออาหารทุกครั้งไง เราก้อบอกเค้าว่าเราลืม เค้าก้อว่าๆเราเว่ย ละให้บอกเลขประจำตัว เราก้อบอกผิด เค้าเรยให้เราจ่ายๆตังไป คือไม่เข้าจัยว่าจารีบไปไหนอะ มีเด้กมาต่อแถวยังไม่ถึงสิบคนเรย จาบร้าร๋อ??
เพื่อนจูดิอานี่มานั่งด้วยอะ เปนผู้ชายคนนึง ไม่คุยกะเราเรยเว้ย คุยกันคำเดียวคือ Hi!! ขอบคุณนะ กินเส้ดก้อไปเล่นคอม ละก้อแยกกันไปเรียน จูดิอานี่เพื่อนผู้ชายเยอะว่ะ เรายังไม่เหนเพื่อนผู้หญิงมันเรยอะ นอกจากเรา วาเลน แระเมลี่ คือคนจีบโคดเยอะ วันนี้ที่ไปห้องสมุดเล่นคอมก้อมีคนตามไปเล่น เหอะๆ หนีกันวุ่นวายเรย 55
วันนี้เรียนชีวะทำแลบอีกแร้ว แพทริกก้อทำเหมือนเดิม เราก้อถามมัน "Do you need some help??" มันบอก "I'm okay" เออนะ งั้นก้อทำไปเรย
คาบต่อมา อังกิด มิสถามเกี่ยวกับเรื่องที่อ่านเว่ย เราก้องงไปเรย เราก้อบอกมิสอะ ว่าเราอ่านแต่เราไม่เข้าจัย ก้อแบบมันเปนสเปนคำอังกิดคำอะ เราก้องงดิวะ มิสก้อเข้าจัย เค้าเรยออกแนวช่วยเรา 55 อิก๊วงก้อพูดมากอะ เราเรยตะโกนด่ามันไปชุดนึง มันเงียบทั้งคาบเรย 55 ดีมากมาย วาเลนล้อเราอีกแร้วอะ เด๋วเราก้อล้อมันกะซาโยริมั่งเรยหนิ เชอะ!!
ออกมาก้อมาคุยกะวาเลนแปปนึงก้อไปเรียนศิลปะต่อ จูดิอานี่เรียกเราไปนั่งข้างๆมันอะ ก้อดี จาได้มีเพื่อนคุย วันนี้เค้าให้วาดโครงร่างหน้าเว่ย ยากว่ะ งานเน่าไปเรียบร้อย
เรียนเส้ดก้อมาคุยกะวาเลนละก้อกลับบ้าน สตีฟเอารถกะบะอีกคนมารับแหละ สภาพเหมือนคันก่อนเร้ย แค่มันเล็กกว่า แต่ไม่เปนรัยอะ เราชินกะรถแบบนี้ละ 55
กลับบ้านมาก้อแบบมาทำการบ้านเลขเหมือนเดิม ยางลบหาย เซง มีก้อนเดียว คือเรียนศิลปะเราเอาให้คนข้างๆยืมอะ แมร่งไม่ยอมคืน ค วา ย มากมาย สตีฟเค้าเรยไปเอายางลบของหัวดินสอมาให้ใช้ก่อน แป่วว ละเทอริก้อเอามาให้ แต่เปนแบบสีๆอะ เอาเหอะ ดีกว่าไม่มีใช้
ละเรามานั่งอ่านนิยายอันนั้นใหม่ตั้งแต่หน้าแรกด้วยอะ ชั้ยความพยายามสุดขีด เราก้ออ่านเข้าจัยนะเว้ย อ่านสองชั่วโมง ได้สิบสี่หน้า โหห ถ้าเปนนิยายไทยนะ จบทั้งเล่มไปละ เหอะๆ เรานอนไปครึ่งชั่วโมงดั้ว เหนื่ยอะ อ่านมาก ปวดหัว หลับไปเรย ตื่นมาก้ออกไปกินข้าวละก้อเข้ามาทำการบ้านต่อ วันนี้ไม่ได้ล้างจานว่ะ การบ้านเยอะ แต่คือคีแกนมันก้อมาชวนไปเล่นเบสบอลอีกแร้วอะ ก้อดี ออกกำลังกาย
วันนี้เจ็บตัวครั่งยิ่งใหญ่ คือเมื่อวานมันหระแทกหน้าช่ะ มันไม่ช้ำเว่ย มันแค่ชมพูๆ ละถ้าโดนก้อเจ็บ ซึ่งมันก้อไม่เปนรัย แต่วันนี้ บอลมาแระ เรารับไม่ทัน มันกระแทกปากเรยอะ ปากแตกเรยแมร่ง เลือดออกแบบรู้สึกอะ น้ำตาไหลเรย อัตโนมัติ แสบมาก เราเรยเล่นกะมันอีกแปบนึงละเข้ามาล้าง ป้วนปากนี้แบบ น้ำตาซึมอีกรอบ มันแสบอะ ไม่อยากแปรงฟันเรยแมร่ง ยาสีฟันเรานี่ก้อนะ รสมิ้นท์ สูตรเย็นสดชื่น ขอบคุณเหอะ
เราเรยขอยาเทอริอะ เค้าให้ยาอันนึงมากิน ไม่รู้นารัย กรูกินละแมร่ง ปากเราบวมเรยอะ ตอนนี้พูดไม่ชัดเร้ย เด๋วต้องถ่ายรูปเอาไว้ 55 วันหลังมาดูคงขำอะ เล่นเบสบอลจนปากแตก ตอนนี้เลือดยังไม่หยุดไหลเรย คีแกนมันก้อรู้สึกผิดของมันอะ แต่คือมันไม่ผิดไง มันเปนอุบัติเหตุ พรุ่งนี้ปากเจ่อไปโรงเรียนแน่เมิงง เหอะๆ
นี่ก้อสี่ทุ่มครึ่งละ พรุ่งนี้ได้ตื่นเจ็ดโมงครึ่งเว่ย เย่!!
พี เอ็ม ::: ตอนนี้ทุกคน ใกล้สอบกานแระเดะ อ่านหนังสือด้วยนะเว่ย
เด๋วก้อปิดเทอมกันแร้วอ่าสิ ดีจัยด้วยนะ เราต้องเรียนต่อไป
เรื่อยๆถึงคริสมาสอะ เส้าว่ะ ได้หยุดนี่ก้อสองอาทิตย์ ตอนนี้ทุก
คนลงเรียนพิเศษตอนปิดเทอมตุลากันวุ่นวายละสิ เรามาอยู่นี่ลืม
เรื่องเรียนพิเศษไปเรยอะ 55 ไม่เชี่ยวชาญเหมือนแต่ก่อนละ
ฮาย เมิงอย่าลืมหน้าที่เมิงน้า เด็กดีต้องทำหน้าที่สิบอย่างช่ะ แต่เมิงหกอย่างพอแระ กรูละสงสาร 55
ชู้เชอรี่ ตอนนี้เราอยู่ประเทศเดียวกันละนะเว่ย ฝอยกันทุกวันเรย ขออัพถึงหน่อย เราเปนชู้กันตุลานี้ก้อครบสี่ปีละนะเว่ย 55 ถ้าที่ร๊ากแกรู้ เค้าตายแน่เรยว่ะ
เจ้มาย คิดถึงแกว่ะแมร่งง มีอะรัยก้อจัยเยนๆนะ อยากคุยกะแกเว่ย ยังจำตอนที่โม้กันถึงตีสองได้เรยอะ 55
ที่ร๊ากก คิดถึงมากมาย ตั้งจัยอ่านหนังสือไป ละไว้เจอกันน้า..
อีกสองร้อยกว่าๆ วัน เจอกัน..
ปล.ขอบคุณกิ๊บเหน่งมากมาย อุตส่ายอมเปลืองเนื้อที่ตรงชื่อเอ็มเพื่อนับ
ถอยหลังวันที่เรากลับไป เหอะๆ แต๊งๆๆ
posted @ 21:50:20 น. | 1 Comments
comment: 13 :
ปิดเทอมนี้น่าที่ของกรุ
กรุจาส่งงานหั้ยเมิงทุกอย่าง
เมิงก้อรอตรวจงานหระ 5 5
วานนี้กรุต้องไปทามงานแระ
เมิงอย่ารืมอัพไดหระ
กรุอ่านจบแร้วนะเว้ย
คิดถึงเมิงมากมาย
hy 404