วันจั๊นน วันจันน กรูเกลียดวันจันทร์เว้ยย!! ไม่อยากจาไปโรงเรียนเรยจิงๆ อืมม เด๋วเล่าเรื่องเสา อาทิตย์ให้ฟัง

          ก้อเริ่มจาก วันเสาร์ที่ 8 กันยายน 50

                 ก้อนะ วันเสา ตื่นสายเหมือนเดิม ไม่สายมากอะ ปรามานเก้าโมง เนื่องจากคืนวันศุกร์นอนดึกมากมาย อยู่โฟ่ในเอ็มเนี่ยแหละ ตื่นมาก้อมาอาบน้ำสระผม ละคือยังไม่ได้เป่าผมแห้งเรยอะ หิวมาก เรยออกมากินซีเรียลก่อน สตีฟมาถามว่า จะได้สนามซอฟบอลมั้ย เพราะเทอริจาไปละคีแกนก้อไปด้วย เราก้อนึกว่าสตีฟก้อไปเว่ย ละไม่มีคัยอยู่บ้าน เราก้อตอบตกลงไปกะเค้าด้วย ที่ไหนได้ สตีฟอยู่บ้าน ละคือเราก้อต้องรีบๆกินอะ กินเส้ดก้อไปทาครีมกันแดด เราไม่รู้ว่าเค้าจาไปทันทีที่เค้าถามเราอะ เราก้อทำโน่น ทำนี่เต็มที่ คือเทอริต้องรีบอะ เค้าซ้อมสิบโมง ละตอนนนั้นเก้าโมงห้าสิบละ เหมือนสตีฟกะเทอริจะโกดๆเราด้วยอ่า เซงเรย ก้อไม่รู้นี่หว่า..

                 เทอริขับรถไป ผ่านState Fair ด้วย มีปีละครั้งอะ เหมือนงานที่เมืองทองบ้านเราอ่าแหละ แต่ที่นี่มันกลางแจ้ง ละมีเครื่องเล่นมากมาย เค้าบอกว่าจาพามาอาทิตย์หน้าอะ เย่!! ละคือกว่าจาถึงสนามสิบโมงครึ่ง 55 เพราะทางไปสนามมันต้องผ่านงานอะ ละพอมีงาน มันก้อปิดถนน ต้องไวนซะไกลเร้ยย

                 ไปถึงเราก้อไปหาที่ร่มๆนั่งเหมือนเดิม ไปนั่งถ่ายรูปเล่น 55 ได้รูปมาอีกสองโหล พอสิบเอ็ดโมงกว่าๆก้อกลับบ้านแระ ระหว่างทางเราขอเทอริซื้อน้ำด้วยอะ ม่ะไหว ที่บ้านไม่มีน้ำกิน แต่คือ ขวดละสองดอล พระเจ้า!! กรูกินน้ำเปล่า ขวดละเจ็ดสิบบาท เฮ้อ จาแพงไปไหนอะ แต่ก้อนะ ยังไงก้อต้องกิน เด๋วตับไตไส้พุงแห้งพอดี..

                 กลับบ้านมาสตีฟก้อพาคีแกนไปเล่นอะไรซักอย่างอะ เหลือเราอยู่กะเทอริสองคน เค้าก้อบอกให้เราหาของกินเอง ถ้าหิว แต่คือตอนเค้าบอกอะ แซนวิชอยู่ในมือเราเรียบร้อย 55

                เออ ละเราก้อเปิดหนังดูเว่ย มีโททัสกะเครื่องเล่นดีวีดีในห้อง รู้มะ เราดูเรื่องรัย?? The Girl Next Door เว่ย หนังแนะนำเรยอะ คือมีฉากอย่างงั้นไม่ต่ำกว่าสามสิบอะ ไม่มีเซนเซอร์ด้วยย สดๆเรย แบบว่านะ เปิดตอนแรกแอบตกจัย คือรู้ว่ามันมีอะ แต่ไม่รู้ว่ามันจะเยอะขนาดนี้ เหอๆ เราก้อแอบดูในห้องเว่ย กลัวโฮสจามาเคาะประตูเหมือนกันอะ เพราะเราเคยบอกคีแกนว่าเราจาดู มันแย่งจากมือเราไปเรย ละบอกว่า เราห้ามดู แต่วันนี้มันไม่อยู่ๆ 55 ..

                พอเส้ดก้อไม่มีรัยทำอะ นั่งทำการบ้านชีวะ ทำแร้วปวดหัวอีกละ คือาคำตอบไม่ได้อ่ะ เครียดมากมาย ปิดหนังสือ เลิกทำ เหอะๆ ละก้อออกมากินข้าว กินเส้ด ดูหนังจนจบก้อไปเล่นเบสบอลกะคีแกน คือเล่นขว้างลูกแล้วรับอะ ดูปัญญาอ่อน แต่มันสนุกนะเว่ยย อย่างน้อยก้อได้ออกกำลังกายวะ!! เล่นเส็ดก้อมานั่งเล่นเน็ต ฝอยไปเรื่อยอะ เมืองไทยกำลังตอนเช้าของวันอาทิตย์ไง คนออนเยอะดี เราคุยไปเรื่อยๆจนตีสองอะ เทอริออกมา ว๊ากก เค้าถามเราอีกละ ว่ายังแชทอยู่อีกหรอ แต่ก้อไม่ว่าอะรัย เค้ากลับออกมาเปิดหนังดูอะ เรางงมากมาย เค้าบอกว่าสตีฟกรนเสียงดัง เค้านอนไม่หลับ อะโหหห!!! อื้ม ละเราก้อไปนอนน วันนี้คุยกะมัทครั้งสุดท้ายแร้วรึเปล่า?? ไหนจาสอบปลายภาค ไหนจาต้องอ่านหนังสือเอนอีก สู้ๆนะดาลิ้งง ^_^"

ปล. วันนี้วันเสาร์ละอ่า ของยังไม่มาเรย คือม๊าส่งของมาให้เราตั้งแต่วันจันทร์ ละเค้าบอกว่า 3-4 วันถึง นี่มันหกวันแระ เราก้อชักตะหงิดๆ กรูส่งที่อยู่ผิดป่าววะ เรยมาเปิดเมลดู จิงๆด้วย เขียนชื่อถนนผิดอะ ที่จิงถนนชื่อ Menual เราพิมเปน Meaul มันจามาถึงป่าววะ เราเรยโทบอกม๊า ม๊าบอกว่าไปรษณีย์ไม่น่าจาโง่นะ 55 แต่ให้ลองถามโฮสดู เราก้อถามสตีฟ สตีฟบอกไม่มีปัญหาอะ กัวว่ะ เครื่องแปลกรู!!! ไปอยู่ไหนละเนี่ยย..

ปล.2 วันนี้ม๊าขึ้นเครื่องอะ ไปงานรับปริญญาเฮียที่อังกิด มีป๊า ม๊า เฮีย แระอี๊ป้อ ไปกันหมดเรยเว่ย เหลือเจ้อยู่กรุงเทพ เหอะๆ อยากไปมั่งว่ะ แต่ถึงเราอยู่ไทยนะ ยังไงก้อไม่ได้ไป ได้อยู่บ้านเปนเพื่อนเจ้แน่นอน 55 กว่าจากลับกันก้อศุกร์หน้าแหนะ!!!

               วันอาทิตย์ที่ 9 กันยายน 50

                  อ่า วันนี้ตื่นมาแปดโมงครึ่ง มาอายน้ำสระผมอีกแร้ว เมื่อวานก้อเพิ่งอาบ เหอะๆ คือม่ะวานเหงื่อออกไง ม่ะไหว เราก้อแบบชิวเต็มที่เรยเว่ย เพราะเมื่อวานถามเทอริว่าวันนี้จาไปไหนป่าว เราจะได้เตรียมตัวทัน เทอริก้อบอกว่าอยู่บ้าน เราก้อออกมากินซีเรียลเหมือนเดิม สตีฟออกแนวงง เค้าบอก "Oh My God..She Awake!!!" คือเค้าเหนเราตื่นสายมากป้ะล่า.. พอเส็ดก้อเข้าห้องไปทำการบ้านชีวะ ทำได้ไม่ถึงข้อเรยอะ เทอริมาบอกว่า ปุ้ย วันนี้เราจาไปปีนเขากัน เราก้อถาม ตอนนี้หรอ เค้าก้อพยักหน้า อะโหหห ไหนบอกไม่ไปไหนไง วันนี้เตรียมตัวไม่ทันอีกแร้วอะ ละเสื้อผ้าที่เราใส่ตอนนั้นก้ออยู่บ้านเต็มที่ เราเรยต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า ทาครีม เตรียมของ พอออกมา สตีฟถาม "You ready??!!" คือเสียงนี่แบบว่าใส่อารมมากอะ ขอโต้ดด ก้อชอบมาบอกกระทันหันแบบนี้ประจำเรยอะ  ทีหลังจาตื่นซักเจ็ดโมงมาเตรียมตัว 55 ทำไม่ได้แน่นอนอะ นอนดึกซะขนาดนั้น..

                  ตอนแรกไปถึงตรงทางเข้า มีการเก็บตังด้วยเว่ย คือเค้าให้ขับรถเข้าอะ รถคันละดอล!! คือจาถูกไปไหนอะ ที่นี่แมร่งแปลก อะไรจะถูกก้อถู๊กกถูก อะไรจาแพงก้อแพงเว่ออะ.. พอเข้าไปสตีฟก้อไปจอดรถละเค้าบอกว่า เค้าจาโชว์อะไรบางอย่างให้เราดู ละเค้าก้อพาได้ตรงที่ดูวิวอะ พระเจ้า!! สวยมากก แบบว่าตรงนั้นอะ เหนอัลบูกากี้ทั้งเมืองเรยเว่ย ใหญ่มากก อย่างว่าแหละ รัฐเราทั้งรัฐก้อประมาณ 3 ประเทศไทยละอะ 55 ถ่ายรูปมาเยอะแยะมากมาย เค้าบอกว่าเด๋วตอนหิมะตกจาพามาอีกที อิอิ นับวันถอยหลังรอวันนั้นดีมั้ย??

                  ละเค้าก้อพาไปตรงที่ซื้อของ เจอเสื้อน่ารักดีอะ เขียนว่า Albuquerque NM ละแบบทรงเสื้อแรดมากมาย อยากได้อะ แต่ไม่ได้เอาตังไปซักบาท รอครั้งหน้าๆ ซักพักสตีฟก้อเรียกเราไป เค้าจะทำเหรียญเพนนีให้เราเว่ย ให้เราเลือกว่าจาเอาลายอะไร เราก้อเลือกอันที่มันเปนลายเคเบิลคาร์อะ มันเปนสัญลักษณ์ของที่ปีนเขานี้เว่ย คืออิเหรียญนี้มันเปนทองแดงอะ ละเครื่องจาปั๊มลายที่เราเลือกลงบนเหรียญ สตีฟบอก เอาไว้เปนที่ระลึก เหอะๆ 51 เซน เอง..

                  ละก้อออกมานั่งรอดูเคเบิลคาร์ออก คือเค้าคิดว่าเราไม่เคยเหนเว่ย ก้อพูดให้ฟังใหญ่เรยว่ามันจาเปนอย่างงี้ๆๆๆ เราก้อทำตื่นเต้นไป ที่จิงคือชีวิตนี้นั่งมาจาสิบรอบแระ ไปนิวซีแลนด์ ไปฮ่องกง ไปสิงค์โปร์ ฯลฯ แต่เค้าบอกว่าเคเบิลคาร์ที่นี่ยาวที่สุดในโลกอะ เราว่าไม่น่าจิงว่ะ เหอะๆ ดูเส็ดก้อออกมา เดินเข้าไปในป่าอะ ที่จิงก้อไม่ใช่ป่าหรอก มันคือบนเขา หนาวมากมาย สุดๆอะ แต่สวยดี เดินไปได้ไม่ไกลมากก้อเดินกลับเรย สตีฟพาหลงทางดั้ว สุดท้าย เทอริเปนคนนำทางเอง 55 เค้าเถียงกันใหญ่เรยเว่ยย!!!

                   ออกมาก้อขึ้นรถละก้อขับวนในเขาจนออกมาเมื่อไหร่ไม่รู้ ละหว่างทางผ่านคาสิโนด้วยอะ หรูมากมาย คาสิโนที่นี่มีโรงแรม ร้านอาหาร สนามกอล์ฟ บลาๆๆๆ ตึกก้อสวย เราก้ออบกสตีฟเว่ย "Let's go!!" เค้าจาเลี้ยวรถเค้าไปจิงๆอะ 55

                  ละก้อกลับบ้าน เทอริต้องไปจัดการเอกสารที่คลินิค ตอนแรกเราก้อนั่งทำการบ้านก่อน ทำไปทำมา กรูไม่ทำละแมร่ง เอาโน๊ตบุ๊คเข้าห้องไปจัดการรูป จนเมื่อยอะ เปิดประตูออกมาเหนเค้าย้ายของกันใหญ่เรย แบบเทอริย้ายโต๊ะคอมเข้าไปไว้ในห้องนอนเค้าอะ เราก้องง ที่ไหนได้ เค้าจาไม่ใช้เน็ตสายโทสับแระเว่ย เค้าจาติดวายเลสอาทิตย์หน้า ยะฮู้วว เราก้อเล่นเน็ตในห้องนอนเราเองได้ละอะ จาเปิดเพลงให้กระหึ่มเรยแมร่ง 55

                   เค้าย้ายของกัน เราก้ออยากช่วยอ่านะ แต่พอไปยืนก้อเหมือนเกะกะว่ะ เค้าก้อใช้แต่คีแกนอะ เค้าคงไม่กล้าใช้เรา เราเรยออกมาหาหนังดู ได้มาเรื่องนึง Monster House คือแนวเรื่องต่างจากเรื่องที่ดูเมื่อวานมากมาย อันนี้เปนการ์ตูนเด็กๆมากกก ดูยังไม่ทันจบเรย เทอริเอาของมาให้กิน แต่เราก้อนะ เอาออกไปกินข้างนอกอะ ออกไปกินกะเค้าดีกว่า ไม่งั้นเหมือนกับว่าเราแยกตัวออกมาไงม่ะรู้ กินเส็ดเราก้อเข้ามาดูของเราต่อ ดูเส็ดก้อออกไปเล่นเบสบอลกะคีแกน วันนี้เล่นจนฟ้ามืดเรยอะ ละคีแกนมันก้อไปยืนข้างหน้าพุ่มไม้ เราเรยโยนไปให้มันตรงนั้น ปรากฏว่ามันรับไม่ได้ บอลเข้าพุ่มไม้ไปเรย ละบ้านนี้มีปรามาน 20 พุ่มอะ หากันตาเหลือกเรยทีเดียว ตอนนั้นมืดละด้วย คีแกนไปเอาไฟฉายมาส่องๆ ดีนะที่หาเจอ หาเส็ดก้อเข้าบ้าน 

                  มันต้องล้างจานอะ ละมันถามเราว่าจาช่วยมั้ย เราก้อช่วยเว่ย ละมันต้องล้างแฟบอะ เราเรยจาช่วยล้างน้ำเปล่า มันก้อทำหน้าไม่พอใจ เราเรยบอกว่าเด๋วเราล้างแฟ๊บให้ มันก้อไม่เอา ละมันมีการมาบอกอีกนะ ว่าเนี่ย บ้านมันล้างจานกันอย่างนี้ๆๆ ต้องใส่แฟ๊บ ต้องขัด ต้องถู คือ กรูเกิดก่อนเมิง ละหัดล้างจานก่อนเมิงมาตั้งกี่ปี จามาสอนเพื่อ?? ละถาสนอละมันทำสะอ๊าดด สะอาดก้อว่าไปอย่างนะ อินี่ส่งมาให้เรา มันแผลบเรยอะ เราเรยถามมันว่านี่สะอาดแร้วหรอ มันบอก อื้ม สะอาดแร้ว โหห อ่อ บ้านแกแบบนี้เรียกสะอาดช่ะ?? แมร่ง!! ละมันล้างแบบอืดอาดมากเว่ย เราเรยปิดน้ำก่อน ละคือเซงที่มันพูดมากด้วยอะ เราเรยเดินไปเดินมาแถวนั้น รอมันล้าง มันก้อคิดว่าเราจาทิ้งมันเว่ย มันรีบตะโกนถามเราเรยอะ ว่า ปุ้ยจะไปไหน จะกลับมาอีกมั้ย เทอยังต้องล้างจานอีกนะ  หืมม ไอค วา ย .. กรูไปไหนรึยังเนี่ย ห๊ะ จาช่วยแม่เมิงประหยัดน้ำ ดี เปิดทิ้งไว้แมร่งเรยย อืดอาดเข้าไป กว่าจาล้างเส็ด จาบร้าตาย พรุ่งนี้เราจาล้างเองละ ไม่ต้องให้อิอ้วนนี่มายุ่ง เฮ้อ วันนี้โมโหมันว่ะ ชักจาเกลียดเด็กละนะเนี่ยยยยย!!!!!!!!
 
                  ล้างเส้ดเราก้อมานั่งเล่นคอม คือตอนนี้ไม่มีโต๊ะคอมเทอริละอะ ดูว่างๆ ละเก้าอี้นวมที่เราเคยใช้เปนโต๊ะ ตอนนี้มันก้อเต็มไปด้วยของ เราเรยนั่งเล่นพื้นก้อได้วะ แต่เทอริก้อมาเอาของออกให้แหละ ได้กลับมาเล่นที่เก้าอี้นวมเหมือนเดิมละ ซักพักเค้าก้อถามเราว่าปวดหลังมั้ย นั่งพื้นแบบนี้นานๆ เราก้อบอกเค้าว่าปวดอะ แต่ไม่เปนรัย ที่จิงคือปวดมากกก ปวดจนชินละ เค้าเรยไปเอาโต๊ะมาให้เว่ย ให้เรานั่งเก้าอี้นวม ละโน๊ตบุ๊ควางบนโต๊ะ โหห สบายขึ้นเยอะมากมายอะ แต่เราก้อยังปวดอยู่ดีแหละ นั่งนานนี่หว่า..

                  วันนี้เจ้เปิ้ล พี่สาวสุดที่ร๊ากส่งเมลมาด้วย ส่งมายาวมากมาย ปลอบเราต่างๆนาๆ มันก้อสบายจัยขึ้นอ่าแหละ นิดนึง!! เราก่อส่งกลับไป ยาวกว่าเยอะอะ บ่นต่างๆนาๆ สารพัด.. พอเส็ดก้อไปทำรูปลงไฮไฟละก้อเข้านอน นอนตั้งเกือบห้าทุ่มอะ ดึกเกินไปแร้น (เด๋วนี้เด็กดีแค่ไหน คิดดูดิ ถ้าอยู่ไทยนะ ห้าทุ่มยังใส่ชุดนักเรียนอยู่เรย กว่าจาได้นอนก้อตีหนึ่งทุกที บางคืนไม่ได้นอนเรยด้วย 55)

                   วันจันทร์ที่ 10 กันยายน 50

                     วันนี้ตื่นเช้ามาแบบไม่อยากตื่นมากๆอะ นอนไปเจ็ดชั่วโมงครึ่ง ทำไมมันเร็วจังวะ เช้าอีกละ ทีไปโรงเรียนนะ เราอยู่โรงเรียนแค่เจ็ดชั่วโมงเอง แต่เหมือนมันน๊านน นานเรยว่ะ

                     ตื่นมาก้อเปลี่ยนเสื้อผ้า ทาครีม จัดกระเป๋า แระออกไปกินซีเรียล ทำเหมือนเดิมๆทุกเช้า ตอนนี้ซีเรียลชินนาม่อนหมดอ่าแมร่ง เหลือแต่ซีเรียลเด็กปัญญาอ่อนอะ ที่มันจาเปนสีๆละเปนรสผลไม้ จาบร้าตาย โฮสก้อไม่ซื้อมาเพิ่ม เราเรยต้องกินอันนี้อ่าแหละ กินเส็ดก้อนะ รีบไปโรงเรียน วันนี้ต้องไปหาวาเลนให้ทันอะ เพราะต้องเอาการบ้านมันมาลอก พอไปถึงเราก้อไม่เอาของไปเก็บล๊อกเกอร์ละเว่ย แบกหนังสือเล่มละสามนิ้วสองเล่มนั่นแหละไปหาวาเลนเรย แต่คือเดินเกือบถึงละอะ ออดดัง เวนกำมาก ดีที่วาเลนมันเพิ่งมา ม่ะงั้นมันคงไปตึกเรียนมันละแหละ พอเจอกันเว่ย พูดออกมาพร้อมกันเรยอะ "Did you finish homework??" 55 แต่คือความหมายต่างกันไง เราถามเพราะเราจาลอกของมัน ส่วนมันถามเพราะมันจาเอาให้เราลอก มันมีการบ้านชีวะกะสังคม อะ ดีนะที่เรากะมันลงเรียนวิชาเดียวกัน สังคมมันทำเส็ดแร้วเราเรยเอามา ส่วนชีวะเราทำไม่เส็ด มันก้อทำไม่เส็ด มันเรยเอาของเราไป ละมันบอกว่ามันจาเอาไปทำให้ อะโหห ทำไมเปนคนดีงี้อะ ที่จิงเราจาเอาไปลอกแพทริกก้อได้อะ แต่ช่างเหอะ

                    คาบแรกเรียนคุ้กกิ้ง วันนี้มิสไม่อยู่ เราเรยนั่งลอกการบ้าน ละเอจามันก้อเอาของเราไปลอกต่อ 55 เปนขบวนการ วันนี้เค้าเปิดหนังให้ดูเว่ย เรื่อง Ice Age คือแบบว่านะ เราเพิ่งจาดูวันศุกร์อะ เซง!!

                    หมดคาบก้อไปเรียนประวัติศาสตร์ วันนี้เรียนเรื่องกฎหมายรัยนั่นอีกแร้วอะ น่าเบื่อมากมาย เรียนไม่รู้เรื่อง แจกงานมาทำด้วย งงว่ะ แต่มันน่าจาอีกนานแหละ กว่าจาส่ง.. มาเรียนที่นี่รับรู้ได้ถึงความแตกต่างจากเมืองไทยอะ ที่นี่นะ พอมิสพูดจบ ยังไม่ทันจาถามเรยว่ามีคัยมีคำถามมั้ย คนยกมือพรึ่บพรั่บละอะ ละคือจามีมารยาทอะ ไม่แย่งกันพูด คัยคิดรัยก้อถามอย่างงั้น ไม่มีการอาย ลองเปนเมืองไทยดิ คัยมีรัยจาถามอีกมั้ย?? เงียบ ถามครั้งที่สอง เงียบ.. เออ ไม่ถามละ - -"

                     พอหมดคาบเราก้อยืนรอวาเลนที่ล๊อกเกอร์เราก่อน รอมันเอาการบ้านชีวะมาให้ ละเราก้อต้องคืนสังคมมันด้วย ดูวุ่นวายเนอะ ลอกการบ้านกันทีนึง เราก้อไปเรียนเลขต่อ ก่อนเรียนเราไปเข้าห้องน้ำอะ เข้าห้องช้าเรย วันนี้ผลสอบที่สอบวันศุกร์ออกแระเว่ยย ดีจัยมากมาย เราได้ 98 เต็ม 100 อะ 55 สุดๆไปเรย ละเกรดรวมทั้งหมดออกมา เราได้ A+ เว่ย เย่!! ได้เอมาครองวิชานึงแร้วว เอบวกซะด้วยยย เรียนเส็ดก้อไปกินข้าว วันนี้ไม่ไปกะทียานีละอะ ถ้าไปนะ ก้อมีมันคนเดียวที่คุยกะเรา น่าเบื่อว่ะ เราเพิ่งรู้ว่าจูดิอานี่พักคาบเดียวกะเรา เรยไปกินกะจูดิอานี่แทน กินเส็ดก้อไปเล่นคอมกันเว่ย 55 เล่นไปได้แปปนึงก้อออดแระ เรียนตึกเดียวกันพอดีอีก เรยไปพร้อมกันน

                     คาบนี้คือชีวะ วันนี้เค้าให้เล็กเชอร์อะ คือเค้าจาเปิดสไลด์พาวเวอร์พ้อยให้ ละคือต้องเข้าจัยคำว่าเล็กเชอร์อะ ให้ย่อๆเอา คือเราอ่านนะ เรายังอ่านไม่ออกเรย เรยลอกหมดเรย สรุปก้อลอกไม่ทัน ลอกแพทริกต่อ เออ วันนี้แพทริกมันไม่ได้ทำการบ้านมา 55 ครั้งแรกเรยนะเนี่ย ดีที่เราไม่ฝากอนาคตไว้กะมัน ไม่งั้นพากันล่มเรยทีเดียว วันนี้มันกลับต้องเอาของเราไปลอกอะ คือ เมื่อคืนช้านกะว่าจามาขอลอกแกนะเนี่ยย!!!

                    ต่อด้วยไปเรียนอังกิด เรากะวาเลนคุยกันเหมือนเดิม ละวันนี้มิสให้อ่านอินิยายเล่มนั้นอีกแร้ว เราเรยเอามาให้วาเลนกะก๊วงเว่ย เพราะมันนั่งใกล้เรา วาเลนมันก้อล้อเราใหญ่เรยอะ จาบร้าตาย เรานี่จาเอาหนังสือฟาดมันอยู่แระ ละอิก๊วงก้อมีปัญหาอยู่นั่นอะ คือหนังสือทุกคนจามีชื่อติดไว้ไง เหลือของมันไม่มี มันก้อยังจามาเถียงเว่ย เจอมิสด่าเรย สมน้ำหน้าแมร่ง 55 ละวาเลนก้อล้อเราไม่เลิกอะ เซงมานน วันนี้มิสให้อ่านเองเว่ย เราอ่านไปอ่านมาหลับเฉยเรยอะ มิสเรยบอกให้เราเอากลับบ้านมาอ่านให้ทันเพื่อน ง่าๆๆๆ เกลียดหนังสือนี้ว่ะ วาเลนมันบอกว่าเราไม่ต้องอ่านก้อได้ เด๋วมันจาเล่าให้เราฟัง ตอนไหนล่ะ???

                   คาบสุดท้ายคือศิลปะ วันนี้เราทำภาพต่อ ภาพดอกทานตะวันของเรานี่แหละ ละก้อไม่เส็ดเหมือนเดิม เรยเอากลับบ้านมาทำต่อ ออกมาก้อมาหาสตีฟ วันนี้สตีฟเอารถกะบะมารับอะ เราเริ่มชินละ ไม่ค่อยกลัวเท่าไหร่ละแมร่ง อยากโยกก้อโยกไป 55 เราก้อถามเค้าเว่ยย ว่าวันนี้มีของมาส่งรึเปล่า เค้าก้อบอกว่ามีแต่โน๊ตของไปรษณีย์ว่าให้ไปรับของที่มาจากไทยอะ คือแบบดีจัยไม่ไหวแร้ว กรูเขียนที่อยู่ผิด แต่มันมาถูกบ้านเว่ยย 55 ต้องไปเอาของที่ไปษณีย์เองอะ สตีฟก้อพาไป เค้าบอกให้เอาบัตรนักเรียนไปด้วย พอไปถึงเค้าเอากระดาษเราไปละก้อไปเอาของมาให้ พอเห็นลายมือป๊าบนกล่องนะ รู้สึกคิดถึงไงไม่รู้อะ เค้าก้อให้เซ็นชื่อ ละก้อบอกชื่อจิง นามสกุลจิง ที่อยู่ รัยเงี้ยะ ละก้อเอาของมา สตีฟถาม แม่ส่งรัยมาให้หรอ ส่งเงินมารึเปล่า 55 

                    กลับบ้านมาตื่นเต้นมา แกะห่อกระจุยเรยอะ ม๊าส่งเครื่องแปลมาให้ ละก้อ ธงชาติไทย ยาทาสิวสี่หลอด ถ่าน กระดาษสอนใช้เครื่องแปล หมวกไหมพรมฝากให้คีแกน ผ้าพันคอให้เทอริ แต่ไม่มีรัยฝากสตีฟอ่า ม๊าไม่รู้ว่าเทอริ กะสตีฟอยู่บ้านเดียวกัน คือเค้าเปนแฟนกันไง..

                    วันนี้สตีฟไม่ค่อยสบายอะ เค้าท้องเสีย ถึงว่าวันนี้ไม่ค่อยคุยกะเราเร้ยย อืมม วันนี้เห่อเครื่องแปลมาก ใช้ตลอด เราเอาธงชาติแขวนไว้ตรงหัวเตียงเรยเว่ย ละก้อกระดาษที่ม๊าเขียนมาทั้งหมดเก็บไว้อย่างดีอะ มีอันนึง เขียนว่า เปิดกล่องแร้วเราของให้โฮสเรยนะ เค้าอุตส่าพาไปเอาของที่ไปรษณีย์ 55 แอบขำนะเนี่ย..

                    เราก้อเอาหมวกให้คีแกน มันดีจัยใหญ่เรยเว่ย คือตรงหมวกมันเปนรูปเบสบอลโดยบังเอิญมากอะ ม๊าเลือกมาถูกจัยคีแกนจิงๆ ละก้อเอาผ้าพันคอให้เทอริ เค้าก้อชอบนะ ดีแระ

                    ซักพักก้ออกมากินข้าว ละเราก้อไปล้างจานเรยเว่ย ปรามานว่าอิคีแกนอย่ามายุ่ง แต่คือมันก้อจาชวนเราออกไปเล่นเบสบอลอะ มันเรยบอกว่า ปุ้ย ไว้ล้างทีหลังก้อได้ ละคือเราเพิ่งกินเส็ดอะ เราเรยบอกมันว่าสิบนาที มันก้ไปรอ พอซักพักมันทนไม่ไหว มาช่วยเราล้างน้ำเปล่า เหอะๆ เอาวะ วันนี้ก้อนะ เจ็บตัวมากมายอะ เริ่มจากตอนแรก บอลมาต่ำ เราเรยเอาหน้าแข๊งรับ ละแบบ ปวดไปเรยอะ อิลูกนี่เจ็บบมาก อันนี้ยังไม่เท่าไหร่ พอมาอีกครั้งนึง ลูกมันมาตรงหน้าอะ ละรับพลาด กระเด็นเข้าแก้ม คิดดูดิ ขนาดใช้มือรับ เค้ายังทำถุงมือเบสบอลมาเรยอะ เพราะมันรับแร้วเจ็บ นี่กระแทกหน้าแบบไม่มีรัยรองรับ หน้าชาไปเรยย ขนาดหน้าค่อนข้างด้านนะเนี่ย 55 คือน้ำตาไหลเรยอะ กลัวพรุ่งนี้มันช้ำแล้วเขียวว่ะ กรูไม่อยากหน้าเขียวนะเนี่ยยย..

                    เล่นเส็ดเราก้อมานั่งเล่นเน็ต นั่งทำรูปเนี่ย
                              .. จบไปอีกหนึ่งวัน..