สุดเซงงง..
5 กันยายน 2550
มาแร้วว มาอัพเหมือนเดิมม วันๆดูเหมือนจาว่างเรยเนอะ มีเวลามาอัพทุกว๊านน ทุกวันน ภาษาไทยคล่องแคล่วกันเรยทีเดียว 55
อื้มม วันนี้ก้อไม่ค่อยมีรัยหรอก แต่ไอไม่มีอะไรเนี่ย เด๋วอัพยาวทุกทีอะ 55 ก้อตื่นมาหกโมงครึ่ง กำลังจาลุกมาแต่งตัวละ นึกขึ้นได้ วันนี้วันพุธเว่ย เริ่มเรียนตั้งแปดโมงครึ่ง เรยเดินออกไปบอกสตีฟว่าวันนี้ขอไปโรงเรียนแปดโมงสิบห้า สตีฟก้อบอกว่าเค้าจำได้ เย่!! นอนต่อทันทีอะ แต่นอนไม่ค่อยหลับหรอก คิดอะไรไปเรื่อยๆ ที่จิงคือคิดถึงบ้านนั่นเอง 55
พอเจ็ดโมงครึ่งก้อไปล้างหน้า แปรงฟัน แระเปลี่ยนเสื้อผ้า ละก้อออกมากินซีเรียลเหมือนเดิม ทำงี้ทุกวันเร้ยเว้ยย วันนี้ขำคีแกนว่ะ ตอนเช้า กินซีเรียลเปล่าๆ ไม่ใส่นม มันบอกมันไม่ชอบกินนม เวนกำ เด๋วเตี้ยนะเว่ย!! อยากบอกมันเหมือนกันอะ แต่พูดไม่เปน 55 เออ ละวันนี้เราก้อเอาถุงอาหารกลางวันไปโรงเรียนเหมือนเดิม คือเทอริจาทำให้ทั้งเราละก้อคีแกนอะ จาวางไว้ด้วยกัน วันนี้ของเราไม่มีแซนวิชเว่ย มีแต่คุ้กกี้เนยถั่วอะ เราเรยลองเปิดของคีแกนดู ปรากฏว่ามีแซนวิชอะ อืมม เอาเหอะ เค้าเตรียมให้เราก้อดีแร้วเนอะ ที่จิงอาหารกลางวันเราต้องซื้อกินเองอะ - -"
ละก้อไปโรงเรียน วันนี้คีแกนไปพร้อมเราเว่ย เพราะโรงเรียนเข้าพร้อมกัน ตอนเช้ามันแปลกๆไงม่ะรู้อะ เหมือนไม่พอจัยรัยเราเรยแมร่ง ช่างเหอะ
ถึงโรงเรียนก้อไปรอวาเลนติน่า รอนานเหมือนกันอะ มันมาตอนออดแร้วทุกทีเรยเว่ย อยู่คุยกะมันแปปนึง มันจาให้เราสอนเลขให้มันอะ ตอนพัก ละก้อจาทำไรอีกหลายอย่างตอนพักอะ ไม่รู้จะได้ทำป่าว??
คาบแรกเรียนคุ้กกิ้ง วันนี้ต้องทำบราวนี่เว่ย กลุ่มเราก้อแบ่งหน้าที่กัน เราไปแย่งหน้าที่ล้างจานมาอะ 55 ที่จิงคือไม่ต้องแย่ง เพราะไม่มีคัยอยากทำอยู่แร้ว แต่เราอยากทำเว่ย เพราะเราทำอาหารไม่เปน มันมีสี่หน้าที่ สำหรับสี่คน กลุ่มนึงพอดีอะ มีล้างจาน เรานั่นเอง รับมาด้วยความภาคภูมิจัย ละก้อมีเมเนเจอร์ เปนพวกดูแลความเรียบร้อย ไม่ต้องทำไรเร้ย นั่งเปนคุนนาย เราก้ออยากทำอะ ติดอยู่ที่ว่าเราพูดไม่เปนเนี่ยแหละ จะไปสั่งคนอื่นยังไงวะ ละก้อมีหน้าที่ทำอาหาร สุดท้ายคือ เตรียมส่วนประกอบอาหาร ดูแต่ละอย่างดิ เราจาทำได้มะเนี่ย อ่านภาษาอังกิดไม่ออก แย่ว่ะ
เราก้อนะ ตอนมันทำอาหารกันอยู่ เราก้อต้องมารองน้ำใส่อ่าง บีบน้ำยาล้างจาน ละก้อรอพวกมันใช้อุปกรณ์กันให้เส็ด เหมือนเปนคนใช้เรยอะ ช่างเหอะ แต่ก้อดีแหละ พวกมันก้อแบบมาช่วยล้างน้ำเปล่าละก้อมาเช็ดแห้ง สรุปคือเราแค่เอาผ้าถูๆจานอะ จบ สบายดีเหมือนกัน ^_^"
รอ บราวนี่เข้าตู้อบปรามานครึ่งชั่วโมง เราก้อมาทำงานเว่ย ลอกคนอื่นอีกเหมือนเดิม อ่านโจทย์ก้อไม่ออกแร้วอะ จามีปัญญาทำเองมั้ยอ่า เออ มีคนชมว่าลายมือเราสวยด้วยเว่ย โว้วว มันบอกว่าลายมือเราสวย อ่านง่าย อิอิ แต่ก้อนะ ลายมือสวยแล้วเขียนไม่เปน มันจามีประโยชน์อะไรวะ ขอลายมืออุบาดแร้วเขียนได้อย่างคล่องแคล่วดีกว่ามั้ย??
เออ วันนี้คะแนนคุ้กกิ้งรวมทั้งหมดออกมาแร้วอะ เราได้ F ว่ะแมร่ง กรูทำอารัยผิดอ้ะ??? อยู่ดีดีเอฟโผล่มาจากไหนวะ ห๊ะ!!! มิสบอกว่าเราส่งงานไม่ครบ ถ้าส่งครบละจะเปลี่ยนเปนเอให้ โห่ ตกจัยหมด..
บราวนี่ของกลุ่มเราแม่งเหลวเรยอะ ช๊อคโกแลตมันไม่ยอมแข็ง 55 ขำว่ะ อดกินเรย..
คาบต่อมาเรียนเลข วันนี้สบายๆอะ เราว่าเลขที่นี่มันง่ายมากเรยว่ะ ให้ใช้เครื่องคิดเลขได้ด้วย มิสให้ทำแบบฝึกหัดทวนทั้งบทที่เรียนมาอะ เราทำเส็ดคนแรกๆเรยเว่ย ภูมิจัยๆๆ แต่ก้อผิดเยอะเหมือนกันอะ - -"
พอเส็ดก้อไปกินข้าวกะวาเลนกะไมดี้ เย่ๆๆ วันนี้พักพร้อมกัน เราไปซื้ออาหารกลางวันด้วยย วันแรกเรยนะเนี่ย ที่โฮสเตรียมให้มันไม่มีรัยเรยนี่หว่า ต้องใช้บัตรนักเรียนสแกนอะ ละก้อจ่ายตัง บัตรเราดันมีปัญหา เค้าเรยเขียนเลขโค้ดใหม่ให้ด้านหลัง เซงเรย บัตรกรู!!!
เออ วันนี้ที่กินข้าวด้วยกันก้อมี เรา ไมดี้ วาเลน จูดิอานี่ ละก้อซาโยริ อิพวกนี้แมร่งพูดภาษาสเปนกันหมดเรยอะ ไรว้า กรูจาฟังออกมั้ย ช่วยพูดอังกิดได้ป้ะล่ะ แต่ก้อเข้าจัยมันแหละ ถ้าเราจาคนไทยในโรงเรียนเรามั่ง เราคงไม่พูดภาษาอังกิดกะคนไทยด้วยกันหรอกเนอะ สรุป เราต้องเรียนภาษาสเปน จบ!!!
เราลืมไปเรยอะ ว่าต้องสอนเลขวาเลน ก้อนะ กินข้าวก้อหมดเวลาละอะ เหมือนปรามานสิบนาที วาเลนมันต้องใช้คอม เรยไปห้องสมุดกัน เจอเมลช๊อค อันนี้จาไม่ขอพูดถึง แมร่ง ทำเราเครียดเรย
ต่อมาก้อเรียนอังกิด เราก้อคุยๆกะวาเลนอยู่ช่ะ อิซาโยริก้อชอบเข้ามาพูดแทรกอะ หลายครั้งมากกกก คือเราพูดเรื่องเดียวแมร่งไม่จบซักที สุดท้าย เราโมโห ตะโกน "ซาโยริ!!!!" ออกไปเรยเว่ย มันเรยเงียบ จูดิอานี่หัวเราะใหญ่เรยอะ 55
วันนี้เรียนอังกิดละน่าเบื่อไงม่ะรู้ นั่งอ่านนิยาย เราจาหลับอยู่แระ ละแบบนิยายมันเปนอังกิดปนสเปนอะ พวกนั้นมันก้ออ่านกันรู้เรื่องสิ เราก้องงกันไป คือปกติเด็กเมกาจารู้ภาษาสเปนด้วยไง แต่เรามันเด็กไทย รู้แต่ภาษาลาวอะ มาแข่งกันป้ะล่ะ 55
เรียนเส้ดวาเลนมันก้อไปห้องสมุดเล่นคอม เราก้อกลับบ้าน กลับมาก้อนะ มาเปิดเน็ตแปปนึงละก้อไปนั่งอ่านเลข สอบวันศุกร์ๆ ได้ข่าวมาว่า วันศุกร์ต้องสอบประวัติศาสตร์กับอังกิดด้วยอะ โห อิปุ้ยหัวบานพอดี - -"
แต่อ่านไปได้แปปเดียวเอง ปวดหัวมากมาย อ่านจนไข้ขึ้นเรยอะ เว่อไปป่ะ แต่มันจิงๆอะ หน้าร้อนผ่าวๆเรยย แดงด้วย เรยหยุดอ่าน ออกมานั่งข้างนอก ช่วงนี้รู้สึกว่าเราไม่ค่อยได้คุยกะโฮสอะ รู้สึกห่างๆไงม่ะรู้ เพราะเค้าดูหนังกันทั้งวันเรยอะ เราดูไม่รู้เรื่องนี่หว่า เราเรยมาเปิดเน็ตเล่น จนเข้านอนทุกที ตื่นมาโฮสก้อไปทำงานแร้ว ไรเงี้ยะ เราเรยกะว่าวันนี้จาออกมาข้างนอกมั่ง
คีแกนมันเองหนังสือมาให้เราอีกแร้วอะ มันไปเอามาจากห้องสมุด เค้าให้มันมา ไม่รู้ทำไม มันเปนแบบเกี่ยวกะประเทศต่างๆอะ เล่มนึงก้อประเทศนึง ตอนนี้มีเกือบสิบประเทศละเนี่ย 55 เออ มีไทยด้วยอะ เราเรยเอามาเปิดอ่านเว่ย แบบมีอะไรที่เราไม่รู้เพียบเรยอะ ประเทศตัวเองแท้ๆ อ่านแร้วเพลินว่ะ แปลกมากอะ คือมันเปนภาษาอังกิดไง ทำไมกรูอ่านออกวะ?? เออ ละมันมีรูปแม่น้ำเจ้าพระยา กะตึกรอบๆแม่น้ำในหนังสืออะ เราก้อมองผ่านๆ ไม่ได้สนใจรัย แต่เหนตึกคุ้นๆอะ พระเจ้า!!! ศึกษานารีนี่หว่า โรงเรียนกรู ตึกสอง จำได้ โหย แบบ ตื่นเต้นมากอะ นั่งมองอยู่ตั้งนาน คิดถึงโรงเรียนง่า T_T" ปีหน้าเจอกันๆๆ
วันนี้เทอริกลับบ้านดึกอะ เราเรยต้องกินข้าวช้าไปด้วย แบบว่าหิวมากมาย มีหนมปังทาเนย มีฟิชสติ๊ก เกรียมๆ ละก้อถั่วต้ม เค็มมากอะ เกลือไอโอดีนบ้านเราที่ว่าเค็มแร้ว ยังอาย 55 แปลกว่ะ ที่นี่ชอบทำอาหารๆไม่เค็มก้อไหม้อะ สตีฟทำอาหารอร่อยนะ แต่ไหม้ทุกที เรานี่แบบต้องค่อยๆมานั่งเอาที่มันดำๆออก กว่าจาได้กิน คีแกนมันก้อกินเส้ดไปแระ แปลกว่ะ ไม่รู้หรอว่ากินมากๆแร้วมันจาเปนมะเร็งอ้ะ!!!
อืมม ละเราก้อไปล้างจาน เปนเด็กดี 55 ไม่รู้ดิ เรามาอยู่บ้านเค้าแบบนี้ คือเค้าเปนอาสาสมัครอะ ไม่ได้ตัง เค้าแค่รับเลี้ยงเราไว้เฉยๆ มาใช้น้ำ ใช้ไฟ ของเค้า ละเค้าต้องเปลืองข้าวเลี้ยงเรา ต้องมาเปนภาระเรื่องของใช้ เรื่องความปลอดภัยอะไรของเราอีก ละก้อต้องตื่นเช้าๆเพื่อไปส่งเราที่โรงเรียน เค้าจะรับเลี้ยงเราทำไมวะ เราก้อนะ ช่วยล้างจานก้อได้ เปนค่าตอบแทน กะว่าจาล้างให้ทุกเย็นหลังกินข้าวอะ ไม่รู้จะทำได้เปล่า เราก้อคิเกียดเหมือนกันแหละ เหอะๆ
ละก้อเนี่ย มานั่งเล่นเน็ตอีกแร้ว ยังเลิกไม่ได้ซักวันเรยเว้ยย ไปแระๆ ไปส่งเมลหาเพื่อนๆ เหอะๆ ว่างจิงเว้ยย วันศุกร์สอบสามวิชาเว่ยย 55 อืม คิดถึ๊ง คิดถึง ทุกคนเรยอ่า เพื่อนๆ คัยเข้ามาอ่านก้อเม้นไว้ด้วยนะ จาได้รู้ว่าคัยเข้ามาเยี่ยมมั่ง อิอิ อย่าปล่อยกรูโดดเดี่ยวนะเว่ย ห้ามลืมกานด้วยย คัยอ่านจบรักตายเรย ก้อนะ มันยาว เราเข้าจัย พิมละมันเพลินว่ะ เหอะๆ ตั้งจัยเรียนน้าทุกคน
ปล. คิดถึงบ้านมากมาย คิดถึงป๊า ม๊า เฮีย เจ้
คิดถึงแกด้วยเจ้มาย
คิดถึงเพื่อนๆ
คิดถึงศึกษานารี คิดถึงโต๊ะขาว คิดถึงสนามใหญ่ คิดถึงสนามบาส
คิดถึงบ้าน คิดถึงโทรศัพท์มือถือ ไม่ได้ใช้มือถือมาเดือนกว่าละเนี่ย รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป 55
ขอบคุนอีเมลของทุกคนที่ส่งมาคุยมากเรยนะเว่ย ร๊ากพวกแก!!
อีก 281 แร้วเจอกันนะทุกคน..
posted @ 20:01:43 น. | 2 Comments
comment: 26 :
เห้อเอ็ง..อย่าเพิ่งเส้าไป
รู้สึกว่าวันนี้จะปาเข้าไป
วันที่ 7.10.2007เเล้ว
คือเอ่อมาเม้นช้าไปนิสสส
อย่าว่ากันนะ ^^
เอ็ง เขียนได้มากมายจิงๆ
เเต่ก้อหนุกดี ชีวิตเอ็งก้อ
คล้ายๆนิยายอ่า
เเค่มานเปนนิยายชีวิจิง TT
555+ เฮ้ยอย่าเพิ่งเส้าไปเว่ย
ไว้จะส่งรูปที่เมืองไทยไปเยอะๆ
???
เออตอนนี่เกรดออกกันละ
มีพี่เพ็ญคนเดียวที่ได้เกรด4
ส่วนเกรดข้านั้น เหอะๆ
เน่าไปตามระเบียบ
เอ็งพยามสุขสันต์ กะ ชีวิตเยอะๆนะเว้ยยย
เห้อเป็นห่วง
คิดถึงเอ็งนะ ^^