วันนี้วันจันทร์อีกแร้วว เราได้หยุดแหละ โฮะๆ มันเปนวันแรงงานของที่นี่อะ เด็กได้หยุดด้วยซะงั้น ดีจียๆๆ เฮ้อ อาทิตย์ได้หยุดสามวัน ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วจังว้า พรุ่งนี้ก้อต้องไปโรงเรียนอีกแร้วอ่า เซงจังเรยย อื้ม เด๋วเล่าเรื่องวันที่ผ่านมาให้ฟังง(อ่าน - -")

                   วันศุกร์ที่ 31 สิงหาคม 50

      HBD to ..น้ำ & กวาง.. มีความสุขมากๆเน้ออ

             อืม มันก้อเปนวันธรรมดาอ่านะ ตื่นมาแต่เช้า อาบน้ำสระผม เป่าผม เหอะๆ เราใช้ห้องน้ำนานมากเรยอะ เวลาสระผมแต่ละที กลัวโฮสด่าวุ้ย ทำไงได้อ่ะ นานๆอาบที 55 อาบเส็ดก้อออกมากินซีเรียลเหมือนเดิม อร่อยว่ะ ชอบอะ ซีเรียลรสชินนาม่อน โว่วว แต่นมนี่แบบ ยังกะน้ำเปล่าเรยอ่า มันใสๆไงม่ะรู้ คือโฮสเราเค้ากินนมแบบ Fat Free คือไม่มีไขมันเรยจิงๆอะ จืดมาก คือสตีฟเปนอะไรซักอย่างอะ ต้องกินนมแบบนี้ ทั้งบ้านเรยต้องกินตาม เอาเหอะ เค้าเลี้ยงเราก้อบุญละเนอะ!! 

            ละก้อไปโรงเรียนเหมือนเดิม สตีฟไปส่งเหมือนเดิม แต่รถคันใหม่ว่ะ คือมันเก่ามากแร้วอะ แต่มันใหม่สำหรับสตีฟ เหอะๆ เปนรถกะบะเว่ย คันใหญ่มาก ละแบบสกปรกเว่ออะ เพราะสตีฟไปซื้อแบบมือสอง(ที่ดูเหมือนมือแปดแร้ว) กระจกก้อร้าว เวลาขับนี่สั่นโคดอะ เหอะๆ กลัวว่ะแมร่ง ช่างเหอะ ประสบการณ์ชีวิต!!!

            ไปถึงก้อไปรอวาเลนที่ล๊อกเกอร์ รอนานเหมือนกันอะ มันเดินมาโรงเรียนตอนออดแร้วพอดีเรยย โห ตรงเวลานะเนี่ย - -" อยู่คุยกะมันแปบนึงก้อไปเรียน

            คาบแรกเรียนคุ้กกิ้ง วันนี้เอจามันมาแร้วแหละ หลังจากที่หยุดไปอาทิตย์นึง แต่ก้อนะ เหมือนเดิม ไม่ได้คุยรัยกานหรอก วันนี้ทำไมมิสมาสอนที่โต๊ะเราโต๊ะเดียวม่ะรู้ ทั้งๆที่อยู่หลังห้องอะ หรือเพราะโต๊ะเราโง่ เหอะๆ

            เค้าก้อมาสอนเรื่องการใช้ช้อนโต๊ะ ช้อนชา เว่ย แบบกี่ช้อนโต๊ะเปนกี่ช้อนชารัยเงี้ยะ เราก้องงเรยดิ พอเค้าถาม เราก้อตอบผิดไปเรียบร้อย 55

            คาบสองเรียนประวัติศาสตร์ วิชาที่เราขนานนามว่า วิชาหอยหลอด ฮ่าๆ วันนี้เค้าก้ออ่านหนังสือให้ฟังเหมือนเดิม เราก้อไม่รู้เรื่องเหมือนเดิม เซงมากมาย 

             คาบสามเรียนเลข ไม่ได้ทำการบ้านไป 55 ดีนะ ที่มีคนไม่ทำเยอะ เค้าเรยให้มาทำใหม่ รอดปัยย ก้อเราทำไม่เปนจิงๆนี่หว่า เรียนเส็ดก้อไปกินข้าวกะทียานี ละก็อแมนดา อแมนดามันก้องงๆว่าทำไมเราไม่ไปบ้านมันวันนี้ คือเมื่อวานเราเพิ่งจาไปบ้านวาเลนมาไง เด๋วโฮสเราไม่ปลื้ม เหอะๆ

              ตอนนี้ทียานีมันเรียกเราว่า "แพนด้า" อะ ทำไมวะ มันบอกว่าเราเหมือนแพนด้าดี 55 ขำว่ะ กินเส็ดก้อไปเรียนชีวะ วันนี้ทำแลบอีกแร้ว แพทริกมันชอบไม่เชื่อเวลาที่เราบอกว่ะ อย่างแบบเวลาเราไปหยิบสไลด์มาอย่างเงี้ยะ มันก็ถามเราว่าหยิบมาหมดรึยัง เราก้อบอกว่าหยิบมาหมดแร้ว มันก้อไม่เชื่อเว่ย เดินไปดูเอง สรุป เราก้อหยิบมาไม่หมดจิงๆอะ 55 เฮ้อ เซงว่ะ ก้อมันเปนภาษาอังกิดนี่หว่า เราก้อไม่รู้เรื่อง.. เออ ละแบบแพทริกมันใช้วงเวียนไม่เปน คือเราทำแลบสไลด์อะ ต้องส่องเซลล์ละวาดรุป แพทริกมันก้อทำเองหมดเรยเว่ย ให้เราทำอย่างเดียวคือใช้วงเวียนวาดวงกลมให้มัน 55 ขำว่ะ พอเรียนเส็ด เด๋วนี้มันไม่รอเราแร้วอะ ชิ มันไปหาอิจัสติน เพื่อนมันห้องข้างๆ เซง เดินคนเดียวเรยย

             ต่อด้วยเรียนอังกิด คะแนนสอบเราเมื่อวานออกมาดีแหละ แต่เรากะวาเลนตกลงกันว่าจาเรียนอังกิดเด็กต่างชาติเนี่ยแหละ ไม่ย้ายไปเรียนอังกิดธรรมดา มิสก้อไม่ว่าอะไร เออ วันนี้สอบคำศัพท์ด้วย ทำได้หมดเรยเว่ย ละข้อสุดท้าย ถามว่า คิดว่าอนาคตข้างหน้าชีวิตเราที่โรงเรียนนี้จะเปนยังไง เราก้อแบบเต็มที่เรยเว่ย เขียนๆๆๆไป ว่าจาทำโน่น ทำนี่ อิอิ เด๋วพอเรียนจบ ไม่ได้ทำไรซักอย่าง - -"

             ละมิสก้อให้อ่านนิยาย อ่านเส็ดก้อให้วงศัพท์ที่ไม่รู้เอาไว้ อิซาโยริ รีบพูดขึ้นมาเรยอะ ว่ารู้หมดทุกคำ แหวะ อิบร้า โคดโม้อะ หมั่นไส้มันว่ะ เพื่อนก๊วงมันเรยเอาคำนึงไปถามซาโยริว่าแปลว่ารัย มันก้อไม่รู้ 55 แต่ละคนแบบว่าไม่รู้กัน คำสองคำ เรานี่เว่ย โผล่มาเรย 9 คำ สร้างความฮือฮามากมาย ก้อกรูไม่รู้จิงๆนี่หว่า ถ้าแกล้งทำเปนรู้ทั้งๆที่ไม่รู้ก้อโง่ต่อไปเหอะ จิงมั้ย?? 

             พอเส็ดเราก้อไปออฟฟิศกะวาเลนอะ ไปถามเรื่องทีมวอลเล่บอล เราอยากเล่นว่ะ ที่จิงคืออยากเล่นบาสมากกว่าอะ แต่วาเลนมันไม่ถนัด ช่างมัน เข้าวอลเล่ก้อด้ะ เพราะเราก้อชอบ เราว่าทีมมันต้องเต็มแร้วแน่เรยอะ ไม่รุ้ดิ ต้องรอวันจันทร์ บ่ายสาม รอคุยกะโค้ช วาเลนมันบอกว่าเราเปนเด็กแลกเปลี่ยน น่าจะได้สิทธิพิเศษบ้าง 55 

             ละก้อไปเรียนศิลปะ นั่งทำงานเหมือนเดิม ผู้หญิงที่นั่งตรงข้ามเราสองคนมันก้อหัวเราะกันอีกแร้วอะ คุยไปหัวเราะไป โต๊ะสั่นโคดด น่ารำคาญว่ะ อืม เราทำงานไม่เส็ดอีกแร้วว ต้องเอากลับมาทำที่บ้าน เอาดินสอกะกบเหลาของที่ รร กลับมาดั้ว มิสให้ยืมๆๆ 

             วันนี้ก่อนกลับอยู่คุยกะมิสนานอะ พอออกมา เจอวาเลนกำลังจาเปิดประตูกลับบ้านพอดีเรย มันบอกว่าวันนี้มันต้องรีบ เพราะบ้านมันไม่มีคัยอยู่บ้าน ต้องรีบกลับไปแอบใช้คอม 55 โฮสมันไม่อยากให้ใช้อะ เราโชคดีว่ะ เล่นมันทั้งวันเรยเนี่ย การเรียนก้อตกต่ำขั้นรุนแรง เด๋วกะว่าจาตั้งจัยเรียนละอะ จาเล่นเน็ตน้อยลงละ ไม่รู้จะทำได้ป่าว ??

            อ่ะ ต่อๆ ออกมาก้อหาสตีฟ เราก้อมองหารถกะบะเต็มที่ ที่ไหนได้ สตีฟเอารถเทอริมารับ ซึ่งนั่นก้อดีมาก นั่งกะบะนั้นแร้วเรารู้สึกไม่ปลอดภัยไงม่ะรู้อะ เหอะๆ วันนี้เอาหนังสือกลับบ้านหมดล๊อกเกอร์เรยว่ะ กะว่าหยุดสามวันจะอ่านหนังสือละ ฟิตจัด ไม่รู้จาอ่านหมดป่าว???

            สตีฟบอกว่าวันนี้จาพาเราไปกินอาหารจีนเว่ยย เย่!! เปนทางเดียวที่เราจะได้กินผัก แระ ผลไม้สดๆ ที่ผ่านมากินผลไม้ดอง ผลไม้เชื่อมตลอดเรยแมร่ง 55 เออ ละแบบวันนี้สตีฟจาทำเซอไพร้คีแกนเว่ย ปรามานว่าสตีฟจาพามันไปดูเบสบอล แต่ไม่บอกก่อน รอให้ไปถึงสนาม ให้คีแกนมันตกจัยเอง อิเด็กอ้วนจาถูกหลอกอีกแร้วว เหอะๆ

             กลับบ้านมาเราก้อมาจัดห้อง ละก้อนั่งทำการบ้านเลข ทำเส็ดด้วยเว่ย เรามานั่งลิสอะ ว่าหยุดเสา อาทิต จัน จาทำไรมั่ง คือเราหยุดวันจันทร์ด้วยไง มันคือ Labor Day ประมานว่าวันแรงงานแห่งชาติบ้านเรา แต่ที่นี่เค้าให้นักเรียนหยุดด้วยว่ะ ดีแระ รู้มะ เราลิสออกมาได้ 32 รายการอะ ที่เราจะทำตอนหยุดสามวันเนี่ย พระเจ้า มันเยอะจังวะ ทำไม่หมดแน่นอน แต่ละอย่างก้อไร้สาระมากมายอะ บางอันก้อแบบ ส่งเมลคุยกะเพื่อนงี้ อัพไดงี้ ขัดรองเท้า ระบายสี 55 โคดจาสำคัญอะ

             สี่โมงก้อออกไปรับเทอริ ที่ที่ทำงาน เทอริขึ้นรถมาก้อยื่นตั๋วดูเบสบอลให้คีแกน สตีฟแบบว่าตกใจเรยอะ เพราะกะว่าจาพาคีแกนไปสนามเรยแบบไม่บอก ละเค้าก้อเถียงกันใหญ่เรยเว่ย ขำว่ะ

             อื้ม ละก้อไปร้านอาหาร เปนบุฟเฟ่อีกแร้ววว แต่ว่าร้านใหญ่มากเรยอะ อาหารเพียบบ เรากินไปทั้งหมดหกจานอะ คนอื่นกินคนละสองจาน 55 จานแรก ตักพวกข้าว ผัก กุ้ง เห็ด ไรพวกเนี้ยะ คิดถึงมากมาย กรูกินแซนวิชติดต่อกันมาเจ็ดวันแระ จานที่สอง เปนปลา ซูชิ ซาลาเปา จานที่สามเปนผลไม้ จานที่สี่เปน ขนมหวาน พวกเค้กไรพวกเนี้ยะ มีตั้ง 7 อย่างอะ เราลองมันหมดทุกอย่างเรย อร่อยโคด จานที่ห้าเปนเยลลี่ มีสามรส กะช้อกโกแล๊ตมู้ดอีกสามชนิด ตักมาหมดเรยอะ จานที่หก จานสุดท้าย กินผลไม้เชื่อม 55 อร่อยดีอะ โคดชอบพีชเชื่อมเรย แบบว่าสตีฟหันมาหาเราละก้อหันไปหัวเราะกะเทอริอะ 55 เค้าถามเราปรามานว่ากินเข้าไปหมดได้ยังไง กินเยอะกว่าอยู่ที่บ้านนะเนี่ย??

              กินเส็ดที่ร้านก้อเอาคุ้กกี้แห่งความโชคดีมา(แปลมาจากภาษาอังกิดอะ เรยฟังดูแปลกๆ) นั่นแหละ ในนั้นมันจามีข้อความ ของเราเค้าบอกว่า ชีวิตเราทุกอย่างจาราบรื่น ไม่ยากอย่างที่คิด สาธุ๊ สตีฟบอกว่า "อ่าว ไม่ใช่เค้าบอกว่า เราต้องอยู่อัลบูกากี้ตลอดไปหรอ" 55 จาให้อยู่มะล่ะ อยู่ฟรีจนเรียนจบไฮสคูล คัยจาไม่อยากอยู่ว้า .. คีแกนมันขอตังจากเทอริไปที่ตู้กดของเล่นเว่ย มันไปกดทหารมาตั้งเกือบสิบตัวอะ คัยเดินผ่านมาก้อต้องมอง ทั้งเด็กเสิรฟทั้งลูกค้า ขำว่ะ เออ เด็กเสิรฟมันก้อมองเราละยิ้มให้เรากันเปนแถวเรยอะ คือมันเปนคนจีนไง มันเหนเราหน้าตาดี หรือมันคิดว่าเราเปนประชากรประเทศมันวะ แมร่ง คนไทยตาตี่ไม่ได้หรอ ห๊ะ!!!

              ก่อนออก สตีฟหันมาถามเรา "อิ่มแร้วใช่มั้ย??" 55 ขำว่ะ อิ่มมากอะ เดินจาไม่ไหวอยู่ละ เทอริก้อขับรถไปส่งสตีฟกะคีแกนที่สนามแข่งเบสบอล ละเค้าก้อพาเราไปห้าง วันนี้พาไป Walmart เว่ย ก้อคือโลตัสของบ้านเราดีๆนี่เอง เราไปซื้อที่เจาะรูกระดาษอะ ที่นี่แปลกว่ะแมร่ง ใช้แฟ้มแทนสมุด ละก้อเอากระดาษใส่แฟ้มไว้ จดไปเรื่อยๆ กระดาษงานของที่นี่ทุกอย่างจะมีสามรูเหมือนกันหมดเรยอะ ก้อดีเนอะ เปนระเบียบดี เมืองไทยนี่ เด๋วก้อสองรู เด๋วก้อสามรู ละก้อซื้อยาสีฟัน มีคอลเกตขายด้วยเว่ย 55 แอบตื่นเต้น นึกว่าจาได้ใช้ของอเมกาซะแระ ละก้อไปซื้อแฟ้ม ตอนแรกเรากะว่า ใช้แฟ้มเดียว ละใส่งานของทุกวิชา คือตอนแรกมันก้อได้อยู่อะ เพราะยังไม่ค่อยมีงาน ตอนนี้กระดาษแออัดมาก ซื้อเปนแฟ้มละวิชาแมร่งเรย เราต้องซื้อเพิ่มอีก 4 แฟ้มอะ แต่แฟ้มละ 30 บาทเอง ถูกเนอะ ละก้อไปซื้อแผนที่เมกา เปนแค่แผ่นเล็กๆอะ เกือบสามร้อย อิเว่อ!! 

             ละเทอริก้อไปตรงที่ขายอาหาร เราก้อเข็นรถเข็นให้เว่ย เปนเด็กดีเนอะ ตอนแรกไปที่ขายโค้ก เทอริหยิบขึ้นมา5 แพ๊ค แพ๊คละ12กระป๋อง โว่วว โค้ก 60 กระป๋องอยู่บนรถเข็นกรูแร้นน หนักมากมาย ละก้อไปซื้อพวกแฮม ไก่ หมู รัยเงี้ยะ ของเต็มรถเข็นเรยอะ ละก้อไปจ่ายตัง เราแยกของเราออกมาจ่ายก่อน ตั้งยี่สิบเอ็ดดอลอะ เจ็ดร้อยบาท พระเจ้า!! กรูซื้อของสามอย่าง 700 ฮึ่มม!! ส่วนของเทอริ ตั้งสามพันกว่าบาทอะ เหอะๆ เออ เราไปดู MP3 ด้วยอะ Zune ที่นี่ $229 ดอล ถูกกว่าที่อื่นเรยเว้ยย แต่ดูเหมือนว่าโฮสเราจาไม่ค่อยปลื้มว่ะ ถ้าเราซื้ออะ เค้าแบบพาเราไปดูอันถูกๆอะ ครีเอทีฟ ที่นี่ถูกโคด 1 GB พันสอง รู้สึกว่าเจ้ซื้ออยู่เมืองไทยตั้งหกพัน เหอะๆ เราเรยแบบ ซื้ออันนี้ก้อได้วะ ตอนนี้ไม่มีรัยฟังเพลงละเนี่ย ปรากดว่าของหมด จบ!!

              จ่ายตังเส็ดก้อกลับมาบ้าน เค้าถามเราว่าอยากไปไหนต่อมั้ย เราก้อบอกว่าอยากไปดูเอ็มพีสามที่ห้างอื่น แต่ตอนนั้นมันจาสามทุ่มแระ เค้าเรยบอกว่าไว้พรุ่งนี้ละกัน กลับมาเราก้อมาจัดการกะแฟ้มแต่ละวิชาอะ ละก้อจัดห้องนึกนึง เพิ่งจัดตอนบ่าย ทำไมมันรกอีกแร้ววะ 55

              ละก้อมาเปิดเอ็ม ไม่ค่อยมีคัยออนเร้ยย มีแต่ที่รักออน 55 รอเรานานเรยดิ ขอโทดด อยู่คุยถึงเที่ยงคืน ละก้อไปนอน อื้ม ร๊ากที่รักโคดๆเรยย


                       วันเสาร์ที่ 1 กันยายน 50 - ขึ้นเดือนใหม่ละเว่ยย

               HBD to.. เจน ..              

               วันนี้ตื่นมา เจอคีแกน ละก้อซักพักสตีฟกะเทอริก้อเข้าบ้านมา เค้าบอกว่าวันนี้จาพาเราไปซักที่อะ เราฟังไม่ออก เค้าถามว่าจะไปมั้ย เราก้อไปเอาไว้ก่อนล่ะวะ เรยแบบรีบๆแปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้า ละออกมาเทซีเรียลกิน เทอริบอกว่า ไม่ต้องกิน เด๋วจาพาไปแม๊ค เพราะคีแกนก้อยังไม่ได้กินอะไรเหมือนกัน แต่ตอนนั้นเราเทออกมาแร้วอะ เราก้อบอกเค้าว่า "งั้น I keep it" 55 อังกิดกับไทยปนกันมั่วเรยเว้ย

                ละสตีฟก้อพาไปแม๊ค ที่นี่แมร่งมีแบ่งเปนอาหารเช้า กะ อาหารปกติด้วยอะ ตอนเช้าจาขายแต่อาหารเช้า เราเรยต้องกินแฮมไส้กรอกกะนม ที่นี่แมร่งมีนมอยู่สองอย่างคือ นมช้อกโกแลตกะนมจืด ละแบบนมจืด ก้อเรียกว่านมขาว (white milk - -") งงโคดอะ สรุป สตีฟก้อสั่งนมมาให้เราสองขวด ขวดน่ารักมากมาย แอบล้างเอาไว้ด้วย เหอะๆ

                ซื้อเส็ดสตีฟก้อขับรถพาออกไปนอกเมืองเว่ย เรียกว่า
Rio Rancho อ่ะ บ้านสวยๆตามข้างทางเพียบ แบบว่าใหญ่มากอะ ละเค้าก้อพาเราเข้าไปในหมู่บ้าน หรูโคดดดด แต่คือสตีฟกะเทอริพามาตรงที่เค้าเรียกว่า Yard Sale ปรามานว่า คนจามาเช่าที่จอดรถของบางบ้านเปิดร้านขายของเก่าอะ คือเค้าจาเอาของมาวางๆตรงลานไรเงี้ยะ ละก้อให้เลือกเอา มันเปนของมือสองเว่ย ถูกมากกกกก โทรศัพท์บ้านอันละดอล คือโทสับบ้านอันละสามสิบบาท 55 ละก้อดีวีดีรัยเงี้ยะ สตีฟซื้อมาเพียบ คือที่บ้านก้อมีอยู่สองลังใหญ่ๆละอะ ถ้าเราดูหมดนี่ก่อนกลับไทยนะ ภาษาอังกิดป๋อแน่เรย แมร่ง

                 สตีฟพาไปหลายที่มากอะ ปรามานว่าวันนี้มาขับรถอยู่แต่ในหมู่บ้านเนี่ยแหละ หาซื้อของ ร้อนโคดอะ เรานี่ไม่อยากจาลงรถเร้ย คือจุดประสงค์เค้าคือมาหาซื้อเฟอนิเจอเอาไว้ห้องเราเนี่ยแหละ เทอริเอาเสื้อตัวนึงให้เราดูด้วยอะ น่ารักดี แต่พอเค้าถามว่าชอบมั้ย เราก้อบอกว่าไม่ชอบอ่า 55 ก้อนะ มันเปนของมือสองนี่หว่า แมร่ง คัยใส่มาก่อนก้อไม่รู้ น่ากัวว อื้ม พอเที่ยงเค้าก้อพาไปกินที่ Arby แซนวิชกันควายมากอะ ปรามานแฮมเบอร์เกอร์ของไทยสี่อันรวมกัน ได้แซนวิชที่นี่อันนึงอะ แต่เราก้อกินหมดนะเว่ย โฮสเราอึ้งเรยแมร่ง 55 ละน้ำก้อกดเอาเท่าไหร่ก้อได้ ดีว่ะ!!

                กินเส็ดโฮสก้อพาไปห้าง Sam'S club มันคือแม๊คโครบ้านเรา แบบว่าขายของเปนโหลอะ คือเค้าตั้งจัยจาพาเรามาดูเอ็มพีสามเนี่ยแหละ เราก้อตรงไปที่ไอพอดเรยเว่ย คือเทอริแอบไม่ปลื้มอีกแร้วอะ พอเราเอามาดูเค้าก้อไม่พูดอะไร แต่ทำหน้ากังวลๆ ละคือของมันหมดด้วยแหละ เทอริก้อเอาอีกอันนึงมาให้เราดู อันนี้ 40 ดอล ก้อน่ารักดีอะ เปนรูปสี่เหลี่ยมลูกบาศก์เล็ก เทอริเชียอันนี้ใหญ่เรย เค้าบอกว่า เนี่ย มีสีชมพูด้วย สีโปรดเทอไง 55 ขำวะ รู้ได้เนี่ยย เราเรยเอาอันนี้ก้อได้วะ ซื้อเส็ดก้อไปหาซื้อของต่อ คือเราแอบเบื่อๆอะ มันร้อนไง ตอนหลังๆโฮสเราเรยให้นั่งรอบนรถอยู่กะคีแกน เย็นชุ่มฉ่ำ สบายๆๆ

               กลับบ้านมาเราก้อมาจัดการกะอิเอ็มพี่สามที่ซื้อมาเนี่ยแหละ ละก้อนั่งจัดการเพลง เล่นเน็ตรัยงี้ จนถึงเที่ยงคืนอีกแร้ว ตอนกำลังจะออก ม๊าก้อใช้คอมบ้านแม่เจ้มาย เปิดกล้องกะไมค์คุยกะเรา ม๊าถามว่า หน้าม๊าเปลี่ยนไปรึเปล่า ม๊าบอก คิดถึงจนหน้าแก่ละเนี่ย 555 คุยแปบเดียวอะ เราก้อไปนอน วันนี้ปวดหัวมากมาย สงสัยจานอนไม่พอ ละวันนี้ก้อไม่ได้ทำอะไรที่เปนการเปนงานขึ้นมาเร้ยย จบไปอีกวันแระ


                      วันอาทิตที่ 2 กันยายน 50

           HBD to อิมิ้ง แฟนกรู 55 มีความสุขมากๆนะเมิงง

                  อื้ม วันนี้ตื่นมาตั้งแต่ 7 โมงครึ่งเรยอะ เพราะสตีฟมาเคาะห้องปลุก เราง่วงมาก เพราะม่ะคืนนอนดึกไง เค้าจาพาไปไหนอีกแร้ว แต่เราขออยู่บ้านอ่ะ เหอะๆ ม่ะไหว นอนต่อถึงแปดโมงครึ่งก้อตื่นมาอาบน้ำสระผม กินซีเรียล ละก้อนั่งอ่านหนังสือ ฟิตป้ะล่ะ พอ 10 โมงเค้าก้อกลับมาบ้านกัน คีแกนก้อตะโกนเรียกเรา เราก็ออกไป มันบอกว่า "อ่าว นึกว่ายังไม่ตื่น" ละมันก้อตะโกนบอกสตีฟว่าเราตื่นแร้ว โห เค้ามองว่าเราตื่นสายขนาดนั้นเรยอ๋อวะ 55 

                  พอตอนเที่ยงสตีฟก้อทำแซนวิชให้กิน เราก้อนั่งอ่านหนังสือต่อเว่ย จนปวดหัวละอะ เรยเอาโน๊ตบุ๊คมานั่งจัดการเพลงต่อ มีปรามานห้าพันกว่าเพลงให้เราจัดอ่า แมร่ง นั่งจัดตามชื่อนักร้องเปนคนๆ ทำมาสองอาทิตละ ยังไม่เส็ดเรย พอเย้นๆเราก้อเอาเครื่องคิดเลขออกมานั่งหัดใช้ คือเครื่องคิดเลขแบบที่มันมีรู้ดไรเงี้ยะ ที่จิงคือรอกินข้าวเย็นด้วยอะ สตีหก้อบอกว่ารอเทอริก่อน คือวันนี้เทอริไปทำงานไง เทอริก้อไม่มาซักที คือบอกว่ากำลังกลับบ้านเปนชั่วโมงละอะ ก้อไม่กลับมา สตีฟเรยเอามาให้เรากินก่อน เราก้อนะ ต้องบอกว่าไม่เปนรัยสิ รอกินพร้อมคนอื่น ที่จิงคือท้องร้องแบบไม่ไหวแร้วอะ 55 

                   ซักพักสตีฟก้อแบบร้อนใจมาก โทหาเทอริก้อไม่รับสาย ปกติเทอริขับรถกลับบ้านแค่สิบห้านาทีอะ แต่นี่โทมาบอกเปนชั่วโมละ สตีฟเรยขับรถออกไปตามเทอริ ละก้อกลับมา บอกว่าหาไม่เจอ เค้าบอกเราว่าเค้าจาไปแจ้งตำรวจ คือนะ เรื่องใหญ่ขนาดนั้นเรยหรอ คีแกนมันก้อแบบ บอกว่าบางที ถ้าเทอริไม่กลับมา อาจจาตายก้อได้ อะโหห ดูมันคิด!! ละซักพักเทอริก้อมา พอเทอริกะสตีฟเจอกันนะ ก้อจูบกันเรยทีเดียว เวน ครั้งนี้กรูหันหน้าหนีไม่ทันเรยแมร่งง - -"

                   ละเราก้อได้กินข้าวเย็นซะที กินเส็ดเค้าเปิดไททานิกดูกันเว่ย วันนี้เรานั่งดูกะเค้าด้วยแหละ สนุกว่ะ 55 ดีนะที่มันมีซับไทเทิลอะ ไม่งั้นเอ๋อแน่นอน เส้ามากอะ ดูแร้วหดหู่ว่ะ ดูแร้วคิดถึงคัยบางคนโคดเรยแมร่ง 55 ดูเส็ดก้อมานั่งเล่นเอ็ม แปบนึงก้อเข้าห้องแระ เอาโน๊ตบุ๊คไปนั่งเล่นในห้องละจัดการกับเพลงต่อ คือมันเยอะเว่ออะ ตาลายไปหมดะละ นอนตั้งตีหนึ่ง แต่ก้อยังไม่เส็ดอยู่ดี ชักจาเหนื่อยละนะเนี่ยย

                        วันจันทร์ที่ 3 กันยายน 50

          HBD to Dream!!!

                    วันนี้ตื่นมาแปดโมงครึ่ง ไม่อยากจะตื่นเร้ย ปกติวันหยุดฝรั่งจาตื่นสายไม่ใช่อ๋อว่ะ เรารู้สึกตัวตอนเจ็ดโมงครึ่งทุกทีเร้ย ได้ยินเสียงโฮสคุยกัน เราก้อแบบตื่นสายไม่ได้ด้วยอะ เค้าเริ่มมองไม่ดีแร้วแน่เรยว่ะ ตื่นมาก้อแปรงฟัน เปลี่ยนเสื้อผ้า กินซีเรียล ละก้อมานั่งทำการบ้านชวะ ระบายสีเซลล์ 55 ก้อดี พักผ่อนสมอง ละก้ออ่านประวัติศาสตร์ จาบร้าตาย อ่านแร้วปวดหัวมากอะ เรยเอาศิลปะที่ทำค้างไว้ที่โรงเรียนตอนวันศุกร์มาทำ ทำไปตั้งสามชั่วโมง ภูมิจัยมากมาย เปนงานแรเงาอะ ทำเส็ดก้อเอาไปให้คีแกนดูเว่ย มันตื่นเต้นใหญ่เรยอะ มันบอกเราว่าเราเปนArtist ได้เรยนะเนี่ย ละมันก้อเอาไปให้แม่มันกะสตีฟดู สตีฟบอกว่า เราเปนปิกัสโซ่คนที่สองรึเปล่า 55 

                 อื้มม พอเส้ดก้อเอาโน๊คบุ๊คมาจัดการเพลงต่อ ทำไมมันไม่เส้ดซักทีวะ ช่างแมร่ง ต้องทำไปเรื่อยๆ เด๋วมันก้อเส็ดเองซักวันอ่าเนอะ ละก็ออกมานั่งกินข้าวเย็น วันนี้อร่อยอ่า มีมันฝรั่ง แฮม ไข่กวน ละก้อขนมปังทาเนย กินเส็ดเราก้อ เอางานของทำอาหารมาให้เทอริทำให้อ่า 55 คือเค้าให้ทำอาหารละก้อเขียนวิธีทำ เขียนอุปกรณ์ ละต้องมีคำนิยมของรสชาติอาหารด้วยนะเว่ย ขำว่ะ เทอริทำให้หมดเรยอะ คำนิยมก้อเขียนให้ ทั้งๆที่เราไม่ได้ทำไรเรย เราแค่ลองใส่กระดาษเตรียมส่งแค่นั้นอะ ทำเส้ดก้อมานั่งเล่นเนี่ยแหละ

                  ลืมไปเรยว่าวันนี้ที่เมืองไทยวันอังคารแร้ว เพื่อนๆกำลังเรียนคอมอยู่พอดีเรยอะ แต่ไม่ค่อยมีคัยออนเรยว่ะ ลืมกรูกันไปหมดรึยังเนี่ยย ช่างเหอะ แต่กรูยังคิดถึงทุกคนเหมือนเดิมนะเว่ย 55 ก้อนะ เราก้อมานั่งส่งเมลให้หลายคนเหมือนกันอะ ส่งไปแฮปปี้เบิ๊ดเดย์ ทำไมมันเกิดติดๆกันหมดเรยวะ นัดกันป้ะเนี่ย???

                 อื้ม นี่ก้อสี่ทุ่มกว่าละอะ พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียน ไปนอนแระน้า พรุ่งนี้ต้องตื่นเช้ามาอาบน้ามละผมด้วย รักทุกคนนะเว่ยย ตอนนี้รอของที่ม๊าจาส่งมาอ่า เมื่อไหร่จาถึงก้อไม่รู้ มันเปนเครื่องแปลอะ รูดที่คำศัพท์ปุ๊บ แปลให้ปั๊ป เราว่ามันคงช่วยเราได้เยอะน่าดูอะ 

                 นี่ คัยทำไดสตอรี่เปนมั่งว้า สงเคราะห์หน่อยเด๊ะ ทำไม่เปน ได้ธรรมดาขั้นรุนแรง เหอะๆ ตั้งจัยเรียนกันนะเว่ย รู้มั้ยยย

                 พรุ่งนี้ไม่อยากไปโรงเรียนเรยอ้ะ ฮือออออ...