อย่างว่า อยู่บ้านแล้วมันเบื่อ

ไม่มีไรทำ

กลับบ้านมาเมื่อวานกับเบน
ง่วงมาก ได้นอนแป๊บเดียว เชดก็มาปลุกให้ไปเอาเงินค่าประกันที่หอเก่า
เจ๊หอเดิม ยิ้มแย้มแจ่มใส เนียนตีซี้อีกละ ชวนคุยตลอด
เออ คุยดีมากูก็ดีตอบได้ เหอ ๆ
ได้เงินเสร็จก็กลับมาบ้าน
อาบน้ำ แล้วก็เดินทางลงสู่กรุงเทพฯ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ข้อสรุปเรื่องเที่ยวเลย
ความจิงยังไม่กลับก็ได้ หากแต่กูเซ็งอยู่ที่นู้นก็ไม่ได้มีธุระอะไร
ถ้างั้นกูมารอหาข้อสรุปที่บ้านละกัน

เพื่อน ๆ ได้ข้อสรุปแล้วก็บอกกันด้วยน้า จะได้เที่ยวกันซะที

กลับมา ทำไมต้องกลายเป็นคนเฝ้าบ้านอีกแล้วล่ะ
มีแต่หมากับหมากับหมา แล้วก็กู เท่านั้น
คนอื่นออกไปกันหมด
พ่อไปทำงาน
แม่ไปอบรม
พี่ไปไหน
เฮ้ออ

งานการก็หาไป เค้าเรียกก็ไม่ไปอ่ะ
มันไกล หรือไม่บางบริษัทก็เป็น S/W house ไม่อยากทำง่ะ

ปวดหัว ไม่อยากเขียนโค้ด แต่ถ้าหางานทำไม่ได้ถึงจะทำ

เรียนก็อยากเรียน
พ่อบอกถ้าติดเรียนก่อน แล้วค่อยทำงาน
สอบไปเรื่อย ๆ ติดแล้วก็เรียน
แม่ก็ยิก ๆ เรื่องบวช
ทีนี้ชีวิตกูก็เลยยิ่งสับสนกันไปใหญ่
งาน เรียน บวช โอ้วว ปวดหัว

พรุ่งนี้จะได้เจอกันแล้ว
ดีใจ
จะได้หายคิดถึงนิดนึง
รอแทบไม่ไหว
เหอ ๆ