ช่วงที่หายๆไป มีอะไรเกิดขึ้นกับชีวิตเยอะมาก....
มากจนไม่รู้จะเริ่มเล่ายังไง.....
แค่สองสามสัปดาห์........แต่เป็นช่วงที่เราร้องไห้บ่อยที่สุด...
เรื่องเรียน เรื่องปลื้มใจ เรื่องความรัก.....

เรื่องเรียนก่อน....
เค้าไม่ผ่านฟิสิกส์สองอีกแล้ว....มันทำให้คะแนนติดโปร....
เรื่องนี้ร้องไห้จริงๆจังๆ...ระหว่างที่พิมนี่ก้จะร้องไห้อีกแล้ว
ทำไมเค้าถึงโง่อย่างนี้นะเนี่ย?
ถึงจะคิดปลอบใจตัวเอง หรือมีคนอื่นปลอบใจว่าเป้นเพราะอยู่จุฬา
แต่ยังไงๆ ความจริงมันก้คือ เราทำได้ไม่ดีเองนั่นแหละ...
วันที่รู้คะแนน เค้านั่งร้องไห้  ร้องๆๆๆๆ  ไม่รู้จะร้องบ้าอะไร
มันก็เป้นแค่ตัวเลข...แต่ไม่รู้สิ....มันเหนื่อย...เหนื่อยกับหลายๆเรื่อง
แทนที่จะมีเรื่องน่าชื่นใจเข้ามาบ้าง ...ก็ไม่มี...
เค้าไม่เข้าใจวิชานี้จริงๆน่ะแหละ....ไม่ถนัด ไม่มีหัว...
สักพัก โทรหาพี่น้อง นั่งบ่น นั่งน้ำตาไหล...นั่งเพ้อ
อยากเจอคนนั้น อยากเจอคนนี้ อยากถูกปลอบ.....
พี่น้องก็เครียดๆแทนเค้า ขอบคุณนะ ที่นั่งฟังเค้าบ่นได้นานขนาดนั้นน่ะ
ตอนนี้ดีขึ้นแล้วกับเรื่องนี้.....มีกำลังใจมากขึ้นแล้วล่ะ
แต่เรื่องเรียนนี่ เป้นเรื่องที่บัวทำใจไม่ได้มากกว่าเรื่องรักอีกนะ...ฮ่าๆๆๆ
อย่างที่เคยคุยๆกันไว้....พี่น้องบูชาความรัก
ส่วนเค้าทนไม่ได้ที่ต้องเห็นตัวเองล้มเหลว....รู้สึกแย่จัง....

เรื่องปลื้มใจ....
มันสืบเนื่องมาจากที่เค้าโทรไปเพ้อๆ บ้าๆกะพี่น้องวันเกรดออก...
เค้าจำไม่ได้หรอกว่า เพ้อถึงใครอะไรยังไงบ้าง
แต่พี่น้องได้ยินเค้าบ่นถึงนุ๊ก เลยโทรไปหาพี่แยม เค้างี้แทบกรี๊ด
แบบ ไม่เอ๊า!  จะบ้าเหรอ...ไม่งั้นจะร้องไห้อีกรอบนะ...
ไม่อยากให้เจ้าตัวมาเลย เพราะลำบากเค้าเปล่าๆ
แต่ใจจริงๆมันก็ดีใจอยู่แล้วล่ะ  ฮ่าๆๆ

พอถึงวันนั้น เราก็ยังไม่อยากจะเชื่อว่าจะมาจริงๆ...
เห็นพี่น้องบอกเหมือนไม่ว่างๆ  เราก็เออ...ดีแล้วๆ...ไปกินชาบุชิ
กะพี่แม้ว...ก่อนพี่แม้วจะโก อินเตอร์...ฮ่าๆๆๆ
ไปดูสแลชออดิชั่น (ชอบท่าตบมือพี่เกด กะ วงเบอร์รี่วงนั้นมาก >_<)
แล้วก็เดินๆมาที่เอสแอนด์พี...พี่น้องก้ให้ยืนรอ...เราแบบ เฮ้ย มาแน่ๆเลย
...แต่ไม่แน่ อาจแกล้ง...พี่น้องยิ่งชอบหลอกคนอื่นเล่น ....
แล้วก็ฟุ้งซ่านไปๆมาๆ  แบบอย่ามาเล้ยๆ...สาธุ....ไม่อยากให้เค้าต้องมาเสียเวลา
พอเงยหน้าขึ้นมาจากการ์ตูน ...เฮ้ย!! ......
สุขวัสสา วิ่งไปหลบหลังเสาร์ทันที  ฮ่าๆๆๆๆๆ.....ทำอะไรไม่ถูก
ทุกคนบอกเราทำหน้าเหมือนนางเอกการ์ตูนผู้หญิงจะสารภาพรักกับรุ่นพี่
(กร๊าก)  บัวเนี่ยนะ..... ไม่อยากเชื่อตัวเอง.. -- --"
เห็นนุ๊กยิ้มให้ ถามถึงเรื่องเกรด แค่นี้เค้าก็ดีใจแล้วล่ะ
น้ำตาจะไหล ไม่ได้ดีใจเรื่องเจอนุ๊กอย่างเดียวนะ แต่ดีใจที่คนอื่นๆ
พี่แยม พี่น้อง พยายามจะทำให้เค้าสบายใจด้วยน่ะ
สงสารน้องเค้าเนอะ....เราทำท่าประหลาดๆใส่  มันแบบไม่ทันตั้งตัวอ่ะ
ขำก็ขำ ตกใจอีกต่างหาก เลยรวมกันเป็นเขิน (ไหงงั้น?)

เอาเหอะ ยังไงเค้าก็ยังรักพี่จิ๊บ เสมอนะจ๊ะ...จุ๊บๆ...
 ยู อาร์ ออลเวย์ อิน มาย ฮาร์ท.....(วิ้งๆ)

แต่บุ้งกี๋ เป้นนัมเบอร์วันของเค้าแหละ ฮ่าๆๆๆ

เรื่องความรัก
ตะเข็บนี่เป็นอะไรที่ผูกพันกันมากๆเลยเนอะ....
เจออะไรมาหลายๆอย่างร่วมกัน.....
อินเลิฟ ก็ ใกล้ๆกัน  ฮ่าๆๆๆ   ช่วงอกหักก็ ใกล้ๆกัน
อยากให้พูดเรื่องนี้ได้ด้วยอารมณ์ปกติ เล่นๆแบบเมื่อก่อนจัง
พอกลายเป็นเรื่องจริง พยายามจะขำ  แต่ในใจไม่ขำ  เหอะ เหอะ

เค้าเป็นคนที่เวลารู้สึกชอบใคร เค้าจะเบรคความรุ้สึกเอาไว้เสมอเลย
ได้แต่บอกคนอื่นให้ สู้ๆ....แต่ตัวเองทำอะไรไม่ได้เลย
เค้ากลัวที่จะยอมรับว่าชอบใครน่ะ เพราะมันผิดหวังมาตลอดเลย
ดังนั้น เวลาคุยกับคนในกลุ่มเนี่ย...เค้ารู้สึกเหมือนตัวเค้าเอง
ถ้าอกหัก คงรู้สึกชาชินที่สุดแล้ว...แบบคงไม่เศร้ามาก..
แต่นะ....ยังไงมันก็คงเป้นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้สึก

แต่เหมือนเพราะอยู่กับคนอื่นๆที่มีออร่าความอกหักมาเหมือนกันมั้ง
วันนี้พออ่านไดบุ้งกี๋เลยแอบร้องไห้เงียบๆ...เงียบมาก
น้ำตาไหลอย่างเดียวไม่มีเสียงสะอื้น  ไม่มีเสียงร้องอะไรเลย....

ตอนนี้ชอบเพลงนี้อ่ะ.... T^T

Only Hope - Mandy Moore

There's a song that's inside of my soul
It's the one that I've tried to write over and over again
I'm awake in the infinite cold
But you sing to me over and over and over again

So I lay my head back down
And I lift my hands and pray to be only yours
I pray to be only yours
I know now, you're my only hope

Sing to me the song of the stars
Of your galaxy dancing and laughing and laughing again
When it feels like my dreams are so far
Sing to me of the plans that you have for me over again

I give you my destiny
I'm giving you all of me
I want your symphony
Singing in all that I am
At the top of my lungs
I'm giving it back

So I lay my head back down
And I lift my hands and pray to be only yours
I pray to be only yours
I pray to be only yours
I know now, you're my only hope

เมื่อไหร่เค้าจะคว้าเอาความรักมาเป็นของเค้าได้สักทีนะ?....
ถึงจะรู้ว่าไม่มีทางสมหวัง  แต่ทุกๆครั้งก็ยังหวัง
ว่าครั้งนี้แหละ ที่จะสมหวัง...

.....แล้วมันก็จบแบบเดิมๆ......
 เฮ้อออ...... เบื่อจัง.......

P.S.
-ช่วงนี้เค้าแต่งตัวหญิงจ๋า....เป็นอะไรไปน้อ? ฮ่าๆๆ
แต่งแล้วโดนว่าเหมือนคอนโนะ....สงสารคอนโนะจัง ฮ่าๆ
- รักพี่น้อง รักบุ้งกี๋ รักวีวี่ รักจิ๊บบี้ รักเนม รักปอจัง รักเอิงด้วย  ช่วยดูแลเค้าอย่างนี้
ต่อไปด้วยนะ....เวลาที่เค้าอ่อนแอ ได้ตะเข็บช่วยแล้วสบายใจขึ้นเยอะเลย ^__^
-ร้องไห้จนตาบวม....ร้องไปหนึ่งวัน เป็นหนึ่งวันที่ลืมยิ้ม....
คนที่ยิ้มตลอดเวลาน่ะ  เวลาเจ็บ มันเจ็บมากนะ...
- ยังไงก็ขอบคุณรอยยิ้ม ล้านวัตต์ มันทำให้เราสบายใจขึ้นมากเลยในตอนนั้น >_<
-พรุ่งนี้จะไปเป็นนานะ....ไม่น่าเชื่อล่ะสิ? ฮ่าๆๆ