ไดอารี่หน้านี้สำหรับแพท

                             
                                    แฮ่มๆ วันนี้ขอเศร้าหน่อยเหอะประเดิมเพลงนี้

                                                          และแล้วก็ถึงเวลา และแล้วเธอก็ต้องไป ~
                                                                    ฉันก็เข้าใจที่เธอเลือกเดิน ~
                                                        ฝืนยิ้มด้วยความยินดี ทั้งที่เจ็บปวดเหลือเกิน~
                                                              ได้แต่ยืนมองเธอเดินไปกับเขา ~

                                                                 รัก แม้รักยังไงก็รัก ได้เพียงหัวใจ ~
                                                              สุดท้ายต้องยอมปล่อยเธอไปกับเขา ~

                                                           จากนี้ เธอคงไปดี ก็ขอให้เธอจงสุขสบาย ~
                                                        เธอจงเดินไปตามความฝันของเธอที่เธอตั้งใจ ~
                                                              แม้จะต้องเสียใจ แต่ฉันจะรับไปไว้เอง ~
                                                     อย่างน้อย เธอก็ทำให้ฉันรู้ว่าเคยมีความสุขเพียงใด ~
                                                                  ได้เป็นคนที่เธอเคยรักก็ดีแค่ไหน ~
                                                          ฉันต้องยอมเข้าใจ เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน ~
                                                                สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ ~

                                                               ชีวิตที่เราเคยมี แขวนไว้บนด้ายบางๆ ~
                                                                       ไม่รู้ว่ามันจะขาดเมื่อไหร่ ~
                                                              เมื่อเธอเจอทางทีดี เธออยากมีชีวิตใหม่ ~
                                                                  ไม่ผิดอะไรเมื่อเธอต้องเลือกเขา ~

                                                                    รัก แม้รักยังไงก็รัก ได้เพียงหัวใจ ~
                                                                    สุดท้ายต้องยอมเป็นคนที่ปวดร้าว ~

                                                              จากนี้ เธอคงไปดี ก็ขอให้เธอจงสุขสบาย ~
                                                           เธอจงเดินไปตามความฝันของเธอที่เธอตั้งใจ ~
                                                                 แม้จะต้องเสียใจ แต่ฉันจะรับไปไว้เอง ~
                                                        อย่างน้อย เธอก็ทำให้ฉันรู้ว่าเคยมีความสุขเพียงใด ~
                                                                     ได้เป็นคนที่เธอเคยรักก็ดีแค่ไหน ~
                                                               ฉันต้องยอมเข้าใจ เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน ~
                                                                   สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ ~
                                                    เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน สุดท้ายชีวิตของฉันก็ไม่มีใคร~

                     ฮือๆๆ  แกอ่าทัมัยมันตงอยากงี้อ่ะ T^T แค่อ่านก้อเศร้าแร้วนะเว้ยจิงม่ะก้อมันตงซะอย่างงี้น้ำตาซึมแร้วชั้น
                                      เรื่องราวในวันเสาร์ที่ 2 มิถุนายน 2550 ของ เด๊ะหยิง อลิสา และเพื่อนๆบัซซ๊ทุกคน
ตื่นเช้ามาฉันก้อมานั่งเล่นเกมแต่เช้าตรู่เยย ==" แระแร้วก้อเจอน้ำจนได้เช่นเคย และก้อคุยกันไปๆมาๆ
ชั้นก้อไปอาบน้ำลัลล้า~สุขใจจิงเอย ขอให้วันนี้มีความสุขที่สุดในชีวิตชั้นเหอะพอแต่งตัวเส็ดปะป๋าก้อจะพาไปโรงเรียน
เซนต์โย ชาวนา รรในอดีตของชั้นในตอนนี้ พอชั้นเข้าไปหาครูประจำชั้น
                                                                                      ครู : 0_o
                                                                                 เราเอง : ^^;;
อึ้งคร่ะคุนขราก๊ากกกตลกหน้าครูจิงๆเอ๋อซะนะ ก้อแหมคุนม๊าของชั้นพาไปซอยผมมานะสิ(โฮะๆ)ก้ออะนะอยู่โรงเรียนก้อเปงเด็กเรียนซะขนาดนั้นอะแปลงโฉมที่ครูแทบตกเก้าอี้ กร๊ากก เส็ดแร้วปะป๋ากะมาม๊าก้อสบทบทุนให้ชั้นมา 2000 บาท
รวยแร้วช้านนนน ฿_฿ เงินๆๆๆ หิวเงินจังวุ้ย  พอถึงเซ็นทรัลก้อไปเจอกะเพื่อนๆซื้อของขวันอยู่พอดีอะดิเพื่อนๆบัซซี่
ก้อบอกว่าพี่ชั้นหน้ากวงสันตีงจังเรย 55+ เด็กเรียน+กวงตีง จากนั้นก้อรอคุนหยิงปลาผู้เลอโฉม -_- มาช้าจิ๊งง
ต่อด้วยไปรับประทานพิซซ่า ระหว่างรอก้อบ้าถ่ายรูปกันไหย่เรยพนักงานก้อมองๆแบบว่าอีพวกนี้บ้านนอกไม่เคยกินพิซซ่า
รึไงนะพอชั้นจะตักพิซซ่าให้นังมิวปรากดว่า...มาหล่นกลางทางเจ้าค่ะ ^^"โอ้มายก๊อดซู่มซามจิงชั้นรับประทานเส็ดปุ๊ป
เอาใบเส็ดมาดู
แพท : o_0 เฮือกก !! 978 บาท
เพื่อนๆ : (  - _ -)(   - _  -)(  - _ -)( - _ -)(  - _ -)(  -  _ -)(  -  _  -)
แพท : ^^;; แกอ่ะเค้าไม่ได้เอาตังมาเยอะขนาดนี้นะ
เพื่อนๆ : O_o แพทททแกอย่ามาล้อเล่นนะเฟ้ย
แพท :  รุได้ไงฟระว่าล้อเล่นอยู่  =_=
อิอิ  ชั้นหรอกพวกแกไปงั้นเองแหละตอนนี้ก้อเหลือแค่พันกว่าๆเอง
เส็ดก้อแยกย้ายไปเอาเซอร์ไพส
เวลา 15.00น. เจอกันหน้าเมเจอร์โบล์
เข้าไปยืนๆมองๆแระก้อรอคิวรอๆๆๆรอจนชี่จะแตกแห่กันไปเข้าห้องน้ำ
ออกมาก้อเจอพี่วินของนังต้องยืนๆอยู่แถวๆนั้นนังต้องก้อบอกว่า
ต้อง : แกพี่วินอยากเหงหน้าแกอะ
แพท : กำ แร้วมันเกี่ยวอะไรกะตูฟระ
ต้อง: ไปเหอะๆ (ลากๆ)
แพท : ม่ายอ้าววแกก้อไปกะแจนสิ
ต้อง: เออก้อได้ฟระ
แระก้อได้เข้าไปในห้องเกะจนได้ กำๆเลือกเพลงไม่เปงง่ะทัมงัยดีๆ
เรียกเพ่เค้าเซ่กด 100 เรียกพนักงานค่ะ
ตู๊ด ตู๊ด ฮัลโหล
พนักงาน:มีอะไรค่ะ
บัซซ๊ : กดไม่เปงค่ะ ^^"
พนักงาน : เด่วไปดูให้ค่ะ
แระท่านพนักงานก้อมาจัดการให้ร้องไปได้ไม่กี่เพลงก้อหมดเวลาเรยต่อเวลาไปอีกครึ่งชั่วโมง
แระพอก่อนจะออกก้อมีเซอร์ไพสให้เค้ามันไล่เค้าออกนอกห้องเกะทัมมัยอ่าT^T
กำลังมันส์ๆ เส็ดแร้วสินะเดินเข้าไปในห้องแร้วกันจากนั้นเพลง เกิดมาแค่รักกันก้อเริ่มขึ้น
แระแร้วก้อถึงเวลาแระแร้สเทอก้อต้องไปป~
ฮึ่ยน้ำตาซึมง่ะช่วยๆกันร้องๆแระก้อมีเค้กก้อนหนึ่งยื่นมา กรี๊ดดดดดเซอร์ไพสส
จากนั้นก้อออกมาช้อปปิ้งแระก้อช้อปจนเหลือ40บาท ==" แระก้อจากกันพร้อมกับน้ำตา
พอถึงบ้านก้อมานั่งแกะของขวันน อิอิ นั่งเล่นทริคเตอร์ต่อ
จบแร้วววววไปหล๊าบ๊ายบายทุกคนมิสยูแอนท์ทีซีน๊า^^


                                                                      

                                                               Bzz*pla Edit


หวัดดีเค้ามาอีดิทแล้วนะ
เค้าจะบอกว่า  ตลอดเวลาที่มีทุกคน Buzziie-Alonez เค้ามีความสุขมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
และวันเสาที่ผ่านมา  เปนวันที่สนุกที่สุด  และเส้าที่สุด  อย่าไหลนะโว้ย TT-TT
พอและเค้าไปและ

เค้ารักบัซซี่ทุกๆคนนะ

Buzziie-Alonez

Buzziie  4  ever

เพื่อนกันตลอดไป           ซึ้งว่ะ



•NUM•E-DIT

เกิดมาไม่ได้แค่รักกันซะหน่อย

ตอนนี้เพลงนี้ช๊อบชอบ  เศร้าๆ TT^TT

วันเสาร์ที่ 2 มิถุนายน พ.ศ.2550

วันนั้นมันส์กระจาย อิอิ หนุกๆร้องเกะต้องเพิ่มชั่วโมง =="

คิดถึ๊งแพทๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

จาจดจำวันที่2มิถุนายน พ.ศ.2550ไปจนวันตายยยยยยยยยยยย

คิดถึ๊งแพทๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คือเรื่องมหัศจรรย์ที่เราได้พบกัลคือเรื่องงมหัศจรรย์ที่ชั้นได้รักเทอ

คิดถึ๊งแพทๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

เพื่อนๆที่รักวันนั้นทำหั้ยกลุ่มเราดูมีความสุขมั่กมายกันทุกคนถึงจาต้องมีการลาจาก

อ๊ากซ์  เศร้าTT^TT

เซอร์ไพรส์

ตอนที่จาเซอร์ไพรส์แพทพวกเราก้ไล่มันออกไปจากห้องเกะ

และจากนั้นแป๋มกับไปแย้ว แง่ๆเลยงงกับการเลือกเพลง

แต่พอดีชั้นเก่งเลือกไปเจอเพลงเกิดมาแค่รักกัน

เพลงที่ช๊อบชอบ^^เลยรีบตามหาแพทกะแจนที่ไล่มันออกไป


ต้อง:  แพทๆๆๆๆอยุ่ไหนหว่า-*-

มิว :  แจนๆๆๆๆอยุ่ตรงไหนน-*-

พอหาไม่เจอจากนั้นก้รอร๊อรอ

เห้ยๆ  แพทมาแล้ว

แจนก้เข้ามาเตรียมเค้ก  อิอิ 

คัยซักคน:  แพทแกออกไปข้างนอกก่อน

แพท:กำๆ

จากนั้นแพททททท...เข้ามาม๊ะ

><  ตื่นเต้ลลลลลลล

เพลงเกิดมาแค่รักกันเริ่มขึ้นอ๊ากกก

-o-

เราก้ร้องๆๆกัน หุหุ

จากนั้นก้ยื่นเค้กหั้ยแพท

ความสุข อิอิ

น้ำตาคลอTT^TT

รักแกหว่ะแพทชั้นจาไม่ลืมแกเลยอย่าลืมที่สัญญากับพวกเรานะแพทTT^TT

แง่ๆๆๆๆ TT^TT นู๋เศร้าเยย

เพราะร๊ากกกกกกกกเทอ =="

นี่คือกลอนจากใจบัซซี่มอบให้แด่แพท-บัซซี่ทินมิ้นท์

เขิลๆ -W-


เอาละน้า

ความทรงจำดีดีที่มีให้อยู่ในใจของบัซซี่ตลอดมา

ไม่เคยลืมความทรงจำที่ผ่านมาบัซซี่หาที่ใดไม่ได้เลย

ไปที่ลับแอบโซ้ยข้าวมันไก่แสนสุขใจบ่มีที่กินข้าว

เล่นซ่อนแอบวิ่งไล่จับตามกันมาร้อนมหาร้อนสุดสุดตอนขึ้นเรียน

แม้กายเราจะห่างกันซักเท่าไรแต่ในใจยังคิดถึงกันอยู่เสมอ

ไม่เคยลืมความทรงจำคำว่าเพื่อนเกลอ

อยากบอกเธอว่าFOREVER BZZ*ALONEZ

อ่านให้เปงกลอนเน้อ =="


ร๊ากแพทททททททททททททททททททททททททททททททททททททททท

คิดถึ๊งแพททททททททททททททททททททททททททททททททททททททท



รักบัซซี่4ever*รักกัลรักกัล





jan edit


อ่าน ที่พวกแกอัพ อยากบอกว่าตอนนี้เค้าร้องไห้อยุ  TToTT
แพท ใจร้ายมากกกเรยง่า แกให้เค้าอโลน อยุนัยห้องคนเดียว
เค้าคิดนัยจัยเสมอนะ ไม่มีแกแร้วคัยจะให้ลอกกานบ้านหล่ะ
ไม่มีแกเหมือนนเค้าเองก้อทำไรไม่ถุก
ไม่มีแกแร้วเค้าจะโทคุย โทสับกะคัย
ไม่มีแก เค้าเองก้อคงยิ้มได้ไม่มากนะ
แกถือว่าเปนเพื่อนคนแรกเรยนะ
ที่สนิทกับเค้ามาก เรารุจักกันตั้งแต่ ป.6
แกมาไปเรวอย่างนี้ เค้าเองก้อใจหายสุดๆ
ไม่นึกว่าจะเรวขนาดนี้ มันเส้าสุดๆเรยอ่ะ
ตั้งแต่เค้ารุอ่ะ เค้าก้อพยยายามทำใจมาตลอดเรย พยายามคิดว่า
ถึงแพทไม่อยุ เราก้อต้องอยุให้ได้
ตอนนี้เราต้องใช้ความพยายามอย่างมากเรยหล่ะ
เค้าจะคิดถึงแกตลอดไป


*ถ้าไม่มีเทอคงไม่มีชั้น*
เค้ารุสึกว่า แกเปนเพื่อนที่สำคันในชีวิตของเค้าเรยหล่ะ
เราจะต้องยิ้มทั้งน้ามตา ตอนที่เหนแกจากไป





ขอมอบเพงนี้ให้กับเพื่อนที่แสนดีนะ TTuTT

 จากนี้เทอก้อคงไปดีก้อขอให้เทอจงสุขสบาย
เมอจงเดินไปตามความฝันของเทอที่ตั้งใจ
แม่ชั้นต้องเสียจัย  แต่ชั้นจะรับไว้เอง


อย่างน้อยเธอก็ทำให้ฉันรู้ว่าเคยมีความสุขเพียงใด
ได้เป็นคนที่เธอเคยรักก็ดีแค่ไหน 
 ฉันต้องยอมเข้าใจ เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน 
 สุดท้ายไม่เป็นอย่างฝันฉันยอมทำใจ 
เกิดมาแค่เพียงได้รักกัน สุดท้ายชีวิตของฉันก็ไม่มีใคร









วันที่ 2 มิถุนายน เค้าจะจำไปจนวันตายเรยหล่ะ
และก้อขอนับวันนี้เปนวัน บัซซี่ *อโลนแห่งชาติละกัน
เค้าจะเลือกตั้ง กาเบอ 2 เพาะเบอ 2 เปนวันที่เค้ามีความสุข
และเปนวันแห่งความทรงจำ (พี่มิวเค้าบอกมาน้า)
แกของขวันที่พวกเราให้แกอ่ะ แกต้องเอาไปใช้ที่ สิงค ทุกอันนะ
โดย เฉพาะของเค้า นาฬิกาปลุก สุดกิ๊บเก๋
ของนังมิว เอาไปใส่รุบกุ่มเรานะ ที่เปนกรอบรุบ ม้านั่งอ่ะ


ตอนที่เค้ายื้นเค้กให้แกอ่ะ
อยากจะร้องไห้แต่ร้องไม่ออกเคิ๊บส์
ดันมาร้องที่บ้าน 555
หลังจากนั้น ถ่ายรุบ อัดกันเข้าไป
ในตู้สุดหรรษา อันกว้างขวาง
มิว แพท : เค้าไม่อยุข้างหน้าเด้วน่าบาน
ทุกคน : อี 2 คนนี้เรื่องมาก
แต่หลังจากนั้น แพทก้ออยุข้างหน้าสุด
เหมือนที่ โชเล่ เคยอยุ อ่านะ
   อ่า ถ่ายเสดแระ เหงื่อ ไหลพรากกก~ 
  ทุกคนรอรุบ 
แต่นังแพท มิว และต้อง ไปช้อป
มันจะช้อบอาไรนักหนา
เมื่อแพทยากจนเราก้อต้องช่วย

กรี๊ดดดดด พี่วิน
มันมาแร้ว ไถตัง ไถตัง
แจน : เอางี้บอกพี่วินว่าแพทยื้ม 100 พอยื้มเสด
พอพี่มันทวงก้อบอกว่า แพทไปสิง แร้ว 555
ทุกคน : 55555 เอาดิๆๆ
แพท: ทำไมต้อง เปนกุวะ

แต่พอไม่มีคัยกล้าขอ อีต้องใจกล้าตะโกน
ต้อง : พี่วิน แพท (ไม่ก้อแจนอ่ะ) ยื้มตัง 100 นึง
พี่วิน : ไม่มีตังเหมือนกัน
ทุกคน : = =*
มิว : ก้อดูพี่วินแต่งตัวดิ เสื้อ 69 กางเกง sale 99
ทุกคน : 555 เออช่าย

จากนั้นก้อแวะ ร้าน ซาซ่า ช่วยแพทเลือกที่คาดผม
แระซื้อน้าม กินน โคดหิวน้าม

จากนั้นก้อร่ำรากันด้วยน้ามตา แต่เราไม่ร้อง
จะ บิ๊ว อารมซักหน่อย ก้อไม่สำเหรดผล

จากนั้นเค้าก้อกลับบ้านกับน้ามและปลา




THE END


num E-DIT