ทัศนศึกษา ณ เพชรบุรี
post date :
20/07/2007 18:52:16
ฮ่า ฮ่า
ได้เวลา ข้ามาอัพได
ซะที
ครั้งนี้อัพเรื่องทัศนาจรรอบทิศนะกัล
ตั้งแต่เช้าเมื่อยามข้าพเจ้าขึ้นรถ
ปรับอากาศ ชั้นที่เท่ารัยมะรุ
รุแต่พวกด๊ามันนั่ง
อัด อัด และก้ออัดเปนครอบครัว
อบอุ่นจนอบอ้าววววว
ข้าพเจ้ามีความรุสึกว่า
มะมีที่จานั่งกันรึงัยฟร่ะ
มานั่งทับกรุวเอ้ยข้าพเจ้ากันอยุ่ดั้ย
ระหว่างทางพวกด๊าสติแตกก้อนั่ง
กินลมชมวิว ร้องเพลงห่าเหวรัยก้อบ่หู้
แถมยังคิด กิจการใหม่ของด๊าเส็ดสับ
นั่นก้อคือ
ร้าน "ลมบก" สวนอาหาร ณ เกาะกลางถนน
สด สกปรก อุบาท
บริหารงานโดย
อีนังน้อง้เล็กกะไอ้หนูน้องสี่
เมื่อพวกเรามาถึง
สถานนีพัฒนาป่าชายเลนที่หก
ณ บางขุนไทร (ชั่ยป่ะ???)
รุอย่างนึง จาส่งอีน้องหกมา
เรียนรุการชั้ยชีวิต ปลาตรีน ที่นี่
เหนมาหก หก เหมือนกาน
ด้วยความที่ห้องสาม
มันทำบุญมาเยอะกว่าชาวบ้าน
หรือนอกคอก?!~
มันก้สั่ยอีแตะหั้ยเปนที่ริษยา
ของหมุ่มวลมะมีบุญอย่างห้องอื่น
พอมาถึงก้อนั่งฟังเค้าบรรยาย
ชั้นมันก้อนั่งเฉยมะดั้ย
หันปัยมองรอบโลก
เมื่อมองปัยมองมา
โอ้ววววว โลกหมุนปัยหมุนมา
หมุน หมุน หมุน
ก้อเจอลูกกก
ซึ่งคำแรกที่แต่ละคนทัก
นั่นก้อ....
แหมมมม นั่งกะม๊าด้วยยย
ซึ่งคำนี้น่าจาเปนไอ้ใหญ่
ส่วนไอ้แปดกะไอ้หก
นังสองชั่ว
มันมะว่ารัยหรอกนอกจาก
หัวเราะ ^^ ทุเรศสิ้นดี
เมื่อฟังจบเค้าก้อหั้ยปัยเดินสำรวจป่า
เราก้อเดินกะเลิฟลี่ซิสเตอร์
อีโป่ง
ระหว่างทาง
เราก้อวางแผนฆาตกรรม
ซึ่งก้อคือ......
1. เตะอีกโป่งตกลงปัยกลางโคลน
ซึ่งมีไม้ปักอยู่ มันโดนไม้แทงกลางหลัง
ตายยยยยย
และเมื่อพลิกศพออกมา
ก้อจาเหน ปลาตรีน เต็มหน้า
กร๊ากกกกกกกกกกก
แล้วไอ้ปอก้อถามไอ้โป่งว่า
ต้องการไดอิ้งแมสเซจป่ะ
มันก้ออืม อย่างเครียดๆ
พร้อมกะพรึมพรำว่า
ทำมัยชั้นจะตายทั้งที
ยังต้องมีตรีนด้วยว่ะ
ด้วยความที่เปนคนดี
อีกเหมือนเดิม
ก้อเลยหั้ยมันคิดไดอิ้งแทน
เพราะขี้เกียจ
แอนด์เจ็บตรีน(ตอนนั้น
มีแต่คนชั่วมั่ยยอมหยิบพระเกือกมาหั้ย)
มานก้อบอกว่า
ตอนมันก่อนตาย
มันกะลังเขียนว่า
ปอ
แต่ว่าตายก่อน
ก้อเลยเขียนได้แค่
ป
แต่ว่า
มะมีแรงก้อเลยเหลือแค่
บ
ซึ่ง บ ก้อมีเพียงผู้เดียว
นั่นคือ สารมีมันนั่นเอง
หึหึ
อันที่จิงมันก้อชั่วมะแพ้เราหรอก
พอปัยถึงช่วงที่เค้าหั้ยปลูกป่า
พวกเราซึ่งเปน เลดี้เฟริส
แต่ทำมัย เจนเทอแมนต้องเฟริสด้วยว่ะ
ก้อเลยต้องลงกลุ่มแรก
เดินปัยลึกสุด
เจ้บตรีนสุด
โคลนลึกสุด
อนาจสุดสุด
เมื่อพวกข้าปลุกป่าเส็ด
ฮุ้วววว ทำความดี
มีคนเห็น เอิ๊กกกก
ทุกทีทำความดีมะมีคนเหนนะเนี่ย
สาธุ ไอ้คนหนัยที่มานอ่านแล้ว
พูดว่า แกเคยทำความดีด้วยเหรอ
ขอหั้ยมันสอบตก
สาทู้*******
ข้าและไอ้ม๊าและไอ้ปู่ซำแหม
ก้อปัยเปลี่ยนชุด
กับมาเปนมนุดสะอาดอย่างเก่า
แต่ด้วย
แอคซิเดนนิดหน่อย
ข้าดั้ยเข้าปัยเปลี่ยนชุดห้องเดียวกะ
ม๊า****
ซึ่งห้อง
มันแคบมากกกกกกกกก
คิดผิด คิดผิด คิดผิด
อ๊ากกกกกกก
ที่เปลี่ยนกะม๊านะ
คิดมะผิดหรอก
ที่คิดผิดก้อคือ
มีผู้สมรุ้โดยนังซำแหมนะสิ่
พอมันกินข้าวมันก้อเอาปัยเผาหมดเลย
เฮือกกกกก
พอถึงเวลากินข้าวกลางวัน
พวกด๊าแอนด์ชัตเตอร์
ก้อมานั่งตั้งวงแด๊กข้าวกัน
ซึ่งข้าวมันก้อคือ
ไข่ดาว และข้าวแข็ง
เมื่อข้าเคาะ โป๊ก โป๊กลงปัย
ข้าวมันก้อแตกยังกะฝาผนัง
บ้านที่มะชั้ยปูนตราเสือซะงั้น
ปรากดว่า เหลือข้าวอยู่นัยโฟม(อนาจจิงๆ)
น้อยกว่าครึ่งซะอีก
แล้วมะอยากจาเล่า(แต่ก้อเล่า) ข้าพเจ้าทำโฟกหักด้วยแหล่ะ
บรรลัยมั๊ยล่ะ
เมื่อทำกิจที่ป่าชายเลนเส็ดพวกเราก้อเดินเลื้อย เอื่ยยยย
ขึ้นรดดดเพื่อปัย พระนครคีรีหรือเขาวังนั่นเอง
ตอนเดินขึ้นเขาวังอิฉันก้อเดินขึ้นกะ
น้องสี่ และ น้องห้า
ระหว่างทาง
อิฉันก้อแวะซื้อน้ำและกระเดือกมันอย่างรวดเร็ว
จนมันหมด
และทันดัยนั้นเองงงงง
อีนังมังค์กี้ ติ๊งต๊องงงง
มันก้อโดดมาแย่ง ฟรึบ
พร้อมกะข่วนอิฉัน
ได้แผลงามๆมา 3 แผล
ซึ่งฉันก้อมะดั้ยสนจัยรัย
เสด็จขั้นเขาวัง กะ สี่ และ ห้าต่อ
ระหว่างทางที่เดินขึ้น
เลือดมันก้อออกก
ป่ะป๊าผู้แสนดี
ที่ดั้ยความกรุณาจาก
น้องห้าไห้น้ำเก็กฮวย หรือ น้ำต้นตาลว่ะ
เอามาล้างแผล
มันมีแต่ แอลกอฮอล์ล้างแผล
อีนี่เอาน้ำต้นตาลล้าง
หึหึ
การประยุกต์
พอมาถึงพระที่นั่งรัยก้อมะรุ
รุแต่น้องห้าชอบมาก
ก้อเดินเตร็ดเตร่ปัยมา
แล้วก้อเดินออก
เดินนานนิดส์นึง
เพราะ น้องสี่กะน้องห้ามันสนจัย
แต่ชั้นก้อโอๆอ่านะ
แต่พวกมันคงด่ากันว่า ตามะถึง
ไอ้ชั่วเอ๊ยยย
พอเดินออกน้องเจ็ดที่มาจากสัยก้อมะรุ
วิ่งมา
ป่ะป๊า~~~~~~~~~
แล้วก้อวิ่งมากอดแขนซ้าย
นัยขณะที่ห้าเดินปัยทิ้งขยะ
ส่วนน้องสี่ก้ออยู่แขนขวา
เมื่อน้องห้าเดินกลับมา
มันก้อเริ่มแย่งชิง
แขนซ้ายตรูวว
โอ้วววว
สงสัย จิงว่าแขนซ้ายชั้นแม่งมีรัยดี
หาชั้ยแขน เอ็ดเวิร์ดมั่ย
ที่สำคัญมันแปรธาตุมะดั้ยเลยแหล่ะ
ไอ้เจ็ดก้อเริ่มเกาะแน่นจขึ้น
ยามมีลิงเดินผ่าน - -
และไอ้ห้าก้อเริ่มชั้ยแขนขาวๆของมัน
แทรงความรักระหว่างไอ้เจ็ดและชั้น
ซึ่งมันน่ารำคาญมากกกก
จนไอ้สี่ต้อง
น้องห้ามานี่มา
เฮ้ออ
แต่พอน้องเจ็ดปัย
มันก้อกลับมา
ประกบข้างเปนรัก ยม อีกรอบ
และพวกเราก้อ เดิน เดิน เดิน
ปัยซื้อของฝากพี่ๆ
และก้อขึ้นรถกลับสู่ป่าคอนกรีตแหล่งอาศัยเดินของด๊า
เออชั่ยที่สำคัญ
อันนี้มะลืมเลย
ตอนเลงจากรถอ่ะ
ไอ้ลูกเขยแนนซี่(ดูชื่อลูกเขยกรุวดิ)
มันก้อ"เฮ้ยหวัดดีป๊า"
ไอ้ห้าที่มันเดินข้างๆป๊ามันก้อ
เอาแขนมันมากอดหลวมๆแล้วพูดว่า
"มั่ยหั้ย นี่ป๊าชั้น"
ซึ่งแนนซี่มันทำหน้าประมาณว่า อีกแระ
แต่ชั้นปลื้มมมมมมมมโว๊ยยย
น้องห้าหวงกรุวด้วยยย
กร๊ากกกกกกกกกกกกก
พอกลับปัยรร ก้อปัยนั่งทำแผล
เพราะโดนอีจ๋อทำพิษอ่ะแหล่ะ
อดกินข้าวเล๊ยยยยย
แค่นี่นะกัน
มีความรุสึกว่ามัน
ยาวมากเกินปัยแล้นนนน
บั๊บบาย มาดิทกันต้วย
« ไดร้างเหลือเกิ๊นนนนน*
THE LAST OF ME »
40 Comment
|
เฮ้ยย!!ไดอัพแร้วเว่ยย!..