Wed. 5 / 4 / 06




การฝึกงานก็เพลินดีเหมือนกันแฮะ..เมื่อวานฝึกงานวันแรก

พี่ที่ดูแลอันชื่อพี่ติ๊กิ น่ารักดีอ่า ดูลักษณะคล้ายๆพี่แต้มเลย

วันแรกพาอิอันไปเลี้ยง บุฟเฟ่ ติ่มซำ ที่โรงแรมเอเชีย ราชเทวี

หัวละ 330 แน่ะ.. นั่งโซ้ยซะอิ่มหนำ .. ขอบคุณมากนะค้าบบ ^___^*





สองสามวันนี้ติดต่อพี่นิวไม่ได้เลย โทรไปก็ไม่รับ ส่ง sms ไปก็เงียบ..

อิอันเริ่มจิตตกอีกครั้ง ช่วงนี้ยิ่งรู้สึกแปลกๆอยู่ด้วย

วันนี้เลยตัดสินใจไปบอมเบย์ให้มันรู้กันไปเลยดีกว่า





ไปคนเดียว กลัวๆกล้าๆ ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้น..เห็นแต่ไกลว่าพี่นิว เล่นสนุ๊กกะพี่โป้ง อยู่

อิอันเดินเข้าไป ต่างคนต่างไม่มองฮะ ไม่เห็นจิงหรือแกล้งไม่เห็นวะ?

เลยเข้าไปนั่งตรงโต๊ะหน้าเวที เจอพี่เดลทักกันคำแรก "คุยกันรึยัง?"

เหอะ..ยังอ่า..หน้ายังไม่มองเล้ย -*-

"นู๋ไปทำไรให้มันงอนอีกป่าว?"

มายรู้~~~ Y___Y





ซักพักพี่นิวก็มาเซ็ทกีตาร์ อยู่ตรงหน้าอิอันเนี่ยแหละ..

หัวจะชนกันอยู่แล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครคิดจะทักใครก่อน อิอันก็ก้มหน้าต่อไป

เห็นแว๊บๆว่าเค้ามองๆมา แต่ก็ไม่ทัก..อิอันก็อึดอัดดิ เดินไปนั่งกะพี่แป้งดีกว่า

พี่แป้งเป็นเด็กถาปัดลาดกระบัง ปีสี่ แร้วฮะ..พี่เติ้งพามา

อัธยาศัยดี เซอร์ๆ หน้าตาน่ารักดี เรยคุยกันถูกคอ

แต่ที่แปลกใจ..รู้เรื่องอันกะพี่นิวได้ไงฟระ -___-" แซวใหญ่เรยไง




แล้วเฮียแกก็เดินโฉบไปโฉบมาแถวอิอันหลายครั้ง ก็ยังไม่มีใครทักใคร

จนเฮียแกต้องเดินมานั่งข้างๆแล้วหันมายิ้มๆ อิอันก็ยิ้มๆ แต่แบบแหยๆอ่ะ - -*

"นี่..วันเสาร์พี่เล่นกี่โมงนะ..พี่ยังไม่รู้เลยเนี่ย"

เหอๆ..ไม่รู้ได้ไงฟระ - -* แล้วก็คุยนู่นคุยนี่กันไป..เอาวะ อย่างน้อยก็ยังไม่มีไร

แต่อิอันก็ยังอดถามเรื่องไม่รับโทรสับไม่ได้ เฮียแกก็ไหลไปได้เรื่อยอีกตามเคย

"หรอ?..มีหรอ? ..... นึกไม่ออกอ่ะ..จำได้แต่เมสเสจ"

แล้วทำหน้าคิ้วขมวด งงสุดริดจนดูตอแหล 555

เอาวะ..ไม่พูดก็ไม่พูด อิอันก็ซักคนไม่ค่อยเป็นเลยเงียบๆกันไป





ก่อนขึ้นเล่น พี่แกก็มาฝากกุญแจกับกระเป๋าตังไว้ที่อิอันเหมือนเดิม

อันกะพี่แป้งก็ไปยืนดูกันข้างๆเวที..ดูไปดูมา เจอ พี่ฝน ซะงั้น

พี่ฝนบอกว่าโดนเพื่อนลากมา ดูว่าตัดใจได้แล้วจริงรึเปล่า

ก็คุยๆกัน แล้วก็แลกเบอร์กันเรียบร้อย เหอๆ

บนเวทีดูหน้าเครียดๆไป ไม่รู้คิดไปเองรึเปล่า ไม่มั๊ง..

พอเล่นเส็ด อิอันเรยชวนพี่แป้งไปที่โต๊ะกัน ให้พี่ฝนได้คุยกะพี่นิวดีกว่า นานๆเจอที

พี่นิวลงจากเวทีแล้วตรงมาที่โต๊ะอย่างรวดเร็ว.. ไม่ได้คุยกะพี่ฝนหรอวะ?

อิอันก็เก็บความงงไว้ก่อน มางงกับอาการพี่แกแทน

นั่งเงียบ..กินเหล้าไปครึ่งแก้ว ชวนคุยกะถามคำตอบคำ แล้วทำหน้าเหมือนคิดไรอยู่

ก่อนที่จะขอกุญแจรถกับกระเป๋าตังคืน แล้วลุกไปเก็บของ..





กลับมาอีกที อิอันกะพี่แป้งก็ยืนอยู่แล้วไง เพราะต้องลุกให้พี่ๆคนอื่นนั่ง

พี่นิวกะพี่เอ็มเดินมาร่ำลาพวกคนอื่นที่โต๊ะ อิอันกะยืนมองอยู่ข้างหลัง..

ไม่เห็นอันจริงๆหรอ..กะจะเดินไปเลยจริงๆหรอ..ไม่คิดจะบอกกันหน่อยหรอ

ทนไม่ไหวฮะ..ศักดิ์ศรีทั้งหลายหายไปหมดแล้ว

สะกิดพี่นิว ถาม.. "จะไปแล้วหรอ?"

"อืม..จะกลับแล้ว"

แล้วทำท่าจะเดินต่อ...อิอันเฟลถึงขั้นสุดยอดแล้วฮะ จะปล่อยอันไว้อย่างงี้จริงหรอ

จะไปส่งไม่ไปส่งก็บอกดิ ทุกทีไปส่งไม่ได้ก็บอกกัน..วันนี้ไม่คิดจะพูดอะไรเลยซักคำ

อิอันก็ทำลายศักดิ์ศรีตัวเองไปอีกรอบ "แล้ว..ไปส่งอันได้ป่ะ"

"วันนี้พี่ต้องไปธุระต่ออ่ะ"

จบ...เดินไปเลย  อิอันเหมือนตกเหวอ่ะ ทำไรไม่ถูก เดินกลับมายืนกะพี่แป้ง

พี่แป้งตบๆไหล่แล้วบอกว่ากลับกันเถอะ เด้วให้พี่เติ้งไปส่ง




พี่เติ้งพามากินข้าวที่สวนหลวงฮะ..เลี้ยงด้วย ขอบคุณค่า ^^*

อิอันไม่กล้าเส้าต่อหน้าพี่เติ้ง ต้องทำร่าเริงตลอดเวลา เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย

กลับถึงหอ โทรคุยกะแนน ร้องไห้หนักเรยฮะ..

จะจบแล้วจริงๆใช่มั๊ย?? พี่แกคงเบื่อ รำคาญที่อันงี่เง่า หรือกำลังเจอคนใหม่

โอ๊ยยย คิดมากมายหลายประเด็น ก็ยังหาข้อสรุปไม่ได้อยู่ดี Y___Y

ตัดสินใจโทรคุยกะพี่ฝน .. นั่งถกกันถึงหกโมงเช้า ไม่ต้องนอนกันเรยทีเดียว

เพิ่งรู้ว่าวันนี้พี่นิวแกล้งมองไม่เห็นพี่ฝน .. พี่ฝนทักก็แทบไม่คุยด้วย เดินหนีไปเลย

เหมือนอิอันเลย..มันเกี่ยวกับที่อันกะพี่ฝนคุยกันรึเปล่า?

แล้วก็ได้รู้ว่าตอนที่พี่นิวเจออัน พี่ฝนโดนอะไรมาบ้าง.. ได้ฟังแล้วก็กลัว

กลัวว่าตัวเองกำลังจะโดนแบบนั้น..ใช่มั๊ย?

อันเคยทำให้เค้าทำผู้หญิงคนนึงเสียใจมากขนาดนั้น แล้วอันก็กำลังจะโดนเป็นรายต่อไป

ใช่มั๊ย?..

ยิ่งคิดยิ่งกลัว ... ถอยออกมาเลยดีกว่ามั๊ย? แต่ก็นะ ยังไม่เคลียร์อ่ะ

ถ้าเป็นเพราะเรางี่เง่า เพราะเค้าเบื่อเรา เพราะเค้าไม่คิดว่าเป็นหน้าที่เค้าที่จะต้องมาส่งกัน

เราก็ห้ามไม่ได้ที่เรื่องราวมันจะต้องเป็นอย่างนั้น

แต่ถ้าเป็นเพราะเค้าโกรธเราด้วยเรื่องอะไรซักเรื่อง หรือไม่อยากจะตอบคำถามเรากับพี่ฝน

อันนี้ก็ต้องเคลียร์กันหน่อยละนะ..อันไม่อยากต้องจบไปแบบนี้ ไม่ดีเลย

==================================================



Thu. 6 / 4 / 06



วันนี้หยุด วันจักรี ฮะ.. ตื่นมา คุยโทรสับกะแนน ซักพัก ไอ้ชี่ เดินเข้ามาในห้อง

อ้าว!!!  จะมาก็ไม่บอก ตกใจนะเนี่ย เหอๆ 

แต่กรูยังไม่มีอารมณ์คุยด้วยว่ะ นั่งแซดต่อ..

ไอ้ชี่กะไอ้โฮะ ไปเที่ยวงานกาชาดกัน อิอันขออยู่หอดีกว่าฮะ

ออกไปกินสวนหลวงกับไอ้วิช ไอ้อิ๊บ ไอ้อุ๋ม

คุยโทรสับกะ พี่เอ็ม .. โดนสั่งให้ตัดใจอีกแล้ว.. ให้ห่างออกไปหน่อยดิ

Y___Y ทำไมอันต้องจบด้วยการถอยห่างออกมาทุกทีเรยวะ

พอเจอกันอีกที ก็ไม่เหมือนเดิมแล้ว อันไม่อยากให้เป็นอย่างนั้นอ่ะ...

เห้อ..

===================================================



Fri. 7 / 4 / 06



มาทำงานปกติ แต่สภาพร่างกายอิอันไม่ค่อยปกติเท่าไหร่

เบลอๆมึนงงๆ คงเพราะไม่ได้นอน บวกเครียดด้วยล่ะมั๊ง

พี่แจน ให้อิอันช่วยคีย์ข้อมูลลูกค้า อิอันก็นั่งคีย์ไปเรื่อย เพลินดีเหมือนกัน

หัวสมองก็มัวแต่คิดเรื่องนั้น .. คิดจนทนไม่ไหว อยากเคลียร์ อยากรู้ว่าเป็นไรกันแน่

เลยตัดสินใจโทรไป..

เฮียแกรับสายนะ..แต่คุยแบบว่า..มีเรื่องอะไร...ถามว่าว่างป่าวก็บอกดูก่อนว่ามีเรื่องไร
 
ถ้าไม่มีอะไรก็แค่นี้ก่อนนะไว้ค่อยคุยกัน..

อารายเนี่ย TT___TT มันเกิดอะไร .. ไม่ไหวแร้วอ่า อิอันจิตตกแล้วตกอีก

โทรไปคุยกะพี่ฝน พี่ฝนบอกว่าน่าจะเป็นประเด็นที่เค้าเคืองที่เราสองคนได้คุยกัน

เพราะเค้าไม่ชอบให้ใครฉลาดกว่า แล้วไม่อยากตอบคำถามเราสองคนด้วย

คืนนั้นเลยรีบก้มหน้าก้มตากลับไปไม่ยอมคุยกับใคร

อิอันก้อ..นะ ถ้าเป็นประเด็นนั้นก็ดีไป อย่าให้เป็นอย่างที่อันคิดเล้ย..เห้อ.. Y_Y





เลิกงาน ไปเจอน้องจ๊ะ น้องปิ๊ก ที่เชสเตอร์เจ้าเก่า นัด พี่กุ้ง ออกมาเอากล้องคืนไปด้วย

แล้วอิอัน น้องจ๊ะ น้องปิ๊ก ก็ซิ่งตุ๊กๆไป พระอาทิตย์ กัน..

น้อฝ้าย ตามไปสมทบที่ร้าน มะตะบะ นั่งโซ้ยกันแบบว่า..

ผู้หญิง 4 คน .. สั่งโรตีเปล่า 8 ชิ้น แกง 6 ชาม มะตะบะ 1 ที่ โรตีนมเนย 2 แผ่น

โอ้ววว อิ่มจ๊อดมากๆ ตกคนละร้อยบาท แต่อืดแบบว่า กลิ้งกันไปได้เรยทีเดียว





เดินข้ามไปนั่งชิวที่ริมแม่น้ำกัน คุยๆชิวๆกันแป๊บนึง แล้วก็เดินไปรวยรินฮะ

ไปถึง ด้วยความหน้าเด็กของน้องๆกรู เค้าจะตรวจบัตรซะงั้น

แมร่ง อดกันไปว่ะ...ไม่เป็นไร เดินไปเที่ยวข้าวสาร ซื้อคอกเทลกินกันแทน

คาร์มิกาเซ่ ฮะ.. หร่อยสุดแระ แต่กินแล้วแมร่มนึกถึงคนที่พากรูมากันครั้งแรกว่ะ Y_Y

โว้ยยยยย พอๆๆ จะไปคิดถึงทำไมวะเนี่ย? อิอันสลัดออกจากหัวแล้วก็รั่วกับน้องๆต่อ

เดินทะลุข้าวสาร ไปซอย Deep น้องปิ๊กน้องฝ้ายก็รำลึกความหลับครั้งนั้นกันใหญ่

อิอันก้อ..นะ ลืมๆกันไปมั่งก้อด้ายยยย -_____-"




กลับหอมา อิโฮะแปลกใจฮะ ทำไมอิอันอารมณ์ดีผิดปกติ

เค้าเรียกว่าวิธีเซฟตัวเองอ่ะนะ..ได้ไปเที่ยวกะน้องๆ ก็รั่วให้มันเต็มที

ถึงมันจะเฟคๆหน่อยมันก็ไม่ทำให้เราห่อเหี่ยวเท่ากับทำตัวอมทุกข์หรอก

สู้แกล้งร่าเริง หลอกตัวเอง หลอกชาวบ้านดีกว่า เหอๆๆ

====================================================



Sat. 8 / 4 / 06




วันนี้แร้วฮะ อินดี้ ฟัน พาร์ค คอนเสิดใหญ่ครั้งแรกของเฮียๆทั้งหลายแหล่

มีแต่วงโควต้าทั้งน้าน เพลกราว พี่เภา กู๊ดเซป สครับ เจสเซตเตอร์

เป็นไงล่า..เหอๆ

อิอันต้องเอาเสื้อพี่เภาไปเปิดบูทขายฮะ..พี่นัตต้าจัดให้โต๊ะนึงเรย น่ารักจิง

ต้องไปถึงนู่นบ่ายโมง อิอันขอลางานทั้งวันไม่สำเร็จ เค้าให้มาทำครึ่งวัน

ตายๆๆ ตายแน่อิอันเอ้ยย เหอๆๆ




แล้ววันนี้เราก็ต้องเจอกันอีกแล้วอ่ะดิ ... แมร่ม จะเป็นยังไงวะ?

ก็คงคุยเหมือนปกติมั๊ง? อิอันจะเคลียร์ดีมั๊ยอ่ะ? หรือปล่อยให้ผ่านไปอีกครั้ง..

เห้อ..คิดไม่ตก ปล่อยไปตามหัวใจละกัน 555