ก่อนอื่นขอ HAPPY BIRTHDAY คน 3 คน



คนแรก..เมื่อวาน วันเกิดน้องสาวสุดที่รักของอิอัน

น้องจ๊ะเอ๋..มีความสุขมากๆนะจ๊ะ

เป็นที่รักของทุกคนอย่างนี้ตลอดไปนะ

อย่าพลาดเหมือนพี่สาวคนนี้ล่ะ..เหอๆ -*-



วันนี้..วันเกิด พี่สาวคนนึงของอิอันฮะ..พี่นาน่า

รู้จักกันมานานแล้วเนอะ..แต่เหมือนเป็นช่วงๆไงไม่รู้ ฮ่าๆ

ไงก้อรักพี่สาวคนนี้เสมอน้า..ขอบคุณที่กลับมาอยู่ข้างกัน



วันอาทิตย์นี้...วันเกิดพี่เติ้ง พี่ชายที่เหมือนจะใจดี แต่ดุที่สุดของอัน เหอๆ

ขอบคุณที่เตือน ที่หวังดี อันจะรับฟังและทำตามนะคะ

ยังไงก็อยากบอกว่า ถึงเราจะรู้จักกันไม่นาน

แต่อันก้อรักพี่ชายไม่น้อยเลยน้า ^^




วันนี้ สอบ Pricing ตัวสุดท้ายแล้วค่ะ..

อิอันล่องลอยไปสอบ แล้วก้อสอบแบบล่องลอยๆ

ไม่เลวร้ายเท่าไหร่ แต่จารย์คงต้องใช้ความพยายามในการตรวจหน่อย

เพราะอิอันคงตอบไปแบบ งงๆ กันไป เหอๆ



โทรเคลียร์กับทุกคนแล้ว แต่มันก็ช่วยให้โล่งใจได้ไม่มาก

ยังรู้สึกแย่อยู่..ยังกลัวครั้งต่อไปที่เราจะเจอกัน

มันจะเป็นยังไง อันต้องทำตัวยังไง .. เห้อ..กลัวจัง Y_Y



สามวันมานี่อันร้องไห้ไปเป็นสิบรอบได้แล้วมั๊ง..

ไม่ไหวแล้วอ่ะ..คิดไรไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก

มันเบลอไปหมด มองหาทางออกไม่เจอ

ยังดีที่มี เพื่อน ที่คอยช่วยตลอด ไม่ทิ้งกันเลยจิงๆ

ฟังอันร้องไห้ได้ตั้งนานทั้งๆที่ยังไม่รู้เลยว่าอันเป็นอะไร

ถ้าไม่มีพวกแก ชั้นคงแย่ ทำอะไรไม่ถูกไปแล้วจิงๆอ่ะ

แนน..มน..ขอบใจมากๆที่อยู่ข้างกันตลอด



ที่เค้าว่าเพื่อนเก่าเหมือนดวงดาว..

แม้มองไม่เห็นตลอดเวลา แต่ก็ยังอยู่ตรงนั้น..ไม่เคยหายไปไหน

ซึ้งจริงๆก็วันนี้แหละ..ขอบใจจริงๆนะแก Y___Y




ตอนนี้รู้สึกตัวเองมันชาๆไงไม่รู้..

เรื่องที่เกิดขึ้นมันหนัก..จนบางเรื่องที่อันควรจะแย่ อันกลับไม่มีความรู้สึก

เฉยมากๆอ่ะ...นี่รึเปล่าที่เค้าเรียกว่าเข้มแข็งขึ้น?

ทำไมอันรู้สึกว่ามันไม่ใช่เข้มแข็ง..แต่มันด้านชาต่างหากล่ะ..?



มานั่งนึกอะไรเรื่อยเปื่อย..ทำให้อันเข้าใจหลายอย่าง..

คนที่เราแคร์ที่สุด..ถึงเวลาที่เราแย่ที่สุด ยังกลับนิ่งได้ขนาดนี้

อืม...อันจะได้ตาสว่างซะที.. หมดเวลานอนแล้ว..

ตื่น..ตื่น เจอกับความจริง เราจะฝังตัวเองอยู่กับที่นอนตลอดไปไม่ได้หรอก




ก็ไม่เข้าใจ รู้อย่างงี้ว่าเค้าไม่แคร์ ทำไมยังไปห่วงความรู้สึกเค้าอีก

รู้ว่าสิ่งที่ควรจะทำตอนนี้คือห่างเค้าเข้าไว้..

ทั้งเพื่อตัวเอง และเพื่อสายตาคนรอบข้างในสถานการณ์นี้

แต่ก็ยังกลัวเค้า..ที่ไม่เคยรู้เรื่องอะไรเลย จะรู้สึกยังไง?

ถ้าอยู่ๆอันห่างไป ไม่คุยไม่ทัก ไม่ช่วยแบกเอฟเฟค ไม่กลับด้วยเหมือนเคย

อันก็คงไม่สำคัญอะไรขนาดนั้น แต่ก็นั่นแหละ..ในฐานะคนรู้จัก

เห้อ..จะไปคิดทำไม เค้าอาจไม่คิดไรเลยก็ได้

อาจจะโล่งใจซะด้วยซ้ำ "ดี..กูไม่ต้องไปส่งมันแร้วโว้ย!" 555+ - -*




น่า..ถือว่าเรื่องนี้ก็ทำให้อันได้พิสูจน์ได้ว่าอันไม่ควร รอ อีกต่อไป

เป็นโอกาสที่ดี .. เอาตอนที่กำลังชาๆอยู่เนี่ยแหละ

ตัดเค้าออกไปให้ได้...ก่อนที่ความรู้สึกของอันจะกลับมา

=================================

++ พี่เดล พี่เอ็ม พี่เติ้ง ขอบคุณค่ะที่ให้โอกาส

++ พี่นาน่า พี่ดาดา นิว ส้ม ปิ๊ก ออม ขอบคุณที่ยังอยู่ข้างกัน

++ แนน มน .. ถ้าไม่มีพวกแก ชั้นคงแย่จิงเลยว่ะ -*-

++ พี่นิว..ขอบคุณที่ทำให้เข้าใจซักที..