Tue. 28 / 03 / 06



แนนมาค้างหอกะอิอันฮะสองคืน..อิอันเรยประเดิมคืนแรกด้วยการพาเที่ยว พระอาทิตย์

โทรไปชวน แมน มาด้วยกัน เด้วมันจะตามมาสมทบ

อิอันเรยพาแนนกิน มะตะบะ กินคอกเทล(เจ้าเก่า) เดินเล่นข้าวสาร

ค่อยสมทบกับแมน ไปนั่งเล่นแถวริมแม่น้ำตรงป้อม ถ่ายรูปเล่นนิดหน่อย

ก่อนที่จะมุ่งหน้าสู่รวยริน..





บรรยากาศร้านคอกเทลฮะ..





หุ่นนิ่ง..เจ๋งดีว่ะ ชอบๆ





ป้อมพระสุเมร (มากี่ทีก็ไม่เบื่อ)





ณ รวยริน ..





ออน เดอะ ตุ๊ก ตุ๊ก



นั่งซดเหล้าปั่นไปสองเหยือก หลังๆเหลืออิอันกะแมนกินกันสองคน

งวดนี้ชิมรสลิ้นจี่ กับ ครีมโซดา(เจ้าเก่า) เหอๆ อร่อยดีคับ

ซดจนหมดเกลี้ยง รู้สึกไม่มีเปอร์เซ็นต์การเมาเกิดขึ้นในตัวอิอัน

ไอ้แมนร้องจะชิวต่อที่ผับซักที่ในข้าวสาร แนนก็อยากชิว อิอันก็..ตามนั้นฮะ

กรูอยากกรึ่มว่ะวันนี้..อยากลบไอ้ฟีลแปลกๆเมื่อวานให้ได้

แต่มันเป็นลางที่ไม่ดีจิงๆ..ทำไงก็ยังรู้สึกอ่ะ




ไปต่อที่ซูซี่ ข้าวสาร .. สั่งเบียร์กินกัน อิอันกินไปสามขวดได้

ค่อยมีความมึนขึ้นมาหน่อย ได้แด๊นซ์ แหกปากร้องเพลงบ้าง

อืม...ลืมความรู้สึกบ้าๆไปได้ซักพักแหละวะ..




เที่ยงคืน เพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ดังขึ้น .. ทุกคนร้องเพลงแฮปกันใหญ่

อิอันก้อร้อง ให้กับน้องเกดที่ไปเวิร์คแอนด์ทราเวลเรียบร้อยแร้ว

ขอให้มีฟามสุขมากๆนะจ๊ะ .. หาแฟนฝรั่งกลับมาให้ได้ล่ะ ฮ่าๆ




จบปุ๊บ ดีเจพักช่วงด้วยการเปิดเพลงช้าเพลงนึง .. แล้วเพลงนั้นคือ หรือแค่ขำๆ ฮะ..

อิอันอยากจะร้องออกมาดังๆ แมร่ม เปิดแค่เพลงเดียว ทำไมต้องเป็นเพลงนี้ด้วยวะ? Y___Y




อยู่กันจนผับปิด แนนแวะซื้อรถด่วนขึ้นไปนั่งกินกันบนรถแท็กซี่

อิอันก็อาศัยจังหวะมึนๆ กินมันเข้าไปจนได้ ถ้าไม่มานี่กินไม่ได้นะเนี่ย เหอๆ

ถึงหอ มานั่งคุยกันต่อใต้หอ..บริจาคเลือดให้ยุงกิน..ทำไมอิอันโดนยุงหามคนเดียววะ

นั่งระบายความรู้สึกบ้าบอที่มันคาอยู่ทั้งหมดให้แนนฟัง..

ร้องไห้อีกแร้ว..เมื่อไหร่ชั้นจะเลิกเสียน้ำตาให้บางคนได้ซะทีวะ

แนนเดาถูก..เหตุการณ์เมื่อวานมันทำให้อันเห็นอะไรมากขึ้น

ได้เข้าใจอะไรที่ปกติถ้าอันอยู่กับเค้าสองคนจะไม่มีวันรู้ได้

มันเลยทำให้เกินฟีลอย่างงี้ขึ้น...




มันก็จริง..อันกับเค้าไม่มีอะไรที่เข้ากันได้เลยนอกจากเรื่องเพลง..และกิน

ถึงเราจะคิดเหมือนกัน เราจะได้คบกันจริงๆ คิดว่าจะไปได้ซักกี่น้ำหรอ?

ถึงเวลาต้องยอมรับความจริงซะทีแล้ว หลังจากปิดหูปิดตาตัวเองมานาน




กว่าจะได้ขึ้นหอก็ตีสี่กว่า ปีนขึ้นสิบชั้นกันขาลาก หลับอย่างรวดเร็ว
=__=

=================================



Wed. 29 / 03 / 06



ออกไปกินข้าวเที่ยวที่บ้านหญิงกับแนน ซักพักมนกับเพื่อนๆก็มากินด้วยกัน

นัทของมันนี่น่ารักกว่าในรูปอยู่นะ..ใช้ได้เว่ย ฮ่าๆ

เพื่อนนัทนี่ก็หน้าตาดี โฮะๆ...อิอันมีอาหารตาอิ่มหนำฮะ..




กินเส็ด ขอตัวออกมาดูขบวนม็อบกันกับแนน ถ่ายรูปเปงหลักฐานเล็กน้อย

แร้วก็เดินกลับหอกัน..นั่งฟังเพลง ดูรูปไปเรื่อย แล้วก็งีบกันคนละนิดก่อนออกไปบอมเบย์กัน





เดินทางออกจากหอทุ่มครึ่ง หลังจากนั่งตัดรูปที่อัดไว้ทำฉากเอ็มวี

ตัดรูปเล็กให้พี่นิวอย่างละรูป เตรียมไป..จะได้ให้มั๊ยเนี่ยงวดนี้ -
-*




ถึงบอมเบย์ประมาณสองทุ่มครึ่งได้ .. พี่เอ็มกะพี่เติ้งถึงแล้ว

นั่งรอฮะ..พี่แต้มบอกวันนี้เล่นสามทุ่มครึ่ง เพราะพี่เดล จะมาสาย ติดสอบ

ซักพักพี่นิว ก็มา.. แบกเคสเอฟเฟคอันใหม่มา

แบบว่าใหญ่จริงว่ะ .. เหอๆ แบกไหวได้ไงวะนั่น..

นั่งเซ็ทเครื่องอยู่บนเวที ไม่ทัก..อืมมม คงกำลังไม่ลงตัวกับเอฟเฟคใหม่มั๊ง ไม่เป็นไร




น้องจ๊ะโทรมา.. อิอันเรยออกไปคุยกันข้างนอก

ซักพักพี่นิวก็ออกมากวักมือเรียกหน้าร้าน..ทำหน้าอย่างงี๊..พอจะรู้ว่าจะพูดว่าไร

"วันนี้..พี่ติดธุระไปส่งไม่ได้นะ..กลับเองกันได้ป่าว?"

..อ่า..(ว่าแร้ว) .. ได้ค่ะ ได้ๆ

"แล้ว..พอเล่นไปได้ครึ่งนึงแล้ว สั่งข้าวหมูกระเทียมให้หน่อยดิ"

อ่ะนะ..ด้ายค่า..ด้ายๆ

ก่อนขึ้นเล่นก็เอากระเป๋าตังค์กับกุญแจรถมาฝากอิอันไว้

พี่แต้มให้อันกับแนนไปเปิดอีกโต๊ะนึง..นั่งกับชายสามคนที่..ดูดีมากกกก

คนแรกชื่อ ป๊อบ เปงแฟนแพรวคูณสาม เรียนถาปัดจุฬา หล่อฮะ..

คนที่สอง ชื่อ นัท เด็กวิดวะจุฬา..น่ารักมากกกก สเป๊คอิอันอ้ะ
>////<

คนที่สาม เบียร์ เด็กถาปัดเหมือนป๊อบฮะ..ดูดีอีกแร้ว

..ทั้งสามเรียนปีสองขึ้นปีสาม เกิด2529 ฮะ.. เด็กกว่าปีนึงอ้ะ

แต่ก็นะ..ปัดๆเศษไปเห๊อะ รุ่นเดียวกันแหละ เนอะๆ 555

นั่งคุย ชนแก้ว ดื่มๆไปเรื่อย ชิวว่ะ อาหารตา..ฮ่าๆ

แต่ชายบนเวทีเนี่ยดิ..เริ่มออกอาการบึ้งตึง..คิดไปเองป่าววะ?

ไอ้แนนบอก "ระวังนะแก.. ชั้นว่าแกโดนแล้วว่ะ"

-___-" ไม่จิงช่ายมั๊ย? อย่าทำหน้างั้นดิ ยิ้มหน่อยนะๆๆๆ ><

น่ากลัวจิงว่ะ..แต่กรูก็ยังชิวต่อ นัทน่ารักนี่หว่า ดี๊ด๊าๆ ฮ่าๆๆ

ถึงเวลา อิอันก็สั่งข้าวหมูกระเทียมมาสองจาน ให้ตัวเองจานนึงฮะ

ดันมาเร็วอีก .. นัทกับป๊อบก็ถามว่าสั่งมาทำไมไม่กิน

ก็บอก..รอเค้าลงมากินพร้อมกัน แร้วก็ชี้ๆไปบนเวที =___=

พอเหลืออีกเพลงนึง อิอันก็ขอแก้วมาชงเหล้าให้พี่นิวซักหน่อย(กลัวซ้ำรอยจัด เหอๆ)

จำได้ ชอบใส่โค้กนิดเดียว นอกนั้นน้ำกะโซดา..แต่ไม่รู้อิอันชงเปนไงนะ - -*

เฮียแกลงมา ตรงมานั่งกินเลย..หันมาบ่น "พี่สั่งหมึกกระเทียมมะช่ายหรอ"

ง่า..พี่นิวบอกหมูกระเทียมน้า..>__<

"แร้วเอาไข่ดาวด้วยอ่ะ"

..จาไปรู้ไม๊อ่า ก็ไม่บอก ปกติอันไม่เคยสั่ง ก็นึกว่ามันมีอยู่แล้ว..

ช่ายสิ ทำไรก็ผิดไปหมดแหละ -*-

แล้วเฮียแกก็ขอกระเป๋าตังกับกุญแจรถคืน คุยกันนิดเดียว กินเส็ดก็กลับเลย..

จะไปช่วยถือกีตาร์ก็ไม่เอา ก็ด้าย .. อันมาหาพี่ แต่ได้คุยกันแค่นี้ช่ายมะ?

ก็ยังดีที่ไม่ทำเหมือนคืนนั้น -*- ... ยังดีที่จะกลับก็ยังมาร่ำลากัน..ยังดีๆ

..นับวัน อันยิ่งกลายเป็นอะไรไม่รู้ไปทุกวันอ่ะ

ใส่ใจกันเย๊อะ..เห็นอันเป็นคนสั่งข้าว คนรับฝากกระเป๋าตัง ช่ายป่ะ?

เห้อ..รู้สึกสังหรณ์อันจะไม่ดีขึ้นทุกวันว่ะ เหมือนอะไรบางอย่างมันกำลังจะเปลี่ยนไป

กลัวว่ะ..

ซักพักสามหนุ่มก็กลับกัน เพราะต้องไปวันเกิดเพื่อนต่อ..อิอันกะแนนก็ชิวกันอยู่สองคน

อีกวงขึ้นมา โคดจามันส์อ่ะ โดยเฉพาะเพลง "อากาศ" หึหึ อิอันแหกปากบ้าไปเรยฮะ

"คำว่ารัก..ฟังแล้วเข้าใจ ทำให้เห็นอะไรที่เปลี่ยนผัน"

"ฉันเพิ่งรู้ว่ารัก..ตัวตนมันไม่มี ที่ฉันทำดีก็เท่านั้น มันก็แค่อากาศ"

"ไม่มีอะไรจะทำให้คนเราแน่นอน ไม่มีอะไรจะทำให้คนเราไม่เสียใจ"

เห้อ..เป็นสัจธรรมจิงๆเพลงนี้

จะบอกว่า..นักร้องนำวงนี้แอบน่ารัก ท่าร้องคล้ายๆพี่ตูนอัลบัมสองแรกๆ
ฮ่าๆ

อิอันก็ยืนอยู่ซะตรงกลาง หน้าสุดเรยไง สบตากันไปหลายรอบ >///<

น่าน..กรู ขนาดกำลังจิตตกอยู่ยังมีอารมณ์จะมาอย่างงี้อีก 555

พี่ๆแต่ละคนก็ทยอยกันกลับ..เหลือพี่เติ้งเล่นสนุ๊กเกอร์อยู่

อิอันไปเข้าห้องน้ำ เดินผ่าน พี่แกก็ถามยังไม่กลับอีกหรอ?

..ยังค่ะ วันนี้เพื่อนมา อยู่ยาวหน่อย..

ซักพักพี่เติ้งจะกลับ ก็โบกมือร่ำลากัน อิอันก็หันมาเต้นต่อ

สรุปอยู่ถึงผับปิดฮะ..ตีสอง เหอะๆ - -*

มาดูมือถือ .. พี่เติ้งโทรมาตอนตีหนึ่ง กำ..กรูไม่ได้ยินเรย

โทรกลับไป เฮียแกบอก "แค่จะบอกให้กลับดีๆอ่ะค่ะ แล้วนี่อยู่ไหนกันแล้วคะเนี่ย"

..อ๋อ เพิ่งออกจากบอมเบย์ค่ะ..

"โห อยู่ถึงเลิกเลยหรอนั่น?"

..เหอๆ นิดนึงอ่า เพื่อนนานๆมาที (จิงๆเป็นความชิวส่วนตัวด้วย)..

"แล้วจะกลับยังไงคะ?"

..แท๊กซี่ค่ะ..

"แล้วจะกลับไหน?"

..หอค่ะ..(นี่เป็นคำถามทดสอบสติสัมปัชชัญะอิอันช่ายมะเนี่ย - -*)

"เข้าได้หรอ?"

..ด้ายยย นี่ช่วงซัมเมอร์ ไม่เป็นไรอยู่แล้ว..

รอดตัวปายอิอัน โชคดีสติยังครบพอที่จะตอบคำถามทั้งหมดได้อย่างฉะฉาน ฮ่าๆ

ขืนมึนๆตอบไม่รู้ไปนะ..โดนดุอีกแน่เรย >___<"

ขอบคุณพี่เติ้งนะคะที่เป็นห่วงอ่า..คนเดียวเรยจิงๆ รักพี่เติ้งดีกว่า 555

ปีนขึ้นสิบชั้นอีกแร้วง่ะ - -* โคดจาเมื่อยเรย น้ายามจายร้าย ไม่ยอมเปิดลิฟท์ให้

ยัยแนนทำรายงานต่อ บอกให้อิอันอัพได อยู่เป็นเพื่อนก่อน

อิอันก็ยังไม่อยากจะนอนอยู่แล้วฮะ นั่งอัพไดชิวๆกันไป

ตอนนี้ยัยแนนก็ได้ชิ่งหลับไปเรียบโร้ยแร้วนะคะ ฮ่าๆๆ สงสัยจะเพลีย

=================================

++ สรุป..อันเป็นอะไรกันแน่?

++ สังหรณ์นี่มันชักจะเกิดขึ้นจริงแล้วนะ

++ เลิกแคร์เค้าได้แล้ว เข้าจ๊าย??