MY  BIRTHDAY
นี้ละหนา...ที่เขาว่าตีนเท่าฝ่าหอย
จนหอยเท่าฝ่าตีน

19 มีนาคม 252...
11.37นาฬิกา
ฉันเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้

20กว่าปีที่ผ่านมา
เรียนรู้อะไรมาพอสมควร

ความสุขความทุกข์ที่เข้ามา
มาก็เป็นเพียงแค่องค์ประกอบหนึ่ง
ของชีวิตคนทุกคน

ไม่วันนี้
ก็พรุ่งนี้
ที่เราต้องเจอมัน

ฉันอยากให้ดูไดอารี่ที่ฉันเขียนเมื่อปีที่แล้ว
มันต่างกันมาก
นั้นเป็นเพราะว่าเราโตขึ้นแล้ว
**************

เมื่อคืนน้ำแตกอะ...อายจัง

.....ก็เมื่อคืนนะซิ๊.... ป๋าไม่น่าเลย...ยั่วหนูนัก น้ำหนูเลยแตกคะ เวลาเกิดเหตุก็เกือบเที่ยงคืนนะคะ ป๋าโทรมาหาหนู พร้อมรุกรานหนูด้วยคำพูดอย่างตั้งตัวไม่ติด "สุขสันตร์วันเกิดนะ" "มีความสุขมากๆนะ" "ดูแลตัวเองด้วย" "รู้ป๊าว...คิดถึง" "รักเค้าให้มากนะ"  "ร้องไห้ให้น้อย" ได้ f มากๆนะ  เอฟ16 อะคะ โอ๊ย...แต่ละคำพูดของป๋า  หนูนี้แสนจะสะอึก  พูดไม่ออก  น้ำตาเจ้ากรรมก็จะไหล    ป๋าก็พูดต่อว่า "ร้องไห้ทำไมอะ"   "อย่าร้องสิ" "ถ้าร้องแล้วจะเลิก" เห่อๆ...เดี๊ยนก็เลย  แหงนหน้าตั้งฉากกับฟ้า   อย่าให้น้ำตาที่เต็มเบ้าไหลออกมา  "หนูไม่ได้ร้องนะ   ป๋าอะมั๋ว"  รู้ป๊าวป๋า  อ๊ายขี้ม๋าคนนี้ของป๋าอะ  ดีใจแค่ไหน  ก็แต่ละวันอะ  คุณท่านเล่นเอาแต่ทำงาน ทำงาน และก็ทำงาน  เวลาพักผ่อนก็ไม่มี   พูดกันทีไรก็คำสองคำ   เสียงก็ไม่หวาน  แต่สำหรับคืนนั้นอะ  เสียงตัวเองทั้งหวาน  ทั้งเซกซี่.......มันน่ามั๊ยละ! "โทรมาใกล้ตอนเที่ยงคืนพอดี" "เป็นคนสุดท้ายเลย  ดีมั๊ย" พระเจ้าให้ตายเถิด  มีความสุขมากเลยอะ  ยากจะพูดออกมา  ครั้งหนึ่งของลูกผู้หญิงคนนี้ เก็บตกวันเกิดม๋า  เห่อๆ... คนแรกที่เปิดซิงคือ  สิทธิ์อวยพรแม๊งตั้งแต่วันที่18 ต่อด้วย มะลิ ส่งข้อความมา  แอน  น้องทั้งโทรทั้งส่ง รุ่งเช้าคุณแม่สุดสวยก็โทรมา เห่อๆ  อวยพรสารพัดของท่าน  แม่ไม่เคยลืมเลย  แต่อ๊ายพี่ตัวดี2 คนอะจิ  มันดันลืมอะ   21ปีแล้วก็ยังเป็นตัวเลขที่น่ากลัวสำหรับสาววัยเจริญพันธ์ที่ยังอยู่ในวัยอันตราย คือแก่ง่ายตายยาก ขอบคุณทุกคำอวยพรนะคะ ช่วงนี้งานยุ่งมากคะ ไม่สบายด้วย  อิแก่แร้งทึ่งก็ยังไม่ออกของป๋าเลยดูโทรมไปนิด  แต่ก็ยังรักป๋าและทุกคนเช่นเดิมคะ วันนี้ไปตักบาตรมาด้วย เห่อๆๆ "นิมนตร์คะท่าน"

...........................

เห็นมั๊ยละ...ว่าเราโตขึ้นแล้ว
คนเราจะไม่รู้การเปลี่ยนแปลงของตนเอง
จนกว่าจะเก็บเอาอดีต
มาเปรียบเทียบกับปัจจุบัน

--------
ในปีนนี้ฉันอยากขอบคุณ
คุณเรืองรอง
คุณสมสุข
เงินทุกบาททุกสตางค์
ที่ส่งเสียแบงค์เรียน
ความเมตตาของทุกคน
โอกาสที่ดีงาม
ประสบการณ์ที่แสนดี
และป๊า
ผู้ชายที่สร้างเรื่องราว..
และประสบการณ์มากมายให้กับฉัน
......


ปีนี้ของขวัญอันใหน
ก็คงไม่อยากได้เท่า
อ้อมกอดที่อบอุ่น
ของป๊า

เสียงโทรศัพท์...
และความทรงจำในปีที่แล้ว
อ่านกี่ครั้งฉันก็มีความสุขเสมอ

ขอบคุณป๊ามากนะคะ

ขอบคุณทุกสิ่งเลย
ทุกสิ่งที่สร้างฉันมา
ขอบคุณจริงๆ