Counter 205
อี ก วั น ที่ โ ช ค ร้ า ย
ยังจำได้ดี...ตอนที่เจ้าดอกไม้ยังเล็กอยู่ ไม่มีแรง อ่อนล้า...เจียนตาย เจ้าหนอนกัดกินทั้งใบ และหัวใจของเธอ ไส้เดือนตัวหนึ่ง คอยมาพรวยดินเสมอ ดูแลอยู่ทุกวัน...ดอกไม้ไม่เคยรู้ เมื่อคราวเจ้าหนอนกลับมาเป็นผีเสื้อโก้หรู ดูเธอพอใจ แต่...ไส้เดือนเจ็บช้ำ เธอรู้รึเปล่า เมื่อเธอเฉามันก็ไป เธอรู้รึเปล่า เมื่อเธอเฉาไป ใครกันที่ห่วงเธอ และไม่ว่าเธอจะเป็นอย่างไร จะร่วงโรย...แห้งเหี่ยว ไส้เดือนไม่เคยรังเกียจเธอ ไส้เดือนตัวนี้รักเดียว... ...จะอยู่กับเธอจนเป็นดินไปด้วยกัน
เ มื่ อ ไ ห ร่ จ ะ รั ก กั น
อี ก วั น ที่ โ ช ค ร้ า ย
8 เมษายน 2549
เจ้าของไดอารี่ไม่อนุญาติให้อ่านข้อความในหน้านี้


posted @ 00:30:11 น. | Not Allow Comments




Comment ::
YourName: (* Require)
www:
* กดครั้งเดียวพอนะครับ


Privacy policy | Terms | Disclaimer | Contact
Copyright © Story owner & StoryThai.com. All rights reserved.