กว่าจะมีเรื่องดีๆเกิดขึ้นในชีวิตซักเรื่อง ทำไมมันนานจัง เคยสงสัยป่ะ

วันนี้เป็นวันที่ 4 แล้วที่ไอไปฝึกงานที่ศิริราช ไอได้อยู่แผนกโรคระบบทางเดินปัสสาวะชายอ่ะ แบบว่าสุดยอด มีแต่ผู้ชายเหอะๆๆ แต่อย่าคิดมาก แก่ๆแล้วทั้งนั้น เสียดายเนอะ

อืม ไอแบบว่าไปปิ๊งผู้ชายคนนึง ไม่เชิงปิ๊งหรอก แค่แบบว่าประทับใจอะไนเล็กน้อยเท่านั้นเอง เค้าอยู่แผนกเดียวกับไอ้จ๋าเพื่อนเราอ่ะ  แบบว่าเอาไอ้จ๋าเป็นข้ออ้างในการไปเหล่เค้า(ซะงั้น) อ้อ ลืมบอกไป เค้าชื่อปลาวาฬ เป็นไง ขนาดชื่อยังน่ารักเลยเนอะ

ตอนกลับบ้าน เราขึ้นรถหน้าวัดพระแก้วใช่ป่ะ แถวนั้นก็รู้ๆกันอยู้ว่าพ่อของลูกเยอะอ่ะนะ (ญี่ปุ่นเท่านั้น) ก็แบบว่าทะเลาะกับไอ้ตูดเปิ้ลอ่ะ เราก็เลยหันหน้าหนีออกไปทางนอกหน้าต่าง โอ้แม่เจ้า หันออกไปเจอพ่อของลูกตั้ง 3 คนอ่ะ แบบว่าน่ารักมากกกกกก แบบว่าเกินจะบรรยาย อิอิ เราก็เลยหายโกรธเปิ้ล แถมต้องขอบคุณมันด้วยที่ทำให้เราได้พบกับพ่อของลูก


ไปดูนักศึกษาแพทย์ผ่าอาจารย์ใหญ่ด้วย หนุกดี ว่างๆก็ลองไปกันนะ รับประกันไม่ผิดหวังแน่นอน

โอ๊ย อิจฉา คาเมะอีกแล้วเรา ใครก็ได้ชาวยตามจินมารักษาเราที เหอะๆๆ ทีวันเกิดเราไม่เห็นทำงี้เลยอ่ะ

อิจฉา เฟ้ย



เพื่อนๆ โกคุเว็นถึงตอนที่เท่าไหร่แล้วอ่ะ ใช่ตอนที่ 7 ป่ะ แบบว่าดูแล้วเบลออ่ะ เหอะๆๆ

ไม่รู้จะคุยไรละ คราวหน้าจะมาคุยเรื่องไปทำงานที่ศิริราช แล้วก็เรื่องปลาวาฬต่อละกับ ไปละ


บะบาย

บะบาย

บะบาย         ไอฮับ