+~ นิ ร า ศ ~+
post date :
22/10/2004 17:27:25
|| ใกล้เปิดเทอม ||
ช่วงนี้ก้อใกล้เปิดเทอม ทุกคนก้อเตรียมตัวที่จาเปิดเทอมกันแย้ว เราก็เป็นอีกคนหนึ่งที่ใกล้จะเปิดเทอม เราเปิดเทอมวันที่ 26 ก้อคืออังคารที่จะถึงนี้ เราก้อเตรียมตัวไปโรงเรียนอะนะ จัดโน่น เก็บนี่ ... และแล้ว เราก้อเจอผลงานบางอย่างของเรา ที่เราภูมิใจกับมันมาก ถึงมันจะไม่ได้คะแนนเต็มแต่ก้อนะ เป็นผลงานที่เราภาคภูมิใจ เพราะแต่งมาจากใจและคงไม่สามารถทำได้อย่างนี้อีกแล้ว ...
|| นิราศสนามบิน ||
ผลงานชิ้นที่ว่า คือผลงานจากวิชากรเขียนเบื้องต้น ของอ.ศิริเพ็ญ เค้าสั่งให้แต่งนิราศ เรื่องอะไรก็ได้ ตอนนั้นเราเพิ่งไปส่งเพื่อนไปเมกามา เราก้อเลยเลือกแต่งเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้ และตั้งชื่อมันว่า นิราศสนามบิน
ศุกร์ยี่สิบสิงหาคมสองพันสี่
คนชื่ออ๊อฟนัดกับเพื่อนที่ชื่อบี จะไปที่สนามบินกิจสำคัญ
สิบเอ็ดโมงเวลากำลังเหมาะ แต่มีเคราะห์ที่ทั้งสองต้องหุนหัน
เที่ยงสิบห้าใกล้เวลาที่นัดกัน ทั้งสองนั้นเพิ่งขึ้นรถ ... โอ้รอนาน
บ่ายโมงครึ่งทั้งสองถึงที่หมาย แสนเหนื่อยกายแต่ใจยังสนาน
เมื่อพบกล้วยอ๊อฟดีใจออกอาการ เดินห้าวหาญสะดุดล้มน่าอับอาย
กล้วยยืนอยู่เคาน์เตอร์ที่สิบเอ็ด มิตรทั้งเจ็ดยังคอยอยู่ไม่ห่างหาย
อ๊อฟและบีไหว้ผู้ใหญ่นอบน้อมกาย ทั้งหญิงชายเราเคารพเท่าเทียมกัน
เช็คของเสร็จเราก็ไปทานอาหาร พนักงานหยิบเมนูหน้าสุขสันต์
อ๊อฟกับเจลเห็นแล้วอัศจรรย์ ราคานั้นไม่น่าทานเลยจริงๆ
พี่กวิ้นสั่งข้าวผัดสับปะรด อ๊อฟกำหนดสั่งตามเจนี่แหละหนา
ตัวเจลนั้นดูเมนูไม่วางตา สุดท้ายมาตามพี่กวิ้นกันหมดเลย
ทานอาหารอิ่มก็กลับมาที่เก่า staffเฝ้าคอยรอไม่นิ่งเชย
แจกเอกสารให้ทุหคนนั้นได้เชย พร้อมทั้งเปรยว่าสักครู่จะเดินทาง
ถึงเวลาบ่ายสามโมงสำคัญยิ่ง เวลาจริงกล้วยต้องไปแล้วหนา
กล้วยกอดแม่กอดพี่ทั้งน้ำตา เพื่อนๆพากันเศร้าใจไปพร้อมเธอ
อ๊อฟยืนมองกล้วยเข้าเกทอยากร้องไห้ ภาพสุดท้ายที่ได้เห็นจำเสมอ
กล้วยยืนโบกมือลาน้ำตาเอ่อ จะได้เจออีกเมื่อไรยากคาดเดา
หลังส่งกล้วยส่งตัวเองขึ้นtaxi อ๊อฟกับบีมีความรู้สึกเศร้า
หวนคิดถึงภาพในวันเก่าเก่า อ๊อฟนั่งเล่าความในใจให้บีฟัง
ถึงเวลาห้าโมงอ๊อฟนั่งคิด เพื่อนสนิทต้องจากไกลเหมือนในหนัง
อ๊อฟร้องไห้บีดูแล้วช่างน่าชัง หมดพลังจะต่อสู้วันต่อไป
กลับถึงบ้านอ๊อฟเพียรนั่งอธิษฐาน ขอให้การเดินทางกล้วยสดใส
อธิษฐานให้ด้วยความห่วงใย เพื่อนจากไกลขอให้มีความสุขเอย
|| อาจจะไม่ได้อัพอีกนาน ||
เราอาจจะไม่ได้อัพไดอีกนานเลย เพราะว่าเปิดเทอมแล้ว ความจริงเวลาก้อมีอยู่บ้างแต่ไม่มีคอมจะให้ใช้ เราไปเรียนพี่เราไปทำงาน ก้อกกลับมาพร้อมๆกัน แล้วพี่เราก้อต้องได้ใช้คอมเสมอ เพราะว่ามันอยู่ในห้องพี่เรา เราก้อจะไม่ได้ใช้คอม ถ้าจะใช้ก้อต้องรีบกลับมา เราว่ามันไม่ยุติธรรมเลยที่เอาคอมใว้ในห้องพี่ เพราะเราก้อมีสิทธิใช้มันเหมือนกัน เอาเหอะ ถ้าเรามีตังค์ซื้อคอมเองได้เมื่อไหร่ เราก้อจะได้อัพไดทุกวัน เฮ้อ ... อิจฉาบ้านเพื่อนเราจัง บ้านเค้ามีพี่น้องตั้ง 5 คนแต่แบ่งของกันใช้ได้ทุกอย่าง แล้วดูบ้านเราดิ หึหึหึ
Ps.
- คิดถึงกล้วย
- เปิดเทอมแล้วดีใจจัง
- คิดถึง ALC เปิดเทอมแล้วจะได้เจอกันน้อยลงมาก
- ขอบคุณทุกคอมเม้นนะ แล้วจาไปเม้นกลับให้จ้า
« + ~ L O V E ~+
+~ เ ปิ ด เ รี ย น ~+ »
30 Comment
|